អត្ថបទលេខ២-តើការចុះចូលនឹងអាពាហ៍ពិពាហ៍ស្របតាមព្រះគម្ពីរគឺជាអ្វី?

នៅក្នុងគ្រួសារ ភាពជាអ្នកដឹកនាំស្របតាមព្រះគម្ពីរ សំដៅទៅលើការត្រាស់ហៅពីព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់ប្ដី ក្នុងការមានទំនួលខុសត្រូវចម្បងក្នុងការដឹកនាំ ការការពារ និងការផ្គត់ផ្គង់ដូចជាព្រះគ្រីស្ទ។

១ វិច្ឆិកា ២០២៤អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល១៣៧ដង

ព្រះគម្ពីរបង្រៀនថា ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះទ័យចង់ឲ្យទំនាក់ទំនងរវាងប្ដី និងប្រពន្ធ បង្ហាញអំពីទំនាក់ទំនងរវាងព្រះគ្រីស្ទ និងក្រុមជំនុំរបស់ទ្រង់។ ប្ដីត្រូវយកគំរូតាមសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងការដឹកនាំដែលមានការលះបង់ដូចជាព្រះគ្រីស្ទ ហើយប្រពន្ធត្រូវយកគំរូតាមការចុះចូលដោយរីករាយ ដែលបានផ្ដល់ឲ្យដោយឥតគិតថ្លៃពីក្រុមជំនុំ។

ការចុះចូលសំដៅទៅលើការត្រាស់ហៅពីព្រះជាម្ចាស់ឲ្យប្រពន្ធ ដើម្បីនឹងលើកកិត្តិយស និងបញ្ជាក់អំពីភាពជាអ្នកដឹកនាំរបស់ប្ដី និងជួយបំពេញវាតាមរយៈអំណោយទានរបស់នាង។ វាមិនមែនជាការដាច់ខាតត្រូវតែចុះចាញ់ចំពោះរាល់ក្ដីបំណងរបស់នាងនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ យើងនិយាយអំពីឆន្ទៈរបស់នាងក្នុងការធ្វើតាមការណែនាំរបស់ប្ដី និងឆន្ទៈរបស់នាងក្នុងការធ្វើតាមការដឹកនាំរបស់គាត់។ សិទ្ធអំណាចទាំងស្រុងរបស់នាង គឺស្ថិតនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ មិនមែនជាប្ដីរបស់នាងទេ។ នាងចុះចូល «ដោយសេចក្ដីកោតខ្លាចដល់ព្រះគ្រីស្ទ» (អេភេសូរ ៥:២១)។ សិទ្ធិអំណាចរបស់ប្ដីនាងនឹងត្រូវមានគណនេយ្យភាពចំពោះព្រះគ្រីស្ទ។ នាងមិនគួរធ្វើតាមប្ដី នៅក្នុងអំពើបាបឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ នាងប្រហែលជាត្រូវឈរជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទ នៅពេលប្រឆាំងទាស់នឹងឆន្ទៈនៃអំពើបាបរបស់ប្ដីនាង (ឧ. ១ពេត្រុស ៣:១ នាងមិនត្រូវចុះចូលចំពោះភាពគ្មានសេចក្ដីជំនឿរបស់ប្ដីឡើយ) នាងនៅតែអាចមានវិញ្ញាណនៃការចុះចូល-បំណងចិត្តក្នុងការបង្កើតផល។ នាងអាចបង្ហាញដោយឥរិយាបថ និងអាកប្បកិរិយារបស់នាងថា នាងមិនចូលចិត្តតតាំងនឹងបំណងចិត្តរបស់គាត់ ហើយថានាងប្រាថ្នាចង់ឲ្យគាត់លះបង់អំពើបាប ហើយដឹកនាំដោយសុចរិតភាព ដើម្បីឲ្យទំនោរចិត្តរបស់នាងផ្ដល់កិត្តិយសឲ្យគាត់ជាអ្នកនាំមុខ អាចបង្កើតភាពសុខដុមរមនាជាថ្មី។

កណ្ឌគម្ពីរដែលបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ជាងគេបំផុតទាក់ទងនឹងការដឹកនាំ និងការចុះចូលនៅក្នុងចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍ គឺនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ លោកុប្បត្ដិជំពូកទី១-៣, អេភេសូរ ៥:២១-៣៣, កូឡូស ៣:១៨-១៩, ១ធីម៉ូថេ ៣:២,៤,១២, ទីតុស ២:៥ និង ១ពេត្រុស ៣:១-៧។

ទស្សនៈនៃការបង្រៀនរបស់អត្ថបទក្នុងកណ្ឌគម្ពីរទាំងនេះ គឺជាគំរូនៃការដឹកនាំរបស់បុរស ដែលជ្រួតជ្រាបទូទៅ អាចជាការដែលព្រះគម្ពីរបានពណ៌នាអំពីជីវិតគ្រួសារ ដែលអាចជាការឆ្លុះបញ្ចាំងមិនគ្រាន់តែបាតុភូតវប្បធម៌មួយកន្លងផុតទៅជាងរាប់ពាន់ឆ្នាំតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ប៉ុន្តែជាការតាក់តែងដើមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ទោះបីជាវាត្រូវបានបង្ខូចដោយអំពើបាបក៏ដោយ។

ពេលខ្លះមនុស្សប្រឈមមុខនឹងការសម្រេចចិត្តដ៏លំបាកនៅក្នុងស្ថានភាពស្មុគស្មាញមួយចំនួន។ យើងក៏មិននិយាយបានដែរថា ការដឹកនាំ/ភាពជាអ្នកនាំមុខមានតាំងនៅក្នុងការណែនាំជាស៊េរីសម្រាប់ភរិយាដែរ។ ភាពជាអ្នកដឹកនាំ មិនមានន័យដូចគ្នាទៅនឹងការសម្រេចចិត្តដោយឯកតោភាគីនោះទេ។ តាមពិតទៅ នៅក្នុងចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍ដ៏ល្អមួយ ភាពជាអ្នកដឹកនាំតាំងនៅជាចម្បងក្នុងការទទួលខុសត្រូវនៅក្នុងការបង្កើតគំរូនៃអន្តរកម្ម ដែលផ្ដល់កិត្តិយសដល់ប្ដី និងភរិយា (និងកូន) ដូចជាឃ្លាំងនៃការរក្សាទុកប្រាជ្ញាផ្សេងៗសម្រាប់ជីវិតគ្រួសារ។ ភាពជាអ្នកដឹកនាំមានទំនួលខុសត្រូវចម្បងសម្រាប់ការកែច្នៃ និងការរៀបចំផែនការខាងសីលធម៌នៅក្នុងផ្ទះ ប៉ុន្តែការអភិវឌ្ឍន៍នៃការកែច្នៃ និងរៀបចំផែនការនោះនឹងធ្វើរួមជាមួយនឹងប្រពន្ធ (ដែលនាងប្រហែលជាឆ្លាតជាង និងមានប្រាជ្ញាជាង)។ គ្មានអ្វីមួយត្រូវបានចាត់ទុកថា ឥតប្រយោជន៍ដោយភាពមិនច្បាស់លាស់មួយចំនួននៅក្នុងស្ថានភាពលំបាកៗ និងករណីផ្សេងៗ ដែលប្ដី និងភរិយាមិនយល់ស្របលើអ្វីដែលជំរុញឲ្យមានភាពស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះគ្រីស្ទឡើយ។