សេចក្ដីប្រាថ្នាដំបូងគេបង្អស់ក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើបាបរបស់សាតាំងមកពីណា?

ប៉ុន្តែ ខ្ញុំចង់បញ្ចប់នៅកន្លែងដែលខ្ញុំបានចាប់ផ្ដើម៖ ទាក់ទងនឹងរបៀបដែលអំពើបាបដំបូងក្នុងចក្រវាលនេះបានកើតឡើងគឺថា ខ្ញុំមិនដឹងចម្លើយទេ។ វាគឺជារឿងអាថ៌កំបាំងចំពោះខ្ញុំ។ ខ្ញុំមិនដឹងអំពីរបៀបទេ។ អ្វីដែលព្រះគម្ពីរបានបង្រៀនខ្ញុំគឺថា ព្រះជាម្ចាស់មានពេញទៅដោយអធិបតេយ្យភាពលើរាល់គ្រប់អ្វីៗទាំងអស់ ដែលនេះមានរួមទាំងអំពើបាប ហើយថាព្រះអង្គផ្ទាល់មិនមានបាបនោះទេ។

១៥ មីនា ២០២១អានរយៈពេល ១៤ នាទី

មើល៤៤៥ដង

ឆ

ន្ទៈជ្រើសរើសសេរីគឺជាការធ្វើនូវអ្វីដែលយើងប្រាថ្នាចង់ធ្វើ ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់គឺជាអង្គដែលប្រទានសេចក្ដីប្រាថ្នាឲ្យធ្វើការល្អនោះ។ ដោយយោងលើកណ្ឌគម្ពីរ យ៉ាកុប ១:១៣ ខ្ញុំនៅមានការពិបាកយល់អំពីរបៀបដែលសាតាំងទទួលបានសេចក្ដីប្រាថ្នាដំបូងរបស់វាក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើបាបមកពីណាណាស់។

ផ្នត់គំនិតនៃសេចក្ដីសន្និដ្ឋានដែលមិនអាចយល់បានដ៏ពិបាកគឺថា ទាំងសាតាំង និងលោក អ័ដាម បានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ពីព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានការប្រាថ្នាដល់ពួកគេ ដើម្បីប្រព្រឹត្តបាប (ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ “Chosen But Free” ក្នុងទំព័រ៣៦ និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Norman Geisler)។ ខ្ញុំគិតថាលោក អ័ដាម ទទួលសេចក្ដីប្រាថ្នាក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើបាបពីនាង អេវ៉ា ដែលទទួលសេចក្ដីប្រាថ្នានោះពីសាតាំង ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់មានអធិបតេយ្យភាពលើរាល់គ្រប់អ្វីៗទាំងអស់—ដែលមានរួមទាំងសេចក្ដីប្រាថ្នារបស់យើង—តើការនេះធ្វើឲ្យទ្រង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធដំបូងនៃការមានសេចក្ដីប្រាថ្នាមុនគេបង្អស់ក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើបាបមែនឬ?

ការធ្លាក់ក្នុងអំពើបាបដំបូង

តាមដែលខ្ញុំអាចចងចាំបាន ជាច្រើនឆ្នាំមកហើយខ្ញុំធ្លាប់លើកឡើងម្ដងហើយម្ដងទៀតថា នេះគឺជារឿងអាថ៌កំបាំងដ៏ខ្លាំងបំផុតក្នុងទេវវិទ្យារបស់ខ្ញុំដែលខ្ញុំមិនដែលមានចម្លើយសមល្មមបាន។ សំណួរដ៏ជាក់លាក់ត្រង់នេះគឺថា តើអំពើបាបដំបូងកើតឡើងដោយរបៀបណា—ពាក្យ «ដោយរបៀបណា» គឺជាពាក្យគន្លឹះ។ លើឃ្លា «អំពើបាបដំបូង» ខ្ញុំមិនសំដៅលើអំពើបាបដំបូងរបស់លោក អ័ដាម ទេ។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំសំដៅលើអំពើបាបដំបូងរបស់សាតាំង ដែលនោះគឺជាអំពើបាបដំបូងបង្អស់នៅក្នុងចក្រវាលនេះ។

ការបើកឆាកក្នុងព្រះគម្ពីរមិនបានបើកឡើងដោយពន្យល់អំពីអំពើអាក្រក់ដំបូងនោះទេ ប៉ុន្តែអំពីវត្តមាននៃអំពើអាក្រក់ដែលមិនមានការពន្យល់។ ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្សយើងដោយគ្មានកំហុសខុសឆ្គងទេ ហើយសត្វពស់មានវត្តមាននៅទីនោះរួចស្រេចទៅហើយ។ សត្វពស់នោះមានចិត្តពេញដោយល្បិចកល ហើយក៏បានបង្ហាញអំពីការទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ទាក់ទងទៅនឹងរបស់សព្វសារពើដែលទ្រង់បានបង្កើតមកដែរ។ នេះឯងគឺជាចំណុចដែលព្រះគម្ពីរបានចាប់ផ្ដើម។

តាមដែលខ្ញុំអាចយល់ឃើញបាន មើលទៅ ព្រះគម្ពីរមិនបានប្រទានការពន្យល់អំពីរបៀបដែលសាតាំងក្លាយជាតួអាក្រក់នោះទេ។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំដឹងថា តាមតម្រុយ សាតាំងគឺជាទេវតាដ៏ល្អម្នាក់ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមក។ លោក យូដាស បានលើកឡើងអំពីពួកទេវតាដែលមិនបាននៅក្នុងឋានៈនៃអំណាចរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែបានចាកចេញពីទីកន្លែងដែលពួកគេកំពុងនៅ។ គាត់បានលើកឡើងថា ព្រះជាម្ចាស់បានឃុំទេវតាទាំងនោះក្នុងច្រវាក់ដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចក្រោមភាពងងឹតដ៏ស្រងេះស្រងោចរហូតដល់គ្រានៃថ្ងៃថ្កោលទោសយ៉ាងខ្លាំង (យូដាស ១:៦)។

ខ្ញុំមិនមានមន្ទិលសង្ស័យថា ពេលដែលព្រះជាម្ចាស់បង្កើតសាតាំងមក វាល្អ ហើយបន្ទាប់មកវាក៏បានធ្លាក់ពីកន្លែងដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់វា ដូចដែលលោក យូដាស បានលើកឡើងនោះទេ ពីព្រោះខ្ញុំមិនគិតថាអំពើអាក្រក់ និងព្រះជាម្ចាស់មានក្នុងពេលតែមួយតាំងពីអស់កល្បជានិច្ចឡើយ។ ខ្ញុំមិនជឿថាមានកម្លាំងពីរប្រឆាំងគ្នានោះទេ៖ មានតែព្រះជាម្ចាស់ សេចក្ដីសប្បុរសរបស់ទ្រង់ និងព្រះប្រាជ្ញាញាណ និងអំណាចព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណោះដែលមានតាំងពីអស់កល្បជានិច្ចមក។ ប៉ុន្តែ ក្នុងរបៀបណាមួយ អំពើអាក្រក់ក៏បានកម្លាយចេញមក។ តែវាជាចំណុចទី២ ដោយសារព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាអង្គប្រព្រឹត្តអំពើបាប។ ទាក់ទងនឹងចំណុចនេះ ស្ទើរតែគ្រីស្ទបរិស័ទគ្រប់ៗរូបឯកភាពគ្នា។