ដំណឹងល្អសន្យាថា មនុស្សមានបាបដែលបះបោរនឹងទទួលបានការផ្សះផ្សាជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះលោហិតរបស់ព្រះសង្គ្រោះ គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ដំណឹងល្អសន្យាមកកាន់យើងថា យើងនឹងមានអំណរចេញពីការរងទុក្ខ និងការធានាថា អស់អ្នកណាដែលបានលះបង់អ្វីៗទាំងអស់លើលោកនេះសម្រាប់ប្រយោជន៍របស់ទ្រង់នឹងទទួលបានមួយរយដងនៅឯស្ថានសួគ៌វិញ (ម៉ាថាយ ១៩:២៩)។
ចក្ដីបង្រៀនដ៏ល្បីល្បាញរបស់លោក យូសែប ព្រីនស៍ (Joseph Prince) បានសាយភាយពេញពិភពលោក ហើយក៏កំពុងតែហៀបនឹងចូលមកប្រទេសកម្ពុជាដែរ។ តាមរយៈសៀវភៅ និងសេចក្ដីអត្ថាធិប្បាយលើប្រព័ន្ធបណ្ដាញអ៊ីនធឺណិត នោះលោក យូសែប ព្រីនស៍ ទទួលបានប្រាក់ចំណេញជាច្រើន និងភាពល្បីល្បាញចេញពីក្រុមជំនុំរបស់គាត់នៅឯប្រទេសសាំងហ្គាពួរដែលមានអ្នកចូលរួមប្រមាណជាង ៣១,០០០ នាក់។
«ដាក់ឈ្មោះលើវា ហើយទាមទារយកវា»
លោក យូសែប ព្រីនស៍ ប្រកាន់ខ្ជាប់តាមទស្សនវិជ្ជាដ៏ល្បីល្បាញមួយដែលគេហៅថាការ «ដាក់ឈ្មោះលើវា ហើយទាមទារយកវា» ដែលពេលខ្លះគេស្គាល់ថា «សុខភាព និងទ្រព្យសម្បត្តិ» ឬក៏ចលនានៃ «ពាក្យពេចន៍ជំនឿ»។ ទោះបើថាមានសេចក្ដីខុសឆ្គងជាច្រើនក្នុងសេចក្ដីអធិប្បាយ និងការនិពន្ធរបស់លោក យូសែប ព្រីនស៍ ក៏ដោយក៏ទេវវិទ្យានៃការ «ដាក់ឈ្មោះលើវា ហើយទាមទារយកវា» គឺជាបញ្ហាដ៏ធំក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។
មានគ្រូជាច្រើនបានលើកស្ទួយគំនិតនៃការ «ដាក់ឈ្មោះលើវា ហើយទាមទារយកវា»។ ទាំងអ្នកនិពន្ធគ្រីស្ទបរិស័ទ និងអ្នកនិពន្ធដែលមិនមែនជាគ្រីស្ទបរិស័ទបង្រៀនថា ប្រសិនបើលោកអ្នកចង់បានអ្វីមួយ ហើយផ្ដោតគំនិតរបស់អ្នកលើវាដោយមានជំនឿគ្រប់គ្រាន់ល្មម នោះសេចក្ដីប្រាថ្នារបស់អ្នកនឹងក្លាយជាការពិតជាមិនខាន។ មានគ្រូខុសឆ្គងល្បីល្បាញមួយចំនួនទៀតដែលរាប់ខ្លួនឯងថាជាអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវបានលើកស្ទួយគំនិតនេះ៖ លោក ខិននេធហាហ្គិន (Kenneth Hagin), លោក បិននី ហិន (Benny Hinn), លោក ខិននេធ ខូពឡេនដ៍ (Kenneth Copeland), លោក យូល អូស្ទិន (Joel Osteen) និងលោកស្រី ចយ ម៉ាយយ័រ (Joyce Meyer)។ល។
តោះ! ចូរយើងនាំគ្នាមើលប្រយោគមួយចំនួនដែលគាត់បានលើកឡើង ហើយប្រៀបធៀបវាជាមួយនឹងព្រះបន្ទូល ដើម្បីឲ្យឃើញថាតើការលើកឡើងនោះត្រឹមត្រូវដែរឬទេជាមួយនឹងព្រះបន្ទូល ឬក៏ថាសេចក្ដីបង្រៀនរបស់គាត់គឺជាការខុសឆ្គង។ ខាងក្រោមនេះគឺជាការដកស្រង់ចេញពីសេចក្ដីអធិប្បាយរបស់លោក យូសែប ព្រីនស៍៖
«លោកអ្នកអាចប្រកាសដូចជា...ខ្ញុំជឿថាខ្ញុំគឺជាមនុស្សដ៏វ័យក្មេងម្នាក់ដែលមានអាយុ៤០ឆ្នាំ…»
