ជាចុងក្រោយការរៀបការជាមួយព្រះគម្ពីរនៅឆ្នាំនេះ មិនយូរមិនឆាប់នឹងនាំឲ្យលោកអ្នកមានឱកាសក្នុងការចែកចាយនូវអ្វីដែលលោកអ្នកកំពុងរៀនក្នុងបែបថ្មីៗទៅកាន់អ្នកផ្សេង។ ខណៈពេលដែលព្រះជន្មរបស់ព្រះអង្គមាននៅក្នុងនឹងតាមរយៈព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់គង់នៅយ៉ាងពេញជាបរិបូណ៌ក្នុងជីវិតរបស់លោកអ្នក ប្រទានជាអាហារដល់ព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់លោកអ្នក នោះលោកអ្នកនឹងប្រាកដជាចង់ពង្រីកឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅនូវអំណររបស់លោកអ្នកតាមរយៈការចែកចាយអំពីព្រះអង្គទៅកាន់អ្នកដទៃជាមិនខាន។
កដល់បច្ចុប្បន្ននេះ យើងឈានមកដល់ខួបនៃការដែលយើងព្យាយាមប្ដេជ្ញាចិត្តជាថ្មីម្ដងទៀតហើយ។ ចំពោះមនុស្សជាច្រើននាក់ ឆ្នាំថ្មីមានន័យថាគឺជាឱកាសដែលយើងព្យាយាមប្ដេជ្ញាចិត្តពង្រឹងការវឹកហាត់ខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់យើងជាថ្មីម្ដងទៀត។ មិនថាយើងបានញ៉ាំចំណីអាហារផ្ដេសផ្ដាសប៉ុណ្ណា ឬក៏ថាយើងមិនបានហាត់ប្រាណឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែយើងមិនដែលមានការធុញទ្រាន់ក្នុងការបញ្ចប់ឆ្នាំចាស់នៃការប្រតិបត្តិ «ទម្លាប់នៃព្រះគុណ» ដែលយើងរីករាយចង់បាននៅឯឆ្នាំថ្មីទេ។
ក្នុងយុគសម័យនេះ យើងមិនអាចគេចផុតពីភាពមានពិរុទ្ធនៅពេលដែលយើងនឹងថ្លែងវិនិច្ឆ័យលើការដាក់ពិន័យខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណដ៏សាមញ្ញរបស់យើងឡើយ។ តើយើងអាចអធិស្ឋានរហូតដល់គិតថា គ្រប់គ្រាន់ហើយក្នុងប្រការរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានដែរឬទេ? តើយើងអាចទន្ទេញខគម្ពីរឲ្យចាំមាត់រហូតដល់ថ្នាក់ថា គ្រប់គ្រាន់ហើយបានដែរឬទេ? តើយើងអាចប្រកាសដំណឹងល្អផ្ទាល់ខ្លួនអំពីព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅកាន់អស់អ្នកដែលមិនទាន់ជឿរហូតដល់គិតថា គ្រប់គ្រាន់ហើយដែរឬទេ? ដោយមិនមានស្មារតីស្ពឹក នោះយើងនឹងសង្កេតឃើញជារៀងរាល់ឆ្នាំថាយើងនៅមានចំណុចខ្វះនៅឡើយ ហើយនៅមានចំណុចជាច្រើនទៀតដែលយើងព្យាយាមសង្វាតដេញតាម ខណៈពេលដែលយើងកំពុងរស់នៅក្រោយម្ខាងនៃស្ថានសួគ៌នេះ។
ទំនងជាលោកអ្នកនឹងបាក់ទឹកចិត្តខ្លាំងនៅពេលដែលគិតអំពីបរាជ័យនៅទម្លាប់ខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់ខ្លួន ឬក៏ថាទំនងទាំងមិនមានទម្លាប់ផង ហើយលោកអ្នកក៏មិនទាំងដឹងផងដែរថា តើគួរចាប់ផ្ដើមពីចំណុចណាទៅ? តើខ្ញុំគួរចាប់ផ្ដើមដោយការអធិស្ឋានច្រើនជាងមុន និងដោយការទន្ទេញខគម្ពីរច្រើនជាងមុន ជាមួយនឹងការចែកចាយអំពីជំនឿរបស់ខ្ញុំយ៉ាងក្លាហាន ដោយធ្វើទាំងអស់នេះក្នុងពេលតែមួយឬយ៉ាងណាទៅ? ប៉ុន្តែ ខណៈពេលដែលយើងមានការប្ដេជ្ញាចិត្តច្រើនពេកតាមដែលយើងចង់ធ្វើក្នុងពេលតែមួយ នោះយើងតែងតែសង្កេតឃើញថា វាមិនពិត ហើយក៏មិនអាចបន្តដំណើរទៅមុខបានយូរអង្វែងដែរ។ យើងមិនអាចបំផ្លាស់បំប្រែរាល់ចំណុចក្នុងពេលតែមួយបានឡើយ ប៉ុន្តែយើងអាចសង្វាតដេញតាមវាក្នុងជំនឿ ដោយពឹងលើជំនួយពីព្រះជាម្ចាស់ ដោយទម្លាប់ធ្វើនៅគន្លឹះមួយចំនួនដែលអាចឲ្យយើងមានទម្លាប់ផ្សេងៗកើតឡើងបានផងដែរ ទោះបើទម្លាប់គន្លឹះតែមួយក៏ថាបាន។
