តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រោសព្រះគ្រីស្ទឲ្យបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះដំណឹងល្អរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ជំនឿរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ដែលនេះមានន័យថា យើងកំពុងតែប្រកាសដំណឹងក្លែងក្លាយ។ បើដូច្នោះមែន នោះយើងគួរតែស៊ីផឹក ហើយអរសប្បាយចុះ ដ្បិតថ្ងៃស្អែកយើងនឹងស្លាប់។

១៩ មេសា ២០២៥អានរយៈពេល ១០ នាទី

មើល១៨៤ដង

លោកគ្រូ តើអ្វីទៅជាអត្ថន័យសំខាន់ៗទាក់ទងនឹងថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ?

ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលជាព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានយាងមកផែនដីនេះពីព្រះវរបិតា បានប្រសូតពីនាងក្រមុំព្រហ្មចារី បានមានព្រះជន្មរស់នៅដោយគ្មានអំពើបាប និងបានធ្វើការអស្ចារ្យជាច្រើន ព្រមទាំងបានស្រឡាញ់មនុស្សម្នា គឺជាព្រះដែលគេបានឆ្កាងជំនួសអំពើបាបរបស់យើង ហើយនៅថ្ងៃទី៣—គឺថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញនេះ ជាការប្រារព្ធអបអរសាទរនៅថ្ងៃអាទិត្យនោះ—ព្រះវរបិតាក៏បានប្រោសព្រះអង្គឲ្យមានព្រះជន្មរស់ពីសុគតឡើងវិញ ហើយមិនឲ្យសុគតជាថ្មីម្ដងទៀតទេ។

ហើយដូចដែលលោក លូកា បានប្រាប់យើង បន្ទាប់ពីគាត់បានធ្វើការស្រាវជ្រាវខាងផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្ររួចស្រេចអស់ហើយថា អស់រយៈពេល៤០ថ្ងៃ ព្រះយេស៊ូវបានប្រទាននូវភស្តុតាងជាច្រើន ដែលមិនអាចជាការក្លែងក្លាយបាន ហើយសាវ័ក ប៉ុល ផ្ទាល់ (ដែលបានក្លាយជាសាវ័កក្រោយគេបង្អស់) ក៏បានលើកឡើងផងដែរថា មានមនុស្ស៥០០នាក់ជាងបានឃើញព្រះយេស៊ូវបន្ទាប់ពីទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ហើយក៏នៅមានអ្នកខ្លះនៅរស់ដែរ ប្រសិនបើមានអ្នកចង់ទៅនិយាយសួរនាំ (១កូរិនថូស ១៥:៦)។ នេះគឺជាភស្តុតាងប្រវត្តិសាស្ត្រដែលពួកគាត់មាន។

ព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញខាងឯសាច់ឈាមផ្ទាល់។ ពួកគាត់បានស្គាល់ទ្រង់។ ពួកគាត់អាចយកដៃខ្លួនទៅប៉ះរបួសរបស់ទ្រង់បាន។ ព្រះអង្គបានសោយសាច់ត្រីនៅពីមុខពួកគាត់ ដើម្បីបង្ហាញថាវិញ្ញាណ ឬក៏ខ្មោចមិនមានសាច់ឈាមដូចដែលពួកគាត់បានឃើញថាទ្រង់មាននោះទេ (លូកា ២៤:៣៩)។ ហើយទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយក៏វាលើសពីសាច់ឈាមផងដែរ ពីព្រោះព្រះអង្គបានទៅ ហើយនិងមកតាមតែព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ សូម្បីតែទ្វារជាប់សោក៏មិនអាចឃាំងទ្រង់បានដែរ។ ហើយក៏មានទិដ្ឋភាពថ្មីចម្លែកអំពីព្រះកាយរបស់ទ្រង់ដែរ។

ព្រះអង្គបានយាងទៅកាន់ខាងស្ដាំព្រះហស្តរបស់ព្រះវរបិតា។ ព្រះអង្គគង់នៅឯបល្ល័ង្កជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះអង្គទទូចអង្វរជំនួសយើងនៅទីនោះ ដោយអធិស្ឋានជំនួសរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ព្រះអង្គកំពុងតែសោយរាជរហូតទាល់តែទ្រង់បានដាក់ខ្មាំងសត្រូវរបស់ទ្រង់ក្រោមព្រះបាទារបស់ទ្រង់។ កណ្ឌគម្ពីរម៉ាថាយបានលើកឡើងថា ព្រះអង្គមានគ្រប់អំណាចនៅលើផែនដី និងស្ថានសួគ៌ (ម៉ាថាយ ២៨:១៨)។ ព្រះអង្គនឹងមិនដែលសុគតជាម្ដងទៀតឡើយ។ ព្រះអង្គក៏មានកូនសោនៃសេចក្ដីស្លាប់ និងស្ថាននរកនៅក្នុងព្រះហស្តរបស់ទ្រង់។

ហេតុអ្វីបានជាថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញសំខាន់ម៉្លេះ?

ជាការចាប់ផ្ដើម ពីព្រោះនោះជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានកើតឡើងមែន។ ដូច្នេះ សំណួរសួរថា៖ តើអ្វីទៅជាការអនុវត្តសម្រាប់យើង ទាក់ទងនឹងអំណះអំណាងដ៏ភ្ញាក់ផ្អើលនេះ និងចំណុចពិតនៃថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ?

ការដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញមានន័យថា អំពើបាបរបស់ខ្ញុំបានទទួលការអត់ទោស។ សាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១កូរិនថូស ១៥:១៧ ថាប្រសិនបើព្រះគ្រីស្ទមិនបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញទេ នោះមានន័យថា យើងនៅជាប់ក្នុងអំពើបាបរបស់យើងនៅឡើយ។ ដែលនេះបង្ហាញថា ប្រសិនបើព្រះអង្គពិតជាបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញមែន នោះបញ្ហានៃអំពើបាបរបស់យើងបានឈានដល់ទីបញ្ចប់ហើយ។ ហើយវាដូច្នោះមែន ពីព្រោះការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញបង្ហាញថាគ្មានទោស ទាក់ទងនឹងព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានកើតឡើងនៅថ្ងៃសុក្រដ៏ល្អ ដែលសំដៅទៅលើការសុគតរបស់ទ្រង់។ ការសុគតរបស់ទ្រង់ពិតជាបានគ្របបាំងអំពើបាបរបស់រាស្ត្រទ្រង់មែន។ កាលនោះពិតជាបានប្រទាលនូវសេចក្ដីសុចរិតដ៏ល្អឥតខ្ចោះសម្រាប់យើងមែន។