ក្រុមស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាប្រើពាក្យថា «ព្រះជាម្ចាស់ ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ ព្រះយេស៊ូវ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ សេចក្ដីសង្គ្រោះ និងការរស់ឡើងវិញ ។ល។ » ដូចគ្រីស្ទបរិស័ទដែរ ប៉ុន្តែពួកគេឲ្យអត្ថន័យខុសពីអត្ថន័យ
ក្នុងគម្ពីរ។
ប្រវត្តិ
ឆាល្ស ថេហ្ស រើសិល (Charles Taze Russell) (រូបភាពខាងស្តាំ) បានបង្កើតក្រុមខុសឆ្គងនេះនៅឆ្នាំ១៨៧០។ ដូចគ្រូខុសឆ្គងអារីយូស នៅសតវត្សទី៤ លោករើសិល បានបដិសេធភាពជាព្រះរបស់ព្រះគ្រីស្ទ និងព្រះត្រៃឯកដែរ។ គាត់ក៏បង្រៀនថារូបកាយរបស់ព្រះយេស៊ូវ មិនបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញទេ ហើយមិនជឿថា មានស្ថាននរកទេ។ គាត់បានបង្រៀនថា ទីបញ្ចប់នៃសាកលលោកនឹងមកនៅសម័យគាត់ ហើយថា សង្គ្រាមអើម៉ាគេដូន (វិវរណៈ១៦ៈ១៦) ត្រូវតែកើតឡើងនៅក្នុងជំនាន់ដែលបានរស់នៅក្នុងកំឡុងឆ្នាំ១៩១៤។ ទំនាយនេះ និងទំនាយជាច្រើនទៀតបានបរាជ័យ ដូច្នេះលោករើសិលជាហោរាក្លែងក្លាយ។
ជំនឿ
ក្រុមនេះជឿថា ព្រះយេស៊ូវ គឺជាទេវតាដែលព្រះវរបិតាបានបង្កើតពីសូន្យមក។ ក្រុមស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាបង្រៀនថា ព្រះជាម្ចាស់គង់នៅតាំងពីអស់កល្បជានិច្ច តែព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមិនគង់នៅតាំងពីអស់កល្បជានិច្ចទេ ទ្រង់មានដើមដំបូងវិញ។ គេជឿថា ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតព្រះរាជបុត្រានៃទ្រង់ មុនអ្វីៗទាំងអស់។ បន្ទាប់មកព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ បានបង្កើតអ្វីៗផ្សេងទៀត។ ដូច្នេះព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ ជារបស់ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើង ហើយមិនមែនគង់នៅតាំងពីអស់កល្បជានិច្ចនោះទេ។ អ្នកអាចចាំបានថា គ្រូក្លែងក្លាយអារីយូសក៏បានបង្រៀនសេចក្ដីដូចគ្នានៅសតវត្សរ៍ទី៣និងទី៤។ នៅឆ្នាំ៣២៥នៃគ.ស មានសន្និបាតគ្រូគង្វាលពីទូទាំងពិភពលោក នៅទីក្រុង ណៃសៀ (Nicea) ដើម្បីប្រឆាំង និងកាត់ទោសអារីយូស និងការបង្រៀនរបស់គាត់។ តែបច្ចុប្បន្ននេះ ការកុហករបស់អារីយូស បានមកវិញហើយ តាមរយៈក្រុមស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ា។
ក៏ប៉ុន្តែ គោលជំនឿអំពីភាពជាព្រះរបស់ព្រះគ្រីស្ទ គឺចែងយ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងគម្ពីរយ៉ូហាន ១ៈ១ ដែលប្រកាសថា «ព្រះបន្ទូល» (ព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះ) គឺជាព្រះពិតប្រាកដតាំងពីអស់កល្បរៀងមក៖ «កាលដើមដំបូងមានព្រះបន្ទូល ព្រះបន្ទូលក៏គង់នៅជាមួយនឹងព្រះ ហើយព្រះបន្ទូលនោះឯងជាព្រះ»។ តើស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាឆ្លើយយ៉ាងណាចំពោះខនេះ? ឆ្លើយអត់បានទេ ដូច្នេះពួកគេបានបកប្រែគម្ពីរផ្ទាល់របស់គេដែលហៅថា New World Translation (ពិភពថ្មី) ដែលនិយាយខុសពីព្រះគម្ពីរ។ សូមស្ដាប់របៀបដែលគេបានបកប្រែគម្ពីរយ៉ូហាន ១ៈ១ «នៅដើមដំបូង មានលោកដែលហៅថាបណ្ដាំ ហើយលោកដែលហៅថាបណ្ដាំបាននៅជាមួយនឹងព្រះ ហើយលោកដែលហៅថាបណ្ដាំជាព្រះមួយ»! បើព្រះយេស៊ូវមិនមានភាពជាព្រះ មានន័យដូចម្ដេចដែលថា ទ្រង់ជាព្រះមួយ? តើមានព្រះប៉ុន្មាន?
