ប៉ុន្តែ ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលមានភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណមានតម្លៃលើសពីការលះបង់តូចៗដែលអ្នកត្រូវធ្វើ ដើម្បីឲ្យមានបាន។
ននរណាម្នាក់ដឹងទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងបរាជ័យក្នុងចំណុចនេះ។
ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានពរដល់ការបម្រើ និងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើង។ មនុស្សម្នាហាក់បីដូចជាចូលចិត្តយើង។ ហើយយើងក៏ពិតជាចូលចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមកដែរ។
យើងទាំងពីរនាក់មានទំនាក់ទំនងដែលលូតលាស់ជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទ ប៉ុន្តែប្រពន្ធខ្ញុំ និងខ្ញុំមិនបានអានព្រះគម្ពីរ ឬអធិស្ឋានជាមួយគ្នាទេ។ ព្រះយេស៊ូវគឺជាអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងសម្រាប់យើង ប៉ុន្តែយើងហាក់បីដូចជាមិនអាចចែកចាយជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមកដោយមានសេរីភាពអំពីព័ន្ធកិច្ចរបស់គាត់នៅក្នុងយើងសោះ។
ខ្ញុំនៅតែបន្តសួរសំណួរនោះមកកាន់ខ្លួនឯង។ តើមានអ្វីខុសក្នុងខ្ញុំ? តើមានអ្វីខុសក្នុងយើង? វាគួរតែងាយស្រួលជាងនេះ ត្រូវអត់?
តើលោកអ្នកយល់អំពីអារម្មណ៍នេះទេ? ប្រហែលជាអ្នកចង់អធិស្ឋាន ឬអានព្រះគម្ពីរបន្ថែមទៀតជាមួយប្តីរបស់អ្នក ប៉ុន្តែគាត់មិនចង់។ ប្រហែលជាអ្នកចង់ចែកចាយអំពីការតយុទ្ធ និងភាពឆេះឆួលដ៏ជ្រាលជ្រៅរបស់អ្នកជាមួយនឹងប្រពន្ធខ្លួន ប៉ុន្តែនាងមិនចង់ស្ដាប់។ ឬក៏ប្រហែលជាអ្នកទាំងពីរមានអារម្មណ៍ថា មានជញ្ជាំងដែលមើលមិនឃើញកំពុងឃាំងខ័ណ្ឌយើង។
បើគ្មានភាពស្និទ្ធស្នាលដ៏ពិតខាងឯវិញ្ញាណទេ នោះជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើងនឹងដួលរលំជាមិនខាន។ ខ្ញុំដឹងដោយផ្ទាល់ថា តើវាអាចជាការពិបាកយ៉ាងដូចម្តេច ក្នុងការស្វែងរកភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណដោយចេតនាជាមួយដៃគូជីវិតរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់បានរៀបចំអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើង ដើម្បីឲ្យយើងកាន់តែមានអំណរក្នុងទ្រង់ ខណៈពេលយើងស្វែងរកសេចក្តីល្អនៃដំណឹងល្អជាមួយដៃគូជីវិតដ៏មានតម្លៃបំផុតរបស់យើង។
ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍បង្ហាញអំពីដំណឹងល្អ
កណ្ឌគម្ពីរ អេភេសូរ ៥:៣១ បញ្ជាក់ជាថ្មីអំពីចំណុចនេះ តាំងពីដើមមកព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតឲ្យស្វាមី និងភរិយាមានការរួបរួមគ្នាតែមួយ។ សាវ័ក ប៉ុល បានលើកសម្រង់សម្ដីពីកណ្ឌគម្ពីរ លោកុប្បត្ដិ ២:២៤ ដែលជាពេលវេលាដំបូងនៃអាពាហ៍ពិពាហ៍ ដើម្បីបង្ហាញពីការរចនាដ៏ល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់គ្រប់ជំនាន់ថា៖
«ហេតុនេះហើយបានជាបុរសត្រូវចាកចេញពីឪពុកម្តាយ ទៅនៅជាប់ជាមួយប្រពន្ធ ហើយអ្នកទាំងពីរនឹងត្រឡប់ទៅជាសាច់តែមួយ»។
បន្ទាប់មក គាត់អនុញ្ញាតឲ្យយើងដឹងពីមូលហេតុនៃជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើង៖ ការឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីព្រះគ្រីស្ទ និងក្រុមជំនុំ (អេភេសូរ ៥:៣២) ។ ព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យឲ្យការរួបរួមរបស់យើងក្លាយជាការរស់នៅ ដោយមានខ្យល់ដង្ហើម ហើយឆ្លុះបញ្ចាំងពីដំណឹងល្អ។ ដល់កម្រិតដែលយើងមានភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណ នោះយើងនឹងទទួលបានបទពិសោធន៍ ហើយថ្លែងប្រាប់ពីទីបន្ទាល់អំពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះចំពោះយើងក្នុងព្រះគ្រីស្ទទៅកាន់ពិភពលោកដែលកំពុងតែមើលមកយើង។
