ដំណាក់កាលផ្សេងៗនៃភាពចាស់ទុំខាងឯវិញ្ញាណ៖ កុមារភាព

ជាធម្មតា កុមារភាពខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណគឺជាអ្នកដែលទើបនឹងប្រែចិត្តជឿ។ ឃ្លានេះមិនសំដៅទៅលើអាយុនៃរាងកាយរបស់អ្នកនោះទេ...

២ មករា ២០២៤អានរយៈពេល ១១ នាទី

មើល២៧៩ដង

ដូចដែលយើងបានរៀបរាប់កាលពីលើកមុន តាមគំនិតរបស់ខ្ញុំកណ្ឌគម្ពីរ ១យ៉ូហាន ២:១២-១៤ គឺជាបទគម្ពីរមួយដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់គ្រូគង្វាលនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីទាំងមូល។ សាវ័ក យ៉ូហាន បានបញ្ជាក់ដល់អ្នកអានរបស់គាត់ថាគឺជាអ្នកដែលមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច ដោយមានការបែងចែករវាងភាពចាស់ទុំខាងឯវិញ្ញាណ និងសេចក្ដីសង្គ្រោះ ហើយណែនាំលោកអ្នកជឿទាំងអស់ឲ្យរីកចម្រើនខាងឯវិញ្ញាណ។ សាវ័ក យ៉ូហាន បានចូលមកជិតអ្នកដែលមានវ័យក្មេងក្នុងសេចក្ដីជំនឿ—ជាពួកអ្នកដែលមិនសូវចាស់ទុំ កម្សាន្តចិត្តពួកគាត់ដោយការធានាដល់ពួកគាត់ថា កង្វះភាពចាស់ទុំរបស់ពួកគាត់មិនមែនជាសញ្ញានៃការគ្មានសេចក្ដីសង្គ្រោះនោះទេ។

សាវ័ក យ៉ូហាន បានផ្តល់ឲ្យយើងនូវបីក្រុម ដែលយើងអាចវាយតម្លៃពីកន្លែងដែលយើងកំពុងស្ថិតនៅខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណ កន្លែងដែលយើងត្រូវទៅ និងរបៀបដែលយើងទៅដល់ទីនោះបាន—កុមារភាពខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណ មនុស្សពេញវ័យខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណ និងភាពចាស់ទុំខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណ ឬក៏ឪពុកខាងឯវិញ្ញាណ។ ថ្ងៃនេះ យើងនឹងពិនិត្យមើលក្រុមទីមួយ គឺកុមារភាពខាងឯវិញ្ញាណ។

យើងទាំងអស់គ្នាចាប់ផ្ដើមជីវិតជាគ្រីស្ទបរិស័ទក្នុងភាពជាកុមារខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណដូចដែលសាវ័ក យ៉ូហាន បានកត់សម្គាល់នៅក្នុងខទី១២ និង១៣។ ជាធម្មតា កុមារភាព (ឬក៏«កូនក្មេង») ខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណគឺជាអ្នកដែលទើបនឹងប្រែចិត្តជឿ។ ឃ្លានេះមិនសំដៅទៅលើអាយុកាលនៃរាងកាយរបស់អ្នកនោះទេ។ ប្រសិនបើលោកអ្នកបានប្រែចិត្តជឿនៅអាយុ៥ ឬ៥០ឆ្នាំ នោះលោកអ្នកជាកុមារខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណនៅចំណុចនោះ។

យើងក៏អាចនិយាយបានថា កុមារភាពខាងឯវិញ្ញាណមិនជាប់ទាក់ទងនឹងរយៈពេលនៃពេលវេលាដែលលោកអ្នកបានសង្គ្រោះនោះទេ។ ប្រាកដណាស់ អ្នកដែលជឿថ្មីៗនឹងឃើញថាខ្លួននៅក្នុងចំណុចនេះ ប៉ុន្តែការលូតលាស់ខាងឯវិញ្ញាណមិនកើតឡើងជាចាំបាច់ជាមួយនឹងពេលវេលាដែលកន្លងផុតទៅនោះទេ។ មនុស្សណាម្នាក់អាចក្លាយជាអ្នកជឿមួយរយៈ ប៉ុន្តែអាចនៅតែជាក្មេងខ្ចីខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណ និងមានការលូតលាស់យឺតៗ។ មិនមែនគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែលូតលាស់ក្នុងល្បឿនដូចៗគ្នានោះទេ។ សូម្បីតែនៅក្នុងជីវិតជាគ្រីស្ទបរិស័ទម្នាក់ៗផ្ទាល់ខ្លួនក៏យើងនឹងជួបប្រទះរដូវកាលនៃការរីកចម្រើនខ្លាំងជាងរដូវកាលផ្សេងៗទៀត ហើយយើងក៏ទំនងជាអាចរីកចម្រើនក្នុងការញែកជាបរិសុទ្ធរបស់យើងលឿនជាងពេលផ្សេងៗទៀតផងដែរ។ រឿងសំខាន់ដែលយើងទាំងអស់គ្នាចង់ឃើញនៅក្នុងជីវិតរបស់យើងនោះគឺការបន្តក្នុងភាពរីកលូតលាស់ ប៉ុន្តែល្បឿនរបស់វាគឺប្រែប្រួលពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់ទៀត—ហើយសូម្បីតែពីរដូវកាលមួយទៅរដូវកាលមួយទៀតនៅក្នុងជីវិតរបស់យើងដែរ។

សាវ័ក យ៉ូហាន បានប្រើបទគម្ពីរនេះ ដើម្បីគូសចំណាំជាក់លាក់លើអស់អ្នកដែលស្ថិតនៅជាកុមារភាពខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណ—ជាដំបូងនោះគឺថា ចំពោះអំពើបាបរបស់អ្នកដែលមានជំនឿក្មេងខ្ចីខាងឯវិញ្ញាណ នោះព្រះជាម្ចាស់បានអត់ទោសឲ្យសម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់ព្រះនាមរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។