តើលោកអ្នកកំពុងតែជាប់នៅក្នុងអំពើបាបមែនទេ? តើអំណររបស់លោកអ្នកបានរលាយបាត់បង់ទៅហើយមែនទេ? តើទំនាក់ទំនងរបស់លោកអ្នកមានភាពរកាំរកូសមែនទេ? អ្នកប្រហែលជាមានអារម្មណ៍ថា នៅឆ្ងាយពីព្រះជាម្ចាស់ អស់សង្ឃឹម ប៉ុន្តែព្រះហស្តនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គនៅតែចាំទទួល ហើយទ្រង់តែងផ្ដល់ឲ្យលោកអ្នកនូវឱកាសទីពីរជានិច្ច។ ស្ដេច ដាវីឌ ផ្ទាល់ទ្រង់ធ្លាប់មានបទពិសោធន៍មួយនេះ។
តើលោកអ្នកកំពុងតែជាប់នៅក្នុងអំពើបាបមែនទេ? តើអំណររបស់លោកអ្នកបានរលាយបាត់បង់ទៅហើយមែនទេ? តើទំនាក់ទំនងរបស់លោកអ្នកមានភាពរកាំរកូសមែនទេ? អ្នកប្រហែលជាមានអារម្មណ៍ថា នៅឆ្ងាយពីព្រះជាម្ចាស់ អស់សង្ឃឹម ប៉ុន្តែព្រះហស្តនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គនៅតែចាំទទួល ហើយទ្រង់តែងផ្ដល់ឲ្យលោកអ្នកនូវឱកាសទីពីរជានិច្ច។ ស្ដេច ដាវីឌ ផ្ទាល់ទ្រង់ធ្លាប់មានបទពិសោធន៍មួយនេះផងដែរ។
១. ការសិក្សាវិភាគនៃអំពើបាប
នៅក្នុងទំនុកតម្កើង ៣២:១ ស្ដេច ដាវីឌ បានស្រែកដង្ហោយថា «មានពរហើយ មនុស្សណាដែលការរំលងច្បាប់របស់ខ្លួនបានអត់ទោសឲ្យ គឺដែលបាបរបស់ខ្លួនបានគ្របបាំងហើយ!»។ យើងមិនប្រាកដថា តើមូលហេតុអ្វីដែលបណ្ដាលឲ្យស្ដេច ដាវីឌ រអៀសខ្លួនបែបនេះនោះឡើយ ប៉ុន្តែយើងប្រហែលជាអាចនឹងសន្មតថា វាបណ្ដាលមកពីអំពើផិតក្បត់ជាមួយនឹងនាង បាតសេបា។
ស្ដេច ដាវីឌ មិនបាននិយាយឲ្យចំនោះទេ។ អំពើបាបដែលគាត់បានប្រព្រឹត្ត វាមិនមែនជារឿងចៃដន្យឡើយ ហើយវាលើសពីពាក្យថា «អូៗ...» ទៀតផង។ ស្ដេច ដាវីឌ ហៅវាថាជាការបះបោរប្រឆាំងនឹងព្រះយេហូវ៉ា ជាការបះបោរប្រឆាំង និងក្បត់ជាតិ វាប្រៀបដូចជា សត្វសមុទ្រដែលមានអាវុធដ៏ច្រើនហើយបានឆក់យកជីវិតរបស់គាត់។
២. ភាពលំបាក នៃការរអៀសខ្លួន
នៅក្នុងខ៣ ស្ដេច ដាវីឌ បានបន្តទៀតថា «កាលទូលបង្គំបានស្ងៀមនៅ នោះឆ្អឹងទូលបង្គំបានខ្សោះទៅដោយសារដំងូរដែលទូលបង្គំថ្ងូរជាដរាបរាល់ថ្ងៃ ដ្បិតព្រះហស្តនៃទ្រង់បានសង្កត់លើទូលបង្គំជាធ្ងន់ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃធាតុទឹករបស់ទូលបង្គំបានត្រឡប់ទៅជារីងហួតដូចជារដូវក្ដៅ»។ ស្ដេច ដាវីឌ មានដួងចិត្តស្មោះត្រង់ ដោយពន្យល់ប្រាប់ថា គាត់បានរងទុក្ខវេទនាជាខ្លាំង ក្នុងពេលដែលគាត់នៅស្ងៀមមិនធ្វើអ្វីទាំងអស់។ កូនក្នុងពោះរបស់នាង បាតសេបា ជាមួយនឹងស្ដេច ដាវីឌ ចេះតែលូតលាស់ធំឡើងៗ ខណៈពេលដែល អ៊ូរី ដែលជាប្ដីរបស់នាង បាតសេបា វិញមិនព្រមចាញ់បញ្ឆោតដែលទ្រង់ដាក់សោះ។