«យើងមិនចាំបាច់មានជំពូក និងខរាល់ពេលនោះទេ។ អាម៉ែន? លោកអ្នកអាចមើលមកកាន់រាងកាយខ្លួនឯង ហើយប្រកាសថា ខ្ញុំជឿដោយប្រកាសថាខ្ញុំមានរូបកាយដោយមានសុខភាពល្អបំផុតក្នុងវ័យ៥០ឆ្នាំ។ លោកអ្នកអាចប្រកាសបែបនោះ។ យើងមិនចាំបាច់មានគ្រប់ជំពូក និងខរាល់ពេលនោះទេ។ គ្រូគង្វាល តើខ្ញុំអាចប្រកាសបែបនេះបានដែរឬទេ? តើលោកជឿដែរឬទេ? អញ្ចឹង ចូរប្រកាសចុះ។»
ពាក្យសម្ដីបែបនេះទាស់ប្រឆាំងនឹងអ្វីដែលព្រះបន្ទូលបង្រៀន។ ប្រសិនបើលោកអ្នកប្រាថ្នាចង់បានភាពជាយុវវ័យ ហើយគ្រាន់តែ ប្រកាសបែបនេះ នោះមានន័យថា លោកអ្នកកំពុងតែពឹងលើអំណាច និងឆន្ទៈរបស់មនុស្ស មិនមែនអំណាច និងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះទេ។ ព្រះបន្ទូលបង្រៀនឲ្យយើងនិយាយថា ហើយព្រះអម្ចាស់ទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យ នោះយើងនឹងធ្វើការនេះ ឬការនោះ (យ៉ាកុប ៤:១៥)។ ព្រះគម្ពីរបានបង្រៀនឲ្យច្បាស់លាស់ថា មនុស្សយើងមិនទទួលបានអ្វីដែលយើងអធិស្ឋានសម្រាប់ដោយសារយើងមានសេចក្ដីប្រាថ្នាអាត្មានិយម។ អ្នករាល់គ្នាក៏សូមដែរ តែមិនបានទេ ដ្បិតសេចក្តីសំណូមនោះបែបអាក្រក់ សម្រាប់នឹងចាយបំពេញសេចក្តីសំរើបរបស់អ្នករាល់គ្នាវិញ (យ៉ាកុប ៤:៣)។
Score 1
ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន
មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0
មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។
មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។
ក្នុងសេចក្តីអធិប្បាយដដែលនោះលោក យូសែប ព្រីនស៍ បន្តដូចតទៅ៖
«ចូរប្រកាសបែបនោះ។ ទោះបើថាលោកអ្នកមិនជឿក៏ដោយ ចូរប្រកាសបែបនោះចុះ។ លោកអ្នកមានអាយុ៦០ឆ្នាំ ហើយលោកអ្នកមើលទៅក្នុងកញ្ចក់ ហើយប្រកាសថា...ខ្ញុំឃើញថាខ្លួនឯងលែងមានមុខជ្រួញទៀតហើយ។ អាម៉ែន? អាម៉ែន។»
មនុស្សយើងមិនមានការគ្រប់គ្រងបែបនេះលើព្រះជាម្ចាស់ និងអ្វីៗដែលកើតឡើងនោះទេ។ គឺព្រះជាម្ចាស់ទេតើដែលមានបន្ទូលឲ្យមានអ្វីកើតឡើងបាន មិនមែនមនុស្សលោកទេ (លោកុប្បត្ដិ ១:៣)។ គឺព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគ្រីស្ទដែលធ្វើឲ្យចក្រវាឡមានចលនា មិនមែនពាក្យពេចន៍របស់យើងនោះទេ (ហេព្រើរ ១:៣)។ មិនមានខគម្ពីរក្នុងព្រះគម្ពីរណាដែលប្រាប់យើងអំពីការដែលបុគ្គលម្នាក់ទទួលបានភាពជាយុវវ័យដោយគ្រាន់តែនិយាយមកកាន់ខ្លួនឯងពេលកំពុងមើលកញ្ចក់ដោយមានសេចក្ដីប្រាថ្នាយ៉ាងអាត្មានិយម។
ក្នុងសេចក្តីអធិប្បាយដដែលនោះលោក យូសែប ព្រីនស៍ ក៏បន្តលើកឡើងទៀតថា៖
«ហាត់ប្រាណ? មិនចាំបាច់ហាត់ប្រាណទេ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែនិយាយមកកាន់ខ្លួនខ្ញុំ...ខ្លួនឯងត្រូវតែស្គមឡើងៗ រាល់ពេលដែលខ្ញុំមើលទៅក្នុងកញ្ចក់ នោះខ្ញុំឃើញថាខ្លួនឯងស្គមមែន។ អាម៉ែន?»
