នោះឯងដំណឹងល្អ
176 មើល
ស្លាក
"The true treasure of the church is the Holy gospel of the glory and the grace of God" (Martin Luther)
"If heaven is eternal, so likewise is hell." (J.C. Ryle)
"God has put us into the fire of affliction to refine us, and make us a vessel fit for His use." (Edmund Calamy)
ដូច្នេះ ប្រសិនបើបងប្អូនជាជនជាតិខ្មែរ នោះបងប្អូនក៏អាចប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែលបានដែរ។ ប្រសិនបើបងប្អូនបានទទួលជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទរួចហើយ នោះបងប្អូនក៏អាចប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែលនេះជាមួយនឹងក្រុមជំនុំតាមតំបន់របស់ខ្លួនបានដែរ ពីព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានមកកាន់យើងនូវអំណោយទានដ៏អស្ចារ្យបំផុត។ ព្រះអង្គបានដកចេញនូវការភ័យខ្លាចរបស់យើង ហើយបានប្រទានមកកាន់យើងនូវសេចក្ដីសង្ឃឹមដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច។
ចូរឱបក្រសោបភាពចម្លែក! សូមអធិប្បាយអំពី «ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវដ៏តូច» ដែលជាព្រះអង្គសង្គ្រោះនៅភូមិស្ដេច ដាវីឌ អេម៉ាញូអែលដ៏ជាព្រះរាជបុត្រាដែលព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានមក «ដល់យើង» (អេសាយ ៩:៦)។ នេះគឺជាដំណឹងល្អដ៏ពិត។ សូមចំណាយពេលឲ្យបានយូរក្នុងចំណុចនៃការយាងមកយកកំណើត។ ចូរបង្កើតភាពសប្បាយអ៊ូអរក្នុងពិធីបុណ្យណូអែលផ្ទាល់—ដែលជាចំណុចដ៏ពិត។ នេះគឺជាអំណោយទានដ៏ធំធេងបំផុតក្នុងអត្ថន័យ។ ហើយបន្ទាប់មក អញ្ជើញមិត្តភក្ដិ និងអ្នកជិតខាងរបស់លោកអ្នកឲ្យមានអំណរក្នុងអំណោយទានមួយនេះផងដែរ។
ប៉ុន្តែ យើងខ្ញុំក៏មិនស៊ើបសួរនាំនៅឯព្រះវិហារ ឬក៏កន្លែងធ្វើការរបស់យើងខ្ញុំថា តើបុគ្គលិកបាន ឬក៏នឹងធ្វើអ្វីខ្លះដែរ? អ្វីដែលយើងខ្ញុំចង់លើកឡើងគឺថា លោកអ្នកត្រូវតែញែកថ្ងៃណាមួយនៃសប្តាហ៍ ដើម្បីសម្រាក ហើយលោកអ្នកត្រូវរករបៀបនិយាយទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ថា «ទូលបង្គំស្រឡាញ់ទ្រង់។ ទូលបង្គំគោរពកោតខ្លាចព្រះអង្គ។ ហើយទូលបង្គំក៏នឹងថ្វាយព្រះកិត្តិយសដល់ព្រះអង្គក្នុងរបៀបដ៏ពិសេសនៅថ្ងៃនេះផងដែរ»។