ពាក្យរបស់ស្ដេច ដាវីឌ ដែលពិពណ៌នាអំពីកំហុសខ្លួន៖ រាងកាយរបស់គាត់ត្រូវបានចុះខ្សោយ មានន័យថា គាត់កាន់តែឈឺខ្លាំងទៅៗ វិញ្ញាណរបស់គាត់មានទម្ងន់ធ្ងន់ជាខ្លាំង មានន័យថា គាត់មានអារម្មណ៍ថា មានដុំពកដុះនៅក្នុងពោះរបស់គាត់ ហើយចំណង់របស់គាត់បានក្រៀមស្វិត មានន័យថា គាត់មិនមានចំណង់ខាងផ្លូវភេទទៀតទេ។
នៅក្នុងសម័យទំនើបរបស់យើងបច្ចុប្បន្ននេះ យើងហៅវាថាជា ជំងឺផ្លូវចិត្ត។ អ្វីដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍គឺថា វិទ្យាសាស្ត្រសម័យទំនើបរបស់យើងបច្ចុប្បន្ន នៅតែបន្តផ្សាភ្ជាប់នូវអ្វីដែលយើងប្រឈមនៅខាងក្នុង ជាមួយនឹងរាងកាយមិនប្រក្រតីដែលយើងមាននៅខាងក្រៅ។ វាដូចជាអ្វីដែលស្ដេច ដាវីឌ ធ្លាប់បានជួបប្រទះដែរ គឺជំងឺអាចបណ្ដាលមកពីអំពើបាប។ វាមិនទាំងស្រុងនោះទេ ប៉ុន្តែវាអាចទៅរួច។
៣. សេចក្ដីមេត្តាករុណានៃទុក្ខវេទនា
នៅក្នុងទំនុកតម្កើង ៣២:៤ ស្ដេច ដាវីឌ មានបន្ទូលថា ។ លក្ខណៈប្លែកដ៏គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍មួយ ស្ដេច ដាវីឌ មានបន្ទូលថា អ្វីៗដែលអំពើបាបធ្លាប់បានបំផ្លាញគឺ ព្រះជាម្ចាស់កំពុងតែប្រើប្រាស់ដើម្បីកសាងវាឡើងវិញ។ ពាក្យថា ព្រះហស្តនៃព្រះ គឺជារបៀបរបស់ស្ដេច ដាវីឌ ដែលមានបន្ទូលថា ព្រះយេហូវ៉ាបានបញ្ចូលលាយឡំវាឡើង ឬ ព្រះយេហូវ៉ាបានធ្វើការនៅក្នុងវា។
Score 2
ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន
មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 1
សូមអរព្រះគុណដល់ព្រះដែលបានប្រទានអោយកូនបានយល់ សូមព្រះប្រទានពរកម្មវិធីនេះសំរាប់សិរីល្អរបស់ទ្រង់
មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។
ពិតមែនហើយ! ទុក្ខវេទនាអាចជាអំណោយដែលមកពីព្រះ។ ហើយទ្រង់ប្រើប្រាស់វាដូចជា ឡកម្ដៅ ដើម្បីដុតយកមនសិការរបស់យើង ហើយនាំយើងឲ្យឆ្ពោះទៅរកការសារភាពកំហុសខ្លួន។ ព្រះយេស៊ូវបានផ្ដល់ឲ្យយើងនូវរូបភាពមួយនេះ នៅពេលទ្រង់ប្រាប់យើងអំពីរឿងកូនពៅវង្វេងដែលបានចាកចេញពីផ្ទះទៅជប់លៀងយ៉ាងខ្ជះខ្ជាយនៅខាងក្រៅ (លូកា ១៥)។ មិនយូរប៉ុន្មាន គាត់ក៏ធ្លាក់ខ្លួនក្រ នៅតែម្នាក់ឯង ហើយអស់សង្ឃឹម និងញ៉ាំចំណីជ្រូកជាអាហារ។ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលថា វាបានធ្វើឲ្យគាត់ «ភ្ញាក់ខ្លួនឡើងវិញ…»។
៤. វាក្យសព្ទនៃពាក្យលើកលែងទោស
ស្ដេច ដាវីឌ បានសារភាពអំពើបាបរបស់ខ្លួននៅក្នុងខ៥ថា៖ ទូលបង្គំបានរ៉ាប់ទទួលអំពើបាបរបស់ទូលបង្គំនៅចំពោះទ្រង់ឥតលាក់ការទុច្ចរិតរបស់ទូលបង្គំទុកឡើយ «ទូលបង្គំបាននិយាយថា ទូលបង្គំនឹងលន់តួអស់ទាំងការរំលងរបស់ទូលបង្គំដល់ព្រះយេហូវ៉ា» ឯទ្រង់ក៏បានអត់ទោសចំពោះអំពើបាបនៃទូលបង្គំទៅ។