តើនេះជាសារចេញពីព្រះគម្ពីរមែនឬ? ទេ! តើយើងអាចផ្លាស់ប្ដូរធាតុពិតដោយគ្រាន់តែនិយាយថា យើងនៅក្មេង យើងមិនមានមុខជ្រួញ ហើយយើងស្គមមែនឬ? ទេ! លោក យូសែប ព្រីនស៍ ប្រាប់ក្រុមជំនុំគាត់ថា វាមិនមែនជារឿងចាំបាច់ទេក្នុងការដែលមាន «ជំពូក និងខរាល់ពេលនោះទេ»។ គាត់លើកទឹកចិត្តឲ្យក្រុមជំនុំគាត់ប្រកាស ហើយជឿ ហើយនោះវានឹងក្លាយជាការពិត។
គាត់បង្រៀនថាវាមិនមែនជាការចាំបាច់ទេក្នុងការលើកឡើងអំពីសេចក្ដីពិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ខណៈពេលដែលលោកអ្នកអះអាងសេចក្ដីប្រាថ្នានៃដួងចិត្តរបស់ខ្លួនឲ្យមានរូបរាងស្អាត។
ព្រះគម្ពីរមានពេញទៅដោយគំរូជាច្រើននាក់នៃអ្នកបម្រើដ៏ស្មោះត្រង់របស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលមិនអាចគ្រាន់តែ «ប្រកាសបែបនោះ» ហើយនាំឲ្យមានការផ្លាស់ប្ដូរក្នុងកាលៈទេសៈរបស់ខ្លួននោះទេ។ ឧ. លោក យ៉ូប, លោក យ៉ូសែប, ស្ដេច ដាវីឌ, សាវ័ក ប៉ុល និងមនុស្សជាច្រើនទៀត សុទ្ធតែទទួលបទពិសោធន៍ក្នុងការឈឺចាប់ និងទុក្ខវេទនា ប៉ុន្តែមិនអាចប្រកាសថា «ខ្ញុំឃើញថាខ្លួនឯងមិនមានការរងទុក្ខ។ អាម៉ែន។» បានទេ។
ជាទូទៅ អស់អ្នកដែលកំពុងតែរងទុក្ខ និងអ្នកដែលមានបញ្ហាខាងឯថវិកាគឺជាជនរងគ្រោះលើសេចក្ដីបង្រៀនបោកបញ្ឆោតបែបនេះ។ ការបង្រៀននៃការ «ដាក់ឈ្មោះលើវា ហើយទាមទារយកវា» បាននាំឲ្យមនុស្សជាច្រើនមានការយល់ច្រឡំ នឹងទទួលបានការបោកប្រាស់។ ដូច្នេះ គ្រីស្ទបរិស័ទដែលស្មោះត្រង់ដែលប្រកាន់ខ្ជាប់តាមសេចក្ដីពិតនៃព្រះបន្ទូលត្រូវតែមានការប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការអះអាងពីគ្រូៗអធិប្បាយខុសឆ្គងបែបនេះដែលកំពុងតែមានការបកប្រែជាភាសាខ្មែរ។ គ្រូៗខុសឆ្គងបែបនេះកេងប្រវ័ញ្ចការអស់សង្ឃឹម និងនិមិតរបស់មនុស្សគ្រប់ទីកន្លែង។
ព្រះយេស៊ូវបានដាស់តឿនយើងអំពីគ្រូបង្រៀនដែលដើរបោកបញ្ឆោតគេបែបនេះ «គេឆស៊ីផ្ទះស្ត្រីមេម៉ាយ ដោយសូត្រធម៌ឲ្យច្រើន ដើម្បីដោះសាខ្លួន ពួកអ្នកទាំងនោះនឹងត្រូវទោសធ្ងន់ជាងទៅទៀត» (ម៉ាកុស ១២:៤០)។ ព្រះយេស៊ូវបានប្រាប់យើងថា «ចូរប្រយ័ត្ននឹងពួកគ្រូក្លែងក្លាយ ដែលគេមកឯអ្នករាល់គ្នា ដោយពាក់រោមចៀមបំប្លែងខ្លួន តែខាងក្នុងរបស់គេ ជាឆ្កែចចកដែលឆ្មក់ស៊ីវិញ» (ម៉ាថាយ ៧:១៥)។ មានគ្រូចចកជាច្រើនដែលកំពុងតែស៊ីជនរងគ្រោះនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាយើង។ ហោរាខុសឆ្គងដែលកំពុងតែបោកបញ្ឆោតរាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយក៏កំពុងតែរាប់ខ្លួនថាជា «គ្រីស្ទបរិស័ទ»។
