អត្ថបទលេខ៥-តើព្រះគម្ពីរមានទស្សនៈបែបណាចំពោះស្ត្រីនៅក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

បញ្ហានៅត្រង់ថា តើមានស្ត្រីណាម្នាក់បានបម្រើ ជាមួយនឹងសាវ័ក ប៉ុល នៅក្នុងព័ន្ធកិច្ចបានបំពេញតួនាទី ដែលមិនសមស្រប ហើយបានដាក់ដែនកំណត់លើភាពចាស់ទុំរបស់បុរសទេ? ចម្លើយចំពោះសំណួរនេះ គឺ គ្មានទេ។ យើងប្រហែលជាអាចលើកឧទាហរណ៍អំពីស្ត្រីសំខាន់ៗពីរនាក់ នៅក្នុងព័ន្ធកិច្ចរបស់សាវ័ក ប៉ុល។

១៩ វិច្ឆិកា ២០២៤អានរយៈពេល ៩ នាទី

មើល៨៧ដង

យើងជឿថា ព័ន្ធកិច្ចបម្រើរបស់ព្រះយេស៊ូវជាប់ទាក់ទងខុសប្លែកពីរបៀបដែលបុរស និងស្ត្រីមានបាប ប្រព្រឹត្តចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក។ ជាញយដង មានភស្តុតាងដែលបង្ហាញពីការយកព្រះទ័យទុកដាក់របស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះស្ត្រី៖ «ឯស្ត្រីនេះជាពូជលោក អ័ប្រាហាំ ដែលអារក្សសាតាំងបានចងគាត់ ១៨ឆ្នាំមកហើយ ដូច្នេះតើមិនគួរនឹងស្រាយឲ្យរួចពីចំណងនេះ នៅថ្ងៃឈប់សម្រាកដែរទេឬអី» (លូកា ១៣:១៦)។ អ្វីៗដែលព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀន និងបានធ្វើ គឺជាការវាយប្រហារដល់សេចក្ដីអំនួត ដែលធ្វើឲ្យបុរស និងស្ត្រីបន្តុះបង្អាប់គ្នាទៅវិញទៅមក។ អ្វីៗដែលព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀន និងបានធ្វើ គឺជាការត្រាស់ហៅឲ្យបន្ទាបខ្លួន និងឲ្យមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ ដែលអាចកម្ចាត់ការលើកតម្កើងខ្លួនឯងចេញពីការដឹកនាំ ហើយឲ្យមានភាពជាអ្នកបម្រើដែលចុះចូល។ ព្រះទ្រង់បានចាត់ទុកការដែលក្រឡេកឃើញស្ត្រី ហើយមានដំរេក សម្រើបចង់បាននោះឈ្មោះថា បានប្រព្រឹត្តសេចក្ដីកំផិតនឹងនាងនោះនៅក្នុងចិត្តខ្លួនហើយ ព្រមទាំងព្រមានថា នឹងត្រូវបោះទៅក្នុងស្ថាននរក (ម៉ាថាយ ៥:២៨-២៩)។ ទ្រង់បានថ្កោលទោសចំពោះការបោះបង់ចោលស្ត្រីដោយការលែងលះ (ម៉ាថាយ ១៩:៨-៩)។ ទ្រង់មានបន្ទូលប្រាប់យើងថា នៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ នោះមនុស្សលោកនឹងត្រូវរៀបរាប់ប្រាប់ពីអស់ទាំងហេតុនៃពាក្យឥតប្រយោជន៍ ដែលគេបាននិយាយ (ម៉ាថាយ ១២:៣៦)។ ទ្រង់បានបង្គាប់ឲ្យយើងធ្វើអស់ទាំងការអ្វី ដែលយើងរាល់គ្នាចង់ឲ្យមនុស្សលោកប្រព្រឹត្តនឹងខ្លួន នោះត្រូវឲ្យយើងប្រព្រឹត្តនឹងគេដូច្នោះដែរ (ម៉ាថាយ ៧:១២)។ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកសម្ដេចសង្ឃថា៖ «...ពួកស្រីសំផឹង គេចូលទៅក្នុងនគរព្រះមុនអ្នករាល់គ្នា» (ម៉ាថាយ ២១:៣១)។ ស្ត្រីៗបានអមដំណើរទ្រង់ ទ្រង់បានបង្រៀនដល់ស្ត្រី ហើយស្ត្រីបានធ្វើទីបន្ទាល់អំពីការមានព្រះជន្មឡើងវិញរបស់ទ្រង់។ យើងអាចអនុវត្តព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូវ ទោះសេចក្ដីទាំងនោះបានប្រឆាំងនឹងរាល់ទំនៀមទម្លាប់សង្គមដែលបន្ទាប ឬបំពានលើបុរស និងស្ត្រីក្ដី៖ «តើហេតុអ្វីបានជាធ្វើខុសនឹងបញ្ញត្តព្រះ ដោយកាន់តាមទំនៀមទម្លាប់បុរាណរបស់អ្នករាល់គ្នាដូច្នេះដែរ» (ម៉ាថាយ ១៥:៣)។