វាពិបាកក្នុងការយល់ជាភាសាអង់គ្លេស ប៉ុន្តែនៅក្នុងភាសាហេព្រើរវិញ យើងមានពាក្យមួយដែលគេប្រើគឺពាក្យ កាសា (kasa) «គ្របបាំង»។ អស់រយៈពេលមួយឆ្នាំដែលស្ដេច ដាវីឌ បានបិទបាំងអំពើបាបរបស់ទ្រង់ ពោលគឺ លាក់បាំង។ បន្ទាប់មក ព្រះជាម្ចាស់បានបើកបង្ហាញអំពើបាបរបស់ ស្ដេច ដាវីឌ ពោលគឺ ចាប់បាន។ ប៉ុន្តែ បន្ទាប់មកទៀតស្ដេច ដាវីឌ បានលាតត្រដាងពីអំពើបាបរបស់ខ្លួន៖ ការសារភាព ។ ដូច្នេះ ព្រះអង្គទ្រង់បានគ្របបាំងអំពើបាបរបស់គាត់ដោយការការអត់ទោស។
ឃ្លាសំខាន់ៗទាំងអស់នេះគឺមានន័យថា «អ្នកត្រូវបានអត់ទោសរាល់កំហុស…»។ ហើយបើ អានតាមន័យត្រង់វិញគឺថា អ្នកបានលាក់បាំងប្រវត្តិ ហើយបានលុបរាល់បំណុល។ ដោយធម្មជាតិ នោះវានឹងជំរុញឲ្យមានសំណួរសួរថា តើដោយរបៀបណា? អ្នកណាជាអ្នកលុបចោល? ហេតុអ្វីបានជាត្រូវបោះវាចោល? ហើយអ្នកណាជាអ្នកបង់ថ្លៃ?
ជាការពិតណាស់ ចម្លើយនោះគឺ អ្នកបម្រើដែលរងទុក្ខ៖
(ព្រះយេស៊ូវ)៖ នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ ៥៣:៦ «យើងទាំងអស់គ្នាបានទាសចេញដូចជាចៀម គឺយើងបានបែរចេញទៅតាមផ្លូវយើងរៀងខ្លួន ហើយព្រះយេហូវ៉ាបានទម្លាក់អំពើទុច្ចរិតរបស់យើងទាំងអស់គ្នាទៅលើទ្រង់»។
នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១ពេត្រុស ២:២៤ «ទ្រង់បានផ្ទុកអំពើបាបរបស់យើងរាល់គ្នា នៅលើរូបអង្គទ្រង់ ជាប់លើឈើឆ្កាង ដើម្បីឲ្យយើងបានរស់ខាងឯសេចក្ដីសុចរិត ដោយបានស្លាប់ខាងឯអំពើបាបហើយ គឺដោយស្នាមជាំរបស់ទ្រង់ដែលអ្នករាល់គ្នាបានជា»។
នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ កូឡូស ២:១៣-១៤ «ឯអ្នករាល់គ្នាដែលបានស្លាប់ក្នុងការរំលង ហើយក្នុងសណ្ឋានមិនកាត់ស្បែកខាងសាច់ឈាម នោះទ្រង់បានប្រោសឲ្យរស់ជាមួយនឹងទ្រង់ ដោយបានអត់ទោសចំពោះអស់ទាំងការរំលងរបស់អ្នករាល់គ្នា ទាំងលុបចោលសេចក្ដីដែលកត់ទុកទាស់នឹងយើងក្នុងសេចក្ដីបញ្ញត្ត ដែលប្រទាំងនឹងយើង ហើយទ្រង់ក៏លើកចោល ដោយបោះភ្ជាប់នៅឈើឆ្កាង»។
៥. មេរៀននៃបទពិសោធន៍ដែលជួបប្រទះ
នៅក្នុងទំនុកតម្កើង ៣២:៨-៩ ស្ដេច ដាវីឌ បានជំរុញអ្នកអានឲ្យរៀនពីកំហុសរបស់គាត់ «អញនឹងបង្ហាត់បង្រៀនឲ្យឯងស្គាល់ផ្លូវដែលឯងត្រូវដើរអញនឹងទូន្មានឯង ដោយភ្នែកអញមើលឯងជាប់ កុំឲ្យឯងធ្វើដូចជាសេះ ឬលាកាត់ ដែលគ្មានប្រាជ្ញាដែលគេត្រូវដាក់បង្ខាំ ហើយនឹងបង្ហៀរ ដើម្បីទប់វាក្រែងវាមិនព្រមមកឯឯងនោះឡើយ»។
ធម្មជាតិរបស់សេះគឺ «ផ្អើលៗ» ដូច្នេះត្រូវការដែកដើម្បីបង្ខាំ និងចងបង្ហៀរ។ ដូចគ្នាដែរ ធម្មជាតិរបស់សត្វលាគឺ រឹងរូស និងឆោតល្ងង់។ ស្ដេច ដាវីឌ បានព្រមានយើងថា កុំឲ្យធ្វើដូច្នេះឡើយគឺ កុំរឹងក្បាល កុំខួរក្បាលស្ពឹក និងកុំឆោតល្ងង់! បើមិនដូច្នោះទេ ទ្រង់នឹងបោះអ្នកឲ្យចូលទៅក្នុងឡកម្ដៅរបស់ទ្រង់ដែរជាមិនខាន!
