ប្រភេទអត្ថបទ
យើងគួរតែលើកឡើងដោះស្រាយទាក់ទងនឹងការជំទាស់ខាងបញ្ញាចំពោះជំនឿ។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយក៏ដាច់ខាតយើងត្រូវតែប្រកាស ការពារ ហើយការអនុវត្តសេចក្តីពិតនៃដំណឹងល្អបែបដែលពិភពលោកដែលមិនជឿនេះមិនអាចមើលរំលងបាន ក្រៅពីធ្វើការកត់សម្គាល់លើ។ វាគួរតែជាការបង្ហាញចេញនូវអ្វីម្យ៉ាងដែលមិនអាចពន្យល់បាន តាមកិច្ចការធម្មជាតិ។ នោះគឺការស្រឡាញ់របស់គ្រីស្ទាន។
បើសិនជាអ្នកកំពុងតែស្ថិតនៅក្នុងគ្រោះមហន្តរាយ តើអ្នកមានចិត្តចង់ផ្សាយដំណឹងល្អ ដល់មនុស្សនៅជុំវិញអ្នកទេ?
របកគំហើញទាំងនេះបង្ហាញថា កំណត់ត្រានៃជីវិតរបស់សាវ័ក ប៉ុល ដែលបានសរសេរនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការ និងនៅក្នុងកណ្ឌសំបុត្ររបស់គាត់ត្រូវគេកត់ត្រាយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ មនុស្ស ទីកន្លែង និងព្រឹត្តិការណ៍ជាច្រើនដែលមានឈ្មោះក្នុងកណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការបានបញ្ជាក់តាមរយៈបុរាណវត្ថុវិទ្យា។
ព្រះគ្រីស្ទ «បានទទួលរងនូវទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរក្នុងអំឡុងរាជ្យរបស់ស្ដេច ទីប៊ែរុស (Tiberius) ក្នុងកណ្តាប់ដៃនៃទេសាភិបាលម្នាក់របស់យើងគឺលោក ប៉ុនទាស ពីឡាត់។ សរុបមក គ្មានអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏ម៉ឺងម៉ាត់ណាម្នាក់ចោទសួរអំពីព្រះជន្មរបស់ព្រះយេស៊ូវនៃស្រុកណាសារ៉ែតនោះទេ មិនថាអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រជាគ្រីស្ទបរិស័ទ ឬអ្នកមិនជឿព្រះនោះឡើយ។
ស្ដេច ដាវីឌ ដែលជាអ្នកនិពន្ធ ហើយក៏ជាអ្នកចម្បាំង បានសរសេរទំនុកតម្កើងជាច្រើន ដែលទំនុកតម្កើងខ្លះបានព្យាករណ៍អំពីព្រះម៊ែស៊ីដែលនឹងត្រូវយាងមក ដែលព្រះអង្គនឹងសង្គ្រោះប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ។
របកគំហើញទាំងដប់នេះបង្ហាញពីដំណើរសាច់រឿងរបស់លោក ម៉ូសេ និងព្រឹត្តិការណ៍នៃការចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ ដែលផ្អែកលើប្រវត្តិសាស្ត្រពិត។
ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រោសព្រះគ្រីស្ទឲ្យបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះដំណឹងល្អរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ជំនឿរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ដែលនេះមានន័យថា យើងកំពុងតែប្រកាសដំណឹងក្លែងក្លាយ។ បើដូច្នោះមែន នោះយើងគួរតែស៊ីផឹក ហើយអរសប្បាយចុះ ដ្បិតថ្ងៃស្អែកយើងនឹងស្លាប់។
អំណោយទានខាងឯវិញ្ញាណមិនត្រឹមតែបានប្រទានដោយព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធប៉ុណ្ណោះទេ ពួកគេបានគ្រប់គ្រងដោយព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធផងដែរ។
សាវ័ក ប៉ុល មិនមែនចង់សំដៅលើ......................................
ព្រះឱរសអង្គមួយនោះ គឺជាភស្តុតាងដែលបង្ហាញថា ព្រះជាម្ចាស់ពិតជាបានស្រឡាញ់មនុស្សលោកខ្លាំងដល់ម្ល៉េះ «បានជាទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែ១ ដើម្បីឲ្យអ្នកណាដែលជឿដល់ព្រះរាជបុត្រានោះ មិនត្រូវវិនាសឡើយ គឺឲ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចវិញ» (យ៉ូហាន ៣:១៦)។