បង្រៀនអំពីអាពាហ៍ពិពាហ៍
ចំណុចនេះសំខាន់ណាស់ ដោយសារជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍តាមព្រះគម្ពីរបង្ហាញពិភពលោកនូវរូបភាពដ៏តូចមួយនៃដំណើររឿងស្នេហាដ៏ធំ—រវាងព្រះគ្រីស្ទ និងក្រុមជំនុំរបស់ទ្រង់ដែលកំពុងលង់ស្នេហ៍នឹងគ្នា។
431 មើល6 ចែករំលែក
ស្លាក
ចំណុចនេះសំខាន់ណាស់ ដោយសារជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍តាមព្រះគម្ពីរបង្ហាញពិភពលោកនូវរូបភាពដ៏តូចមួយនៃដំណើររឿងស្នេហាដ៏ធំ—រវាងព្រះគ្រីស្ទ និងក្រុមជំនុំរបស់ទ្រង់ដែលកំពុងលង់ស្នេហ៍នឹងគ្នា។
សូមកុំពឹងផ្អែកលើតែដំបូន្មានរបស់ខ្ញុំ។ សូមទៅរកគ្រូគង្វាលរបស់ប្អូនដែរ។
ប៉ុន្តែលោក យ៉ូសែប បានបដិសេធមិនរំលោភបំពានតួនាទីរបស់គាត់ សូម្បីតែភរិយារបស់លោក ប៉ូទីផារ បានល្បួងគាត់ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃក៏ដោយ (លោកុប្បត្ដិ ៣៩:១០)។
ដល់ចុងបំផុតលោកនឹងដឹងថា អ្វីដែលអ្នកបានច្រឡំថាជាការរីករាយដែលគ្មានគ្រោះថ្នាក់ ជា «សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ពិត» ជាផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការពេញចិត្តក្នុងមួយជីវិត គឺជាមឈូសដែលកេរ្តិ៍ឈ្មោះ កិត្តិយស គ្រួសារលោកមានការរីកចម្រើនលើ និងទុកចិត្ត—ហើយប្រសិនបើលោកមិនកែប្រែចិត្តទៅវិញ—នោះព្រលឹងរបស់លោកក៏នឹងស្លាប់ដែរ។
នៅពេលយើងសន្មតថា ព្រះជាម្ចាស់កំពុងតែមានព្រះបន្ទូលមកកាន់យើងតែម្នាក់ឯង ក្រៅពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ នោះយើងបានលើកស្ទួយខ្លួនឯងទៅដល់ឋានៈនៃពួកហោរាហើយ។
ដោយសារខ្ញុំស្រឡាញ់ប្អូន និងបារម្ភអំពីអនាគតរបស់ប្អូន ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាត្រូវតែបង្ខំចិត្តខ្លួនឲ្យនិយាយឥឡូវនេះ ជាជាងរក្សាសន្តិភាពរបស់ខ្ញុំដោយដឹងច្បាស់ពីការដែលប្អូននឹងទទួល «សន្តិភាព» របស់ខ្ញុំយ៉ាងដូចម្ដេច។
ប៉ុន្តែ ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលមានភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណមានតម្លៃលើសពីការលះបង់តូចៗដែលអ្នកត្រូវធ្វើ ដើម្បីឲ្យមានបាន។
«បុរសរាល់គ្នាអើយ ចូរស្រឡាញ់ប្រពន្ធខ្លួន ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានស្រឡាញ់ដល់ពួកជំនុំ» (អេភេសូរ ៥:២៥)។
អាពាហ៍ពិពាហ៍គឺជាការប្រទានមកពីព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលវាក្លាយជារនាំងទាស់នឹងព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ នោះមានន័យថាយើងកំពុងតែប្រើប្រាស់វាមិនបានត្រឹមត្រូវ។
នោះប្រៀបដូចជាមនុស្សពីរនាក់ដែលឡើងច្រៀងចម្រៀងជាមួយគ្នា តែអ្នកទាំងពីរច្រៀងបទខុសៗគ្នាក្នុងពេលតែមួយ។ ម្នាក់ច្រៀងចម្រៀងសរសើរតម្កើងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ តែម្នាក់ទៀតបែរជាច្រៀងចម្រៀងសរសើរតម្កើងខ្លួនឯងទៅវិញ។ នោះវាមិនអាចទៅរួចបានទេ!
ចូរនឹកស្រមៃ ហើយអធិស្ឋាន ព្រមទាំងស្វែងរកការប្រឹក្សាពីអ្នកដទៃអំពីលក្ខណសម្បត្តិដែលលោកអ្នកគួរស្វែងរកពីបុគ្គលដែលលោកអ្នកចង់រៀបការជាមួយ ហើយចូរព្យាយាមកុំទទួលយកនូវអ្វីដែលទាបជាងក្ដីរំពឹងនោះឡើយ។ ចូរកុំស្វែងរកស្វាមី ឬក៏ភរិយាដោយពឹងលើរូបសម្រស់ខាងក្រៅឡើយ! «ស្ត្រីមានរូបស្រស់ល្អ ដែលឥតមានគំនិតមារយាទ នោះប្រៀបដូចជាក្រវិលមាសដែលពាក់នៅច្រមុះជ្រូក» (សុភាសិត ១១:២២)។
ទោះបីជាខគម្ពីរនេះពុំបានលើកឡើងចំៗអំពីនាមនៃអ្នកដែលបានរៀបចំក៏ដោយ លោកអ្នកក៏គួរតែដឹងហើយថា អ្នកដែលរៀបចំនោះ គឺព្រះជាម្ចាស់តែមួយអង្គគត់។