៦. ការត្រាស់ហៅនៃសេចក្ដីអំណរ
នៅក្នុង ខ១០-១១ ស្ដេច ដាវីឌ បានបញ្ចប់វាជាមួយនឹង សេចក្ដីអំណរ និងការធូរស្បើយ «ឯមនុស្សអាក្រក់គេនឹងមានទុក្ខព្រួយជាច្រើន តែអ្នកណាដែលទុកចិត្តនឹងព្រះយេហូវ៉ានោះនឹងមានសេចក្ដីសប្បុរសនៅព័ទ្ធជុំវិញខ្លួន ឱមនុស្សសុចរិតរាល់គ្នាអើយចូរមានចិត្តសប្បាយ ហើយរីករាយឡើងក្នុងព្រះយេហូវ៉ាចុះ អស់អ្នកដែលមានចិត្តទៀតត្រង់អើយ ចូរនាំគ្នាស្រែកឡើងដោយអំណរចុះ»។
វាជារឿងសំខាន់ណាស់ក្នុងការកត់សម្គាល់ពីភាពផ្ទុយគ្នា៖ ស្ដេច ដាវីឌ មិនបានប្រៀបធៀបមនុស្សអាក្រក់ជាមួយនឹងមនុស្សដែលល្អឥតខ្ចោះនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់កំពុងប្រៀបធៀបមនុស្សអាក្រក់ ទៅនឹង ការអត់ទោស។ គឺយើងត្រូវតែចងចាំវាជានិច្ច។ ព្រះជាម្ចាស់មិនរំពឹងថា មនុស្សនឹងល្អឥតខ្ចោះនោះទេ គឺគ្រាន់តែជាមនុស្សដែលបន្តក្នុងការបន្ទាបខ្លួនទៅបានហើយ។ បុរស ឬស្ត្រី ដែលសារភាពអំពើបាបរបស់ខ្លួន ហើយចាប់ផ្ដើមសារជាថ្មីម្ដងទៀត នោះគេនឹងទទួលបទពិសោធន៍ពីសេចក្ដីសង្ឃឹមនៃភ្នំកាល់វ៉ារី និងសេចក្ដីអំណរនៃការរួមប្រកបគ្នា។
សេចក្ដីសន្និដ្ឋាន
សូមកុំឲ្យបាត់បង់ឱកាសនោះឡើយ ចូរលន់តួអំពើបាបរបស់លោកអ្នក នោះព្រះទ្រង់ស្មោះត្រង់ ទ្រង់នឹងអត់ទោសឲ្យលោកអ្នក ព្រមទាំងសម្អាតអ្នកពីអំពើទុច្ចរិតទាំងអស់ផង។
ព្រះអង្គទ្រង់ល្អខ្លាំងណាស់។ ទ្រង់មិនទុកលោកអ្នកចោលក្នុងអំពើបាបឡើយ ព្រះអង្គក៏កំពុងតែចាប់យកមនសិការរបស់លោកអ្នក និងដាស់លោកអ្នកឲ្យភ្ញាក់ ដើម្បីទទួលបានអ្វីដែលល្អប្រសើរ។
ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ល្អណាស់។ ព្រះអង្គប្រទានការអត់ទោសដល់លោកអ្នក ហើយព្រះរាជបុត្រាទ្រង់បានសុគត ដើម្បីលាក់ប្រវត្តិរបស់លោកអ្នក លុបចោលបំណុល និងបង់ថ្លៃជួសអ្នក។
ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ល្អណាស់។ ទ្រង់ផ្ដល់សេចក្ដីអំណរដល់លោកអ្នក ដូច្នេះលោកអ្នកអាចមានអំណរឡើងវិញ ដោយចូលរួមជាមួយមនុស្សសុចរិត ដើម្បីច្រៀង និងស្រែកដោយអស់ពីចិត្ត ឥតឈប់ឈរ។
កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។