ប្រសិនបើលោកអ្នកចង់មានការប្ដេជ្ញាចិត្តខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណសារជាថ្មីម្ដងទៀតសម្រាប់ឆ្នាំនេះ យើងខ្ញុំចង់លើកទឹកចិត្តឲ្យលោកអ្នករៀបការជាមួយនឹងព្រះគម្ពីរឆ្នាំនេះចុះ។
ព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់បានយាងមកមុនបង្អស់
ដោយមិនបន្ទាបបន្ថោកលើតម្លៃនៃការអធិស្ឋាន ការប្រកបគ្នាឬក៏ការផ្សាយដំណឹងល្អ យើងខ្ញុំថាគួរតែចាប់ផ្ដើមជាមួយព្រះគម្ពីរ ពីព្រោះការឮព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់គឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការបន្ត «យាននៃព្រះគុណ» សម្រាប់ជីវិតជាគ្រីស្ទបរិស័ទរបស់យើង។ ការមានព្រះកាណ៌របស់ទ្រង់ (ក្នុងការអធិស្ឋាន) នឹងការមានចំណែកក្នុងរូបកាយរបស់ព្រះអង្គ (ក្នុងក្រុមជំនុំ) គឺជាការសំខាន់ដែលស្មើគ្នា ប៉ុន្តែទាំងពីរមិនមានតួនាទីបែបជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដូចគ្នានោះទេ ពីព្រោះជីវិតជាគ្រីស្ទបរិស័ទមិនមានការចាប់ដៃស្មើគ្នារវាងមនុស្សនឹងព្រះជាម្ចាស់ទេ។
Score 3
ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន
មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0
មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។
មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។
ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមកមុន ពីព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានមកមុននឹងបានប្រព្រឹត្តមុន។ យើងមិនបានបង្កើតពិភពលោកនេះ ឬក៏ខ្លួនយើងនោះទេ។ ហើយយើងក៏មិនមែនជាអ្នកផ្ដើមជីវិតគ្រីស្ទបរិស័ទដែរ ព្រះអង្គជាអង្គដែលផ្ដើមមុន។ ជាដំបូងព្រះអង្គបានមានព្រះបន្ទូល ហើយព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ក៏បានបង្កើតក្រុមមនុស្សមួយក្រុមដែលទ្រង់ហៅថាក្រុមជំនុំ។ ចូររៀបការជាមួយព្រះគម្ពីរនៅឆ្នាំនេះ ហើយមិនយូរមិនឆាប់ព្រះបន្ទូលនឹងបញ្ឆេះជាភ្លើងនៅក្នុងលោកអ្នកដែលនឹងបង្ហាញឲ្យឃើញតាមរយៈការឆ្លើយតបក្នុងការអធិស្ឋាន។ ចូររៀបការជាមួយព្រះគម្ពីរនៅឆ្នាំនេះ នោះលោកអ្នកនឹងលែងមានចិត្តចង់នៅតែឯង តែនឹងមានការជំរុញចង់ឲ្យទៅចាប់ដៃជាមួយនឹងអ្នកដទៃវិញ ខណៈពេលដែលព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់មិនគ្រាន់តែផ្ដល់ជាចំណីអាហារដល់លោកអ្នកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែផ្ដល់ជានំប៉័ងដែលលោកអ្នកអាចចែកចាយហើយនៅមានសល់ជាច្រើនល្អីទៀតផង។
ការក្រេបជញ្ជក់នៃប្រពៃណី ឬក៏ព្រះគ្រីស្ទ?
