ចាប់តាំងពីកំណើតពិភពលោករហូតមកដល់ឥឡូវយើងឃើញថា ព្រះជាម្ចាស់គ្រប់គ្រងលើអ្វីៗទាំងអស់ ដោយបង្កើត បន្ត និងបំពេញសេចក្តីតាំងសញ្ញា។ យើងនឹងមើលជាមួយគ្នាអំពីការដែលសាវ័ក ម៉ាថាយ បានប្រើប្រាស់កណ្ឌគម្ពីររបស់គាត់ ដើម្បីបង្ហាញការនេះ។
ពាក្យ «ព្រះគ្រីស្ទ» ក្នុងភាសាក្រិកស្មើគ្នានឹងពាក្យ «ព្រះមេស្ស៊ី» ក្នុងភាសាហេព្រើរ ដែលមានន័យថា «អង្គជ្រើសតាំង»។ តើអ្វីទៅជាមុខងាររបស់ព្រះគ្រីស្ទ ឬក៏អង្គជ្រើសតាំង? មុខងារគឺដើម្បីបំពេញ បន្តសេចក្ដីតាំងសញ្ញា និងបង្កើតសេចក្ដីតាំងសញ្ញាថ្មី។ តើព្រះគ្រីស្ទបានបំពេញសេចក្ដីតាំងសញ្ញាដូចម្ដេចខ្លះ?
បើយើងសង្ខេបព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ទាំងមូល ទាក់ទងទៅនឹងប្រធានបទនៃអង្គជ្រើសតាំង នោះយើងអាចលើកឡើងដូចតទៅ៖ ព្រះគ្រីស្ទមានតួនាទីក្នុងការបំពេញសេចក្ដីតាំងសញ្ញាជាហោរា ជាសង្ឃ និងជាស្ដេច។
ជាដំបូងយើងត្រូវកត់សម្គាល់អំពីចំណុចត្រង់ថា សាវ័ក ម៉ាថាយ (១:១-១៧) បានបែងចែកកណ្ឌគម្ពីររបស់គាត់ជាបីវគ្គ ដែលវគ្គនីមួយៗមាន១៤ជំនាន់។ ខ១៧បានសង្ខេបខ២-១៦ និងបញ្ចប់ខ១នៃជំពូក១។ ខ១ និងខ១៧បានផ្ដើម និងបញ្ចប់ដោយព្រះគ្រីស្ទ ព្រះបាទ ដាវីឌ និងលោក អ័ប្រាហាំ ដែលយើងអាចសង្ខេបដូចតទៅថា៖
ខ២-៦បានរៀបរាប់ចាប់តាំងពីជំនាន់លោក អ័ប្រាហាំ ដល់ព្រះបាទ ដាវីឌ
ខ៧-១២បានរៀបរាប់ចាប់តាំងពីព្រះបាទ ដាវីឌ ដល់គ្រានិរទេស
ខ១៣-១៦បានរៀបរាប់ចាប់តាំងពីគ្រានិរទេសដល់គ្រាព្រះគ្រីស្ទ
វគ្គទី១ និងវគ្គទី២នៃ១៤ជំនាន់ដំបូងក្នុងខ២-៦ និងខ៧-១២មានរយៈពេល ១១៥០ ឆ្នាំបានកន្លងផុតទៅ។ ហើយសាវ័ក ម៉ាថាយ បានដកស្រង់ឈ្មោះចេញពីកណ្ឌគម្ពីរ ១របាក្សក្សត្យ ១:២៨, ៣៤; ២:១-១៥; ៣:១០-១៥ និងកណ្ឌគម្ពីរនាងរស់ ៤:១៨-២២។ វគ្គទី២នៃ១៤ជំនាន់ក្នុងខ៧-១២ មានរយៈពេល ៤០០ ឆ្នាំបានកន្លងផុតទៅ។ សាវ័ក ម៉ាថាយ បានដកស្រង់ឈ្មោះចេញពីកណ្ឌគម្ពីរ ១របាក្សត្រ ៣:១០-១៥។ ក្នុងវគ្គទី៣នៃ១៤ជំនាន់ពីគ្រានិរទេសដល់គ្រាព្រះគ្រីស្ទក្នុងខ១៣-១៦ យើងឃើញថាមានរយៈពេល ៦០០ ឆ្នាំបានកន្លងផុតទៅ ហើយសាវ័ក ម៉ាថាយ បានដកស្រង់ឈ្មោះទាំងនោះចេញពីកណ្ឌគម្ពីរ ១របាក្សក្រ ៣:១៥-១៦ (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ពង្សាវតារក្សត្រ ២៤-២៥; យេរេមា ២២; ២៩; ៣៩-៤៣; ៥២; កណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ទាំងមូល; អេសេគាល ១៧ និងកណ្ឌគម្ពីរ ២របាក្សក្សក្រ ៣៦)។
តើសាវ័ក ម៉ាថាយ បានលើកឡើងអំពីការដែលព្រះអង្គគ្រប់គ្រងតាមរយៈការរក្សាសេចក្តីតាំងសញ្ញារបស់ទ្រង់ក្នុងរបៀបណា ឬក៏តាមបុគ្គលណា?
