ហេតុអ្វីព្រះយេស៊ូវសុគត? ដង្វាយធួននឹងបាប និងសេចក្ដីក្រោធនៃព្រះ?

ព្រះយេស៊ូវបានបំពេញសេចក្ដីសុចរិតដ៏ល្អឥតខ្ចោះជំនួសយើង ហើយបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង ដោយទម្ងន់ទាំងអស់នៃសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់យើង...

៣០ មេសា ២០២៤អានរយៈពេល ១២ នាទី

មើល២៥៨ដង

«ដែលទ្រង់ជាដង្វាយធួននឹងបាបយើងរាល់គ្នា មិនត្រឹមតែបាបរបស់យើងរាល់គ្នាតែប៉ុណ្ណោះ គឺនឹងបាបរបស់លោកីយ៍ទាំងមូលដែរ» (១យ៉ូហាន ២:២)។

ពាក្យ «ដង្វាយធួននឹងបាប» ដែលសាវ័ក យ៉ូហាន បានលើកឡើងនៅក្នុង ១យ៉ូហាន ជំពូក២ បានក្លាយជាប្រធានបទមួយដែលធ្វើឲ្យមានការជជែកវែកញែកគ្នាយ៉ាងខ្លាំង អស់រយៈពេលរាប់សតវត្សរ៍មកហើយ។សំណួរគឺថា៖ តើសាវ័ក យ៉ូហាន ចង់មានន័យថា ដង្វាយធួននឹងបាប ដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ តាមរយៈការសុគតរបស់ព្រះអង្គនៅលើឈើឆ្កាង បានផ្ដល់ការអត់ទោសដល់យើង ឬក៏ថាសាវ័ក យ៉ូហាន ចង់មានន័យថា តាមរយៈការសុគតរបស់ទ្រង់ នោះព្រះយេស៊ូវមិនទទួលបានការអត់ទោសជំនួសយើងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ថែមទាំងបានបំពេញនូវសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលប្រឆាំងទាស់នឹងយើងផងដែរមែនឬ? របៀបដែលលោកអ្នកឆ្លើយនឹងសំណួរមួយនេះនឹងនាំលោកអ្នកទៅកាន់ដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយនិងចំណេះដឹងនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះពីព្រះជាម្ចាស់ ឬក៏អាចនឹងនាំលោកអ្នកឲ្យមានការយល់ដឹងខុសឆ្គងថាតើព្រះជានរណា ហើយថាព្រះអង្គតម្រូវឲ្យមានអ្វីសម្រាប់ជាការបង់ថ្លៃលោះអំពើបាបរបស់យើង។

មនុស្សមួយចំនួននឹងនិយាយថា ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាព្រះដែលមានពេញដោយសេចក្ដីក្រោធនោះទេ។ ពួកគេនឹងនិយាយថា ព្រះអង្គមិនបានទាមទារឲ្យមានការបូជាយញ្ញឈាម ដើម្បីបំពេញសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះអង្គទាស់នឹងអំពើបាប និងមនុស្សមានបាបនោះទេ។ ពួកគេអះអាងថា ព្រះជាម្ចាស់សប្បុរសដោយបរិសុទ្ធ—ជាព្រះអម្ចាស់នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ ហើយទ្រង់នឹងមិនមានសេចក្ដីក្រោធ ដែលតម្រូវឲ្យមានការបំពេញ ដើម្បីបង់ថ្លៃលោះសម្រាប់អំពើបាបនោះឡើយ។ មនុស្សទាំងនេះជំទាស់ដោយវែកញែកថា ពាក្យនេះមានន័យថា ព្រះគ្រីស្ទបានយាងមក បានសុគត ហើយបាននាំមកនូវការអត់ទោសបាប ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់ពុំចាំបាច់ត្រូវការឲ្យមានការបំពេញសេចក្ដីក្រោធឡើយ ពីព្រោះព្រះអង្គជាព្រះនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ នោះទ្រង់មិនចេះខ្ញាល់ឡើយ។

ដោយសារព្រះគម្ពីរបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ នោះបញ្ហាជាមួយនឹងទស្សនៈបែបនេះគឺថា៖ ព្រះជាម្ចាស់មានសេចក្ដីក្រោធ មិនត្រឹមតែជាមួយនឹងអំពើបាបប៉ុណ្ណោះទេ តែទ្រង់ក៏ខ្ញាល់ចំពោះអ្នកប្រព្រឹត្តបាបផងដែរ។ នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកតម្កើង ២:១២ ស្ដេចនៃផែនដីទាំងអស់បានទទួលការបង្គាប់ឲ្យ «ថើបព្រះរាជបុត្រា ក្រែងទ្រង់ខ្ញាល់ឡើង ហើយឯងរាល់គ្នាត្រូវវិនាសតាមផ្លូវ ដ្បិតបន្តិចទៀត សេចក្ដីខ្ញាល់របស់ទ្រង់នឹងឆួលឡើង»។ ព្រះជាម្ចាស់នៃយើងគឺជាព្រះនៃសេចក្ដីក្រោធ ហើយព្រះអង្គខ្ញាល់ទាំងជាមួយនឹងអ្នកប្រព្រឹត្តបាប និងអំពើបាបផ្ទាល់ផងដែរ—ជាពិសេស អំពើបាបនៃការបដិសេធព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះអង្គ។ សេចក្ដីក្រោធនេះចំពោះអ្នកប្រព្រឹត្តបាបគឺជាសេចក្ដីក្រោធដែលយុត្តិធម៌ និងមានការព្រមានជាមុន។ នេះគឺជាសេចក្ដីក្រោធដ៏យុត្តិធម៌របស់ព្រះដ៏បរិសុទ្ធ ដែលព្រះអង្គចាក់សេចក្ដីក្រោធយ៉ាងត្រឹមត្រូវនោះទាស់នឹងអ្វីដែលពិតជាអាក្រក់ និងទុច្ចរិត។

ស្ដេច ដាវីឌ បានសរសេរនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកតម្កើង ៧:១១ ថា ទ្រង់ជាព្រះដែលមានសេចក្ដីខ្ញាល់ ចំពោះមនុស្សអាក្រក់រាល់តែថ្ងៃ។ តើអ្វីទៅដែលធ្វើឲ្យសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់មានភាពចាំបាច់? គឺដោយសារចំណុចពិតនេះ ព្រះអង្គជាចៅក្រមដ៏សុចរិត ហើយពិភពលោកនេះមានពេញទៅដោយមនុស្សអាក្រក់។ ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាព្រះលេលា ដែលចេះតែខ្ញាល់ដោយគ្មានមូលហេតុនោះទេ។ ព្រះជាម្ចាស់របស់យើង ក្នុងនាមជាចៅក្រមដ៏សុចរិត សេចក្ដីក្រោធទាស់នឹងមនុស្សអាក្រក់ទាំងនោះ ដោយមិនធ្វើតាមក្រឹត្យវិន័យដ៏ល្អរបស់ទ្រង់។ ប្រសិនបើព្រះអង្គមិនមានសេចក្ដីក្រោធចំពោះអំពើទុច្ចរិតទេ នោះព្រះអង្គមុខជាមិនមែនសុចរិតឡើយ។ អស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិតធ្វើឲ្យព្រះអង្គខ្ញាល់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ពីព្រោះទ្រង់សុចរិត ដូច្នេះហើយទើបទ្រង់មិនអាចទ្រាំទ្រនឹងអំពើបាបបាន។