ការថែរក្សាព្រលឹងសម្រាប់អ្នកម្តាយវ័យក្មេងដែលនឿយហត់

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ! ខ្ញុំ និងស្វាមីទើបតែបានក្លាយជាឪពុកម្តាយថ្មោងថ្មីទៅកាន់កូនប្រុសអាយុពីរខែ។ ការមើលថែរក្សាគាត់គឺមានពោពេញដោយសេចក្តីអំណរ និងការនឿយហត់។ ខ្ញុំស្ទើរតែមិនអាចផ្ដោតលើអ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើពីមុនមកប៉ុន្តែត្រូវការព្រះជាម្ចាស់កាន់តែខ្លាំងជាងមុន ដើម្បីទ្រទ្រង់ខ្ញុំ។ តើលោកគ្រូមានយោបល់យ៉ាងណា ដើម្បីប្រឹក្សាដល់អ្នកដែលជាម្តាយថ្មោងថ្មី ក្នុងការបន្តដំណើររបស់ពួកគេជាមួយព្រះ?»

១៤ មេសា ២០២៤អានរយៈពេល ១៣ នាទី

មើល១១៣ដង

យើងតែងតែទទួលបានសំណួរជាបន្តបន្ទាប់ពីម្តាយដែលមានកូនតូចៗ ដូចជាសំណួរមួយនេះមកពីអ្នកអានម្នាក់ឈ្មោះ រក្សា។ «ជម្រាបសួរលោកគ្រូ! ខ្ញុំ និងស្វាមីទើបតែបានក្លាយជាឪពុកម្តាយថ្មោងថ្មីទៅកាន់កូនប្រុសអាយុពីរខែ។ ការមើលថែរក្សាគាត់គឺមានពោពេញដោយសេចក្តីអំណរ និងការនឿយហត់។ ខ្ញុំស្ទើរតែមិនអាចផ្ដោតលើអ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើពីមុនមកប៉ុន្តែត្រូវការព្រះជាម្ចាស់កាន់តែខ្លាំងជាងមុន ដើម្បីទ្រទ្រង់ខ្ញុំ។ តើលោកគ្រូមានយោបល់យ៉ាងណា ដើម្បីប្រឹក្សាដល់អ្នកដែលជាម្តាយថ្មោងថ្មី ក្នុងការបន្តដំណើររបស់ពួកគេជាមួយព្រះ?»

ខ្ញុំមិនមែនជាម្តាយ ហើយក៏នឹងមិនក្លាយជាម្តាយដែរ ប៉ុន្តែខ្ញុំបានរស់នៅជាមួយស្ត្រីម្នាក់ដែលជាម្តាយអស់រយៈពេល៤៧ឆ្នាំមកហើយ។ ខ្ញុំបន្តរស់នៅជាមួយស្ត្រីម្នាក់នេះ ហើយខ្ញុំបានមើលគាត់ក្លាយជាម្តាយវ័យក្មេងទៅកាន់កូនៗទាំង៥នាក់៖ បួននាក់ជាកូនដែលកើតចេញពីផ្ទៃ ហើយកូនមួយទៀតត្រូវបានទទួលចូលមកក្នុងគ្រួសារនៅអាយុ៨សប្តាហ៍។ ខ្ញុំព្យាយាមក្នុងការអានព្រះគម្ពីររបស់ខ្ញុំដោយភ្នែករំពៃមើលពីអ្វីដែលល្អសម្រាប់អ្នកដែលជាឪពុកម្តាយ និងសម្រាប់គ្រប់គ្នា។ ដូច្នេះ នេះជាយោបល់មួយចំនួនចេញពីបទពិសោធន៍ និងពីព្រះបន្ទូលព្រះ។ ហើយប្រហែលជាវាមិនមែនជាចំណុចសំខាន់បំផុតប៉ុន្តែវាសុទ្ធតែចេញពីសេចក្តីអធិស្ឋានជាមុន។

ស្វែងរកព្រះ

កុំបាត់បង់ទិសដៅអ្នកស្រី រក្សា សូមកុំបាត់បង់ទិសដៅរបស់ខ្លួនក្នុងការពិតនៃដំណើររបស់អ្នកជាមួយព្រះគឺមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កូនរបស់អ្នកដូចជាទឹកដោះរបស់អ្នក ឬរូបមន្តណាមួយដែលអ្នកអាចឲ្យទៅកាន់គាត់បាន។ កូនៗមិនមែនរស់ ដោយសារតែនំបុ័ងប៉ុណ្ណោះទេ គឺរស់ដោយសារគ្រប់ទាំងព្រះបន្ទូល ដែលចេញពីព្រះឱស្ឋព្រះមកដែរ (ម៉ាថាយ ៤:៤)។ ប្រសិនបើអ្នកបាត់បង់ការប្រកបជាមួយព្រះនោះអ្នកនឹងមិនមែនគ្រាន់តែបាត់បង់ប្រភពនៃកម្លាំងសម្រាប់ធ្វើជាឪពុកម្តាយឡើយ ប៉ុន្តែអ្នកនឹងបាត់បង់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលអ្នកចង់ឲ្យខ្លាំងបំផុតទៅកាន់កូនរបស់អ្នក។

ហើយអ្នកចង់ឲ្យគាត់ស្គាល់ព្រះជាជាងចង់ឲ្យគាត់មានជីវិតរស់ទៅទៀត។ អ្នកចង់ឲ្យគាត់ភ្លក់ និងឃើញថាព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់នឹងបំពេញគ្រប់ទាំងសេចក្តីត្រូវការរបស់គាត់ដោយរួមបញ្ចូលទាំងភាពជាឪពុកម្តាយរបស់គាត់ផ្ទាល់ផងដែរ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកបាត់បង់ព្រះខណៈពេលដែលអ្នកធ្វើជាឪពុកម្តាយនោះគឺជាអ្វីដែលសំខាន់បំផុតដែលអ្នកចង់ឲ្យទៅគាត់គឺត្រូវបានបាត់បង់រួចទៅហើយ។ ដូច្នេះ នេះគឺជាអ្វីដែលសំខាន់បំផុតសម្រាប់អ្នកក្នុងការតស៊ូប្រឆាំងជាមួយអ្វីគ្រប់យ៉ាង ដើម្បីរក្សាភាពផ្អែមល្ហែម រីកចម្រើន ស្កប់ចិត្តក្នុងដំណើររបស់អ្នកជាមួយនឹងព្រះរបស់អ្នក។

ដាក់វិន័យបានល្អ

កុំអនុញ្ញាតឲ្យក្មេងប្រុសម្នាក់នេះក្លាយទៅជាស្ដេចអធិរាជឡើយ។ ខ្ញុំបានមើលឃើញមានឪពុកម្តាយច្រើនណាស់ដែលត្រូវបានកូនត្រួតត្រាលើ៖ មិនអាចគ្រប់គ្រងកូនបាននៅលើយន្តហោះ មិនអាចគ្រប់គ្រងកូនបាននៅតាមភោជនីយដ្ឋាន មិនអាចគ្រប់គ្រងកូនបាននៅតាមផ្សារទំនើប។ បញ្ហាទាំងអស់ដែលឪពុកម្តាយទាំងអស់នេះជួបប្រទះគឺជាការដែលខកខានដាក់វិន័យពួកគេនៅផ្ទះបានធ្លាក់មកលើគេនៅទីសាធារណៈវិញ។