ប៉ុន្តែ ជាញឹកញាប់ភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណមិនបញ្ជាក់ពីបទពិសោធន៍របស់យើងទេ។ ភាពជិតស្និទ្ធដែលនៅតែមួយភ្លែត ក្ដីអំណរ និងភាពសប្បាយរីករាយដែលយើងមានក្នុងទំនាក់ទំនងថ្មីបានរលាយបាត់ជាមួយនឹងគ្រាក្រេបទឹកឃ្មុំដែរ។ ឬថា បើយើងភ្លក់រសជាតិនៃភាពស្និទ្ធស្នាលដែលយើងចង់បាន វាច្រើនតែកើតឡើងនៅក្នុងពេលដែលមិនអាចទាយទុកជាមុនបាន។
Score 1
ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន
មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0
មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។
មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។
ចូរប្រាថ្នាចង់បានភាពរួមគ្នាតែមួយ
ក្នុងចំណោមយើងមួយចំនួនយើងមានសក្ដានុពលលំបាកក្នុងក្រុមគ្រួសារកាលយើងកំពុងពេញវ័យឡើង ហើយយើងមិនបានសង្កេតឃើញជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលមានភាពជិតស្និទ្ធគ្នាខាងឯវិញ្ញាណជាច្រើនណាស់ណាទេ។ ទោះបើយើងជួបដៃគូជីវិតដែលជាគំរូដ៏ល្អក៏ដោយ ក៏គ្មានគំរូណាដែលត្រូវនឹងទំហំនៃភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណសម្រាប់គ្រប់ៗគ្នាដែរ។ ការធំធាត់របស់កូនចៅ និងការទទួលខុសត្រូវកាន់តែច្រើនជាងមុនអាចធ្វើឲ្យកម្លាំងរបស់យើងបាត់បង់បាន។ បណ្ដាញសង្គមបង្កើតការរំពឹងទុកមិនប្រាកដទាក់ទងនឹងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលល្អៗ។ ហើយ «អារក្សដែលជាខ្មាំងសត្រូវរបស់អ្នករាល់គ្នា វាតែងដើរក្រវែល ទាំងគ្រហឹមដូចជាសិង្ហ ដើម្បីរកអ្នកណាម្នាក់ដែលវាអាចនឹងត្របាក់លេបបាន» វាត្រៀមនឹងសម្លាប់ហើយនិងលេបត្របាក់ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើង (១ពេត្រុសទី ៥:៨)។
យើងក៏នាំមកនូវបញ្ហាពីអតីតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើងផងដែរ។ បន្ទាប់ពីប្ដី និងប្រពន្ធដែលជាដៃគូទីមួយបានចាញ់បោកការភូតភររបស់សាតាំង ពួកគេបានជួបប្រទះនឹងគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះភាពស្និទ្ធស្នាលរបស់ពួកគេ។ ពួកគេបានលាក់ខ្លួនឯងពីគ្នាទៅវិញទៅមក (លោកុប្បត្ដិ ៣:៧) ហើយលោក អ័ដាម បានបោះបង់ទំនួលខុសត្រូវរបស់គាត់ចោល—ទាំងចំពោះព្រះជាម្ចាស់ និងនាង អេវ៉ា។ «ស្ត្រីដែលព្រះអង្គបានប្រទានមកឲ្យនៅជាមួយទូលបង្គំ នាងបានឲ្យផ្លែឈើនោះមកទូលបង្គំ ទូលបង្គំក៏ទទួលទានទៅ»។ (លោកុប្បត្ដិ ៣:១២)។
តែជាការដ៏ប្រសើរណាស់ នៅមានពិភពលោកដែលមានក្តីសង្ឃឹមនៅឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកមានការពិបាកក្នុងការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងខាងឯវិញ្ញាណជាមួយដៃគូខ្លួន នោះអ្នកជាមនុស្សធម្មតាទេ។ អ្នកកំពុងតែទន្ទឹងចង់បាននូវភាពរួមគ្នាតែមួយដែលព្រះបានបង្កើតសម្រាប់យើង ប៉ុន្តែពិភពលោកដែលបែកបាក់របស់យើងនឹងមិនអនុញ្ញាតឲ្យយើងមានវាយ៉ាងពេញលេញទេ។
ដូច្នេះ តើយើងអាចចាប់ផ្តើមផ្លាស់ប្តូរជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើងឲ្យឆ្ពោះទៅរកភាពស្និទ្ធស្នាលដែលព្រះជាម្ចាស់បានរៀបចំឲ្យយើងមានយ៉ាងដូចម្តេចទៅ?