ក្រុមនេះជឿថា សេចក្ដីសង្គ្រោះកើតឡើងតាមរយៈទេវតាមីកែល។ ក្រុមស្មរ បន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាជឿថា ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតពីសូន្យមក គឺជាមហាទេវតាមីកែល! ដោយសារអ័ដាម អេវ៉ាបានធ្វើបាបទាស់នឹងព្រះ ទ្រង់បានប្រាប់ទេវតាមីកែល (ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ) ឲ្យមកផែនដី ហើយកើតជាមនុស្សដែលមានឈ្មោះថា យេស៊ូវ ដើម្បីនាំសេចក្ដីសង្គ្រោះដល់ពិភពលោក។ គេជឿថា យេស៊ូវនេះបានស្លាប់នៅលើបង្គោលមួយ មិនមែនជាឈើឆ្កាងទេ ហើយគាត់មិនបានស្លាប់ សម្រាប់អំពើបាបនៃពិភពលោកទាំងមូលទេ គឺគាត់បានបង់ថ្លៃលោះមនុស្សតែម្នាក់ ឈ្មោះអ័ដាម ដែលជាអ្នកតំណាងរបស់យើង។ និយាយម្យ៉ាងទៀត គឺមនុស្សម្នាក់(យេស៊ូវ)បានស្លាប់ជំនួសមនុស្សម្នាក់(អ័ដាម)។ នៅដំណឹងល្អពិត ព្រះរាជបុត្រាបានសុគតជំនួសមនុស្សលោក។
Score 0
ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន
មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0
មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។
មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។
ក្រុមនេះជឿថា ព្រះយេស៊ូវមិនបានរស់ឡើងវិញទេ។ ពួកគេបង្រៀនថា ក្រោយយេស៊ូវរបស់គេបានស្លាប់ រូបកាយរបស់គាត់មិនបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញទេ។ លោកយេស៊ូវគ្រាន់តែក្រោកឡើងជាវិញ្ញាណ ដែលមើលមិនឃើញ ប៉ុន្តែរូបកាយគាត់នៅតែស្លាប់ក្នុងផ្នូរ។ បើអ៊ីចឹង ហេតុអ្វីបានជាផ្នូរនៅទទេ? ក្រុមស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាមិនដឹងទេ។ ពួកគេសង្ស័យថា ប្រហែលព្រះបានធ្វើឲ្យរូបកាយរបស់យេស៊ូវរលាយបាត់សូន្យទៅវិញ។ ឬប្រហែលព្រះយកសពលោកយេស៊ូវមកលាក់នៅកន្លែងផ្សេង!! ពួកគេបង្រៀនថា នៅពេលយេស៊ូវបានលេចឲ្យពួកសិស្សឃើញអស់រយៈពេល៤០ថ្ងៃ បន្ទាប់ពីគាត់រស់ឡើងវិញនោះ គាត់គ្រាន់តែប្រើរូបកាយបណ្ដោះអាសន្នមួយ ដើម្បីឲ្យសិស្សគិតថា គាត់បានរស់ឡើងវិញជាសាច់ឈាមមែន! នេះជាមូលហេតុដែលពួកសិស្សអាចពាល់គាត់បាន និងជាហេតុដែលគាត់អាចបរិភោគអាហារបាន។ បើនេះជាការពិត ទាំងព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រា បានចូលរួមក្នុងការបោកបញ្ឆោតដ៏ធំមួយ ដើម្បីធ្វើល្បិចដល់ពួកសិស្សរាប់រយនាក់។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ទេវតាបរិសុទ្ធក៏ពាក់ព័ន្ធនឹងការបោកបញ្ឆោតដែរ ព្រោះពួកគេបានបើកផ្នូរដើម្បីបង្ហាញថា រូបកាយរបស់យេស៊ូវបានរស់ឡើងវិញ។