ប៉ុន្តែ តើនៅកន្លែងណាដែលព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូល ឬរិះគន់លំដាប់លំដោយនៃការបង្កើតដែលបុរសមានទំនួលខុសត្រូវចម្បងក្នុងការដឹកនាំ ការពារ និងទ្រទ្រង់? គ្មានកន្លែងណាដែលព្រះអង្គបានលំដាប់លំដោយដ៏ល្អមកសួរនាំឡើយ។ វាមិនសមហេតុផលទាល់តែសោះ ដែលព្រះយេស៊ូវត្រូវត្រឡប់មកប្រឆាំងនឹងការដឹកនាំដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ស្វាមី ឬជាចាស់ទុំខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណ ដោយសារតែស្ត្រីបានបម្រើ បានរៀនពី ហើយបានប្រាប់អំពីការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវទៅពួកសិស្សនោះ។ យើងនឹងមិនវែកញែកដោយគ្រាន់តែព្រះយេស៊ូវបានជ្រើសរើសបុរសដប់ពីរនាក់ឲ្យធ្វើជាសាវ័កដ៏មានអំណាចរបស់ទ្រង់ នោះព្រះយេស៊ូវច្បាស់ជាសព្វព្រះទ័យនឹងភាពចាស់ទុំនៃពួកបុរសតែនៅក្នុងក្រុមជំនុំនោះឡើយ។ ប៉ុន្តែ ការវែកញែកនេះយ៉ាងហោចណាស់អាចយកជាការបានដូចជាការវែកញែកផ្សេងទៀត ដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ មានន័យថា ទ្រង់នឹងប្រឆាំងនឹងភាពចាស់ទុំរបស់បុរសទាំងអស់ ឬការដឹកនាំរបស់ប្ដី។ កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងនៅក្នុងការបង្ហាញថា ការបម្រើព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះយេស៊ូវ គឺជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃការជំរុញស្របតាមព្រះគម្ពីរប្រឆាំងនឹងតួនាទី ដោយផ្អែកលើយេនឌ័រអាចត្រូវបានទ្រទ្រង់ដោយការសន្និដ្ឋាន (ជាជាងការបង្ហាញ) ថា ទ្រង់ចង់ចាត់ទុកជាមោឃៈ ចំពោះភាពជាអ្នកដឹកនាំ និងការចុះចូលជាជាងកែតម្រូវពួកគេវិញ។ អ្វីដែលច្បាស់នោះគឺថា ព្រះយេស៊ូវបានលុបបំបាត់ភាពជាអ្នកដឹកនាំនៃសេចក្ដីអំនួត ភាពភ័យខ្លាច និងការលើកតម្កើងខ្លួនឯង ហើយថាទ្រង់ក៏បានលើកតម្កើងស្ត្រីជាបុគ្គលដែលស័ក្ដិសមនឹងការគោរពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះជាម្ចាស់។