លោក អ័ប្រាហាំ (ខ១-២)
តើសេចក្តីតាំងសញ្ញារបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាមួយនឹងលោក អ័ប្រាហាំ បានបញ្ជាក់អំពីអ្វីខ្លះ? កណ្ឌគម្ពីរ លោកុប្បត្ដិ ១២:២ មានចែងដូចតទៅ៖ «យើងនឹងបង្កើតជាតិសាសន៍មួយដ៏ធំពីអ្នក យើងនឹងឲ្យពរអ្នក ហើយធ្វើឲ្យអ្នកមានឈ្មោះល្បី ដើម្បីឲ្យអ្នកបានជាទីបញ្ចេញពរដល់មនុស្សទាំងឡាយ» (សូមអានបន្ថែម៖ លោកុប្បត្ដិ ១៥; ១៨; ២២; ២៥។ល។)។ យើងអាចសង្ខេបថា ខគម្ពីរនេះបានបង្ហាញអំពីការបង្កើតសេចក្តីតាំងសញ្ញារបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាមួយនឹងលោក អ័ប្រាហាំ ដែលមានរួម៖ ពូជពង្ស ព្រះពរ និងព្រំដែនទឹកដី។
Score 0
ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន
មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0
មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។
មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។
ប៉ុន្តែ យើងដឹងហើយថាលោក អ័ប្រាហាំ មិនបានបំពេញសេចក្តីថាសញ្ញានេះទេ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាយើងត្រូវការមានបុគ្គលម្នាក់ទៀត ដែលអាចបំពេញ និងបន្តសេចក្តីតាំងសញ្ញាបាន។
វគ្គទី២នៃ១៤ជំនាន់ក្នុងខ៧-១២ក៏បង្ហាញយើងអំពីការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ក្នុងការព្រះអង្គមិនគ្រាន់តែបង្កើតសេចក្ដីតាំងសញ្ញាជាមួយលោក អ័ប្រាហាំ ប៉ុណ្ណោះនោះទេ ប៉ុន្តែទ្រង់ក៏បានបន្តធ្វើសេចក្តីតាំងសញ្ញាមួយទៀតជាមួយនឹងស្ដេច ដាវីឌ ផងដង។
ស្ដេច ដាវីឌ (ខ១, ៦)
តាមរយៈឈ្មោះរបស់ ស្ដេច «ដាវីឌ» ក្នុងខ១ យើងដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់ក៏បានបន្តធ្វើសេចក្តីតាំងសញ្ញាជាមួយស្ដេច ដាវីឌ។ វគ្គទី២នៃ១៤ជំនាន់ក្នុងខ៧-១២ មានរយៈពេល ៤០០ ឆ្នាំ។ ហើយសាវ័ក ម៉ាថាយ បានដកស្រង់ឈ្មោះចេញពីកណ្ឌគម្ពីរ ១របាក្សត្រ ៣:១០-១៥។ លោកអ្នកក៏អាចអានបន្ថែមទៀតនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១&២សាំយូអែល; ១&២ពង្សាវតារក្សត្រ; ១&២របាក្សត្រ; អេសាយ; អេសេគាល ដែលមានរៀបរាប់ទាក់ទងទៅនឹងស្ដេចនានា។
តើសេចក្តីតាំងសញ្ញារបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាមួយនឹងស្ដេច ដាវីឌ មានអ្វីខ្លះ? កណ្ឌគម្ពីរ ២សាំយ៉ូអែល ៧:៥-១៦ បានរៀបរាប់អំពីការដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើការតាំងសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយនឹងស្ដេច ដាវីឌ ហើយអ្នកនិពន្ធបានសរសេរដូចតទៅថា៖ «…នោះវង្សា និងរាជ្យរបស់ឯងនឹងបានតាំងជាប់នៅចំពោះឯង ជាដរាបតទៅ បល្ល័ង្កឯងនឹងបានខ្ជាប់ខ្ជួននៅ ជារៀងរាបដរាបទៅ» (៧:១៦)។ សេចក្ដីតាំងសញ្ញាមួយនេះដែលព្រះជាម្ចាស់បានបន្តធ្វើជាមួយនឹងស្ដេច ដាវីឌ មានរួមដូចតទៅ៖ ពូជពង្ស ព្រះពរ ព្រំដែនទឹកដី និងព្រះបាទស្ដេច [ណាអង្គមួយ] ដែលនឹងនៅអស់កល្បជានិច្ច។