ចលនានៃការ «ដាក់ឈ្មោះលើវា ហើយទាមទារយកវា» ធ្វើជាតំណាងខុសអំពីអំណាចដ៏ពិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងការអធិស្ឋាន។ ប្រសិនបើលោកអ្នកជាអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមែន សូមការពារខ្លួនឯងពីការបង្រៀនខុសឆ្គងបែបនេះ ហើយសូមដាស់តឿនក្រុមជំនុំរបស់លោកអ្នកផង។ សាវ័ក ប៉ុល បានបង្រៀនថានឹងមាន «សាវ័កក្លែងក្លាយ ជាអ្នកឆបោកដែលក្លែងខ្លួនធ្វើជាសាវ័កនៃព្រះគ្រីស្ទទេ ហើយសេចក្ដីនោះមិនជាអស្ចារ្យឡើយ ព្រោះអារក្សសាតាំងក៏ក្លែងខ្លួនធ្វើជាទេវតានៃពន្លឺដែរ ដូច្នេះ បើអ្នកបម្រើរបស់វាក្លែងខ្លួនធ្វើជាអ្នកបម្រើសេចក្ដីសុចរិតវិញ» (២កូរិនថូស ១១:១៣-១៥)។
យើងមិនមានតួនាទីក្នុងការនិយាយថាកុំឲ្យខ្លួនឈឺនេះទេ មានទ្រព្យសម្បត្តិ និងមានភាពស្រស់ស្អាតក្លាយជាការពិតនោះដែរ។ ទាំងនេះគឺជាសេចក្ដីប្រាថ្នាខុសឆ្គងដែលមានមូលដ្ឋានលើភាពងប់ងុលរបស់យើងខ្លួនឯងផ្ទាល់។ គ្រីស្ទបរិស័ទដ៏ពិតត្រូវតែមានសេចក្ដីប្រាថ្នាសម្រាប់សិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ គ្រីស្ទបរិស័ទដ៏ពិតនឹងចង់ទទួលបានចំណេះដឹងដ៏ពិតអំពីព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះគម្ពីរ។ គ្រីស្ទបរិស័ទដ៏ពិតនឹងទទួលស្គាល់ថាដំណឹងល្អខុសឆ្គងពីសុខភាពល្អ និងទ្រព្យសម្បត្តិគឺមិនមែនជាដំណឹងល្អទេ។
ដំណឹងល្អសន្យាថា មនុស្សមានបាបដែលបះបោរនឹងទទួលបានការផ្សះផ្សាជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះលោហិតរបស់ព្រះសង្គ្រោះ គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ដំណឹងល្អសន្យាមកកាន់យើងថា យើងនឹងមានអំណរចេញពីការរងទុក្ខ និងការធានាថា អស់អ្នកណាដែលបានលះបង់អ្វីៗទាំងអស់លើលោកនេះសម្រាប់ប្រយោជន៍របស់ទ្រង់នឹងទទួលបានមួយរយដងនៅឯស្ថានសួគ៌វិញ (ម៉ាថាយ ១៩:២៩)។
ដំណឹងល្អមិនបានសន្យាថាយើងនឹងទទួលបានសុខភាពល្អ និងទ្រព្យសម្បត្តិលើផែនដីនេះនោះទេ។ ហើយមិនថាលោក យូសែប ព្រីនស៍ កំពុងតែបង្រៀនអ្វីក៏ដោយក៏ដំណឹងល្អមិនបានសន្យាថានឹងធ្វើឲ្យលោកអ្នកមិនមានមុខជ្រួញនោះដែរ។
កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។