ទាក់ទងទៅនឹងឃ្លា «ចូររៀបការជាមួយព្រះគម្ពីរ» លោកគ្រូ ចន ផាបភ័រ បានមានប្រសាសន៍ដូចតទៅនៅក្នុងសេចក្តីអធិប្បាយរបស់គាត់មួយនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៨២៖
អារក្សសាតាំងចំណាយពេល ១៦៨ ម៉ោងក្នុងមួយអាទិត្យ ដើម្បីបោកបញ្ឆោតលោកអ្នក និងដើម្បីបំពេញចិត្តគំនិតរបស់លោកអ្នកជាមួយនឹងអ្វីដែលលោកអ្នកមិនត្រូវការ។ វាបានព្យាយាមឲ្យលោកអ្នកនៅតែជុំវិញប្រពៃណីដែលគ្មានព្រះគ្រីស្ទ ដែលមានពេញទៅដោយការកុហកក្នុងអារម្មណ៍ ភាពរីករាយ ការផ្សព្វផ្សាយ ដំណើរកំសាន្ត។ល។ ទាក់ទងនឹងអ្វីដែលលោកអ្នកគួរគិត និងប្រព្រឹត្ត។
តើលោកអ្នកគិតថាក្នុងបរិយាកាសបែបនេះ លោកអ្នកអាចនៅបន្តមានកម្លាំងស្វាហាប់ដោយមានសេរី និងគំនិតដែលផ្លាស់ប្ដូរ បើគ្រាន់តែក្រឡេកមើលព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់តែប្រមាណ ១០ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃមែនឬ? មូលហេតុដែលមានអ្នកជឿព្រះគ្រីស្ទជាច្រើននៅក្នុងក្រុមជំនុំមិននៅបន្តដើរតាមព្រះគ្រីស្ទ តែរស់នៅបែបលោកីយ៍ គឺពីព្រោះពួកគាត់ចំណាយ ៩៩% នៃពេលវេលារបស់ខ្លួនក្នុងការក្រេបជញ្ជក់នៅអ្វីៗដែលលោកីយ៍នេះមាន ហើយចំណាយតែ ១% នៃពេលវេលារបស់គាត់ក្នុងព្រះបន្ទូលប៉ុណ្ណោះ។
ប្រសិនបើលោកអ្នកចង់ឲ្យព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់កើតមានឡើងនៅក្នុងជីវិតរបស់លោកអ្នក ដូចដែលអ្នកម្ដាយម្នាក់បង្កើតកូន នោះដាច់ខាតលោកអ្នកត្រូវតែរៀបការជាមួយនឹងព្រះគម្ពីរជាមុនសិន។ ចំពោះមនុស្សមួយចំនួន នេះប្រៀបដូចជាការដែលលោកអ្នកជួបអ្នកណាម្នាក់តាមផ្លូវ ហើយគ្រាន់តែសួរសុខទុក្ខ ខណៈពេលដែលលោកអ្នកកំពុងធ្វើដំណើរទៅធ្វើការ ប៉ុន្តែមិនដែលអញ្ជើញឲ្យគាត់មកលេងផ្ទះលោកអ្នក ហើយមានការជជែកគ្នាដ៏ស្និទ្ធស្នាលនោះទេ ឬក៏ថាអញ្ជើញគាត់ឲ្យទៅចំណាយពេលដើរកំសាន្តផងដែរ។ ហេតុដូច្នេះហើយ ចូរកុំមានការភ្ញាក់ផ្អើលឲ្យសោះ ប្រសិនបើលោកអ្នកមិនបានត្រៀមខ្លួនជាស្រេចក្នុងការស្គាល់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងជីវិតខ្លួន។
