ការផ្ដល់ និងការទទួលយកការរិះគន់តាមរបៀបព្រះជាម្ចាស់៖ សំលៀងគ្នាទៅវិញទៅមកដោយពាក្យសម្ដី

ព្រះជាម្ចាស់ប្រើរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ដើម្បីនិយាយសេចក្ដីពិតចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ ហើយនេះរួមបញ្ចូលទាំងសេចក្ដីពិតនៃការរិះគន់ដែរ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនធ្វើដូចនេះនៅក្នុងទំនាក់ទំនងនៃការបង្កើតសិស្សរបស់អ្នក នោះអ្នកដូចជាអ្នកគង្វាលដែលគ្មានដំបងដែរ។

២៧ មិថុនា ២០២៤អានរយៈពេល ២៣ នាទី

មើល២១៣ដង

«ដែករមែងសំលៀងដែក ឯមនុស្សក៏ធ្វើឲ្យមិត្រសំឡាញ់ខ្លួនមុតស្រួចយ៉ាងនោះដែរ» (សុភាសិត ២៧:១៧)។

ការរិះគន់គឺជាអ្វីដែលយើងភាគច្រើនចូលចិត្តគេចចេញពីវា។ ជាធម្មជាតិ យើងចង់ជៀសវាងការសន្ទនាតឹងតែងដែលសកម្មភាព ការជំរុញ ឬព័ន្ធកិច្ចរបស់យើងត្រូវបានដាក់នៅក្រោមការសង្កេតរបស់មនុស្សម្នាក់ទៀត។ ជាមួយគ្នានេះដែរ ពួកយើងជាច្រើនមិនចូលចិត្តចែកចាយការររិះគន់ដល់អ្នកដទៃទេ ពីព្រោះយើងមិនចង់ជួបការវិនិច្ឆ័យឬប្រថុយប្រថានធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៍របស់នរណាម្នាក់។

ខណៈពេលដែលវាអាចមានអារម្មណ៍ថាខុសពីធម្មតា ខ្ញុំចង់ណែនាំថាការផ្ដល់ និងការទទួលការរិះគន់តាមរបៀបព្រះជាម្ចាស់គឺជាធាតុចាំបាច់នៅក្នុងជីវិតនៃទំនាក់ទំនងដែលមានសុខភាពល្អ និងក្រុមជំនុំដែលមានសុខភាពល្អ។ បើយើងមានបំណងជួយឲ្យអ្នកដទៃរីកចម្រើនឡើងក្នុងមាគ៌ាព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែមិនអាចផ្ដល់ការរិះគន់តាមរបៀបព្រះជាម្ចាស់ នោះយើងនឹងមិនបានជួយពួកគេច្រើនទេ។ ព្រះជាម្ចាស់ប្រើរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ដើម្បីនិយាយសេចក្ដីពិតចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ ហើយនេះរួមបញ្ចូលទាំងសេចក្ដីពិតនៃការរិះគន់ដែរ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនធ្វើដូចនេះនៅក្នុងទំនាក់ទំនងនៃការបង្កើតសិស្សរបស់អ្នក នោះអ្នកដូចជាអ្នកគង្វាលដែលគ្មានដំបងដែរ។

តើអ្វីជាការរិះគន់តាមរបៀបរបស់ព្រះជាម្ចាស់?

ពាក្យ «រិះគន់» ឬ «ការរិះគន់» មិនបង្ហាញច្រើននៅក្នុងព្រះគម្ពីរជាភាសាអង់គ្លេសរបស់យើងទេ ប៉ុន្តែគោលគំនិតគឺពិតជាមាន។ ពាក្យដូចជា ការស្ដីបន្ទោស ការបន្ទោស ការកែតម្រូវ ការដាស់តឿន និងការណែនាំមានគោលគំនិតដូចគ្នា។

នេះជាការវាយតម្លៃរបស់ខ្ញុំចំពោះនិយមន័យនៃការរិះគន់តាមរបៀបព្រះ៖ ដើម្បីផ្ដល់ការវាយតម្លៃត្រឹមត្រូវអំពីមនុស្សម្នាក់ទៀត និងការបម្រើរបស់ពួកគេចំពោះព្រះអម្ចាស់ដោយមានចេតនាជួយបុគ្គលនោះឲ្យរីកចម្រើនក្នុងភាពស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះជាម្ចាស់។

សម្រាប់ជាប្រយោជន៍នៃអត្ថបទនេះ ខ្ញុំកំពុងផ្ដោតលើការផ្ដល់ និងការទទួលការរិះគន់តាមរបៀបព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងបរិបទនៃទំនាក់ទំនងគ្រីស្ទបរិស័ទ។ នេះប្រហែលជារវាងប្ដីប្រពន្ធ មិត្តភក្តិ សមាជិកក្រុមជំនុំ ឬបុគ្គលិកក្រុមជំនុំ។ ខ្ញុំក៏ចង់បញ្ជាក់ថា យើងកំពុងនិយាយអំពីការរិះគន់ត្រឹមត្រូវតាមរបៀបព្រះ។ នេះវាសំខាន់ណាស់ ពីព្រោះមិនមែនការរិះគន់ទាំងអស់សុទ្ធតែតាមរបៀបព្រះទេ។ ការរិះគន់ខ្លះគឺតាមរបៀបសាតាំង។

មនុស្សមួយចំនួនផ្ដល់ការរិះគន់ដែលបំផុសគំនិតឡើងដោយសាច់ឈាមដែលមានបាប (១កូរិន. ៣:៣) ដែលខ្វះប្រាជ្ញាខាងឯវិញ្ញាណ (យ៉ាកុប ៣:១៤-១៦) ហើយមិនជួយអ្វី ក្រៅពីធ្វើបាបអ្នកដទៃ (កាឡាទី ៥:១៥)។ ជាញឹកញាប់នៅពេលដែលការរិះគន់ដោយទុច្ចរិតនេះគឺមានគោលបំណងធ្វើឲ្យអ្នកដទៃធ្លាក់ចុះហើយលើកតម្កើងខ្លួន ដើម្បីមើលទៅពេញដោយ «វិញ្ញាណ» (លូកា ១៨:១១-១៤; សុភាសិត ៣០:៣២)។ ការវាយប្រហារដោយអចេតនានេះគឺជាការដែលគ្មានការស្ថាបនាព្រះគុណ ហើយបណ្ដាលឲ្យមនុស្សមានការឈឺចាប់ជាជាងជួយ។