តើព្រះគម្ពីរបានបញ្ជាឲ្យគ្រីស្ទបរិស័ទថ្វាយតង្វាយដែរឬទេ?

ដូច្នេះយើងខ្ញុំគិតថាយើងខ្ញុំអធិប្បាយលើការថ្វាយដង្វាយពីរទៅបីដងក្នុងអំឡុងពេល៣៣ឆ្នាំនៅឯព្រះវិហាររបស់យើងខ្ញុំ។ អ្វីដែលយើងខ្ញុំចង់មានន័យគឺថា យើងខ្ញុំបាននិយាយស្ទើរតែគ្រប់ពេលវេលាអំពីការផ្គត់ផ្គង់ និងការលះបង់ ប៉ុន្តែទាក់ទងទៅនឹងការថ្វាយដង្វាយ...ជាទូទៅ យើងខ្ញុំបានលើកឡើងដូចនេះ៖ «ឱបងប្អូនអើយ! ហេតុអ្វីបានជាយើងចង់ថ្វាយតិចជាង? បុគ្គលដែលលើកឡើងថា៖ “តើខ្ញុំត្រូវថ្វាយមែនឬ?” គឺគាត់កំពុងតែឈរលើជំហរមិនត្រឹមត្រូវរួចស្រេចបាត់ទៅហើយ។ រាល់គ្រប់អ្វីៗទាំងអស់គឺល្អប្រសើរជាងក្នុងការតាំងសេចក្ដីសញ្ញាថ្មី។ យើងមានសេចក្ដីសន្យាល្អប្រសើរជាង សេចក្ដីតាំងសញ្ញាល្អប្រសើរជាង—កណ្ឌគម្ពីរហេព្រើរបានលើកឡើង—ចុះហេតុអ្វីបានជាមិនមានការលះបង់ និងការថ្វាយល្អប្រសើរខ្លាំងជាងដែរទៅ?

៩ សីហា ២០២១អានរយៈពេល ១០ នាទី

មើល៩៩៩ដង

មិ

ត្តអ្នកអានម្នាក់បានសួរថា «លោកគ្រូ តើការដាក់ដង្វាយគឺជាអ្វីដែលគ្រីស្ទបរិស័ទត្រូវធ្វើសព្វថ្ងៃនេះដែរមែនឬ? ជាពិសេសដង្វាយ១ភាគ១០?»

នេះគឺជាសំណួរអំពីទំនាក់ទំនងរវាងក្រឹត្យវិន័យក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ជាមួយនឹងគ្រីស្ទបរិស័ទសព្វថ្ងៃនេះ ពីព្រោះយើងដឹងហើយថាក្នុងកណ្ឌគម្ពីរលេវីវិន័យ ចោទិយកថា និងជនគណនាសុទ្ធតែបានបង្រៀនថាការដាក់ដង្វាយគឺជាតួនាទីសម្រាប់រាស្ត្រដែលបានតាំងសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់។ ដូច្នេះ សំណួរក៏បានក្លាយទៅជា៖ «តើការរៀបរៀងនៃសេចក្ដីតាំងសញ្ញាជាមួយលោក ម៉ូសេ មានការទាក់ទងយ៉ាងដូចម្ដេចជាមួយយើងក្នុងការតាំងសេចក្ដីសញ្ញាថ្មីសព្វថ្ងៃនេះ?» ហើយនេះគឺជាសំណួរដ៏ធំមួយ។ មានគេនិពន្ធសៀវភៅជាច្រើនក្បាលក្នុងការព្យាយាមឆ្លើយតបទៅសំណួរមួយនេះ។ ប៉ុន្តែ យើងខ្ញុំនឹងគ្រាន់តែលើកឡើងនូវខគម្ពីរ ហើយនឹងព្យាយាមឆ្លើយក្នុងលក្ខណៈយ៉ាងសាមញ្ញ តាមដែលយើងខ្ញុំអាចធ្វើបាន។

ការតាំងសេចក្ដីសញ្ញាថ្មី និងក្រឹត្យវិន័យចាស់?

កណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៧:៤, ៦៖ «យ៉ាងដូច្នោះ បងប្អូនអើយ អ្នករាល់គ្នាក៏បានស្លាប់ពីខាងឯក្រិត្យវិន័យដែរ ដោយសាររូបអង្គនៃព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានទៅជារបស់ផងអ្នកម្នាក់ទៀត ដែលបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ប្រយោជន៍ឲ្យយើងបានបង្កើតផលថ្វាយព្រះ...តែឥឡូវនេះ យើងបានរួចពីក្រិត្យវិន័យហើយ ដោយបានស្លាប់ក្នុងសេចក្ដីដែលឃុំឃាំងយើងទុក ប្រយោជន៍ឲ្យយើងបានគោរពប្រតិបត្តិ ដោយវិញ្ញាណដែលបានកែជាថ្មីវិញ មិនមែនតាមតែន័យពាក្យពីបុរាណនោះទៀតឡើយ»។

ឬកណ្ឌគម្ពីរ កាឡាទី ២:១៩៖ «ពីព្រោះខ្ញុំបានស្លាប់ខាងឯក្រិត្យវិន័យ ដោយសារក្រិត្យវិន័យនោះឯង ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានរស់ខាងឯព្រះវិញ»។

ឬក៏កណ្ឌគម្ពីរ អេភេសូរ ២:១៥៖ «[លើឈើឆ្កាងរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ព្រះជាម្ចាស់បាន] បំបាត់ក្រិត្យវិន័យដែលមានបញ្ញត្តិ នឹងសេចក្ដីហាមប្រាមទាំងប៉ុន្មានចេញ»។

ឬកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៦:១៥៖ «ដូច្នេះ ធ្វើដូចម្ដេច តើគួរឲ្យយើងប្រព្រឹត្តអំពើបាបដោយព្រោះនៅក្រោមព្រះគុណ»។

ដូច្នេះ ចម្លើយរបស់យើងខ្ញុំគឺថា ក្នុងការតាំងសេចក្ដីសញ្ញាថ្មី ក្នុងទំនាក់ទំនងថ្មីជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះមេស្ស៊ីដែលបានបំពេញនូវរាល់គ្រប់ក្រឹត្យវិន័យទាំងអស់ជំនួសយើង នោះយើងមិនត្រូវស្ថិតក្រោមក្រឹត្យវិន័យទៀតទេ។ វាមិនមែនជារបៀបដ៏ចម្បងដែលនាំឲ្យយើងមានទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់នោះទេ ឬក៏ជារបៀបដែលយើងវែកញែក និងស្វែងរកកម្លាំង ដើម្បីធ្វើនូវអ្វីដែលជាការគាប់ព្រះហឫទ័យដល់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ ហើយនៅក្នុងកន្លែងរបស់វា យើងក៏ឃើញនូវអ្វីដែលសាវ័ក ប៉ុល បានហៅថាជាក្រឹត្យវិន័យនៃព្រះគ្រីស្ទពីរដង៖ ចូរយកអាសាគ្នាទៅវិញទៅមក យ៉ាងនោះ ទើបបានសម្រេចតាមក្រឹត្យវិន័យនៃព្រះគ្រីស្ទ (កាឡាទី ៦:២។