ទំនងជាខ្ញុំមានអារម្មណ៍ចង់សរសើរខ្លួនឯងក្នុងការចង់ចាប់ផ្ដើមឆ្នាំថ្មីនេះ ដោយប្ដូរផ្ដាច់ចង់ចំណាយពេល ១០ នាទីក្នុងការអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជារៀងរាល់ព្រឹក។ ការចំណាយពេល ១០ នាទីរៀងរាល់ថ្ងៃគឺជាជំហានដ៏ល្អមួយក្នុងការឆ្ពោះទៅមុខ ប្រសិនបើយើងមិនមានការអានសោះ។ ប្រសិនបើលោកអ្នកកំពុងស្ថិតនៅក្នុងកាលៈទេសៈមួយនោះ ចូរបោះជំហានដំបូងសិនបន្ទាប់មកចាំឈានជំហានទី២។ ហើយប្រសិនបើការចូលទៅកាន់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ១០ នាទីគឺជាព្រះគុណ និងអំណរដែលលោកអ្នកមាន (ជាងការធ្វើបែបជាតួនាទី) តើអ្វីទៅកំពុងតែរារាំងមិនឲ្យលោកអ្នកកាន់តែមានអំណរក្នុងការចំណាយពេលអានព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ទៅទៀត? ការឲ្យកាន់តែទទួលបាននូវព្រះគុណឬ? ក៏ការដែលកាន់តែមិនទទួលបានព្រះពរមែន?
ខណៈពេលដែលយើងមើលរូបភាពធំ («ជុំវិញប្រពៃណីដែលគ្មានព្រះគ្រីស្ទ») នោះយើងនឹងឃើញថា ការអានព្រះគម្ពីរតែ ១០ នាទីគឺគ្រាន់តែជាការចាប់ផ្ដើមប៉ុណ្ណោះ។ នេះមិនមែនជាការត្រាស់ហៅឲ្យយើងថ្លឹងថ្លែងរាល់នាទីក្នុងលោកីយ៍នេះឲ្យស្មើគ្នា ឬក៏ឲ្យផ្ទុយពីគ្នាទាំងស្រុងក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះទេ ដ្បិតសំឡេងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ខ្លាំងជាងសំឡេងរបស់សាតាំង។ ប៉ុន្តែ វាជាការដ៏ល្អប្រសើរដែលយើងចាប់ផ្ដើមគិតអំពីរបៀបដែលយើងដើរជាមួយព្រះជាម្ចាស់ ហើយមានអំណរជារៀងរាល់ថ្ងៃជាមួយនឹងព្រះអង្គដោយចាប់ផ្ដើមគិតអំពីការដែលយើងត្រូវធ្វើនៅក្នុងឆ្នាំថ្មីមួយនេះ ហើយមិនមែនគ្រាន់តែមើលព្រះគម្ពីរ ១០ នាទីយ៉ាងលឿននោះទេ។
លើសពីគម្រោងការអាន
ពិតណាស់! យើងត្រូវបង្កើតឲ្យមានទម្លាប់នៃការអានព្រះគម្ពីរមុននឹងយើងធ្វើអ្វីៗផ្សេងទៀតនៅពេលដែលយើងងើបពីព្រលឹមនៅឆ្នាំនេះ។ ចូរស្វែងរកគម្រោងការអានមួយដែលសមរម្យដែលលោកអ្នកនឹងមានការសប្បាយក្នុងការអាន ហើយការអានរបស់លោកអ្នកនាំឲ្យមានការសញ្ជឹងគិត ហើយការសញ្ជឹងគិតនោះនាំឲ្យមានការអធិស្ឋាន។ ការចំណាយពេលជាប្រចាំថ្ងៃដោយស្ងៀមស្ងាត់ ឬក៏ពេលដែលនៅតែឯងជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់គឺជាការដ៏ល្អបំផុតក្នុងការចាប់ផ្ដើមថ្ងៃថ្មី។ វាស្រដៀងនឹងការចំណាយពេលដើរលេងជាមួយដៃគូរជីវិតរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែការចំណាយពេលមិនមែនជាអ្វីដែលបណ្ដាលឲ្យជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើងដំណើរការនោះឡើយ! ខណៈពេលដែលឆ្នាំថ្មីរៀបនឹងមកដល់ ចូរពិចារណាមើលថា តើជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់អាចមានលក្ខណៈយ៉ាងដូចម្ដេចក្នុងជីវិតលោកអ្នក។
