តើគ្រីស្ទបរិស័ទគួរស្បថនឹងព្រះគម្ពីរដែរឬទេ?

ជាការចាប់ផ្ដើម បើនិយាយឲ្យចំៗ និងស្មោះត្រង់ទៅ ខ្ញុំគិតថាគ្រីស្ទបរិស័ទគួរប្រឆាំងនឹងការស្បថស្បែបែបទម្លាប់បុរាណដូចនេះ។ ហើយទាក់ទងទៅនឹង «ទម្លាប់បុរាណដូចនេះ...

១៣ តុលា ២០២៤អានរយៈពេល ៩ នាទី

មើល១១០ដង

លោកគ្រូ តើព្រះគម្ពីរបានលើកឡើងយ៉ាងដូចម្ដេច ឬក៏ថាលោកគ្រូមានយោបល់យ៉ាងដូចម្ដេច ទាក់ទងនឹងការប្រើប្រាស់ព្រះគម្ពីរ ដើម្បីស្បថថានឹងនិយាយតែការពិតនៅទីកន្លែងកាត់ក្តី? ហេតុអ្វីបានត្រូវធ្វើបែបនេះ? តើយើងគួរបន្តធ្វើដែរឬទេ? ហើយចុះអ្នកនិយាយកុហកវិញ? តើព្រឹត្តិការណ៍នេះ ការប្រើប្រាស់ព្រះគម្ពីរនឹងធ្វើឲ្យព្រះជាម្ចាស់កាន់តែដាក់ទោសអ្នកដែលនិយាយកុហកដែរឬទេ?

ជាការចាប់ផ្ដើម បើនិយាយឲ្យចំៗនិងស្មោះត្រង់ទៅ ខ្ញុំគិតថាគ្រីស្ទបរិស័ទគួរតែប្រឆាំងនឹងការស្បថស្បែបែបទម្លាប់បុរាណដូចនេះ។ ហើយទាក់ទងទៅនឹង «ទម្លាប់បុរាណដូចនេះ» ខ្ញុំមានន័យថា—នេះក៏ជាផ្នែកមួយនៃចម្លើយរបស់ខ្ញុំលើសំណួរមួយនេះអំពីអត្ថន័យរបស់វា—ដែលយកវត្ថុឱទ្បារិកណាមួយ ហើយស្បថថានឹងនិយាយតែការពិតដោយផ្អែកលើវត្ថុឱទ្បារិកនោះ ដូចជាព្រះគម្ពីរ ឈ្មោះរបស់ម្ដាយ ផ្នូររបស់ឪពុកខ្លួន ព្រះនាមព្រះជាម្ចាស់ ឬក៏ព្រះគ្រីស្ទ។ ដូចជាលើកឡើងថា៖ «ខ្ញុំស្បថដោយផ្នូររបស់ឪពុកខ្ញុំថា ខ្ញុំនឹងមិនកុហកទេ»។ ឬក៏អ្វីដែលស្រដៀងនោះ។

ក្នុងទម្លាប់បុរាណដូចនេះ ការស្បថដោយយកវត្ថុឱទ្បារិកណាមួយលើកមកនិយាយ គំនិតគឺថា ការប្ដេជ្ញារបស់លោកអ្នកទៅលើសេចក្ដីពិត ទំនងជាខ្សោយ ហើយលោកអ្នកនឹងហ៊ាននិយាយសេចក្ដីពិត ដោយមានសេចក្ដីប្រាថ្នាមិនចង់ប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងវត្ថុឱទ្បារិកនោះ ដែលលោកអ្នកបានស្បថស្បែទៅលើ។ តើលោកអ្នកយល់ទេ? បើនិយាយម្យ៉ាងវិញទៀត សេចក្ដីសន្មត់គឺថា លោកអ្នកបានចូលទីកន្លែងកាត់ក្ដី ឬក៏ស្ថានភាពណាមួយ ដោយមិនពិតជាបានប្ដេជ្ញាថានឹងនិយាយការពិតទេ ដូច្នេះទំនងជាយើងអាចពង្រឹងការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់យើងក្នុងការនិយាយសេចក្ដីពិតបាន ប្រសិនបើយើងនឹកគិតទៅដល់ការនិយាយសេចក្ដីពិត ឬក៏ការកុហករបស់ខ្លួនដែលទាក់ទងទៅនឹងការប្រព្រឹត្តល្មើសលើវត្ថុឱទ្បារិកណាមួយ ដូចជាឈ្មោះរបស់ម្ដាយ ផ្នូររបស់ឪពុកខ្លួន ព្រះនាមព្រះជាម្ចាស់ ឬក៏ព្រះគម្ពីរ។

នេះគឺជាមូលហេតុដែលខ្ញុំគិតថា គេបានប្រើប្រាស់ព្រះគម្ពីរក្នុងទម្លាប់បុរាណដូចនេះនៅទីកន្លែងកាត់ក្តី ដោយសារធ្លាប់មានពេលមួយ ដែលមនុស្សទូទៅបានឲ្យតម្លៃលើភាពបរិសុទ្ធនៃព្រះគម្ពីរក្នុងវប្បធម៌ ត្រង់ថា គ្មានអ្នកណា លើកលែងតែបុគ្គលដែលមានចិត្តរឹងខ្លាំងជាងគេ ទើបនឹងចង់ប្រព្រឹត្តល្មើសដោយស្បថលើព្រះគម្ពីរ ហើយបែរជានិយាយកុហកបន្ទាប់ពីគាត់ទើបតែបានដាក់ដៃនៅលើព្រះគម្ពីរ ដែលឥឡូវនេះគាត់កំពុងតែប្រព្រឹត្តល្មើសលើ។

ហើយមូលហេតុដែលខ្ញុំចង់លើកទឹកចិត្ត កុំឲ្យគ្រីស្ទបរិស័ទមានចំណែកក្នុងការស្បថស្បែដូចនេះ គឺដោយសារអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ (ម៉ាថាយ ៥:៣៣-៣៧)៖

មួយទៀត អ្នករាល់គ្នាបានឮសេចក្ដី ដែលសម្ដែងមកដល់មនុស្សពីដើមថា «កុំឲ្យស្បថកុហកឡើយ គឺត្រូវឲ្យធ្វើសម្រេចតាមគ្រប់ទាំងសេចក្ដី ដែលស្បថនឹងព្រះអម្ចាស់» ប៉ុន្តែខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា កុំឲ្យស្បថឲ្យសោះ ទោះនឹងស្ថានសួគ៌ក្តី ព្រោះជាបល្ល័ង្កនៃព្រះ ទោះនឹងផែនដីក្តី ព្រោះជាកំណល់កល់ព្រះបាទទ្រង់ ទោះនឹងក្រុងជេរូហ្សាឡឹមក្តី ព្រោះជាក្រុងនៃស្ដេចធំ ក៏កុំឲ្យស្បថនឹងក្បាលអ្នកដែរ ពីព្រោះអ្នកនឹងធ្វើឲ្យសក់មួយសរសៃត្រឡប់ទៅជាសឬជាខ្មៅពុំបានទេ ត្រូវឲ្យចេញសម្ដីថាតែមែនៗ ឬទេៗ ប៉ុណ្ណោះ សេចក្ដីណាដែលលើសអំពីនោះទៅ នោះមកតែពីអាកំណាចទេ។