យើងអាចនិយាយទៅកាន់គ្នាទៅវិញទៅមកថា «រីករាយថ្ងៃបុណ្យណូអែល» ពីព្រោះយើងបានមានសេរីភាពចេញពីទាសភាពដ៏តក់ស្លុតនៃអំពើបាប និងសេចក្ដីនោះរួចហើយ។
«ដូច្នេះ ដែលកូនចៅបានប្រកបដោយសាច់ឈាមព្រមគ្នា នោះទ្រង់ក៏ទទួលចំណែកជាសាច់ឈាមដូច្នោះដែរ ដើម្បីឲ្យទ្រង់បានបំផ្លាញអានោះ ដែលមានអំណាចលើសេចក្ដីស្លាប់ គឺជាអារក្ស ដោយទ្រង់សុគតហើយឲ្យបានប្រោសដល់ពួកអ្នកនោះ ដែលជាប់ជាបាវបម្រើគ្រប់១ជីវិត ដោយខ្លាចស្លាប់ ឲ្យបានរួចចេញវិញ។»
(ហេព្រើរ ២:១៤-១៥)
គោលការណ៍សម្រាប់អានព្រះគម្ពីរ
ព្រះជាម្ចាស់បាននិពន្ធដំណើររឿងអំពីណូអែល ប៉ុន្តែភាគតិចណាស់ក្នុងចំណោមយើងបានចាប់អារម្មណ៍ហើយសួរថា តើហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គនិពន្ធដំណើររឿងមួយនោះក្នុងរបៀបដែលទ្រង់បាននិពន្ធយ៉ាងដូច្នេះ។ នៅក្នុងកំណត់ហេតុមួយនេះ លោកគ្រូ ចន ផាបភ័រ (John Piper) បានលើកឡើងនូវមូលហេតុ៤យ៉ាងទាក់ទងទៅ នឹងពិធីបុណ្យណូអែលចេញពីខគម្ពីរទាំងពីរខាងលើនេះ។
មូលហេតុសម្រាប់ការប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែល
១. ដោយសារយើងជាមនុស្ស ហេតុនេះហើយបានជាព្រះជាម្ចាស់បានយាងមកយកកំណើតជាមនុស្សដូចយើងដែរ (ហេព្រើរ ២:១៤)។
២. ដាច់ខាត! ព្រះយេស៊ូវពុំអាចស្លាប់បានឡើយ លុះត្រាតែទ្រង់បានក្លាយជាមនុស្សសិន (ហេព្រើរ ២:១៤)។
៣. ព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ដើម្បីបំផ្លាញអារក្សសាតាំងចោលដែលមានអំណាចលើសេចក្ដីស្លាប់ (ហេព្រើរ ២:១៤)។
៤. ព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ដើម្បីរំដោះយើងចេញពីទាសភាពដែលយើងជាប់ ព្រោះយើងខ្លាចស្លាប់ (ហេព្រើរ ២:១៥)។
របៀបដែលព្រះយេស៊ូវបំផ្លាញអារក្សសាតាំង
១. ប្រាកដណាស់! ពាក្យថា «បំផ្លាញ» មិនមែនមានន័យថា បណ្ដាលឲ្យអារក្សសាតាំងលែងមានជីវិតតទៅទៀតនោះឡើយ។ សព្វថ្ងៃនេះ វានៅមានជីវិតរស់នៅឡើយទេតើ។ ទេ! តែព្រះយេស៊ូវបានកាច់បំបាក់ធ្មុងនៃអំណាចរបស់វាចោល (ហេព្រើរ ២:១៤)។
២. សាតាំងមានអំណាចលើសេចក្ដីស្លាប់ ព្រោះវាយកសេចក្ដីស្លាប់ធ្វើទ្វារទៅកាន់ស្ថាននរក មិនមែនស្ថានសួគ៌ទេ។ វាថ្កោលទោសយើងដោយពឹងអាងទៅលើបញ្ជី («សេចក្ដីដែលកត់ទុក») នៃអំពើបាបដែលយើងធ្លាប់ប្រព្រឹត្តកន្លងមក។
៣. ព្រះយេស៊ូវបានលុបបញ្ជីនៃបំណុលរបស់យើងចោល។ ការធ្វើបែបនេះបានដកហូតអាវុធរបស់សាតាំងចេញ ព្រោះវាគឺជាអ្នកប្រឆាំងនឹងយើងដ៏ខ្លាំងក្លា (កូឡូស ២:១៤)។
៤. ព្រះយេស៊ូវបានបំផ្លាញសាតាំង ដែលទ្រង់បានដកអាវុធរបស់វាចេញ ដែលអាវុធនោះគឺ បញ្ជីបំណុលនៃអំពើបាបរបស់យើង។ ឥឡូវនេះ យើងមានសេរីភាពរួចចេញពីការថ្កោលទោស សរុបសេចក្ដីទៅគឺចេញពីសេចក្ដីស្លាប់។
Score 5
ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន
មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0
មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។
មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។
សំណួរត្រិះរិះ
១. យ៉ាងហោចណាស់ មានមូលហេតុ៤យ៉ាងក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ហេព្រើរ ២:១៤-១៥ ដែលដំណើររឿងពិធីបុណ្យណូអែលបានកើតឡើងក្នុងរបៀបដែលវាបានកើតឡើង។ សូមព្យាយាមលើកឡើងនូវមូលហេតុឲ្យបានច្រើន តាមដែលលោកអ្នកអាចរកបាន។
២. សូមពិនិត្យមើលកណ្ឌគម្ពីរ កូឡូស ២:១៣-១៥។ តើខគម្ពីរនោះ ជួយឲ្យលោកអ្នកយល់ពីអត្ថន័យនៃពាក្យ «បំផ្លាញ» ទាក់ទងនឹងការដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើទៅកាន់សាតាំងយ៉ាងដូចម្ដេច (ហេព្រើរ ២:១៤)?
៣. យោងតាមអ្វីដែលលោកអ្នកបានសិក្សា តើមានការអនុវត្តអ្វីខ្លះទាក់ទងទៅនឹងរបៀបដែលលោកអ្នកនឹងប្រារព្ធពិធីបុណ្យណូអែលនៅឆ្នាំនេះ?
យើងអាចនិយាយទៅកាន់គ្នាទៅវិញទៅមកថា «រីករាយថ្ងៃបុណ្យណូអែល» ពីព្រោះយើងបានមានសេរីភាពចេញពីទាសភាពដ៏តក់ស្លុតនៃអំពើបាប និងសេចក្ដីនោះរួចហើយ។
កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។