ទំនងការនេះអាចមានលក្ខណៈថា លោកអ្នកត្រូវស្ដាប់ការអានព្រះបន្ទូល។ វាពិតជាឱកាសដ៏អស្ចារ្យសម្រាប់យើងមែននៅពេលឥឡូវនេះណាស់ ដោយព្រោះបច្ចេកវិទ្យា នោះយើងអាចស្ដាប់ការអានព្រះបន្ទូលបាន។ សាកប្រើកម្មវិធី Holy Bible ដើម្បីស្ដាប់ព្រះគម្ពីរជាសំឡេងខណៈពេលដែលលោកអ្នកកំពុងហាត់ប្រាណ បើកបរ ឬក៏ធ្វើកិច្ចការងារផ្សេងៗទៀត។ ជាដំបូងព្រះគម្ពីរត្រូវបានសរសេរឡើង ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាអាននឹងឲ្យហ្វូងមនុស្សស្ដាប់។ កណ្ឌគម្ពីរ ១ធីម៉ូថេ ៣:១៤ បានចែងថា «ចូរឧស្សាហ៍អានគម្ពីរ» (គកស)។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃរាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងក្រុមជំនុំរបស់ព្រះអង្គបានស្ដាប់ឮការអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅកាន់ពួកគេច្រើនជាងការដែលពួកគេអានដោយផ្ទាល់ខ្លួនទៅទៀត។ នេះគឺជាអំណោយទានដ៏អស្ចារ្យមួយដែលយើងមានសម្រាប់ខ្លួនឯងនៅថ្ងៃនេះ ហើយថែមទាំងអាចអានដោយខ្លួនឯងទៀតផង ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់ក៏សព្វព្រះហឫទ័យចង់ឲ្យយើងស្ដាប់ឮព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ផងដែរ។ ការស្ដាប់ព្រះបន្ទូលនាំឲ្យយើងអាចគិតក្នុងរបៀបមួយផ្សេងទៀតដែលការអានព្រះបន្ទូលមិនអាចធ្វើទៅបាន ហើយការនេះក៏អាចកើតផ្ទុយគ្នាបានផងដែរ។
ហើយការដែលលោកអ្នករៀបការជាមួយនឹងព្រះគម្ពីរនៅឆ្នាំនេះក៏នឹងមានរួមទាំងការស្ដាប់ឮព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈគ្រូបង្រៀនដ៏ស្មោះត្រង់របស់ព្រះអង្គបានដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានក្រុមជំនុំរបស់ព្រះអង្គឲ្យមានគ្រូគង្វាល និងគ្រូបង្រៀន ដើម្បីជាប្រយោជន៍ក្នុងការត្រៀមខ្លួនពួកគេ និងក៏ដូចជាការស្ដារពួកគេឡើងវិញ (អេភេសូរ ៤:១១-១២) ។ ប្រយោជន៍ដំបូងនិងជាចម្បងគេបង្អស់គឺក្នុងបុគ្គល ក្នុងក្រុមជំនុំតាមក្រុមរបស់យើង។ ហើយបន្ទាប់មកប្រយោជន៍ទីពីរគឺក្នុងក្រុមជំនុំបែបទ្រង់ទ្រាយធំ។ ចូរទៅព្រះវិហារដោយត្រៀមខ្លួនជាស្រេចក្នុងការទទួលយកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ពីគ្រូគង្វាលរបស់លោកអ្នកជាប្រចាំនៅថ្ងៃអាទិត្យ ពាក់កណ្ដាលអាទិត្យ ក៏ដូចជាការដែលលោកអ្នកបើកចិត្តចំហក្នុងការទទួលយកនូវការបង្រៀនដ៏ល្អៗពីគ្រីស្ទបរិស័ទស្មោះត្រង់ដែលបានបោះពុម្ពសៀវភៅ និងបណ្ដាញកំណត់ហេតុមួយចំនួនទៀតផង។ ហើយឥឡូវនេះក៏ថែមទាំងមានធនធានមួយចំនួនទៀតតាមបណ្ដាញ YouTube។ល។ផងដែរ។