បើមានតែវិញ្ញាណលោកយេស៊ូវដែលបានរស់ឡើងវិញ មិនបាច់បង្ហាញផ្នូរទទេដល់ពួកសិស្សទេ។
ក៏ប៉ុន្តែសូមស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូវ៖ «ព្រះយេស៊ូវទ្រង់ឆ្លើយទៅគេថា ចូរបំផ្លាញព្រះវិហារនេះចុះ រួចក្នុងរវាង៣ថ្ងៃខ្ញុំនឹងសង់ឡើងវិញ…. ប៉ុន្តែគឺទ្រង់មានព្រះបន្ទូលពីព្រះវិហារដែលជារូបអង្គទ្រង់ទេ»
(យ៉ូហាន ២ៈ១៩,២១)។ ក្រុមស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាមិនជឿខនេះទេ។ ថែមពីលើនេះ ក្រោយពីព្រះយេស៊ូវរស់ឡើងវិញ នោះទ្រង់បានបញ្ជាក់ថា ទ្រង់បានរស់ឡើងវិញទាំងមានរូបកាយខាងសាច់ឈាម៖ «ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅគេថា ហេតុអ្វីបានជាវិលវល់ហើយសង្ស័យក្នុងចិត្តដូច្នេះ ចូរមើលមកដៃនិងជើងខ្ញុំឲ្យបានដឹងថា នេះគឺខ្ញុំពិតមែន ចូរពាល់ខ្ញុំមើល ដ្បិតខ្មោចគ្មានសាច់ ឬឆ្អឹងដូចជាឃើញខ្ញុំនេះទេ» (លូកា ២៤ៈ៣៨-៣៩)។
តើព្រះយេស៊ូវកុហកដល់ពួកសិស្សនៅក្នុងខនេះ ឬរូបកាយទ្រង់បានរស់ពីសុគតឡើងវិញពិតមែន?
ស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាការពារជំនឿរបស់គេ ដោយឆ្លើយថា ព្រះយេស៊ូវអាចលេចមក ហើយក្រោយមកបាត់វិញ។ ពួកគេសួរថា «ធ្វើដូចម្ដេចឲ្យរូបកាយអាចធ្វើអ៊ីចឹងបាន?» សាវកប៉ុល នឹងឆ្លើយពួកគេ ដូចដែលគាត់បានឆ្លើយនឹងគ្រូខុសឆ្គងនៅសម័យគាត់ ដែលបានបដិសេធការរស់ឡើងវិញដែរថា «ឱមនុស្សកំឡៅអើយ» (១កូរិនថូស ១៥ៈ៣៦)។ នៅវគ្គនោះសាវកប៉ុលក៏បង្រៀនតទៅទៀតថា រូបកាយដែលរស់ឡើងវិញ ខុសគ្នាឆ្ងាយពីរូបកាយមុនរស់ឡើងវិញ សូម្បីតែរូបកាយនោះ ជារូបកាយដដែល។ រូបកាយចាស់ខ្សោយ តែរូបកាយថ្មីខ្លាំងពូកែ។ រូបកាយចាស់ គឺខាងផែនដីនេះ ឯរូបកាយថ្មីគឺខាងស្ថានសួគ៌ ប៉ុន្តែជារូបកាយតែមួយដដែល សូមស្ដាប់សាវកប៉ុល៖
«បងប្អូនអើយ សេចក្តីដែលខ្ញុំចង់និយាយនេះ គឺថា សាច់ឈាមពុំអាចនឹងគ្រងនគរព្រះជាមរដកបានឡើយ ហើយសេចក្តីពុករលួយក៏ពុំអាចនឹងគ្រងសេចក្តីដែលមិនចេះពុករលួយបានដែរ។ ៥១ នែ ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាពីសេចក្តីអាថ៌កំបាំង គឺថាយើងទាំងអស់គ្នានឹងមិនដេកលក់ទៅទេ ៥២ តែទាំងអស់គ្នានឹងបានផ្លាស់ប្រែទៅក្នុង១រំពេចវិញ គឺក្នុង១ប៉ប្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ ក្នុងកាលដែលឮសូរត្រែក្រោយបង្អស់ ដ្បិតត្រែនឹងឮឡើងមែន នោះពួកស្លាប់នឹងរស់ឡើងវិញ មិនពុករលួយទៀតឡើយ រួចយើងរាល់គ្នានឹងបានផ្លាស់ប្រែទៅ ៥៣ ដ្បិតត្រូវតែរូបកាយដ៏ពុករលួយនេះ បានប្រដាប់ដោយសេចក្តីមិនពុករលួយវិញ ហើយរូបកាយដែលរមែងស្លាប់នេះ ត្រូវតែបានប្រដាប់ដោយសេចក្តីមិនចេះស្លាប់វិញដែរ» (១កូរិនថូស ១៥ៈ៥០-៥៣)។
សាវកប៉ុលពន្យល់ពីការរស់ឡើងវិញដោយរបៀបនេះ៖ ព្រះផ្លាស់ប្រែរូបកាយដែលស្លាប់ ទៅជារូបកាយដែលខ្លាំងពូកែ សិរីរុងរឿង ខាងវិញ្ញាណ និងមិនពុករលួយ។ សាវកប៉ុលហៅវាថា «រូបកាយខាងវិញ្ញាណ» (១កូរិនថូស ១៥ៈ៤៤) ដើម្បីបង្ហាញភាពខុសគ្នាពីរូបកាយចាស់ដែលស្លាប់និងពុករលួយ។ ស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាមិនជឿថា ព្រះកាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទបានរស់ឡើងវិញ ជារូបកាយបែបផ្សេងទេ។ គេជឿថា រូបកាយរបស់លោកយេស៊ូវបានស្លាប់រហូត ហើយមានតែព្រលឹងរបស់គាត់ដែលរស់ឡើងវិញ។ បន្ទាប់មកព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើឲ្យរូបកាយនោះបាត់បង់ទៅ។ ប៉ុន្តែការធ្វើឲ្យរូបកាយរលាយបាត់ទៅ មិនមែនជាអត្ថន័យនៃពាក្យ រស់ពីស្លាប់ឡើងវិញទេ។ នៅក្នុងគម្ពីរពាក្យក្រេក អាណាស្តាស៊ីស ដែលបកប្រែថា «រស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ» មានន័យថា រូបកាយស្លាប់ ផ្លាស់ប្រែជា រូបកាយបែបផ្សេង ដែលអាចរស់នៅអស់កល្បជានិច្ច។ ស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ា មិនជឿលើគោលជំនឿនេះទេ។
ការព្យាករណ៍ខុសអំពីការយាងមកលើកទីពីររបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ លោក រើសិល បានបង្រៀនថា ព្រះយេស៊ូវបានត្រឡប់មកវិញនៅឆ្នាំ១៨៧៤ហើយ ប៉ុន្តែតាមរបៀបអាថ៌កំបាំងដែលគ្មានអ្នកណាអាចមើលឃើញបានឡើយ។ បន្ទាប់មកគាត់បានទាយនៅឆ្នាំ១៨៨៩ថា «សមរភូមិនៃថ្ងៃដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា…នឹងបញ្ចប់នៅឆ្នាំ១៩១៤ នៃគ.ស.ដោយការផ្តួលរំលំទាំងស្រុង នៃការគ្រប់គ្រងបច្ចុប្បន្នរបស់ផែនដី»។ ច្បាស់ណាស់ការនោះមិនបានកើតឡើងទេ។ នៅក្នុងឆ្នាំដដែលនោះគាត់ក៏បានព្យាករណ៍អំពីការនេះ៖ «ក្នុងរយៈពេល២៦ឆ្នាំ
ខាងមុខនេះ រដ្ឋាភិបាលទាំងអស់នឹងត្រូវដួលរលំ និងរំលាយចោល»។ ការនេះក៏អត់បានកើត ឡើងដែរ។
គាត់ក៏បានព្យាករណ៍ទៀតថា ឆ្នាំ ១៩១៤ នឹងជា...
