តើលោកអ្នកចាំបាច់ត្រូវតែជឿលើអ្វី ដើម្បីឲ្យអាចទទួលបានសេចក្តីសង្គ្រោះ?

៥ ឧសភា ២០២៥អានរយៈពេល ៣២ នាទី

មើល៨២ដង

អ្នកបើកបរយន្តហោះបានប្រកាសថា មានហ្វូងចាបមួយហ្វូងបានហើរចូលស្លាបយន្តហោះម្ខាង ហើយយន្តហោះក៏កំពុងតែចាកចុះក្នុងល្បឿនដ៏លឿន គឺលឿនជាងគាត់បានរំពឹងទុកទៅទៀត។ ហើយគាត់ក៏បានចែកចាយព័ត៌មានមួយថែមទៀតថា ក្នុងរយៈពេល ៦០ វិនាទី នោះយន្តហោះនឹងធ្លាក់ដល់ដី។ មានមនុស្សម្នាក់អង្គុយក្បែរលោកអ្នក គាត់បានកត់សម្គាល់ឃើញថា លោកអ្នកគឺជាអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវ ពីព្រោះលោកអ្នកបានចំណាយពេលអានព្រះគម្ពីរអស់រយៈពេល ៣ ម៉ោងកន្លងផុតមកនេះ ខណៈពេលដែលកំពុងតែហោះហើរ ហើយគាត់ក៏បានកត់សម្គាល់ឃើញផងដែរថា លោកអ្នកមិនមានភាពភ័យខ្លាច ឬក៏តក់ស្លតដូចជាអ្នកជិះផ្សេងទៀត ដូច្នេះគាត់ក៏បានសួរលោកអ្នកថា «ហេតុអ្វីបានជាលោកអ្នកមិនខ្លាចស្លាប់? តើខ្ញុំត្រូវធ្វើបែបណា ដើម្បីឲ្យមានសន្តិភាពដូចជាលោកអ្នកដែរ?»។ តើលោកអ្នកនឹងប្រាប់គាត់យ៉ាងដូចម្ដេច? តើលោកអ្នកនឹងចែងចាយអំពីទីបន្ទាល់របស់ខ្លួន អំពីជីវិតគ្រួសារ អំពីព្រះគម្ពីរ ឬក៏អំពីដំណឹងល្អ? តើអ្វីទៅជាចំណុចដ៏សំខាន់បំផុតនៅក្នុងជីវិតរបស់លោកអ្នក? ប្រសិនបើដំណឹងល្អគឺជាអ្វីដែលសំខាន់បំផុតនៅក្នុងជីវិតរបស់លោកអ្នក ចូរចង់ចាំថា ឥឡូវនេះលោកអ្នកនៅសល់ពេលតែ ៤៥ វិនាទីប៉ុណ្ណោះ មុនយន្តហោះធ្លាក់ដល់ដី ហើយគ្រប់គ្នានឹងស្លាប់ដោយឆេះភ្លើង។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាដំណឹងល្អ។ ដើម្បីឲ្យអាចទទួលបានសេចក្តីសង្គ្រោះ «លោកអ្នកគ្រាន់តែត្រូវជឿលើព្រះអម្ចាស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ» ( លោកបណ្ឌិត John MacArthur, ១៥២)។

