តើខ្ញុំគួរអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតា ព្រះយេស៊ូវ ឬក៏ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ?

សេចក្ដីសន្និដ្ឋានរបស់យើងខ្ញុំគឺដូចនេះ៖ សូមឲ្យការអធិស្ឋានជាប្រចាំ និងសាមញ្ញរបស់លោកអ្នកជាការអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតាតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ប៉ុន្តែ ក៏សូមចងចាំថា ដែលព្រះយេស៊ូវ និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគឺជាបុគ្គល។ ក្នុងនាមជាមនុស្សមានបាប វាជារឿងធម្មតាទេក្នុងការអធិស្ឋានទៅកាន់បុគ្គលទាំងបីអង្គ។

២៤ មករា ២០២២អានរយៈពេល ១០ នាទី

មើល៤៨៦ដង

ថ្ងៃនេះយើងនឹងឆ្លើយនូវសំណួរដ៏ពិបាកមួយដែលមនុស្សជាច្រើនធ្លាប់បានសួរ៖ តើខ្ញុំគួរអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះយេស៊ូវ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ឬក៏ព្រះវរបិតា?

យើងខ្ញុំពិតជាភ្ញាក់ផ្អើលមែនដែលជាច្រើនឆ្នាំកន្លងមកនេះមានមនុស្សជាច្រើនបានសួរនូវសំណួរនេះមកកាន់យើងខ្ញុំ។ នេះគឺជាសំណួរដ៏សាមញ្ញបំផុតមួយ ហើយក៏ជាសំណួរដ៏ល្អផងដែរ។ ហើយយើងខ្ញុំគិតថា យើងខ្ញុំយល់អំពីមូលហេតុដែលគេតែងតែសួរនូវសំណួរនេះជារឿយៗដែរ។ ពេលដែលយើងកំពុងតែធំធាត់ឡើង យើងក៏មានប្រពៃណីជាច្រើនដែរ ហើយពេលខ្លះយើងនឹងឆ្ងល់ថា តើប្រពៃណីនេះគឺជាប្រពៃណីដ៏ពិតតែមួយគត់មែនឬ?

ឧទាហរណ៍៖ មានមនុស្សជាច្រើនក្នុងក្រុមជំនុំគ្រីស្ទបរិស័ទទំនងជាបានចម្រើនពេញវ័យឡើងដោយចាប់ផ្ដើមការអធិស្ឋានជាមួយនឹងពាក្យពេចន៍ «ឱព្រះវរបិតាដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌...» ឬក៏ «ឱព្រះវរបិតានៃទូលបង្គំ…» ហើយបញ្ចប់ការអធិស្ឋានរបស់យើងជាមួយនឹងពាក្យពេចន៍ «ក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ អាម៉ែន!» នេះគឺជាលំនាំដែលយើងបានរៀន។ ចាប់ផ្ដើមអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតា ហើយបញ្ចប់ការអធិស្ឋានក្នុងព្រះនាមរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ អាម៉ែន។ យើងខ្ញុំនឹងពន្យល់អំពីមូលហេតុដែលថានេះគឺជាប្រពៃណីដ៏ល្អ។ យើងខ្ញុំជឿជាក់ថា កូនៗគួរចម្រើនពេញវ័យឡើងដោយយកលំនាំនេះជាលំនាំចម្បងក្នុងការអធិស្ឋាន។ ចាប់ផ្ដើមដោយអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតា ក្នុងអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ក្នុងព្រះនាម និងអំណាចរបស់ព្រះរាជបុត្រា។ នេះគឺជាលំនាំដ៏សាមញ្ញនៃការអធិស្ឋានដែលមានមូលដ្ឋានលើព្រះត្រៃឯក ដែលយើងឃើញមាននៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។

