ប្រមាណជាង៤០០ឆ្នាំ មុនការប្រសូតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ព្រះជាម្ចាស់បានឈប់មានបន្ទូលទៅកាន់ហោរារបស់ទ្រង់។ ការបើកសម្ដែងឥតល្ហែដែលមានតាំងពីលោក ម៉ូសេ ដល់ ហោរា ម៉ាឡាគី ក៏មានការបញ្ឈប់។ ពួកស្ដេចកំពុងតែស្ថិតក្នុងភាពជាឈ្លើយ អ្នកតែងកំណាព្យបានព្យួរឧបករណ៍ភ្លេងនៅលើដើមឈើនៅក្រុងបាប៊ីឡូន ហើយក៏បានយំខណៈពេលដែលពួកគាត់ច្រៀងបទចម្រៀងនៅទីក្រុងស៊ីយ៉ូន។ ពួកហោរាបានត្រឡប់ទៅមើលសត្វចៀម និងដើមល្វា ខណៈពេលដែលសាសន៍ អ៊ីស្រាអែល និងសាសន៍យូដាបែកខ្ញែកពីគ្នា។ ពេលខ្លះ គេហៅយុគសម័យនោះថា «៤០០ឆ្នាំនៃការនៅស្ងៀមស្ងាត់»។
ប៉ុន្តែ ពាក្យ «ស្ងៀមស្ងាត់» មិនមែនមានន័យថា «គ្មានសកម្មភាព» នោះទេ។
ព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើការ ដោយរៀបចំពិភពលោកដែលព្រះអង្គនឹងចាត់តព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់យាងមក។ លោក អាលេកហ្សិនឌ័រ ដ័រ គ្រើត៍ (Alexander the Great) បានវាយយកពិភពលោកជាមួយនឹងកងទ័ពរបស់គាត់ និងភាសារបស់គាត់។ ពួកសាសន៍រ៉ូមក៏បានមក ហើយវាយយកពិភពលោកជាថ្មីម្ដងទៀត ដោយសាងសង់ផ្លូវជាច្រើន ដើម្បីភ្ជាប់ផ្លូវសរសៃសូត្រទិសខានកើតជាមួយនឹងពិភពលោកសន្តិភាព ភេក រ៉ូម៉ាណា (Pax Romana)។ សាសន៍យូដាជាច្រើននាក់នៅស្រុកពើស៊ី និងស្រុកអេស៊ីព្ទបានសិក្សាព្រះគម្ពីរហេប្រឺ ហើយក៏បានបកប្រែទៅជាភាសាក្រិក ដែលជាលទ្ធផលបណ្ដាលឲ្យមនុស្សជាច្រើនអាចអានបានដែរ។
ហើយបន្ទាប់មក ព្រះអង្គក៏បានមានបន្ទូល។ ជាដំបូងទៅកាន់ហោរា សាការី ហើយបន្ទាប់មកទៅកាន់ស្ត្រីដែលស្ដាប់បង្គាប់ម្នាក់នៅស្រុក ណាសារ៉ែត និងទៅកាន់គូដណ្ដឹងដែលកំពុងមានភាពងឿងឆ្ងល់។
ព្រះយេស៊ូវបានមកយកសណ្ឋានក្នុងកាលៈទេសៈមិនធម្មតា ព្រះអង្គបានប្រសូតនៅភូមិបេថ្លេហិម ដែលជាស្រុកកំណើតរបស់ស្ដេចដាវីឌ។ អ្នកគង្វាលនៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានប្រសូតមកក្នុងចំណោមសត្វចៀម ហើយពួកគង្វាលបានគោរពអបអរសាទរជាមួយនឹងពួកទេវតាដែរ។ ព្រះបន្ទូលដែលបានចេញរាជសារឲ្យផែនដីនេះកើតមកក៏បានព្រះកន្សែង ខណៈពេលដែលទ្រង់ប្រសូត។
ភាពស្ងៀមស្ងាត់ក៏ត្រូវបែកខ្ចាយ។ ជារៀងរហូតមែនឬ?
«ឯព្រះ ដែលពីដើម ទ្រង់មានបន្ទូលនឹងពួកឰយុកោ ដោយពួកហោរា ជាច្រើនដងច្រើនបែប នៅជាន់ក្រោយបង្អស់នេះ ទ្រង់បានមានបន្ទូលនឹងយើងរាល់គ្នា ដោយសារព្រះរាជបុត្រាវិញ ដែលទ្រង់បានតម្រូវឲ្យបានគ្រងរបស់ទាំងអស់ ទុកជាមរដក ព្រមទាំងបង្កើតលោកីយ ដោយសារព្រះរាជបុត្រានោះដែរ» (ហេព្រើរ ១:១-២)។
ហើយទ្រង់ក៏បានមានបន្ទូលម្ដងហើយម្ដងទៀត. . .
