តើការរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទឲ្យបានបរិសុទ្ធមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច?

ប៉ុន្តែ យើងខ្ញុំក៏មិនស៊ើបសួរនាំនៅឯព្រះវិហារ ឬក៏កន្លែងធ្វើការរបស់យើងខ្ញុំថា តើបុគ្គលិកបាន ឬក៏នឹងធ្វើអ្វីខ្លះដែរ? អ្វីដែលយើងខ្ញុំចង់លើកឡើងគឺថា លោកអ្នកត្រូវតែញែកថ្ងៃណាមួយនៃសប្តាហ៍ ដើម្បីសម្រាក ហើយលោកអ្នកត្រូវរករបៀបនិយាយទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ថា «ទូលបង្គំស្រឡាញ់ទ្រង់។ ទូលបង្គំគោរពកោតខ្លាចព្រះអង្គ។ ហើយទូលបង្គំក៏នឹងថ្វាយព្រះកិត្តិយសដល់ព្រះអង្គក្នុងរបៀបដ៏ពិសេសនៅថ្ងៃនេះផងដែរ»។

២៦ កក្កដា ២០២១អានរយៈពេល ១១ នាទី

មើល៥៦៤ដង

យើ

ងខ្ញុំគិតថា ចំណុចនេះពាក់ព័ន្ធទៅនឹងសតិសម្បជញ្ញៈផ្ទាល់ខ្លួន។ ហើយវាគួរតែបែបនោះ។ ប៉ុន្តែ នេះមិនមែនមានន័យថា វាមិនមានអត្ថន័យ ឬក៏ការណែនាំក្នុងព្រះគម្ពីរនោះទេ។

សំណួរដ៏ធំទាក់ទងទៅនឹងថ្ងៃសប្ប័ទគឺថា តើព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីបាន ឬក៏មិនបានបញ្ជាឲ្យយើងរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទឲ្យបានបរិសុទ្ធក្នុងរបៀបដូចដែលព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់បានបញ្ជា។

វាគឺជាបទល្មើសមូលធនក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់។ ដោយគ្រាន់តែលី ឬក៏កាន់មែកឈើនៅថ្ងៃសប្ប័ទ លោកអ្នកអាចទទួលការប្រហារជីវិតចោល។

យើងខ្ញុំនឹងមិនអើពើលើបញ្ហានៃថ្ងៃអាទិត្យ v.s. ថ្ងៃសៅរ៍នោះទេ ដោយគ្រាន់តែសន្មតថាវាមិនមែនជាសំណួរតែម្ដង។ ថ្ងៃអាទិត្យគឺជាថ្ងៃសប្ប័ទសម្រាប់គ្រីស្ទបរិស័ទ ជាថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់ ថ្ងៃដែលព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ។ ហើយយើងខ្ញុំក៏ឯកភាពជាមួយនឹងប្រយោគនេះដែរ។ យើងខ្ញុំគិតថា អស់អ្នកដែលថ្វាយបង្គំនៅថ្ងៃសៅរ៍គឺកំពុងតែមានការយល់ដឹងខុសហើយលើថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់ ថ្ងៃដែលព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងពីសុគតវិញ គឺជាថ្ងៃដែលក្រុមជំនុំដំបូងបានកត់សម្គាល់ថាជាថ្ងៃបរិសុទ្ធនៃដើមអាទិត្យ។

ដូច្នេះ សំណួរសួរថា តើព្រះអម្ចាស់មានព្រះទ័យយ៉ាងដូចម្ដេចសម្រាប់ថ្ងៃដែលព្រះអង្គបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ សម្រាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដូចដែលមានបើកសម្ដែងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី?

ចំពោះយើងខ្ញុំកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមជំពូក១៤ គឺសំខាន់ណាស់ដោយសារក្នុងជំពូកនេះ យើងឃើញថាហាក់ដូចជាមិនមានការឯកភាពគ្នាក្នុងក្រុមជំនុំ។ បុគ្គលម្នាក់ប្រារព្ធថ្ងៃមួយ ហើយបុគ្គលម្នាក់ទៀតរាប់ថ្ងៃទាំងអស់ថាដូចគ្នា។ សូមកត់សម្គាល់ត្រង់ថា ជំពូកនោះមិនបានលើកឡើងយ៉ាងចំៗអំពីបញ្ហាលើថ្ងៃសប្ប័ទទេ។ វាអាចជាថ្ងៃឈប់សម្រាកណាផ្សេងទៀតក៏ថាបាន។ ប៉ុន្តែ បានលើកឡើងថា «ម្នាក់រាប់ថា ថ្ងៃ១ល្អជាងថ្ងៃ១ ម្នាក់ទៀតរាប់ថា ថ្ងៃណាក៏ដូចជាថ្ងៃណា» ដែរ (រ៉ូម ១៤:៥)។

យើងខ្ញុំចងចាំអំពីការសន្ទនាមួយនេះជាមួយនឹងសាស្ត្រាចារ្យព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ម្នាក់ ហើយគាត់បានលើកឡើងថា ខនេះមិនបានលើកឡើងថាបុគ្គលម្នាក់បានរាប់ «ថ្ងៃទាំងអស់ទាក់ទិននឹងសាសនាទេ» ប៉ុន្តែទំនងថា «ថ្ងៃទាំងអស់គឺបរិសុទ្ធ»។ ហើយយើងខ្ញុំក៏បានតបថា «ពិតណាស់! នេះជាអ្វីដែលខ្ញុំបានសន្មតអំពីអត្ថន័យ។» និយាយម្យ៉ាងវិញទៀតទៅ រាល់ថ្ងៃនៃសប្តាហ៍ទាំងអស់គឺបរិសុទ្ធចំពោះព្រះអម្ចាស់សម្រាប់មនុស្សមួយចំនួនក្នុងកណ្ឌគម្ពីររ៉ូម ហើយអ្នកផ្សេងក៏បានតបវិញថា «ពិតណាស់! ប៉ុន្តែ ថ្ងៃមួយនេះគឺបរិសុទ្ធជាង។»

មើលទៅហាក់បីដូចជាថាមិនមានការឯកភាពគ្នា។ ហើយរបៀបដំណោះស្រាយរបស់សាវ័ក ប៉ុល ទាក់ទងទៅនឹងការមិនឯកភាពគ្នាគឺថា គាត់មិនកាន់ជើងអ្នកណានោះទេ។ នោះគឺជាអ្វីដែលធ្វើឲ្យវាសំខាន់៖ គឺគាត់បានលើកឡើងថា អ្នកណាដែលប្រកាន់ថ្ងៃណា នោះក៏ប្រកាន់ដោយគោរពដល់ព្រះអម្ចាស់ ហើយអ្នកណាដែលមិនប្រកាន់ថ្ងៃណា នោះក៏មិនប្រកាន់ ដោយគោរពដល់ព្រះអម្ចាស់ដែរ។