ប្រកាសអំពីព្រះយេស៊ូវនៅលើកាប៉ាល់ទីតានិច
បើសិនជាអ្នកកំពុងតែស្ថិតនៅក្នុងគ្រោះមហន្តរាយ តើអ្នកមានចិត្តចង់ផ្សាយដំណឹងល្អ ដល់មនុស្សនៅជុំវិញអ្នកទេ?
139 មើល
ស្វែងរក
ស្វែងរកក្នុងបណ្ណសារ ឬមើលអត្ថបទថ្មីៗខាងក្រោម។
បើសិនជាអ្នកកំពុងតែស្ថិតនៅក្នុងគ្រោះមហន្តរាយ តើអ្នកមានចិត្តចង់ផ្សាយដំណឹងល្អ ដល់មនុស្សនៅជុំវិញអ្នកទេ?
ប្រពៃណាស់បាវបម្រើល្អ ហើយស្មោះត្រង់អើយ។ ខ្ញុំបានឃ្លានហើយអ្នកបានចម្អែតខ្ញុំ។ ខ្ញុំបាននៅអាក្រាតហើយអ្នកបានបំពាក់ឲ្យខ្ញុំ។ ខ្ញុំបានឈឺហើយអ្នកបានសួរសុខទុក្ខខ្ញុំ។ ខ្ញុំមានការភ័យខ្លាចហើយអ្នកបានកំសាន្តចិត្តខ្ញុំ..............
យើងក៏បានជឿសូម្បីតែផ្នែកមួយនៃដំណឹងល្អដែលសន្យាភាពចម្រុងចម្រើន។ យើងគិតថា ដោយសារយើងបានដាក់ការទុកចិត្តរបស់យើងលើព្រះគ្រីស្ទ នោះយើងសមនឹងទទួលបានជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ ជោគជ័យ លុយកាក់ និងអ្វីៗទាំងអស់ដែលចិត្តយើងប្រាថ្នាចង់បាន។ ប៉ុន្តែ យើងមិនអាចបាននោះទេ។ វាជាការពិតដែរថា ព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យប្រទានពរដល់កូនៗរបស់ទ្រង់ ដោយឲ្យអំណោយទានល្អៗ។ ប៉ុន្តែ ចំណុចស្នូលនៃដំណឹងល្អគឺថា យើងមកព្រះយេស៊ូវ ដើម្បីទទួលបានព្រះយេស៊ូវ មិនមែនរបស់របរផ្សេងៗទ្រង់នោះទេ។
របកគំហើញទាំងនេះបង្ហាញថា កំណត់ត្រានៃជីវិតរបស់សាវ័ក ប៉ុល ដែលបានសរសេរនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការ និងនៅក្នុងកណ្ឌសំបុត្ររបស់គាត់ត្រូវគេកត់ត្រាយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ មនុស្ស ទីកន្លែង និងព្រឹត្តិការណ៍ជាច្រើនដែលមានឈ្មោះក្នុងកណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការបានបញ្ជាក់តាមរយៈបុរាណវត្ថុវិទ្យា។
ព្រះគ្រីស្ទ «បានទទួលរងនូវទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរក្នុងអំឡុងរាជ្យរបស់ស្ដេច ទីប៊ែរុស (Tiberius) ក្នុងកណ្តាប់ដៃនៃទេសាភិបាលម្នាក់របស់យើងគឺលោក ប៉ុនទាស ពីឡាត់។ សរុបមក គ្មានអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏ម៉ឺងម៉ាត់ណាម្នាក់ចោទសួរអំពីព្រះជន្មរបស់ព្រះយេស៊ូវនៃស្រុកណាសារ៉ែតនោះទេ មិនថាអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រជាគ្រីស្ទបរិស័ទ ឬអ្នកមិនជឿព្រះនោះឡើយ។
មានរបកគំហើញផ្សេងៗទៀតដែលមិនបានកត់ចុះនៅទីនេះ ដែលបញ្ជាក់ពីព័ត៌មានលម្អិតខាងប្រវត្តិសាស្ត្រនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដូចជាសំណេររបស់ពួកមេសូប៉ូតាមា (Mesopotamian writings) ដែលបង្ហាញពីចំណេះដឹងដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់ហោរាអំពីការថ្វាយបង្គំរូបព្រះនៅសម័យបច្ចុប្បន្ន (អេសាយ ៤៤:១០-២០; ៤៦:១)។
ស្ដេច ដាវីឌ ដែលជាអ្នកនិពន្ធ ហើយក៏ជាអ្នកចម្បាំង បានសរសេរទំនុកតម្កើងជាច្រើន ដែលទំនុកតម្កើងខ្លះបានព្យាករណ៍អំពីព្រះម៊ែស៊ីដែលនឹងត្រូវយាងមក ដែលព្រះអង្គនឹងសង្គ្រោះប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ។
របកគំហើញទាំងដប់នេះបង្ហាញពីដំណើរសាច់រឿងរបស់លោក ម៉ូសេ និងព្រឹត្តិការណ៍នៃការចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ ដែលផ្អែកលើប្រវត្តិសាស្ត្រពិត។
ការមើលកន្លែងនានាក្នុងក្រុងយេរូសាឡឹមដែលព្រះយេស៊ូវទំនងជាបានទតឃើញនោះ គឺជាវិធីដ៏មានប្រយោជន៍មួយ ដើម្បីចូលទៅកាន់អត្ថបទព្រះគម្ពីរ ហើយបង្កើនការយល់ដឹងឲ្យកាន់តែច្រើនអំពីផ្ទៃរឿងខាងក្រោយទាក់ទងនឹងភូមិសាស្ត្រ ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងវប្បធម៌នៃសម័យកាលដែលព្រះយេស៊ូវបានរស់នៅ។ កន្លែងជាច្រើននៅក្នុងក្រុងយេរូសាឡឹមក្នុងសម័យរបស់ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានគេជីកកាយឃើញ ហើយរបកគំហើញទាំងនេះបញ្ជាក់ពីការពិពណ៌នាដ៏ត្រឹមត្រូវនៃកន្លែងទាំងនេះដែលមាននៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អ។
នៅពេលទុក្ខលំបាកចូលមកដល់ក្នុងជីវិតរបស់យើង ចុងក្រោយបង្អស់ដែលយើងគិតដល់ នោះគឺសេចក្ដីអំណរ។ ប៉ុន្តែ ព្រះគម្ពីរបានប្រាប់យើងឲ្យមានសេចក្ដីអំណរសព្វគ្រប់វិញ (យ៉ាកុប ១:២-៣)។ តើសេចក្ដីអំណរសព្វគ្រប់នេះ អាចកើតឡើងបានយ៉ាងដូចម្ដេច? តើគ្រីស្ទបរិស័ទអាចញញឹមពិតជាអាចអធិស្ឋាន អាចមានសេចក្ដីអំណរ ហើយនៅបន្តបម្រើ ទោះបីជារងទុក្ខយ៉ាងខ្លាំងពីលោកីយ៍នេះបានមែនឬ?
