មួយថ្ងៃខ្ញុំមានពេលមួយម៉ោង តើខ្ញុំគួរអានព្រះគម្ពីរប៉ុន្មាននាទី?

សូមបិទព្រះគម្ពីររបស់លោកអ្នក ហើយចេញទៅពិចារណាមើលសត្វស្លាបនៅលើអាកាស។ កុំគ្រាន់តែអានព្រះគម្ពីរ សូមអានពិភពលោករបស់ព្រះ និងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ...

១០ វិច្ឆិកា ២០២៤អានរយៈពេល ១០ នាទី

មើល១១៩ដង

យើងបន្តទទួលបានសំណួរមកពីអ្នកស្តាប់ ដែលប្រឈមនឹងផែនការណ៍អានព្រះគម្ពីរប្រចាំឆ្នាំ។ សំណួរនេះបានមកពីលោក រុង។ «ជំរាបសួរលោកគ្រូ។ តាមរយៈរដូវកាលផ្សេងៗនៃជីវិតរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំបានទទួលការប៉ះពាល់ជាច្រើនតាមរយៈព្រះគម្ពីរ និងតាមរយៈសៀវភៅផ្សេងៗ ជាពិសេសគឺសៀវភៅរបស់លោកគ្រូ។ សម្រាប់ឆ្នាំខាងមុខនេះ តើខ្ញុំអាចរក្សាតុល្យភាពនៃការអានព្រះគម្ពីរជាមួយនឹងសៀវភៅផ្សេងៗទៀតបានដោយរបៀបណា? ជាពិសេស បើខ្ញុំមានពេលតែមួយម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ដើម្បីអាន។ ដូច្នេះ តាមយោបល់របស់លោកគ្រូ តើខ្ញុំគួរបែងចែកពេលវេលាយ៉ាងណារវាងការអានព្រះគម្ពីរ និងការអានសៀវភៅផ្សេងៗ?»

តើគួរអានសៀវភៅណា?

នោះជារបៀបមួយយ៉ាងល្អជាក់លាក់ក្នុងការសួរ។ លោកអ្នកមានពេលមួយម៉ោង លោកអ្នកមានព្រះគម្ពីរ ហើយនិងសៀវភៅផ្សេងៗទៀត—សូមប្រាប់ថា តើខ្ញុំត្រូវធ្វើអ្វី។ អស្ចារ្យណាស់! នេះក៏ជាគំនិតដែលប្រថុយណាស់ដែរ។ វាគឺពិតជាប្រថុយណាស់ក្នុងការប្រាប់នរណាម្នាក់អំពីរបៀបបែងចែកពេលវេលារបស់ពួកគាត់រវាងព្រះគម្ពីរ—គឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ—និងសៀវភៅផ្សេងៗទៀត។ ខ្ញុំនឹងផ្តល់ជាឱវាទជាក់លាក់នៅបន្តិចទៀត។ ប៉ុន្តែ ដំបូងខ្ញុំមានគំនិតមួយចំនួនសិន។

នៅពេលដែលខ្ញុំអានសំណួរនេះ ខ្ញុំមិនដឹងច្បាស់ថា តើគាត់មានសៀវភៅអ្វីខ្លះទេ ដែលគាត់មាននៅក្នុងគំនិតរបស់គាត់។ តើគាត់សួរអំពីការអានព្រះគម្ពីរ ធៀបនឹងការអានសៀវភៅ «វឌ្ឍនភាពនៃធម្មយាត្រា» ឬ «ការស្គាល់ព្រះ» របស់លោកគ្រូ ផាកើ ឬវិទ្យាស្ថានរបស់លោកគ្រូ ខិលវិន? ឬមួយគាត់សួរអំពីការអានព្រះគម្ពីរ ធៀបនឹងការអានទស្សនាវដ្តីកីឡា ឬភូមិសាស្ត្រជាតិ ឬរឿងប្រលោមលោក ឬមួយសេចក្តីណែនាំ អំពីរបៀបក្លាយជាជាងជួសជុលគ្រឿងម៉ាស៊ីន ឬមួយលំហាត់សាលា? តើគាត់កំពុងសួរអំពីអ្វី?

ពិចារណាពីសត្វស្រមោច

សូមឲ្យខ្ញុំនិយាយអំពីការអានព្រះគម្ពីរ ធៀបនឹងការស្វែងរកចំណេះដឹងទូទៅ ដែលនៅខាងក្រៅព្រះគម្ពីរ។ ពីព្រោះខ្ញុំអាចស្រមៃអំពីមនុស្សម្នាក់និយាយថា «ពិតណាស់! ប្រសិនបើព្រះគម្ពីរគឺពិតជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអាទិករដែលបង្កើតចក្រវាលនេះមែន ចុះហេតុអ្វីលោកអ្នកមិនចំណាយពេលតែជាមួយព្រះគម្ពីរ ពេញមួយថ្ងៃ ហើយស្តាប់ព្រះ? ដ្បិតទ្រង់គឺជាព្រះ»។

ចម្លើយទៅកាន់សំណួរនេះគឺថា ព្រះគម្ពីរមិនបានប្រាប់យើងឲ្យធ្វើបែបនេះនោះទេ៖ «ទៅមើលស្រមោចចុះ [ឱមនុស្សខ្ជិលច្រអូសអើយ] ចូរពិចារណាផ្លូវទាំងប៉ុន្មានរបស់វា ហើយមានប្រាជ្ញាឡើង» (សុភាសិត ៦:៦)។ នៅក្នុងរបៀបមួយទៀតគឺ បិទព្រះគម្ពីររបស់ខ្លួន ហើយចេញទៅមើលអ្វីដែលនៅជុំវិញ ហើយរៀនអ្វីម្យ៉ាងពីលោកីយ៍នេះ។ «ចូររំពឹងគិតតែពីផ្កាឈូកនៅក្នុងបឹង» (ម៉ាថាយ ៦:២៨)។ សូមបិទព្រះគម្ពីររបស់លោកអ្នក ហើយចេញទៅពិចារណាមើលផ្កាឈូកចុះ។ ចូរពិចារណាពីសត្វស្លាបនៅលើអាកាស (ម៉ាថាយ ៦:២៦)។ សូមបិទព្រះគម្ពីររបស់លោកអ្នក ហើយចេញទៅពិចារណាមើលសត្វស្លាបនៅលើអាកាស។ កុំគ្រាន់តែអានព្រះគម្ពីរ សូមអាន និង។