- ចុងបញ្ចប់នៃសាសនាទាំងអស់
- ការបំផ្លាញរដ្ឋាភិបាលទាំងអស់
- ចុងបញ្ចប់នៃគ្រាវេទនាដ៏ធំ
- ចុងបញ្ចប់នៃសង្គ្រាមហាម៉ាគេដូន
- ពេលដែល លោក ឆាល្សថេហ្ស រើសិល និងអ្នកដើរតាមគាត់ នឹងត្រូវបានលើកឡើងទៅស្ថានសួគ៌
- ពេលដែលរាជាណាចក្ររបស់ព្រះយេស៊ូវ នឹងត្រូវបានស្ថាបនាជាសួនមនោរម្យនៅលើ ផែនដី
- ការចាប់ផ្តើមនៃការរស់ឡើងវិញនៅលើផែនដី
គ្មានទំនាយណាមួយ ក្នុងចំណោមទំនាយទាំងនេះបានកើតឡើងនោះទេ។ ក្រោយមកក្រុមរបស់គាត់បានទាយថា អ័ប្រាហាំ និងអ៊ីសាក នឹងរស់ឡើងវិញនៅឆ្នាំ ១៩២៥។ ការព្យាករណ៍នេះបានបរាជ័យ។ បន្ទាប់មកពួកគេបានព្យាករណ៍ថា រជ្ជកាល ១០០០ ឆ្នាំរបស់ព្រះគ្រីស្ទ នឹងចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ ១៩៧៥។ ការព្យាករណ៍នេះក៏បានបរាជ័យដែរ។ ហេតុអ្វីយើងគួរទុកចិត្តពួកគេ? ពួកគេគឺជាហោរាក្លែងក្លាយ។
ពួកគេបដិសេធព្រះត្រៃឯក។ ស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាបង្រៀនថា ព្រះមិនមែនជាព្រះត្រៃឯកទេ ហើយព្រះយេស៊ូវក៏មិនមែនជាព្រះដែរ។ ពួកគេក៏បង្រៀនផងដែរថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនមែនជាអង្គដែលអាចគិត និយាយ និងស្ដាប់នោះទេ តែគ្រាន់តែជាថាមពល ឥតមានឆន្ទៈ ដែលមកពីព្រះតែប៉ុណ្ណោះ ស្រដៀងនឹងថាមពលអគ្គីសនីដែលគ្មានឆន្ទៈដែរ។ ប៉ុន្តែ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអាចធ្វើជាសាក្សី (យ៉ូហាន ១៥ៈ២៦) បង្រៀន (យ៉ូហាន ១៤ៈ២៦; ១កូរិនថូស ២ៈ១៣) សោកសៅ (អេភេសូរ ៤ៈ៣០) និយាយ (កិច្ចការ ៨ៈ២៩, ១៣ៈ២) ខឹង (ហេព្រើរ ១០ៈ២៩) ស្វែងរក (១កូរិនថូស ២ៈ១០-១១) ហាមឃាត់ (កិច្ចការ ១៦ៈ៦-៧); និងជួយ (រ៉ូម ៨ៈ២៦-២៧) ។ល។ ថាមពលដែលគ្មានឆន្ទៈ មិនអាចធ្វើការទាំងអស់នេះបានឡើយ។
សេចក្ដីសង្គ្រោះអាចបានតាមតែក្រុមស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាតែប៉ុណ្ណោះ។ ស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាអះអាងថា ក្រុមសាសនាឯទៀតទាំងអស់គឺសុទ្ធតែខុស។ ដូច្នេះសេចក្ដីសង្គ្រោះអាចកើតមានតែតាមរយៈសមាជិកភាព ក្នុងក្រុមស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាតែប៉ុណ្ណោះ។