កាន់តែប្រសើរពេលលោកអ្នកចែកចាយ
ជាចុងក្រោយការរៀបការជាមួយព្រះគម្ពីរនៅឆ្នាំនេះ មិនយូរមិនឆាប់នឹងនាំឲ្យលោកអ្នកមានឱកាសក្នុងការចែកចាយនូវអ្វីដែលលោកអ្នកកំពុងរៀនក្នុងបែបថ្មីៗទៅកាន់អ្នកផ្សេង។ ខណៈពេលដែលព្រះជន្មរបស់ព្រះអង្គមាននៅក្នុងនឹងតាមរយៈព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់គង់នៅយ៉ាងពេញជាបរិបូណ៌ក្នុងជីវិតរបស់លោកអ្នក ប្រទានជាអាហារដល់ព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់លោកអ្នក នោះលោកអ្នកនឹងប្រាកដជាចង់ពង្រីកឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅនូវអំណររបស់លោកអ្នកតាមរយៈការចែកចាយអំពីព្រះអង្គទៅកាន់អ្នកដទៃជាមិនខាន។ ពេលដែលយើងចែកចាយទៅកាន់អ្នកដទៃនូវអ្វីដែលយើងកំពុងភ្លក់រសជាតិនៃភាពផ្អែមល្ហែមក្នុងព្រះអង្គ នោះយើងក៏នឹងកាន់តែមានអំណរលើសដើមទៅទៀត។ បេះដូងដែលមានពេញទៅដោយអំណរក្នុងព្រះគ្រីស្ទនឹងមិនបន្តនៅមានទៀតនោះទេ បើអ្នកយកគម្របមកបិទលើវានោះ ប៉ុន្តែគឺត្រូវបើកគម្របចេញ ហើយចែកចាយនូវអំណរនោះទៅកាន់អ្នកដទៃ។
ការរៀបការជាមួយព្រះគម្ពីរគឺមិនមែនជាការលើកទឹកចិត្តឲ្យនៅតែមួយកន្លែងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ខណៈពេលដែលព្រះជាម្ចាស់បំពេញយើងនូវជីវិតខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណ និងអំណរដែលព្រះអង្គប្រទានមកកាន់យើងតាមរយៈព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ នោះទ្រង់ក៏នឹងដាក់ពាក្យពេចន៍នៅក្នុងមាត់យើងឲ្យក្លាយទៅជាចំណីអាហារដ៏ឆ្ងាញ់ពិសារចំពោះអស់អ្នកដែលយើងបានចែកចាយជាមួយផងដែរ។ ការជះឥទ្ធិពលទៅកាន់អ្នកដទៃនឹងកាន់តែរីកចម្រើនធំឡើង ខណៈពេលដែលព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គក្លាយជាចំណុចកណ្ដាល ចំណុចចាប់ផ្ដើម និងចំណុចនៃការផ្ដល់កម្លាំងដល់ព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់យើង។
កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។