១. រក្សាចិត្តក្នុងការបើកចំហ
នៅពេលដែលយើងមិនទទួលបានភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណដែលយើងសង្ឃឹមចង់បាន នោះវាជាការងាយស្រួលណាស់ក្នុងការបិទទ្វារដួងចិត្តរបស់យើង។ ផ្ទុយទៅវិញ ចូរទទួលស្គាល់ពីភាពឈឺចាប់ ហើយស្រែករកព្រះជាម្ចាស់ដោយប្រាប់ព្រះអង្គអំពីការខកចិត្តរបស់អ្នក៖
«ខ្ញុំស្រែករកព្រះយេហូវ៉ាដោយសំឡេងរបស់ខ្ញុំ
គឺដោយសំឡេងរបស់ខ្ញុំ
ដែលខ្ញុំទូលអង្វរដល់ព្រះយេហូវ៉ា។
ខ្ញុំបង្ហូរទំនួញរបស់ខ្ញុំនៅចំពោះព្រះអង្គ
ខ្ញុំទូលរៀបរាប់ពីទុក្ខលំបាករបស់ខ្ញុំ
នៅចំពោះព្រះអង្គ។» (ទំនុកដំកើង ១៤២:១–២)។
ទោះបើដៃគូជីវិតរបស់អ្នកមិនផ្លាស់ប្តូរក៏ដោយ ក៏អ្នកនឹងនៅមានចិត្តទន់ ហើយបើកចំហចំពោះព្រះគ្រីស្ទ។
២. ដេញតាមព្រះយេស៊ូវច្រើនជាងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់អ្នក
សូម្បីតែជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ដ៏អស្ចារ្យមួយគឺនៅតែជាការ «ខាត» បើប្រៀបធៀបទៅនឹង «ប្រយោជន៍ឲ្យខ្ញុំបានព្រះគ្រីស្ទវិញ» (ភីលីព ៣:៨) ។ នៅពេលដែលយើងឲ្យតម្លៃលើព្រះយេស៊ូវខ្ពស់ជាងដៃគូជីវិតរបស់យើង នោះយើងនឹងក្លាយជាមនុស្សដែលដៃគូជីវិតរបស់យើងនឹងកាន់តែចង់ស្និទ្ធស្នាលជាមួយដែរ។ ដូចដែលលោកគ្រូ ចន ផាបភ័រ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់អ្នកនឹងធ្វើឲ្យព្រះជាម្ចាស់កាន់តែមានភាពរុងរឿង នោះអ្នកត្រូវតែស្វែងរកការស្កប់ចិត្តក្នុងព្រះជាម្ចាស់ជាជាងក្នុងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ខ្លួន»។
៣. ប្ដូរចេញនូវអ្វីដែលសម្លាប់ភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណចោល
យើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែមានអាកប្បកិរិយា និងទម្លាប់ដែលរារាំងភាពស្និទ្ធស្នាល។ ឧទាហរណ៍៖ ខ្ញុំតែងមានទំនោរនៃការតានតឹង ហើយខ្ញុំតែងមមុលទៅមុខក្នុងការរំខាននោះ ដោយមិនបានទូលសួរព្រះជាម្ចាស់ថា តើការរំខាននោះពិតជាមកពីទ្រង់ឬក៏អត់។ ការធ្វើបែបនេះរមែងធ្វើឲ្យប្រពន្ធខ្ញុំចង់រត់ចេញ។ សាវ័ក ប៉ុល បានត្រាស់ហៅយើងឲ្យបោះបង់ចោលនូវគំរូបំផ្លិចបំផ្លាញដូចនេះ ហើយពាក់ទម្លាប់ថ្មីដែលឆ្លុះបញ្ចាំងថាយើងជានរណានៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ (អេភេសូរ ៤:២២–២៤) ។ ដូច្នេះ ឥឡូវនេះខ្ញុំកំពុងរៀនសូមជំនួយពីព្រះ ដើម្បីឲ្យមានការបើកចំហចិត្តចំពោះអ្វីដែលទ្រង់កំពុងធ្វើ។ នៅពេលខ្ញុំពឹងផ្អែកលើព្រះជាម្ចាស់ ការធ្វើបែបនោះជួយភរិយាខ្ញុំ និងខ្ញុំឲ្យចៀសវាងពីការមានជម្លោះ និងឲ្យយើងកាន់តែស្និទ្ធស្នាលជាងមុន។
៤. ចូរចែកចាយដោយចេតនាអំពីភាពទន់ខ្សោយរបស់ខ្លួន
