តើព្រះវរបិតាបង្ហាញព្រះគុណ ដោយមានការស្ទាក់ស្ទើរមែនឬ?

គ្រោះថ្នាក់...នៅត្រង់ទីនេះ គួរតែឃើញច្បាស់៖ ប្រសិនបើយើងនិយាយអំពីឈើឆ្កាងរបស់ព្រះគ្រីស្ទជាបុព្វហេតុនៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះវរបិតា នោះយើងបានបង្កប់អត្ថន័យថានៅពីក្រោយឈើឆ្កាង ហើយក្រៅពីឈើឆ្កាងនោះទ្រង់ប្រហែលជាមិនស្រឡាញ់យើងសោះឡើយ...

៣១ ធ្នូ ២០២៤អានរយៈពេល ១២ នាទី

មើល១៣៥ដង

តើព្រះជាម្ចាស់បានបង្ហាញព្រះគុណរបស់ទ្រង់ដល់យើងនៅពេលណា និងដោយរបៀបណា? តើមានលក្ខខណ្ឌអ្វីខ្លះ ដែលយើងត្រូវបំពេញមុននឹងទទួលបានព្រះគុណរបស់ព្រះគ្រីស្ទដែរឬទេ? ច្បាស់ណាស់មិនមានទេ
ដោយព្រោះតែ៖

ខណៈពេលដែលយើងនៅទន់ខ្សោយនៅឡើយ ព្រះគ្រីស្ទបានសុគតជំនួសមនុស្សដែលមិនកោតខ្លាចព្រះរួចស្រេចទៅហើយ។
ខណៈពេលដែលយើងនៅជាមនុស្សមានបាបនៅឡើយ ព្រះគ្រីស្ទបានសុគតជំនួសយើងរួចស្រេចទៅហើយ។
ខណៈពេលដែលយើងនៅជាខ្មាំងសត្រូវនៅឡើយ យើងត្រូវបានផ្សះផ្សានឹងព្រះជាម្ចាស់វិញ ដោយការសុគតរបស់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់រួចស្រេចទៅហើយ។

តើមានលក្ខខណ្ឌអ្វីខ្លះ ដែលយើងត្រូវបំពេញ ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ចាត់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែមួយ ឲ្យមកក្នុងពិភពលោកនេះ ដើម្បីសុគតជំនួសមនុស្សមានបាបនោះ? គ្មានទេ។ មែនហើយ មិនអាចមានទេ។ នេះជាអ្វីដែលលោក បូស្តុន បានរកឃើញគុណតម្លៃនៅក្នុងឃ្លាមួយដែលថា «ព្រះគ្រីស្ទបានសុគតជំនួសលោកអ្នក»។ សម្រាប់លោក បូស្តុន ឃ្លានេះមានន័យថា៖ «ខ្ញុំមិនបានប្រទានព្រះគ្រីស្ទមកពិភពលោកនេះដល់លោកអ្នក ដោយសារមូលហេតុដែលថាលោកអ្នកបានប្រែចិត្តនោះទេ។ តាមពិតទៅ ខ្ញុំបានថ្វាយទ្រង់ដល់បុរស
និងស្ត្រី ដែលស្លាប់ក្នុងការរំលង និងអំពើបាបរបស់ពួកគាត់។ ការប្រទាននូវដំណឹងល្អអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនេះ
គឺសម្រាប់លោកអ្នកគ្រប់គ្នា មិនថាលោកអ្នកជានរណា ឬជាអ្វីនោះទេ។ »

គ្រោះថ្នាក់មួយក្នុងចំណោមគ្រោះថ្នាក់ដែលលោក បូស្តុន បានកត់សម្គាល់នោះគឺថា «លក្ខខណ្ឌនិយម»
ផ្តល់ផលប៉ះពាល់ត្រឡប់ទៅលើរបៀបដែលយើងសម្លឹងមើលព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់។ វាបង្ហាញនូវរូបភាពមួយនៃការបង្ខូចលក្ខណសម្បត្តិរបស់ទ្រង់។ សម្រាប់វាគឺអាចទៅរួច ដើម្បីមើលឃើញថា គ្មានលក្ខខណ្ឌណាមួយសម្រាប់ព្រះគុណ អាចត្រូវបានបំពេញដោយយើងនៅឡើយទេ ប៉ុន្តែនៅតែរក្សាលក្ខខណ្ឌដ៏ស្រទន់នៅក្នុងព្រះគុណរបស់ព្រះនៅក្នុងព្រះគុណនោះផ្ទាល់។

ការនេះបានបង្ហាញថា នៅពេលដែលដំណឹងល្អត្រូវបានប្រកាសជាមួយឃ្លាទាំងនេះ៖ ព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់លោកអ្នក ពីព្រោះព្រះគ្រីស្ទបានសុគតជំនួសលោកអ្នក!

តើពាក្យទាំងនោះ បំភ្លៃដំណឹងល្អដោយរបៀបណា? តើពាក្យទាំងនេះបង្ហើបឲ្យឃើញថាការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ គឺជាហេតុផលនៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះខ្ញុំ។

ផ្ទុយទៅវិញ បទគម្ពីរបញ្ជាក់អះអាងថាសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះយើង គឺជាមូលហេតុនៃការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។

នោះគឺជាការគូសបញ្ជាក់នៃកណ្ឌគម្ពីរ យ៉ូហាន ៣:១៦។ ដ្បិតព្រះ (ពោលគឺ ព្រះវរបិតា ដែលត្រង់នេះ
«ព្រះជាម្ចាស់» គឺជាបុព្វនាមនៃ «ព្រះរាជបុត្រា...របស់ទ្រង់» ស្រឡាញ់មនុស្សលោកដ៏ម្ល៉េះបានជាទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែមួយដល់យើង។ ព្រះរាជបុត្រាមិនចាំបាច់ធ្វើអ្វី ដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលព្រះវរបិតាឲ្យស្រឡាញ់យើងនោះទេ។ ទ្រង់ស្រឡាញ់យើងរួចហើយ!