មូលហេតុដែលអ្នកអាចត្រូវបានល្បួងមិនឲ្យសូវខ្វល់អំពីព្រះវិហាររបស់អ្នក

១៩ កញ្ញា ២០២៣អានរយៈពេល ១០ នាទី

មើល៣៧៩ដង

គ្រូគង្វាលគ្រប់រូបប្រឈមនឹងបញ្ហាដែលសមាជិកលែងមកថ្វាយបង្គំ ឬក៏ត្រូវបានល្បួងឲ្យលែងមកថ្វាយបង្គំជាមួយរាស្ដ្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ស្ទើរតែគ្រប់ពេល ព្រះវិហារសុទ្ធតែមានសមាជិកមួយចំនួនស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់នៃការដាច់ឆ្ងាយដូចនេះ ហើយមិនយូរមិនឆាប់ពួកគេនឹងលែងចូលរួមក្នុងជីវិតនៃក្រុមជំនុំជាមិនខាន។ ការធ្វើដូច្នេះគឺជាការមិនស្តាប់បង្គាប់ដោយផ្ទាល់ទៅនឹងកណ្ឌគម្ពីរហេព្រើរ ១០:២៤-២៥ ដែលបានចែងថា៖ «ហើយត្រូវឲ្យយើងពិចារណាមើលគ្នាទៅវិញទៅមកដែរ ដើម្បីនឹងបណ្ដាលឲ្យមានសេចក្តីស្រឡាញ់ ហើយឲ្យប្រព្រឹត្តការល្អផង ឥតលែងប្រជុំគ្នា ដូចជាអ្នកខ្លះធ្លាប់នោះឡើយ ត្រូវឲ្យកំឡាចិត្តគ្នាវិញ ឲ្យកាន់តែខ្លាំងឡើងផង តាមដែលឃើញថាថ្ងៃនោះជិតមកដល់ហើយ»។ ខគម្ពីរនេះមិនត្រឹមតែដាស់តឿនយើងកុំឲ្យធ្វេសប្រហែសចំពោះការប្រកបគ្នានឹងការចូលរួមក្នុងក្រុមជំនុំតាមតំបន់ប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏ថែមទាំងប្រាប់អំពីតម្រុយនៃមូលហេតុថាយើងក៏ទំនងធ្វើបែបនោះផងដែរ។

ខាងក្រោមនេះជាមូលហេតុពីរយ៉ាងដែលលោកអ្នកអាចនឹងត្រូវបានល្បួងឲ្យលែងប្រជុំគ្នាជាមួយនឹងរាស្ដ្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់។

លោកអ្នកភ្លេចនូវអ្វីដែលលោកអ្នកនាំមក

កណ្ឌគម្ពីរ ហេព្រើរ ១០:២៥ ដាស់តឿនគ្រីស្ទបរិស័ទគ្រប់រួបមិនឲ្យចាកចេញពីការប្រកបគ្នាក្នុងក្រុមជំនុំតាមតំបន់ ហើយខគម្ពីរនេះក៏ប្រាប់ភ្លាមៗអំពីមូលហេតុជាចម្បងផងដែរ។ ក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទ យើងទាំងអស់គ្នាទទួលខុសត្រូវស្មើគ្នាក្នុងការបណ្ដាលគ្នាទៅវិញទៅមកឲ្យមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងប្រព្រឹត្តការល្អ។ ពួកយើងត្រូវតែបណ្ដាលគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងការប្រព្រឹត្តដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងបណ្ដាលគ្នាទៅវិញទៅមក ដើម្បីប្រព្រឹត្តការល្អ។ ហើយរឿងដែលងាយយល់គឺថា យើងមិនអាចធ្វើបែបនេះបានទេ ប្រសិនបើយើងមិនទៅជុំគ្នានោះ។

ព័ត៌មានពីក្រោយកណ្ឌគម្ពីរហេព្រើរដែលជាព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីបង្រៀនគឺថា យើងជាគ្រីស្ទបរិស័ទ យើងរួមគ្នាមកជារូបកាយតែមួយ—ពោលគឺជារូបកាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីររ៉ូមជំពូក១២ សាវ័ក ប៉ុល បានមានប្រសាសន៍ថា «ដ្បិតដែលយើងរាល់គ្នាមានអវយវៈជាច្រើន រួមគ្នាជារូបកាយតែមួយ តែអវយវៈទាំងនោះមានការងារផ្សេងៗពីគ្នាជាយ៉ាងណា នោះយើងដែលមានគ្នាច្រើន ក៏ជារូបកាយតែមួយក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ហើយជាអវយវៈដល់គ្នានឹងគ្នាបែបយ៉ាងនោះដែរ»។ ក្នុងរបៀបខ្លះៗ ព្រះជាម្ចាស់ប្រដូចគ្រីស្ទបរិស័ទគ្រប់រូបទៅនឹងអវយវៈនៃរូបកាយទាំងមូល—ពោលគឺមានអវយវៈច្រើន ប៉ុន្តែរួមគ្នាជារូបកាយតែមួយវិញ។ ក្នុងរបៀបខ្លះទៀត ព្រះជាម្ចាស់ក៏ប្រដូចក្រុមជំនុំតាមតំបន់ដែលមានច្រើនរួមគ្នាមកជារូបកាយតែមួយផងដែរ។ សាវ័ក ប៉ុល ក៏បានពន្យល់អំពីសាច់ប្រធានបទនេះនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ១កូរិនថូស និងក្នុងអត្ថបទខ្លីទាំងពីរនេះ គាត់ក៏បានទាញនូវសេចក្តីសន្និដ្ឋានដូចគ្នាមួយ—គឺថាដូចដែលអវយវៈនៃរូបកាយមានមុខងារសំខាន់ដូចគ្នា នោះគ្រីស្ទបរិស័ទម្នាក់ៗក៏មានអំណោយទានសំខាន់ដូចគ្នាដែរ។ ដូចទៅនឹងអវយវៈនៃរូបកាយដែលធ្វើឲ្យរូបកាយទាំងមូលដំណើរការបានល្អ និងដូចទៅនឹងអំណោយទានរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទម្នាក់ៗដែលនាំឲ្យក្រុមជំនុំទាំងមូលដំណើរការបានល្អដែរ។ មិនមានអវយវៈនៃរូបកាយណាមួយមិនសំខាន់ឡើយ ហើយក៏មិនមានគ្រីស្ទបរិស័ទណាម្នាក់ដែលមិនសំខាន់ដែរ។