ឱព្រះជាម្ចាស់អើយ! ទូលបង្គំមិនអាចឈរនៅថ្ងៃធ្វើសង្គ្រាម និងក្នុងគ្រោះថ្នាក់បានឡើយ លុះត្រាតែព្រះអង្គគ្របបាំងទូលបង្គំជាមួយនឹងខែលរបស់ទ្រង់ ហើយលាក់ទូលបង្គំក្រោមចំអេងស្លាបរបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គបានបង្កើតទូលបង្គំមកក្នុងរូបអង្គទ្រង់។ ដូច្នេះ សូមមានព្រះហឫទ័យក្នុងការរក្សាទូលបង្គំឲ្យបាននៅបរិសុទ្ធ ហើយបានស្អាតឥតខ្ចោះ ដើម្បីឲ្យរូបកាយរបស់ទូលបង្គំអាចធ្វើជាព្រះវិហារដ៏បរិសុទ្ធបាន ហើយឲ្យព្រលឹងរបស់ទូលបង្គំអាចធ្វើជាទីបរិសុទ្ធ ដើម្បីនឹងទទួលព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គដែលជាព្រះវិញ្ញាណនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងបរិសុទ្ធ។
ដូច្នេះ យើងត្រូវតែអធិស្ឋានដោយមានជំនឿ ពីព្រោះ «រីឯជំនឿ គឺជាចិត្តដែលដឹងជាក់ថានឹងបានអ្វីៗដូចសង្ឃឹម ជាការជឿជាក់លើអ្វីៗដែលមើលមិនឃើញ» (ហេព្រើរ ១១:១)។ ហើយក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ យ៉ាកុប ១:៥-៨ ក៏អ្នកនិពន្ធបានរម្លឹកឲ្យយើងទូលសូមព្រះជាម្ចាស់ «ប្រសិនបើអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាខ្វះប្រាជ្ញា អ្នកនោះត្រូវទូលសូមពីព្រះ ដែលទ្រង់ប្រទានដល់មនុស្សទាំងអស់ដោយសទ្ធា ដ្បិតទ្រង់នឹងប្រទានឲ្យ ឥតបន្ទោសឡើយ។ ប៉ុន្តែ ត្រូវឲ្យអ្នកនោះទូលសូមដោយចិត្តជឿ ឥតសង្ស័យអ្វីសោះ ដ្បិតអ្នកណាដែលសង្ស័យ នោះប្រៀបដូចជារលកសមុទ្រដែលត្រូវខ្យល់ផាត់ ទាំងរំពើកចុះឡើង កុំឲ្យមនុស្សយ៉ាងនោះនឹកស្មានថា ខ្លួននឹងបានអ្វីពីព្រះអម្ចាស់ឡើយ។ ដ្បិតអ្នកនោះជាមនុស្សមានចិត្តពីរ ចេះតែសាវាក្នុងគ្រប់ទាំងផ្លូវរបស់ខ្លួន»។
ខ្ញុំគិតថា ចំណុចស្នូលដែលខ្ញុំនឹងលើកឡើងទាក់ទងនឹងសំណួរនេះគឺ៖ មិនថាព្រះជាម្ចាស់មានមូលហេតុអ្វីក៏ដោយទាក់ទងនឹងការដែលព្រះអង្គញែកយើងជាបរិសុទ្ធក្នុងរបៀបដ៏យឺតយ៉ាវ ឈឺចាប់ ពេញទៅដោយការធ្វើសង្គ្រាមក៏ដោយ ក៏ការជ្រើសរើសរបស់ព្រះអង្គនេះគឺ ពីព្រោះទ្រង់ទទួលបានសិរីល្អខ្លាំងជាង ពេលដែលយើងច្បាំងក្នុងសង្គ្រាមជាប្រចាំថ្ងៃជាមួយនឹងអាវុធដែលព្រះអង្គបានប្រទានដល់យើង និងក្នុងរបៀបដែលព្រះអង្គបានគ្រោងទុកសម្រាប់យើង។ ដូច្នេះ ចូរយើងចាប់ផ្ដើមតយុទ្ធឲ្យបានយ៉ាងល្អចុះ!
ដូច្នេះហើយបានជាខ្ញុំអាចមានអំណរក្នុងការរងទុក្ខរបស់ខ្ញុំបាន ដោយដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់កំពុងប្រើប្រាស់វាក្នុងការបង្កើតក្នុងខ្ញុំនូវអ្វីដែលខ្ញុំមិនអាចបង្កើតបានដោយខ្លួនឯង។ ជំនឿរបស់ខ្ញុំរឹងមាំជាងមុន លក្ខណសម្បត្តិរបស់ខ្ញុំក៏កាន់តែមានសភាពដូចព្រះគ្រីស្ទ ហើយសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់ខ្ញុំក៏កាន់តែមានការធានាខ្លាំងជាងមុនដែរ។ ចូរអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ ព្រោះខណៈពេលដែលយើងទុកចិត្តលើព្រះអង្គ នោះទ្រង់ក៏បានធានាថាទ្រង់កំពុងតែធ្វើនូវអ្វីដែលល្អបំផុតសម្រាប់យើង។ ហើយការរងទុក្ខក៏ពិតជាបង្កើតឲ្យមានសេចក្ដីសង្ឃឹមមែន។