ដើម្បីឲ្យលោកអ្នកអាចទទួលជឿបាន ជាដំបូងលោកអ្នកត្រូវតែឮដំណឹងល្អនោះ។ តើត្រូវឮការប្រកាសបែបណា? ដោយលើកឡើងនៅសម្រង់សម្ដីរបស់សាវ័ក ប៉ុល លោកបណ្ឌិត Will Varner, ដែលជាសាស្ត្រាចារ្យព្រះគម្ពីរម្នាក់នៅឯមហាវិទ្យាល័យ (The Master’s College) បានលើកឡើងថា ព្រះគ្រីស្ទបានសុគតជំនួសអំពើបាបរបស់យើងយោងតាមបទគម្ពីរ ហើយថាព្រះអង្គបានទទួលការបញ្ចុះក្នុងផ្នូរ និងថាព្រះអង្គបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃទី៣ យោងតាមបទគម្ពីរ (១កូរិនថូស ១៥:៣-៤)។ ឃ្លា «តាមបទគម្ពីរ» សំដៅទៅលើព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឧទាហរណ៍៖ លោកុប្បត្ដិ ៣:១៥ ដែលទេវវិទូហៅខគម្ពីរនេះថា «ជាការប្រកាសដំណឹងល្អមុនគេបង្អស់»—ជាការប្រាប់ដំណឹងល្អជាដំបូងមុនគេ—នៅក្នុងខគម្ពីរនេះ ព្រះជាម្ចាស់ «បានសន្យាថា ទ្រង់នឹងចាត់ព្រះប្រោសលោះ ឲ្យមកសង្គ្រោះរាស្ត្ររបស់ទ្រង់» (Riddlebarger 53)។ ហោរា អេសាយ បានសរសេរយ៉ាងក្បោះក្បាយអំពីរបៀបដែលព្រះប្រោសលោះនេះនឹងរងទុក្ខ ហើយសុគតជំនួសអំពើបាបយើង ( អេសាយ ៥៣)។ ខណៈពេលដែលកំពុងតែគេចវេសចេញពីការស្ដីបន្ទោសរបស់មិត្តភក្ដិគាត់ លោក យ៉ូប បានមានប្រសាសន៍ថា «ប៉ុន្តែ ឯខ្ញុំ ខ្ញុំ‍ដឹងថាអ្នកដែលលោះខ្ញុំទ្រង់មានព្រះជន្មរស់នៅ» ( យ៉ូប ១៩:២៥)។ ព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះប្រោសលោះរបស់យើង ហើយប្រាកដណាស់ ព្រះអង្គពិតជាបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញមែន មិនថាគេបានវាយដែកគោលលើព្រះហស្ត និងព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គនោះទេ (ទំនុកតម្កើង ២២:១៦)។ ការសុគត ការបញ្ចុះក្នុងផ្នូរ និងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគឺជាដំណឹងល្អ។ លោកអ្នកគ្រាន់តែចាំបាច់ត្រូវជឿលើព្រះអង្គតែមួយគត់ ដើម្បីឲ្យទទួលបានសេចក្តីសង្គ្រោះ។ ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវមិនបានសុគតទេ នោះក៏នឹងមិនមានការបញ្ចុះក្នុងផ្នូរ ហើយប្រសិនបើមិនមានការបញ្ចុះក្នុងផ្នូរ នោះក៏នឹងមិនមានការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញផងដែរ ហើយប្រសិនបើមិនមានការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះការឱកាសដែលយើងបានឮក៏ជារឿងឥតប្រយោជន៍ ហើយជំនឿរបស់យើងក៏ជាការឥតបានការផងដែរ នោះយើងវេទនា លើសជាងមនុស្សទាំងអស់ទៅទៀត (១កូរិនថូស ១៥:១៩)។ លោក Justin Lonas ដែលជាអ្នកកែសម្រួលច្បងសម្រាប់ក្រុម បានសរសេរដូចតទៅ ទាក់ទងទៅនឹងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញគឺជាទង្វើនៃមូលដ្ឋានគ្រឹះដែលផ្ដល់ឲ្យនៅអត្ថន័យដ៏ពេញ លើអ្វីៗដែលមានពីមុនហ្នឹង (៦)។បន្ទាប់ពីលោកអ្នកបានឮការប្រកាសដំណឹងល្អ ឥឡូវនេះលោកអ្នកឈានដល់ផ្លូវបែកជាពីរ គឺការមានជម្រើសថា ទទួលជឿ ឬក៏មិនជឿ ហើយជម្រើសនោះក៏ជាការបង្ហាញអំពីអធិបតេយ្យភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់លើព្រលឹងរបស់លោកអ្នកផងដែរ (Stevens, ៣៤៤)។ ដាច់ខាត លោកអ្នកត្រូវតែយល់ថា សេចក្តីសង្គ្រោះរបស់លោកអ្នកគឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ព្រះគ្រីស្ទ (Berkouwer, ២៩) លោកអ្នកមិនមានតួនាទីអ្វីក្នុងការទទួលបានការសង្គ្រោះខ្លួនចេញពីស្ថាននរកនោះទេ។ ព្រះអង្គបានត្រៀមទុកជាមុនក្នុងការសង្គ្រោះលោកអ្នក តាំងពីមុនការចាក់គ្រឹះនៃពិភពលោកនេះទៅទៀត។ ដោយទ្រង់បានតម្រូវយើងទុកជាមុន តាមតម្រិះសម្រេចរបស់ព្រះ ដែលទ្រង់ធ្វើគ្រប់ការទាំងអស់ តាមដែលគាប់ព្រះហឫទ័យទ្រង់ (អេភេសូរ ១:១១)។ លោកបណ្ឌិត John MacArthur បាទសរសេរថា ព្រះជាម្ចាស់តែងតែជាអង្គដែលផ្ដើមការផ្សះផ្សាគ្នាឡើងវិញ (១០៤)។ ឃ្លា លោកអ្នកមិនមានតួនាទីអ្វី មិនមែនមានន័យថា លោកអ្នកមិនធ្វើអ្វីនោះទេ។ ពិតណាស់ ក្នុងអត្ថន័យមួយគឺថា ដើម្បីឲ្យលោកអ្នកអាចឈានទៅដល់កម្រិតដែលលោកអ្នកអាចមានជម្រើសទទួលជឿបាន ទាំងអស់នោះគឺជាទង្វើដែលព្រះជាម្ចាស់សម្រេចឡើង ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយគឺលោកអ្នកផ្ទាល់នេះឯងដែលត្រូវតែបើកចិត្តទទួលជឿ។តើលោកអ្នកត្រូវទទួលជឿលើអ្វី?