ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់មានបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់? ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី២

ហើយនៅពេលក្រោយ បើមាននរណាម្នាក់សួរថា តើអ្នកពិតជាអាចយល់ព្រះគម្ពីរបានឬក៏អត់ នោះសូមសួរពួកគេនូវសំណួរដ៏សាមញ្ញនេះវិញថា៖ តើព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ល្អដែរឬទេ? ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ល្អមែន នោះមានន័យថា ព្រះបន្ទូលទ្រង់មុខជាច្បាស់លាស់ហើយ...

២ មេសា ២០២៤អានរយៈពេល ១៦ នាទី

មើល៩៩ដង

ព្រះគម្ពីរបានធ្វើបន្ទាល់ថា លោកអ្នកអាចអានព្រះគម្ពីរបាន។ និយាយម្យ៉ាងទៀត ព្រះបន្ទូលមានភាពច្បាស់លាស់ ភាពប្រចក្សច្បាស់ ភាពងាយយល់ និងការអាចយល់បាន។ ការមានជំនឿជាក់លើភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរនេះ គឺចាំបាច់ណាស់សម្រាប់ជីវិតគ្រីស្ទបរិស័ទ ហើយការមានជំនឿជាក់នេះគឺជាសេចក្ដីសន្និដ្ឋានរបស់ក្រុមជំនុំមានជាប់តាំងពីរហូតមកក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។

ប៉ុន្តែ គោលលទ្ធិណាក៏ដោយអំពីព្រះគម្ពីរគឺត្រូវតែតាមស្វែងយល់ឲ្យដល់ប្រភព នៅក្នុងគោលលទ្ធិអំពីព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ គឺជាផ្នែកមួយដែលដូចជាព្រះដែរ។ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកនិយាយតាមរបៀបដែលលោកអ្នកធ្វើ? ដោយព្រោះតែនោះគឺជាលក្ខណៈរបស់លោកអ្នក។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលតាមរបៀបដែលទ្រង់ប្រព្រឹត្ត? ដោយព្រោះតែនោះគឺជាលក្ខណៈរបស់ព្រះអង្គ។ នេះមានន័យថា ប្រសិនបើយើងទទួលស្គាល់ ឬបដិសេធភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរ នោះយើងត្រូវតែនិយាយអ្វីមួយអំពីលក្ខណសម្បត្តិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។

ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់មានបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ? តើភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះគម្ពីរបង្រៀនយើងអ្វីខ្លះអំពីព្រះជាម្ចាស់? សម្រាប់ចម្លើយនោះ យើងត្រូវត្រឡប់ទៅចំណុចចាប់ផ្ដើមវិញ។

បង្កើតមក ដើម្បីមានទំនាក់ទំនង
នៅចំណុចចាប់ផ្ដើមនៃការបង្កើតមនុស្សជាតិ យើងអាចមើលឃើញនូវភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះបាន។ ព្រះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលនៅថ្ងៃទីប្រាំមួយនៃការបង្កើតថា៖ «ចូរយើងធ្វើមនុស្សឲ្យដូចជារូបយើង ឲ្យមានភាពដូចយើង» (លោកុប្បត្ដិ ១:២៦)។ តើព្រះជាម្ចាស់កំពុងមានបន្ទូលទៅកាន់អ្នកណា? មិនមែនទៅកាន់សត្វលើដីគោក ឬសត្វក្នុងទឹកនោះទេ។ ព្រះអង្គមានបន្ទូលថា «យើង»។ បើយោងតាមអត្ថបទនោះ អង្គបុគ្គលនៃព្រះត្រៃឯក—ព្រះវរបិតា ព្រះរាជបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណ—បានចូលរួមក្នុងការពិភាក្សាដោយមានការពិចារណាយ៉ាងយកព្រះទ័យទុកដាក់ នៅពេលដែលព្រះអង្គបានបង្កើតមនុស្សដំបូង។ ហើយការសម្រេចព្រះទ័យរបស់ព្រះត្រៃឯក គឺបង្កើតមនុស្ស «ឲ្យមានភាពដូចយើង»។ មិនមែនដូចសត្វលើដីគោក និងសត្វក្នុងទឹកនោះទេ មនុស្សត្រូវបានបង្កើតឡើងមកតាមរូបអង្គរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

ខណៈដែលមានការជជែកវែកញែកជាច្រើនអំពីសំណួរថា តើព្រះជាម្ចាស់បានរួមបញ្ចូលអ្វីខ្លះឲ្យប្រាកដទៅនៅក្នុងភាព «ដូចជារូបយើង» របស់មនុស្សជាតិ? មានភាពស្របគ្នាមួយយ៉ាងច្បាស់ណាស់ថា៖ ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្សឲ្យដូចជាព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យអាចមានទំនាក់ទំនងបាន។ ក្នុងនាមជាព្រះត្រៃឯក ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះដែលប្រាស្រ័យទាក់ទង។ ព្រះវរបិតាបង្ហាញរូបអង្គទ្រង់យ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ នៅក្នុងព្រះរាជបុត្រា (ហេព្រើរ ១:៣)។ ព្រះរាជបុត្រាថ្វាយសិរីល្អប្រកបដោយអំណរក្នុងព្រះវរបិតាអស់កល្បជានិច្ច (យ៉ូហាន ១៧:៥) ហើយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធត្រូវបានចាត់ឲ្យចេញទៅពីព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រាមកអស់កល្បជានិច្ច (យ៉ូហាន ១៥:២៦)។ ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះដែលមានប្រាស្រ័យទាក់ទង ហើយមនុស្សដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមកក្នុងរូបអង្គរបស់ព្រះអង្គក៏មានការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាដែរ។