ត្រូវសម្លាប់អ្វីៗដែលសម្លាប់សេចក្តីស្រឡាញ់របស់អ្នកចំពោះព្រះ

តើសត្រូវរបស់អាចសម្លាប់អ្នកដែរឬទេ បើអ្នកមិនសម្លាប់វាជាមុន?

១ តុលា ២០២៣អានរយៈពេល ១៣ នាទី

មើល២៦៤ដង

ជាញឹកញយ ចំណងជើងនៃសោកនាដកម្មមួយតែងតែលេចឡើងនៅលើទំព័រមុខនៃទស្សនាវដ្ដី។ វាត្រូវបានអានអ្វីមួយដូចជា «ដោយគ្មានការសង្ស័យ ម្ចាស់ត្រូវបានស្លាប់ដោយសត្វពស់ថ្លាន់ដែលខ្លួនចិញ្ចឹម អាណាខុនដា»។ សាច់រឿងក៏បានបន្តក្នុងការពណ៌នាអំពីរបៀបដ៏ឆោតល្ងង់ដែលម្ចាស់បានទិញសត្វពស់មកចិញ្ចឹម។ អ្វីគ្រប់យ៉ាងល្អប្រសើរ រហូតដល់ពេលសត្វពស់គេចខ្លួន លូនចូលទៅក្នុងបន្ទប់របស់ម្ចាស់ ឬបន្ទប់កូនរបស់គាត់ ហើយបានលេបជនរងគ្រោះដែលកំពុងតែដេកលក់។

អ្នកខ្លះក្នុងចំណោមយើងក៏បានប្រព្រឹត្តទៅកាន់អំពើបាបនៅក្នុងរបៀបដូចគ្នានេះដែរ។ យើងដឹងថា វាអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ ប៉ុន្តែសន្មតថាយើងអាចបន្សាំ ហើយគ្រប់គ្រងលើវាបាន។ ប្រហែលជាអំពើបាបរបស់យើងព្រមចុះចូលជាមួយយើងមួយរយៈពេល មើលទៅដូចជាអាចគ្រប់គ្រងលើបាន ប៉ុន្តែវានឹងតែងតែស្វែងរកឱកាស ដើម្បីវាយប្រហារដល់យើងជាមិនខាន។

ទោះបើយើងបានមានសេរីភាពចេញពីទាសករនៃអំពើបាបហើយក៏ដោយ ក៏និស្ស័យបាបនៃសាច់ឈាមរបស់យើងនៅតែបន្តស្វែងរកឱកាសក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ដែរ។ ការសម្លាប់អំពើបាបគឺជារបៀបតែមួយគត់ដែលមានសុវត្ថិភាពក្នុងការដោះស្រាយអំពើបាបដែលជាប់នៅក្នុងយើងចេញ។ ព្រះជាម្ចាស់បង្គាប់យើងថា «ចូរសម្លាប់និស្ស័យសាច់ឈាមរបស់អ្នករាល់គ្នា ដែលនៅផែនដីនេះចេញ គឺជាការសហាយស្មន់ស្មោកគ្រោក សម្រើបសំរាល ប៉ងប្រាថ្នាអាក្រក់ នឹងសេចក្ដីលោភ ដែលរាប់ទុកដូចជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ» (កូឡូស ៣:៥)។ អំពើបាបបដិសេធការជាប់ឃុំឃាំង ឬការគ្រប់គ្រងលើ យើងត្រូវតែសម្លាប់វាចោល។ វាមិនត្រូវទទួលយកការប្រព្រឹត្តដោយសន្តិភាពឡើយ។ នេះជាមូលហេតុដែលលោកគ្រូ ចន អូវិន បានព្រមានយ៉ាងត្រឹមត្រូវថា «ចូរព្យាយាមសម្លាប់អំពើបាប បើមិនដូច្នោះវានឹងព្យាយាមសម្លាប់លោកអ្នក»។

ជំហានដែលយើងឈាននៅក្នុងការប្រយុទ្ធជាមួយនឹងអំពើបាបគឺជាបញ្ហានៃជីវិត និងសេចក្តីស្លាប់—«ដ្បិតបើសិនជាអ្នករាល់គ្នារស់តាមសាច់ឈាម នោះនឹងត្រូវស្លាប់ទៅ តែបើសម្លាប់អំពើរបស់រូបសាច់ចេញ ដោយសារព្រះវិញ្ញាណ នោះអ្នករាល់គ្នានឹងបានរស់វិញ» (រ៉ូម ៨:១៣)។ ការភ្នាល់គឺខ្ពស់ណាស់។ អំពើបាបគ្មានបំណងក្នុងការរួមរស់ជាមួយយើងឡើយ។ វាប៉ុនប៉ងគ្រប់គ្រងលើយើងវិញ។

សាវ័ក ពេត្រុស បានអង្វរដល់យើងឲ្យ «ចៀសចេញពីសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នានៃសាច់ឈាមដែលវាតយុទ្ធប្រឆាំងនឹងព្រលឹងរបស់យើង» (១ពេត្រុស ២:១១)។ ដរាបណាយើងនៅរស់នៅលើផែនដីនេះ នោះអំពើបាបនឹងតែងតែព្យាយាមអូសទាញសេចក្តីស្រឡាញ់របស់យើងចំពោះព្រះ ហើយជំរុញសេចក្តីស្រឡាញ់របស់យើងទៅកាន់គ្រប់ទាំងរូបព្រះដទៃផ្សេងទៀត។ ដូច្នេះ យើងត្រូវតែធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាង ដើម្បីសម្លាប់វាចោល។ សេចក្តីស្រឡាញ់សម្រាប់ព្រះ និងអំពើបាបមិនអាចរួមរស់ជាមួយគ្នាបានឡើយ។ សូមសម្លាប់ការស្រឡាញ់អំពើបាបរបស់អ្នក ឬក៏អំពើបាបនឹងសម្លាប់សេចក្តីស្រឡាញ់របស់អ្នកចំពោះព្រះជាមិនខាន។