មុខពូថៅ
តើអ្វីជាមុខពូថៅសម្រាប់ក្រុមនេះ? ស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ា ចង់ឲ្យមនុស្សគិតថា ពួកគេជាក្រុមជំនុំគ្រីស្ទបរិស័ទពិត ដូច្នេះពួកគេប្រើពាក្យដូចយើងថា «ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ សេចក្តីសង្គ្រោះ ការរស់ឡើងវិញ»។ល។ ប៉ុន្តែ ពួកគេបំភាន់អត្ថន័យពាក្យទាំងនេះ តាមជំនឿគេ។ ពួកគេទៅផ្ទះគ្រីស្ទបរិស័ទហើយសួរថា តើអ្នកចង់រស់នៅលើផែនដីដ៏ល្អឥតខ្ចោះជារៀងរហូតដែរឬទេ។ ពួកគេកាន់ព្រះគម្ពីរនៅក្នុងដៃ ប៉ុន្តែខគម្ពីរដែលគេប្រើ គឺគេបំភាន់អត្ថន័យតាមជំនឿរបស់គេដែរ។
តើការបង្រៀនអ្វីខ្លះដែលពួកគេចង់លាក់បាំង(ខ្នងពូថៅ)? នៅដំបូងពួកគេចង់លាក់ជំនឿរបស់គេថា ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតព្រះរាជបុត្រាពីសូន្យមក ជាទេវតាមីកែល។ ពួកគេក៏ចង់លាក់បាំងជំនឿដែលថា រូបកាយរបស់ព្រះយេស៊ូវមិនបានរស់ពីសុគតឡើងវិញទេ។ ហើយពួកគេមិនដែលចង់និយាយអំពីការព្យាករណ៍បរាជ័យជាច្រើនរបស់ពួកគេឡើយ។
នៅពេលដែលស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ា ចង់និយាយអំពីការដែលមិនសូវសំខាន់ យើងត្រូវតែសួរពួកគេម្តងហើយម្តងទៀត អំពីសំណួរសំខាន់ជាងគេដូចជា៖
«តើព្រះរាជបុត្រានៃព្រះជារបស់ដែលបង្កើតឬ (ឬសួរម្យ៉ាងទៀតថា តើទ្រង់មានដើមកំណើតទេ?)»
«តើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានរស់ពីសុគតឡើងវិញទាំងរូបកាយដូចព្រះគម្ពីរបានចែងទេ?»
«តើព្រះយេស៊ូវរបស់អ្នកអាចជួយយើងឲ្យយកឈ្នះលើបាប និងសេចក្ដីស្លាប់យ៉ាងម៉េចបាន បើគាត់មិនអាចឈ្នះលើសេចក្តីស្លាប់បានផងនោះ?»
«តើព្រះយេស៊ូវបានសុគតសម្រាប់អំពើបាបរបស់មនុស្សតែម្នាក់ ឬសម្រាប់អំពើបាបរបស់ពិភពលោក?»
«តើមានតែការសង្គ្រោះតាមរយៈស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាទេ?»