សូមផ្ដោតលើព្រះវរបិតា

លំនាំមួយនេះមានឫសគល់យ៉ាងជ្រៅក្នុងព្រះបន្ទូល៖

«ដូច្នេះ ដែលមានសម្ដេចសង្ឃយ៉ាងធំ១អង្គ ដែលទ្រង់បានយាងកាត់អស់ទាំងជាន់ស្ថានសួគ៌ គឺព្រះយេស៊ូវជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ នោះត្រូវតែឲ្យយើងមានចិត្តដាច់ស្រឡះនឹងជឿតាមចុះ ដ្បិតសម្ដេចសង្ឃនៃយើង ទ្រង់មិនមែនមិនអាចនឹងអាណិតអាសូរ ដល់សេចក្តីកម្សោយរបស់យើងរាល់គ្នានោះទេ ព្រោះទ្រង់បានត្រូវសេចក្តីល្បួងគ្រប់យ៉ាង ដូចជាយើងរាល់គ្នាដែរ តែឥតធ្វើបាបឡើយ ដូច្នេះ ត្រូវឲ្យយើងរាល់គ្នា មកដល់បល្ល័ង្កនៃព្រះគុណ ដោយក្លាហាន ដើម្បីនឹងទទួលសេចក្តីមេត្តា ហើយរកបានព្រះគុណសម្រាប់នឹងជួយដល់ពេលត្រូវការចុះ» (ហេព្រើរ ៤:១៤-១៦)។

យើងអាចចូលទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការអធិស្ឋានតាមតែរយៈការទទូចសូមព្រះគុណប៉ុណ្ណោះ។ នេះដោយសារយើងមានព្រះយេស៊ូវជាសម្ដេចសង្ឃ។ ហើយនេះជាមូលហេតុដែលយើងអធិស្ឋានក្នុងព្រះនាមរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ យើងខ្ញុំព្យាយាមបង្រៀនកូនៗរបស់យើងខ្ញុំថា កុំឲ្យប្រើប្រាស់ឃ្លា «ក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ អាម៉ែន» ក្នុងលក្ខណៈជាការបញ្ចប់សេចក្ដីអធិស្ឋានជាមួយនឹងពាក្យមិនមានតម្លៃ។ យើងខ្ញុំព្យាយាមបង្រៀនកូនៗកុំឲ្យនិយាយរអ៊ូរទាំៗនូវពាក្យពេចន៍ទាំងនោះ ហើយកុំឲ្យឆាប់បញ្ចប់ដោយពាក្យពេចន៍ទាំងនោះដែរ។ ពាក្យពេចន៍ទាំងនេះលើកឡើងនូវអ្វីដែលអស្ចារ្យ ហើយសំខាន់។ យើងមិនអាចចូលទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់បានដោយគ្មានព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងព្រះនាមរបស់ទ្រង់បានឡើយ។ នៅពេលដែលយើងអធិស្ឋានក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ គឺយើងកំពុងតែទូលទៅកាន់ព្រះវរបិតាថា ទូលបង្គំមិនមែនកំពុងចូលទៅកាន់ព្រះអង្គក្នុងឈ្មោះរបស់ខ្លួនឯងឡើយ។ ទូលបង្គំមិនមែនកំពុងចូលទៅកាន់ព្រះអង្គដោយពឹងលើទង្វើរបស់ខ្លួនទេ។ ទូលបង្គំមិនមែនកំពុងចូលទៅកាន់ព្រះអង្គដោយពឹងលើភាពស័ក្ដិសមរបស់ខ្លួនដែរ។ ទូលបង្គំតែកំពុងចូលទៅកាន់ព្រះអង្គដោយសារព្រះគ្រីស្ទស្រឡាញ់ទូលបង្គំវិញ។ ព្រះគ្រីស្ទបានសុគតសម្រាប់ទូលបង្គំទៀតផង។ ព្រះគ្រីស្ទបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញសម្រាប់ទូលបង្គំ។ ព្រះគ្រីស្ទកំពុងទូលអង្វរសម្រាប់ទូលបង្គំ។ នេះគឺជាអត្ថន័យនៃពាក្យពេចន៍ដ៏តូចតាចទាំងនេះ។ វាគឺជាការដ៏សំខាន់ណាស់។