ផ្ទុយពីសាសនាកាតូលិករ៉ូម៉ាំង ព្រះគម្ពីរគឺជាអំណាចគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់យើង

ប្រសិនបើព្រះគម្ពីរជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះតាមអត្ថន័យ៖ គ្មានអំណាចមនុស្សណាដែលកំពុងបម្រើដោយយកព្រះគម្ពីរជាគោលអាចមានអំណាចស្មើនឹងព្រះគម្ពីរផ្ទាល់បាននោះទេ។

៥ មករា ២០២៥អានរយៈពេល ១១ នាទី

មើល១៨១ដង

ខគម្ពីរដែលល្បីនៅក្នុងសម័យកំណែទម្រង់ (The Reformation) គឺកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១:១៧ «ដ្បិតសេចក្ដីសុចរិតនៃព្រះ បានសម្ដែងមកក្នុងដំណឹងល្អនោះ ដោយសារសេចក្ដីជំនឿ ហើយឲ្យបានសេចក្ដីជំនឿចម្រើនច្រើនឡើងផង ដូចមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា “មនុស្សសុចរិតនឹងរស់នៅ ដោយអាងសេចក្ដីជំនឿ”»។ នេះគឺជាខគម្ពីរដែលលោកគ្រូ ម៉ធិន លូសើរ (Martin Luther) បានវែកញែកនៅសម័យនោះ។

លោកគ្រូដឹងហើយថា នៅឆ្នាំនេះ ខួបសម័យកំណែទម្រង់គឺនៅថ្ងៃអង្គារ ទី៣០ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៣។ ឆ្នាំនេះគឺជាខួបលើកទី៥០៦ឆ្នាំ ដោយសារព្រឹត្តិការណ៍នេះបានកើតឡើងនៅឆ្នាំ១៥១៧។ លោកគ្រូ លូសើរ បានសរសេរនិក្ខេបបទ៩៥ (Ninety-Five Theses) របស់គាត់ ហើយផ្ញើទៅកាន់លោកមហាសង្ឃនាយក (Archbishop) នៅសម័យនោះ។ ខ្ញុំមានពីរសំណួរ ទាក់ទងនឹងចំណុចដែលនាំឲ្យពួកក្រុងរ៉ូម (Rome) បែកគ្នាពីទីក្រុងហ្សឺណែវ (Geneva)។

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ! ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំមានមិត្តភក្ដិដែលជាអ្នកនិកាយប្រូតេស្តង់មួយចំនួន ដែលឥឡូវពួកគាត់បានប្ដូរជំនឿទៅជានិកាយរ៉ូម៉ាំងកាតូលិក (Roman Catholic) ហើយចំណុចគន្លឹះមួយគឺទាក់ទងទៅនឹងសំណួរដែលថា តើព្រះគម្ពីរគឺជាអំណាចផ្ដាច់ការនៅក្នុងជំនឿរបស់យើងមែនឬ? បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានពិនិត្យមើលចំណុចវែកញែករបស់និកាយរ៉ូម៉ាំងកាតូលិក ខ្ញុំក៏ចាប់ផ្ដើមឲ្យតម្លៃលើចំណុចបញ្ចុះបញ្ចូលរបស់ពួកគាត់។ ប៉ុន្តែ ខណៈពេលដែលខ្ញុំព្យាយាមវែកញែកជាមួយនឹងអ្នកនិកាយប្រូតេស្តង់ នោះខ្ញុំមិនទាន់បានឃើញថា ពួកគាត់មិនមានចំណុចវែកញែកឆ្លើយតបយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ដែលមានសភាពស្មើគ្នាទៅនឹងចំណុចរបស់និកាយកាតូលិករ៉ូម៉ាំង ទាក់ទងទៅនឹងគោលជំនឿកំណែទម្រង់ «តាមរយៈតែព្រះបន្ទូលប៉ុណ្ណោះ» (Sola scriptura)។ សូមលោកគ្រូជួយវែកញែកដោយបញ្ចុះបញ្ចូលឲ្យខ្ញុំយល់ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំពិតជាជឿលើគោលជំនឿសម័យកំណែទម្រង់មែន»។

ខ្ញុំមិនដឹងថា ខ្ញុំនឹងអាចបញ្ចុះបញ្ចូលអ្នកសួរបានដែរ ឬក៏អត់ទេ។ ខ្ញុំគិតថាមានអត្ថបទមួយចំនួនដែលអាចជួយបាន ប៉ុន្តែនេះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំចង់លើកឡើង។ នេះជាអ្វីដែលបានទ្រទ្រង់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំសង្ឃឹមថា វាអាចជាជំនួយដល់អ្នកសួរដែរ។ ខ្ញុំមានបីចំណុច ក្នុងការឆ្លើយតប ដែលខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងជួយ គឺជួយឲ្យអ្នកសួរបដិសេធក្នុងការធ្លាក់ក្នុងសេចក្ដីល្បួងនៃការប្ដូរនិកាយចូលសាសនាកាតូលិករ៉ូម៉ាំង។

១) ព្រះគម្ពីរគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់

ចំណុចនេះមានន័យថា គ្មានអំណាចមនុស្សណា ឬក៏ស្ថាប័នណា ដែលអាចបម្រើដោយកំពុងនៅជាប់ជាមួយនឹងព្រះគម្ពីរ ដោយមានអំណាចស្មើគ្នាបានទេ។ មិនថាសម្តេច ប៉ាប អ្នកប្រឹក្សា វិជ្ជាករ បូជាចារ្យ គ្រូគង្វាល ឬក៏បវេណីមនុស្សណាម្នាក់ទេ ទាំងអស់មិនមានអំណាចស្មើនឹងព្រះគម្ពីរ ប្រសិនបើព្រះគម្ពីរគឺពិតជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មែន។ ហើយយើងដឹងហើយថា ព្រះគម្ពីរគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ពិតមែន។

លើសពីនេះទៅទៀត គ្មានកន្លែងណាក្នុងព្រះគម្ពីរ ដែលមានចែងអំពីការផ្តល់អំណាចដល់បុគ្គលណា ឬក៏និកាយក្រុមជំនុំណា ដែលមានលក្ខណៈស្មើគ្នាទៅនឹងព្រះគម្ពីរផ្ទាល់នោះទេ។ ព្រះគ្រីស្ទបានប្រទានដល់ក្រុមជំនុំឲ្យមានគ្រូគង្វាល និងគ្រូបង្រៀន (អេភេសូរ ៤:១១)។ តួនាទីរបស់ពួកគាត់គឺមិនមែនប្រកាសការបើកសម្ដែងថ្មីៗ ប៉ុន្តែគឺឲ្យឈរលើមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃពួកសាវ័ក និងពួកហោរាវិញ។ ហើយសាវ័ក ប៉ុល ក៏បានលើកឡើងយ៉ាងច្បាស់លាស់ផងដែរថា នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១កូរិនថូស ១៤:៣៨ ត្រង់ថាអំណាចរបស់អ្នកដែលកាន់នៅក្នុងក្រុមជំនុំ គឺពួកគាត់ត្រូវតែមានការឆ្លើយតបជាមួយនឹងព្រះបន្ទូល គឺមិនមែនជាមួយនឹងខ្លួនឯងនោះទេ។ នេះគឺជាការឆ្លើយតបដំបូងរបស់ខ្ញុំ។