មធ្យោបាយ ៣យ៉ាង ដើម្បីថែទាំសុខភាពព្រលឹងវិញ្ញាណ

២០ កុម្ភៈ ២០២៤អានរយៈពេល ១២ នាទី

មើល២២០ដង

នៅក្នុងរឿងខ្លីដ៏ពិសេសមួយរបស់លោក អេហ្វ ស្កត់ ហ្វ៊ីតជើរ៉ល (F. Scott Fitzgerald) ដែលមានចំណងជើងជាភាសាអង់គ្លេសថា “Curious Case of Benjamin Button” (ប្រែថា «ករណីរឿងឆ្ងល់របស់លោក បេនយ៉ាមីន បាត់ធិន») រឿងនេះផ្តល់នូវរូបរាងថ្មី គួរឲ្យព្រួយបារម្ភអំពីភាពចាស់ទុំ និងការអភិវឌ្ឍន៍ក្នុងសង្គម។ អ្វីដែលគួរឲ្យចង់ដឹងអំពីលោក បេនយ៉ាមីន គឺថាគាត់កើតមកចាស់ ហើយពេលវេលាកន្លងទៅក៏ក្លាយទៅជាក្មេង។ ប្រលោមលោកនេះគឺជាការចាប់អារម្មណ៍លើរបៀបដែលមនុស្សយល់អំពីភាពចាស់ទុំ ការស្រឡាញ់ កាធំធាត់ឡើង និងស្ថានភាពទារកដ៏គួរឲ្យអស់សំណើចរបស់មនុស្សចាស់ដែលឈឺម្នាក់នេះ។

ពេលខ្លះ នៅក្នុងក្រុមជំនុំយើងជួបប្រទះករណីចង់ដឹងចង់ឃើញរបស់អ្នកជឿ ដែលមិនទាន់ពេញវ័យនៅក្នុង ព្រះវិហារ។ ជាញឹកញយ នៅពេលដែលយើងឃើញថា នៅពេលដែលមនុស្សណាម្នាក់ជាអ្នកជឿថ្មីថ្មោង ដែលទើបនឹងរួចពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ ជីវិតដែលធ្លាប់ខ្វះពន្លឺរបស់ពួកគេស្រាប់តែក្លាយទៅជាមនុស្សខ្លាំងមិនគួរឲ្យអាចជឿបាននៃភាពរីករាយដែលមិនអាចបំភ្លេចបាន។ ពួកគេផ្សាយដំណឹងល្អដោយខ្នះខ្នែង អធិស្ឋានឥតឈប់ឈរ អានព្រះគម្ពីរដោយលះបង់ ហើយរីករាយក្នុងការបម្រើក្នុងក្រុមជំនុំ។

ប៉ុន្តែ គួរឲ្យសោកស្ដាយ វាមិនមែនជារឿងចម្លែកទេក្នុងការឃើញថា សេចក្ដីក្លៀវក្លានេះគឺគ្រាន់តែជាការឡើងជាតិស្ករមួយភ្លែតនៃភាពជាអ្នកថ្មីថ្មោង។ ភាពវិសេសនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះចាប់ផ្ដើមក្លាយជារឿងធម្មតា ការទៅព្រះវិហារក្លាយជាទម្លាប់ ការអានគម្ពីរជាកិច្ចការ និងការអធិស្ឋានក្លាយជារឿងចៃដន្យវិញ។ សេចក្ដីអធិប្បាយដែលពួកគេធ្លាប់បានត្រេកអរចូលចិត្តស្ដាប់ ឥឡូវនេះក្លាយដូចជាចាននៃសណ្ដែកបណ្ដុះដែលគ្មានរសជាតិ។ កាលដែលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងទៅនេះ ពួកគេបានឆ្លងកាត់ចលនាខាងឯវិញ្ញាណយ៉ាងហ្មត់ចត់បែបជាកិច្ចការ ប៉ុន្តែភ្លើងបានរលត់អស់ជាច្រើនឆ្នាំកន្លងទៅហើយ។

ខ្ញុំបានជួបមនុស្សក្នុងក្រុមជំនុំដែលនិយាយថា ពួកគេបានសង្គ្រោះអស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ ប៉ុន្តែមានចរិតយ៉ាប់ រអ៊ូរទាំ និងទុទិដ្ឋិនិយម។ ពួកគេជាមនុស្សចាស់ដែលមានចរិតយ៉ាប់ខាងឯវិញ្ញាណ។

ចុះលោកអ្នកវិញ? តើលោកអ្នកមិនទាន់ពេញវ័យទេមែនឬ ទោះបើលោកអ្នកបានជឿយូរហើយ? តើលោកអ្នកបានទុកឲ្យភ្លើងនៃចំណង់ចំណូលចិត្តពីការប្រែចិត្តជឿរបស់អ្នកត្រជាក់មែនឬ? ឬក៏ថា តើលោកអ្នកបានរីកចម្រើនជាលំដាប់ក្នុងចំណេះដឹង ប្រាជ្ញា និងជាពិសេសការអនុវត្តព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះឬ?

បើមិនដូច្នោះទេ នេះជាសកម្មភាពបីយ៉ាងដែលត្រូវធ្វើ ដើម្បីបន្តរីកចម្រើនខាងឯវិញ្ញាណ៖

១.លេបអាហាររបស់លោកអ្នក

ទារកដែលទើបចេះដើរតេះតះដែលត្រូវបានម្តាយឧស្សាហ៍បញ្ចុកបាយ គាត់នឹងលូតលាស់មានសុខភាពល្អ។ ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើក្មេងនោះរក្សាសណ្ដែកទាំងនោះទុកនៅក្នុងថ្ពាល់ដែលប៉ោងរបស់គាត់ជំនួសឲ្យការលេប ឬបោះផ្សិតដែលអ្នកឲ្យទៅក្រោមតុ នោះអាហាររូបត្ថម្ភនឹងមិនអាចមានប្រសិទ្ធភាពបានទេ។ ដូចគ្នានេះដែរ មនុស្សដែលអង្គុយស្ដាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងទ្រនុងអាចមើលទៅហាក់ដូចជាថា ពួកគេកំពុងតែទទួលបានអាហារសុខភាពដោយស្ពៃ និងសណ្ដែកមួយមាត់ៗពីការអធិប្បាយ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគ្មានការអនុវត្តនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេទេ នោះពួកគេនឹងបាត់បង់ភាពរស់រវើកក្នុងការដើរជាមួយព្រះអម្ចាស់ ហើយបន្តិចម្តងៗនឹងអន់ថយការមិនឃ្លានអាហារខាងឯវិញ្ញាណ។