មូលហេតុ១០យ៉ាងក្នុងការអានព្រះគម្ពីរប្រចាំថ្ងៃ

ទាំងនេះគឺជាមូលហេតុ១០យ៉ាង ដែលអ្នកជឿថ្មីត្រូវតែប្ដេជ្ញាចិត្តឲ្យអស់ពីកម្លាំង—ឲ្យអស់ពីកម្លាំងដែលព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានដល់គាត់—ក្នុងការធ្វើឲ្យការអាន ការសញ្ជឹងគិត ការយល់ដឹង និងការទន្ទេញព្រះបន្ទូលឲ្យចាំមាត់ក្លាយជាចំណុចដ៏សំខាន់ ដែលមិនអាចខកខានបាន នៅក្នុងជីវិតជាគ្រីស្ទបរិស័ទ។

២១ មេសា ២០២៤អានរយៈពេល ១៦ នាទី

មើល១៧៨ដង

អត្ថបទថ្ងៃនេះគឺសម្រាប់អ្នកជឿថ្មី ហើយក៏ជាការឆ្លើយលើសំណួរទូទៅមួយ ដែលយើងទទួលបានជាញឹកញាប់ផងដែរ។

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ! ខ្ញុំបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងទាក់ទងទៅនឹងចំណុចជាច្រើនដែលខ្ញុំមិនដឹងអំពីព្រះគម្ពីរ។ ខ្ញុំចង់ស្គាល់ព្រះគម្ពីរ ដើម្បីឲ្យព្រះគម្ពីរដឹកនាំជីវិតខ្ញុំ និងដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចប្រើប្រាស់ព្រះគម្ពីរក្នុងការដឹកនាំអ្នកដទៃនៅឯអនាគតបានដែរ។ ប៉ុន្តែ ព្រះគម្ពីរមានចំណុចច្រើនណាស់។ ខ្ញុំមិនដឹងថាគួរចាប់ផ្ដើមនៅចំណុចណាទេ។ ប្រសិនបើខ្ញុំកំពុងតែត្រៀមប្រលង នោះខ្ញុំនឹងចាប់ផ្ដើមដោយសរសេរចុះចំណុចសំខាន់មួយចំនួនដែលខ្ញុំគិតថាគ្រូនិងសួរអំពីចំណុចទាំងនោះ។ ប៉ុន្តែ ទាក់ទងនឹងព្រះគម្ពីរ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាជីវិតគឺជាការប្រលង ហើយខ្ញុំមិនដឹងថាខ្ញុំត្រូវដឹងចំណុចអ្វីដើម្បីត្រៀមខ្លួននោះទេ។ បើសួរម្យ៉ាងទៀតទៅ តើខ្ញុំគួរចាប់ផ្ដើមនៅត្រង់ចំណុចណា? តើអ្វីទៅជាចំណុចចម្បង និងចំណុចសំខាន់ជាងគេបំផុតដែលខ្ញុំត្រូវដឹង ដើម្បីដើរតាមព្រះគ្រីស្ទ តាមរយៈការអានព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់?»

ខ្ញុំគិតថាចម្លើយរបស់ខ្ញុំនឹងអាចធ្វើឲ្យគាត់អាចមានការខកចិត្តបន្តិច ពីព្រោះគាត់កំពុងតែសួរទាក់ទងនឹងសេចក្ដីពិតណាមួយក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយចម្លើយរបស់ខ្ញុំគឺថា «ព្រះគម្ពីរ ព្រះគម្ពីរ ព្រះគម្ពីរ ព្រះគម្ពីរ»។

ពិតជាសំខាន់ណាស់

ខ្ញុំមិនដែលធ្លាប់ជួបគ្រីស្ទបរិស័ទដែលពេញវ័យ មានពេញទៅដោយផលផ្លែ ខ្លាំង និងចេះវែកញែកខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណ ដែលក្នុងខ្លួនគាត់មិនមានពេញទៅដោយព្រះបន្ទូល មានការប្ដេជ្ញាចិត្តក្នុងការសញ្ជឹងគិតលើព្រះបន្ទូលជាទៀងទាត់ ហើយព្យាយាមរក្សាព្រះបន្ទូលនៅក្នុងចិត្តតាមរយៈការទន្ទេញព្រះគម្ពីរឲ្យចាំមាត់ឡើយ—ហើយការនោះក៏មិនបានកើតឡើងដោយចៃដន្យនោះទេ។ ដូច្នេះ អ្វីដែលខ្ញុំចង់ធ្វើគឺទាក់ទាញមិត្តភក្ដិរបស់យើងដែលជាអ្នកជឿថ្មីម្នាក់នេះឲ្យយល់ថាព្រះគម្ពីរពិតជាសំខាន់ណាស់ បន្ទាប់ពីគាត់ទើបតែបានទទួលជឿលើព្រះគ្រីស្ទ គឺឱ្យគាត់មានការប្ដូរផ្ដាច់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅ និងពេញទៅដោយបទពិសោធន៍ដែលមានភក្តីភាព—ឥតរង្គើ ការទាក់ទាញដែលមិនមានភាពរេរា—ត្រង់ថា ការអាន ការសញ្ជឹងគិតលើព្រះគម្ពីរ ការយល់ ការទន្ទេញឲ្យចាំមាត់ និងការមានអំណរជាមួយនឹងព្រះបន្ទូលគឺជាអ្វីដែលពិតជាសំខាន់ណាស់សម្រាប់ជីវិតគ្រីស្ទបរិស័ទ ដែលមានរួមទាំងការចំណាយពេលក្នុងព្រះបន្ទូលជាប្រចាំថ្ងៃ ដោយមានគោលបំណងថាយើងនឹងជួបព្រះជាម្ចាស់ក្នុងព្រះបន្ទូល ហើយបន្តិចម្ដងៗ នោះសិរីល្អនៃសេចក្ដីពិតរបស់ទ្រង់នឹងបំពេញ ក៏ដូចជាបំផ្លាស់បំប្រែជីវិតយើងដែរ។

ហើយចំណុចនេះហាក់បីដូចជាច្បាស់ណាស់ចំពោះគាត់ និងអ្នកដទៃ ប៉ុន្តែវាមិនច្បាស់លាស់ទេ ពីព្រោះខ្ញុំស្គាល់មនុស្សជាច្រើនដែលជាគ្រីស្ទបរិស័ទរាប់ឆ្នាំហើយ ដែលមិនបានធ្វើដូច្នោះឡើយ។ ពួកគាត់មិនបានធ្វើដូច្នោះ ទោះបីពួកគាត់ជាគ្រីស្ទបរិស័ទជាយូរឆ្នាំក៏ដោយ ហើយពួកគាត់ក៏មិនបានបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់គ្រប់គ្រាន់ដែរ។ ពួកគាត់គិតថា ការអានព្រះបន្ទូលជាប្រចាំថ្ងៃគឺជាជម្រើសធ្វើ ឬក៏មិនធ្វើក៏បាន ពីព្រោះពួកគាត់គិតថាខ្លួនចេះច្រើនហើយ ហើយក៏បានអានសៀវភៅជាច្រើនក្បាលដែរ។ ខ្ញុំគិតថា ការធ្វើបែបនេះគឺមិនមែនជាទម្លាប់ល្អនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំគិតថា វាគឺជាទម្លាប់ដែលពេញទៅដោយគ្រោះថ្នាក់។