វិធីដើម្បីលើកទឹកចិត្តស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាឲ្យជឿលើព្រះគ្រីស្ទដ៏ពិត
ខ្ញុំកំពុងពិភាក្សាគ្នាជាមួយពួកម៉ាកខ្ញុំ ដែលជាស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយយើងបានអានគម្ពីរ យ៉ូហាន ៥ៈ២២-២៣ ជាមួយគ្នា៖ «ព្រះវរបិតាទ្រង់មិនជំនុំជំរះអ្នកណាទេ ទ្រង់បានប្រគល់គ្រប់ការជំនុំជំរះដល់ព្រះរាជបុត្រាវិញ ដើម្បីឲ្យមនុស្សទាំងអស់បានគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះរាជបុត្រា ដូចជាគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះវរបិតាដែរ អ្នកណាដែលមិនគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះរាជបុត្រា នោះក៏មិនគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះវរបិតាដែលចាត់ឲ្យទ្រង់មកដែរ»។
បន្ទាប់មកខ្ញុំបានសួរសំណួរនេះដល់ពួកម៉ាកខ្ញុំថា «ពេលក្រុមជំនុំរបស់អ្នកប្រជុំដើម្បីថ្វាយបង្គំ តើពួកគេ <គោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះរាជបុត្រា ដូចជាគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះវរបិតា> ដែរឬទេ?» មិត្តរបស់ខ្ញុំ បានគ្រវីក្បាល ហើយឆ្លើយថា ទេ។
នោះខ្ញុំបាននិយាយថា «ពេលអ្នកទៅថ្វាយបង្គំថ្ងៃអាទិត្យនេះ សូមសួរខ្លួនឯងថា ហេតុអ្វីបានជាក្រុមជំនុំខ្ញុំមិន គោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះរាជបុត្រា ដូចជាគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះវរបិតា? ហេតុអ្វីបានជាក្រុមជំនុំខ្ញុំមិនច្រៀងសរសើរដល់ព្រះយេស៊ូវ ដូចយើងច្រៀងសរសើរដល់ព្រះវរបិតា? ហេតុអ្វីបានជាក្រុមជំនុំខ្ញុំ មិនស្រឡាញ់ព្រះយេស៊ូវអស់ពីចិត្ត ដូចយើងស្រឡាញ់ព្រះវរបិតា? ហេតុអ្វីបានជាក្រុមជំនុំខ្ញុំមិននិយាយអំពីព្រះយេស៊ូវ ដូចដែលសាវកប៉ុលនិយាយនៅ ភីលីព ៣ៈ៧-១១៖ <ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានស្គាល់ទ្រង់ និងព្រះចេស្តានៃដំណើរដែលទ្រង់រស់ឡើងវិញ ហើយនិងសេចក្តីប្រកបក្នុងការរងទុក្ខរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងត្រឡប់ទៅដូចជាទ្រង់ក្នុងសេចក្តីស្លាប់ផង>?»។
បន្ទាប់មកខ្ញុំបាននិយាយដោយរបៀបកក់ក្តៅទៅមិត្តភក្ដីខ្ញុំថា «ខ្ញុំសូមអញ្ជើញបងឲ្យមកលេងក្រុមជំនុំរបស់ខ្ញុំ ហើយបងនឹងឃើញថា ក្រុមជំនុំមួយដែលគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះរាជបុត្រា ដូចយើងគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះវរបិតាដែរ ពីព្រោះនោះជាសញ្ញាសំគាល់នៃក្រុមជំនុំពិត»។