អំនួតល្បួងយើងឲ្យលាក់ការតយុទ្ធរបស់ខ្លួន។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលយើងពិតជឿជាក់ថាព្រះជាម្ចាស់ «ក៏បានសង្គ្រោះយើង មិនមែនដោយអំពើដែលយើងបានប្រព្រឹត្តសុចរិតនោះទេ គឺដោយព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណារបស់ព្រះអង្គវិញ» នោះយើងនឹងមានភាពងាយស្រួលក្នុងការចែកចាយឲ្យដៃគូរបស់យើងដឹងពីភាពបរាជ័យ ហើយយើងក៏នឹងងាយពង្រឹងភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណរបស់យើងដែរ (ទីតុស ៣:៥)។
៥. ជ្រើសរើសអ្វីមួយ ដើម្បីធ្វើជាមួយគ្នា
ភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណគឺមិនមែនមានត្រឹមតែបញ្ជីនៃការងារត្រូវធ្វើ ដូចជាការអានព្រះគម្ពីរ ឬអធិស្ឋានជាមួយគ្នាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើងនឹងមានភាពរឹងមាំឡើងនៅពេលដែលយើងឮព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយទ្រង់ព្រះសណ្ដាប់ឮយើងជាមួយគ្នា។ ចូររៀបផែនការ ដើម្បីស្វែងរកព្រះជាម្ចាស់ជាមួយគ្នាដែលអ្នកទាំងពីរមានភាពសមស្រប ហើយសូមចាប់ផ្តើមចុះ។
៦. ចូរអត់ធ្មត់ ហើយចេះតស៊ូ
យើងគួររំពឹងថានឹងមានការបរាជ័យ និងការរាថយខ្លះៗ។ ភរិយាខ្ញុំ និងខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមស្ដាប់ព្រះគម្ពីរជាសំឡេងលើដំណឹងល្អចំនួនបីដងហើយ ខណៈពេលដែលយើងតយុទ្ធនឹងការភ័យខ្លាចចាស់ៗ និងការមានកាលវិភាគរវល់ពេក។ ប៉ុន្តែ តែងតែមានក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់ការចាប់ផ្តើមថ្មី ពីព្រោះសេចក្ដីមេត្តាករុណា និងភាពស្មោះត្រង់របស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់អ្នកពិតជា «មិនចេះចប់» ឡើយ (បរិទេវ ៣:២២-២៣)។
ចូរបន្តឈានទៅមុខក្នុងការស្គាល់ទ្រង់ឲ្យកាន់តែច្បាស់ជាងមុន
នៅចុងបញ្ចប់ គ្មានរូបមន្តវេទមន្ត ដើម្បីបង្កើតភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណពិតប្រាកដនៅក្នុងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើងឡើយ។ វានឹងតម្រូវឲ្យមានការវិនិយោគពេលវេលា និងកម្លាំងដែលអ្នកប្រហែលជាមិនមានអារម្មណ៍ដូចជាខ្លួនមាន។ ប៉ុន្តែ ជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលមានភាពស្និទ្ធស្នាលខាងឯវិញ្ញាណមានតម្លៃលើសពីការលះបង់តូចៗដែលអ្នកត្រូវធ្វើ ដើម្បីឲ្យមានបាន។
ភរិយារបស់លោកអ្នកសមនឹងទទួលការខិតខំបន្ថែមទៀតពីលោកអ្នក។ ប្តីរបស់អ្នកសមនឹងទទួលការខិតខំបន្ថែមទៀតពីអ្នក។ ការដែលលោកអ្នកកាន់តែមានអំណរក្នុងព្រះយេស៊ូវយ៉ាងស៊ីជម្រៅ គឺពិតជាស័ក្តិសមលើសជាងអ្វីៗទាំងអស់។
កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។
