តើយើងអាចរកបានអត្ថន័យនៅក្នុងដំណើរនៃសាច់រឿងណាមួយបានយ៉ាងដូចម្ដេច?

មិនថាយើងកំពុងតែអានសំបុត្ររបស់សាវ័ក ប៉ុល ដែលមានការវែកញែកយ៉ាងច្បាស់លាស់ ឬក៏ថាយើងកំពុងតែអានដំណើរនៃសាច់រឿងដែលមាន១៤ជំពូកក៏ដោយ ក៏យើងត្រូវតែព្យាយាមស្វែងរកនូវគោលបំណងដែលអ្នកនិពន្ធចង់ប្រាប់មកកាន់យើងដែរ។ ហើយយើងស្វែងរកតម្រុយដូចនោះដែលគាត់បានលើកឡើងសម្រាប់យើង មិនថានៅក្នុងសំបុត្របែបសេចក្ដីអធិប្បាយតាមព្រះបន្ទូល ឬក៏ក្នុងដំណើររឿងនៃសាច់រឿងណាមួយឡើយ គឺដើម្បីឲ្យចំណុចទាំងនោះជួយឲ្យយើងឃើញគោលបំណងរបស់អ្នកនិពន្ធ។

១៨ កុម្ភៈ ២០២៤អានរយៈពេល ២៤ នាទី

មើល១៦៩ដង

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ! វាគឺជាព្រះពរដល់ខ្ញុំក្នុងការទទួលបានចម្លើយដ៏ខ្លីៗ តាមរយៈការស្ដាប់ ឬក៏អានអត្ថបទរបស់លោកគ្រូ ជាពិសេសទាក់ទងទៅនឹងសំណួរសំខាន់ៗសម្រាប់ជីវិតរបស់យើង។ ខ្ញុំមានសំណួរមួយទាក់ទងទៅនឹងការយល់ពីដំណើរនៃសាច់រឿងណាមួយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ លោកគ្រូធ្លាប់បានលើកឡើងថា ការដែលលោកគ្រូបានចាប់ផ្ដើមយល់អំពីរបៀបដែលអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីររៀបរៀងការវែកញែក និងការយល់អំពីរបៀបនៃការវែកញែកនោះឲ្យបានត្រឹមត្រូវ នៅពេលអានព្រះគម្ពីរ នោះគឺជាអ្វីដែលបានបំផ្លាស់បំប្រែរបៀបនៃការដែលលោកគ្រូអានព្រះគម្ពីរយ៉ាងខ្លាំង ទាក់ទងទៅនឹងការយល់ពីអ្នកនិពន្ធ ដែលនេះមានន័យថា យើងក៏យល់អំពីគោលបំណងរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ដែរ។ ខ្ញុំយល់អំពីរបៀបនៃការធ្វើដូចនេះនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី និងនៅក្នុងកណ្ឌប្រាជ្ញា ដូចជាកណ្ឌសុភាសិតជាដើម។ ប៉ុន្តែ សំណួររបស់ខ្ញុំគឺទាក់ទងទៅនឹងការយល់ពីដំណើរនៃសាច់រឿងណាមួយ។ ក្រុមជំនុំខ្ញុំកំពុងតែសិក្សាកណ្ឌគម្ពីរ លូកា។ យើងដឹង និងយល់អំពីរបៀបដែលកណ្ឌមួយនេះបានរៀបរៀងឡើង ចុះចំណែកឯការយល់ពីដំណើរនៃសាច់រឿងណាមួយវិញ? តើមានចំណុចគន្លឹះខុសៗគ្នាដែលលោកគ្រូព្យាយាមរកដែរឬទេ? តើមានឈ្នាប់ផ្លាស់ប្ដូរជាក់លាក់ ចំណុចសម្គាល់ ឬក៏គន្លឹះណាមួយដែលលោកគ្រូរកនៅក្នុងខគម្ពីរដែលរៀបរាប់អំពីដំណើររឿងទាំងនោះដែរទេ?

ការឃើញអ្វីដែលអ្នកនិពន្ធកំពុងតែមានប្រសាសន៍

ខ្ញុំធ្លាប់បានផ្ដោតមើលអំពីរបៀបនៃការយល់នូវផ្នត់គំនិតរបស់អ្នកនិពន្ធយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ដើម្បីរកគោលបំណងដ៏ពិតរបស់គាត់។ ហើយខ្ញុំជឿថា គោលបំណងមូលដ្ឋាននៃការអានគឺ ដើម្បីស្វែងរកគោលបំណងរបស់អ្នកនិពន្ធ គឺរកនូវអ្វីដែលគាត់ព្យាយាមចង់ប្រាប់ដល់យើង។ សូមយល់ថា មានរបៀបខុសៗគ្នាជាច្រើននៃការធ្វើបែបនេះ ក្នុងការស្វែងរកគោលបំណងនោះនៅពេលដែលយើងអាន ដូចជាទទួលបានការកម្សាន្តនៅពេលអានព្រះគម្ពីរ។ ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើគ្មានការស្វែងរកឥទ្ធិពលមូលដ្ឋាននៃគោលបំណងរបស់អ្នកនិពន្ធ នោះមានន័យថា យើងកំពុងបង្ហាញភាពឈ្លើយរបស់ខ្លួន ហើយយើងក៏កំពុងតែប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នកនិពន្ធក្នុងរបៀបដែលយើងមិនចង់ឲ្យអ្នកផ្សេងប្រព្រឹត្តចំពោះយើង នៅពេលដែលយើងព្យាយាមប្រាប់អ្វីមួយ ហើយមានគេឆ្លើយតបថា
«ខ្ញុំមិនខ្វល់ថាលោកអ្នកកំពុងតែព្យាយាមនិយាយអ្វីនោះទេ។ ខ្ញុំនឹងកាត់ស្រាយពាក្យសម្ដីរបស់លោកអ្នកទៅជារបៀបនេះ ឬក៏ជារបៀបនោះ តាមតែចិត្តរបស់ខ្ញុំ»។

ហើយក្នុងដំណើរការបែបនោះ គឺយើងនឹងបាត់បង់ឱកាសដ៏ធំក្នុងការលូតលាស់ជាមិនខាន។ ប្រសិនបើយើងមិនខ្វល់អំពីការរកឃើញនូវអ្វីដែលបុគ្គលម្នាក់ទៀតបានរកឃើញថា ជាការពិត ហើយយើងគ្រាន់តែបញ្ចូលគំនិតរបស់យើងលើអ្វីដែលគាត់បាននិពន្ធ នោះយើងនឹងមិនលូតលាស់ឡើយ។ ហើយកណ្ឌគម្ពីរ ២ពេត្រុស ៣:១៨ មានចែងថា «ចម្រើនឡើងក្នុងព្រះគុណ ហើយក្នុងការស្គាល់ដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះអង្គសង្គ្រោះនៃយើងរាល់គ្នា»។ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងវែកញែកថា ចំណុចដ៏សំខាន់មួយនៃរបៀបនៃការរកគោលបំណងរបស់អ្នកនិពន្ធ និងការលូតលាស់ខាងឯចំណេះដឹង និងព្រះគុណ គឺដាច់ខាត យើងត្រូវតែយល់អំពីរបៀបវែកញែករបស់អ្នកនិពន្ធ។