យោបល់មួយទៀត ដើម្បីនាំមិត្តភក្ដិក្នុងស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ាឲ្យស្គាល់ព្រះយេស៊ូវពិត គឺអានគម្ពីរហេព្រើរជំពូក១ជាមួយគ្នា។ ស្នាក់ការកណ្ដាលរបស់ស្មរបន្ទាល់ព្រះយេហូវ៉ា ទទួលសំណួរពីសមាជិករបស់ពួកគេ អំពីហេព្រើរជំពូក១ ជាងវគ្គគម្ពីរឯទៀត។ ហេតុអ្វី? ពីព្រោះអ្នកនិពន្ធហេព្រើរជំពូក១ ដកស្រង់ខគម្ពីរសញ្ញាចាស់ជាច្រើន អំពីព្រះយេហូវ៉ា ដែលបានបំពេញក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ឧទាហរណ៍ នៅហេព្រើរ ១ៈ៨-៩ អ្នកនិពន្ធគម្ពីរហេព្រើរយោងខនេះ ពីទំនុកតម្កើង ៤៥៖ «តែខាងឯព្រះរាជបុត្រាវិញ នោះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា <ឱព្រះអើយ បល្ល័ង្កទ្រង់នៅជាប់អស់កល្បជានិច្ចរៀងរាបតទៅ ព្រះដំបងពេជ្ររបស់រាជ្យទ្រង់ នោះជាដំបងសុចរិត ទ្រង់បានស្រឡាញ់សេចក្តីសុចរិត ហើយស្អប់ការទទឹងច្បាប់ ហេតុនោះបានជាព្រះ គឺជាព្រះនៃទ្រង់បានចាក់ប្រេងថ្វាយទ្រង់ ជាប្រេងនៃសេចក្ដីត្រេកអរសាទរលើសជាងពួកសម្លាញ់នៃទ្រង់>»។ សូមសម្គាល់ថា ទំនុកដំកើង ៤៥ៈ៦-៧នេះ មានបន្ទូលអំពីព្រះជាម្ចាស់៖ «ឱព្រះ...» ប៉ុន្តែអ្នកនិពន្ធគម្ពីរហេព្រើរ ប្រើខនោះដើម្បីនិយាយពីព្រះយេស៊ូវវិញ។ ព្រះយេស៊ូវជាព្រះ! មួយទៀតនៅហេព្រើរ ១ៈ១០-១២ អ្នកនិពន្ធ យោងទំនុកដំកើង ១០២ៈ២៥-២៧៖
«ឱព្រះអម្ចាស់អើយកាលដើមដំបូងទ្រង់បានបង្ករឫសផែនដី ហើយផ្ទៃមេឃក៏ជាការដែលព្រះហស្ដទ្រង់ធ្វើដែរ
ឯរបស់ទាំងនោះនឹងសាបសូន្យទៅ តែទ្រង់នឹងគង់នៅជាប់ដដែល របស់ទាំងនោះនឹងចាស់ទៅដូចជាសំលៀកបំពាក់ ទ្រង់នឹងឆ្មូលទៅដូចជាអាវ ហើយរបស់ទាំងនោះក៏នឹងប្រែក្លាយទៅ តែទ្រង់នៅតែដដែល ព្រះជន្មទ្រង់មិនចេះផុតឡើយ»។ នៅកណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកតម្កើង១០២ៈ២៥-២៧ ពាក្យ «ព្រះអម្ចាស់» គឺ «យេហូវ៉ា» (យ៉ាវេ)
ក្នុងភាសាហេព្រើរ តែអ្នកនិពន្ធគម្ពីរហេព្រើរនិយាយថា ខនោះ គឺអំពីព្រះយេស៊ូវវិញ! ដូច្នេះព្រះយេស៊ូវ
គឺជាព្រះយេហូវ៉ា!
ហើយសូមកុំភ្លេច២យ៉ូហាន ១ៈ១០-១១៖ «បើអ្នកណាមកឯអ្នករាល់គ្នាហើយមិនបង្រៀនចំពោះសេចក្ដីនេះ នោះកុំឲ្យទទួលអ្នកនោះនៅក្នុងផ្ទះឡើយ កុំឲ្យទាំងជំរាបសួរដល់អ្នកនោះផង ដ្បិតបើអ្នកណាជំរាបសួរនោះក៏តែងមានសេចក្ដីប្រកបគ្នាក្នុងការអាក្រក់របស់អ្នកនោះដែរ»។
ធនធានគួរឲ្យទុកចិត្ត
carm.org
កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។