ព្រះយេស៊ូវបានបង្ហាញថា ព្រះជាម្ចាស់មានលក្ខណៈយ៉ាងដូចម្ដេច។ ព្រះអង្គទទួលយកអ្នកដែលគេបោះបង់ចោល ប៉ះមនុស្សមានឃ្លង់ ហើយក៏បានបំពេញតម្រូវការអ្នកខ្វាក់។ ព្រះអង្គបានកម្សាន្តចិត្តអស់អ្នកដែលបានបាត់បង់កូន ហើយក៏បានដកចេញនូវទុក្ខព្រួយរបស់ពួកគេដែរ។ ព្រះអង្គបានប្ដូរអាហារសម្រន់របស់ក្មេងប្រុសម្នាក់ឲ្យទៅជាការជប់លៀងដ៏ធំធេងមួយ។ ព្រះអង្គបានដើរលើផ្លូវដីជាមួយនឹងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ហើយបានអញ្ជើញឲ្យសាសន៍អ៊ីស្រាអែលទទួលស្គាល់ទ្រង់។
Score 0
ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន
មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0
មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។
មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។
ប៉ុន្តែ សាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានឈប់ស្ដាប់ហើយ។ ពួកសង្ឃ និងអ្នកដឹកនាំបានរៀបគម្រោងសម្ងាត់ ដើម្បីបំបិទមាត់អ្នកបង្កបញ្ហានេះ ប៉ុន្តែកូនចៀមនៃព្រះបានឈរនៅមុខអ្នកដឹកនាំ អ្នកកាត់ក្ដីរបស់ទ្រង់ ដោយមានភាពស្ងៀមស្ងាត់។ កណ្ឌគម្ពីរអេសាយជំពូក៥៣បានសរសេរចុះអំពីការនោះ ខណៈពេលដែលយើងដែលជាកូនចៀមវង្វេង គឺព្រះអង្គទេដែលគេបាននាំយកទៅសម្លាប់ចោលយ៉ាងស្ងាត់។
នៅថ្ងៃបន្ទាប់ យើងឃើញព្រះមេស្ស៊ីស្រែកយំពីឈើឆ្កាង។ ព្រះអង្គបានថ្ងូរដោយប្រើប្រាស់ពាក្យពេចន៍ ដែលជីតាទ្រង់បានសរសេរចុះមួយពាន់ឆ្នាំមុន៖
«ឱព្រះនៃទូលបង្គំ ព្រះនៃទូលបង្គំអើយ
ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់លះចោលទូលបង្គំ
ហើយគង់ឆ្ងាយឥតជួយទូលបង្គំ ឬស្តាប់សេចក្ដីដំងូរ
របស់ទូលបង្គំដូច្នេះ ឱព្រះនៃទូលបង្គំអើយ ទូលបង្គំអំពាវនាវនៅពេលថ្ងៃ
តែទ្រង់មិនមានបន្ទូលឆ្លើយមកសោះ
ក៏ស្រែកនៅពេលយប់ផង តែទូលបង្គំមិនចេះស្រាកស្បើយឡើយ» (ទំនុកតម្កើង ២២:១-២)។
ព្រះក៏បាននៅស្ងាត់។
«ប៉ុន្តែកុំតាមចិត្តទូលបង្គំឡើយ សូមសម្រេចតាមព្រះហឫទ័យទ្រង់វិញ» ព្រះយេស៊ូវទើបតែបានព្រះកន្សែងប៉ុន្មានម៉ោងមុននោះ។ ហើយឥឡូវនេះ សម្រាប់មួយរយៈពេល ព្រះអម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យក្នុងការនៅស្ងៀមស្ងាត់វិញ។
ប៉ុន្តែ ពាក្យ «ស្ងៀមស្ងាត់» មិនមែនមានន័យថា «អវត្តមាន» ទេ។
ព្រះជាម្ចាស់ក៏គង់នៅឯឈើឆ្កាងដែរ។ ព្រះអង្គមានព្រះវត្តមាន។ សេចក្ដីក្រោធរបស់ទ្រង់បានទទួលការស្កប់សព្វព្រះទ័យក្នុងដំណើរការនៃផែនការនេះ ដែលបានគ្រោងទុកតាំងពីមុនពេលមានពេលវេលាទៅទៀត។ យញ្ញបូជារបស់ព្រះយេស៊ូវសម្រាប់រាស្ត្ររបស់ទ្រង់បានប្រទានទីជម្រកដល់អស់អ្នកដែលនឹងទុកចិត្តលើព្រះអង្គ។ នឹងមិនដែលមានជាថ្មីម្ដងទៀតទេ ដែលរាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រឈមមុខជាមួយនឹងការដែលទ្រង់នៅស្ងៀមស្ងាត់។
ភាពស្ងៀមស្ងាត់នោះក៏បានបែកខ្ចាយជារៀងរហូតទៅ។
ពេលខ្លះ ជីវិតរបស់យើងមានពេញទៅដោយភាពរញ៉េរញ៉ៃ ដោយដកព្រះសូរសៀងរបស់ទ្រង់ចេញ។ ពេលខ្លះ ផ្ទៃមេឃមានលក្ខណៈហាក់បីដូចជាដែកកោង ដោយបញ្ជូនសេចក្ដីអធិស្ឋានរបស់យើងត្រឡប់មកវិញ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងភាពស្ងៀមស្ងាត់នោះ រាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គអាចដឹងយ៉ាងប្រាកដថា៖ បុរសនៃរាល់ទុក្ខព្រួយ ព្រះយេស៊ូវ ព្រះមេស្ស៊ី សម្ដេចសង្ឃដ៏អស្ចារ្យ ព្រះអង្គអាចយល់អំពីរាស្ត្រទ្រង់ក្នុងគ្រប់របៀបបាន ដោយសារការសុគតរបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គជ្រាប។ ព្រះអង្គកំសាន្តចិត្ត។ ព្រះអង្គអង្វរករជំនួស។ ព្រះអង្គព្យាបាល។ ហើយព្រះអង្គក៏នៅបន្តមានព្រះបន្ទូលដែរ។
កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។