ប៉ុន្តែ យើងដឹងហើយថាស្ដេច ដាវីឌ ក៏បានបរាជ័យក្នុងការបំពេញសេចក្ដីតាំងសញ្ញាដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើទៅកាន់លោក អ័ប្រាហាំ ហើយស្ដេច ដាវីឌ ក៏បានបរាជ័យក្នុងនាមជាអង្គដែលព្រះជាម្ចាស់បានបន្តសេចក្ដីតាំងសញ្ញាជាមួយផងដែរ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាយើងត្រូវការមានស្ដេចមួយអង្គផ្សេងទៀតដែលនឹងអាចបំពេញ បន្ត ក៏ដូចជាបង្កើតសេចក្ដីតាំងសញ្ញាថ្មីណាមួយទៀតជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់។
ហើយនេះឯងគឺជាមូលហេតុចម្បងដែលសាវ័ក ម៉ាថាយ បាននិពន្ធកាន់គម្ពីរដំណឹងល្អរបស់គាត់ ដើម្បីឲ្យយើងឃើញអំពីការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីឲ្យយើងឱបក្រសោបព្រះយេស៊ូវជាស្ដេចនៃជីវិតរបស់យើង។
គ្រានិរទេស
នៅក្នុងគ្រានិរទេស យើងក៏ឃើញអំពីការដែលព្រះអង្គ មិនគ្រាន់តែនៅរក្សាសេចក្តីតាំងសញ្ញារបស់ទ្រង់ជាមួយនឹងលោក អ័ប្រាហាំ និងស្ដេច ដាវីឌ ទោះបើពួកគាត់មិនបានបំពេញ ឬក៏បានបន្តសេចក្ដីតាំងសញ្ញារបស់ព្រះជាម្ចាស់ឲ្យបានជោគជ័យក៏ដោយ ប៉ុន្តែព្រះអង្គក៏ថែមទាំងបង្កើតសេចក្តីតាំងសញ្ញាថ្មីមួយទៀតដែរ។
ក្នុងវគ្គទី៣នៃ១៤ជំនាន់ពីគ្រានិរទេសដល់គ្រាព្រះគ្រីស្ទក្នុងខ១៣-១៦ យើងឃើញថាមានរយៈពេល ៦០០ ឆ្នាំ។ ហើយសាវ័ក ម៉ាថាយ បានដកស្រង់ឈ្មោះទាំងនោះចេញពីកណ្ឌគម្ពីរ ១របាក្សក្រ ៣:១៥-១៦ (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ពង្សាវតារក្សត្រ ២៤-២៥; យេរេមា ២២; ២៩; ៣៩-៤៣; ៥២; កណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ទាំងមូល; អេសេគាល ១៧ និងកណ្ឌគម្ពីរ ២របាក្សក្សក្រ ៣៦)។
នៅក្នុងគ្រាស្ងប់ស្ងាត់ យើងសង្កេតឃើញថា មានរយៈពេល ៤០០ ឆ្នាំដែលព្រះជាម្ចាស់មិនបានមានព្រះបន្ទូលមកកាន់មនុស្សលោកឡើយ។ នេះជាគ្រាដែលពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានក្លាយជាពួកឈ្លើយនៅប្រទេសផ្សេងៗ។ ទោះបីនៅក្នុងគ្រាស្ងៀមស្ងាត់ក៏ព្រះអង្គនៅតែកំពុងធ្វើការ។
តើការតាំងសេចក្ដីសញ្ញាថ្មីមួយនោះមានអ្វីខ្លះ? កណ្ឌគម្ពីរ យេរេមា ៣១:៣១-៣៤ មានចែងថា «…នឹងមានគ្រាមកដល់ដែលយើងតាំងសញ្ញាថ្មីនឹងពួកវង្សអ៊ីស្រាអែល និងពួកវង្សយូដា មិនមែនតាមសេចក្ដីសញ្ញាដែលយើងបានតាំងជាមួយបុព្វបុរសរបស់គេ នៅគ្រាដែលយើងបានដឹកដៃគេចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមកនោះ…យើងនឹងដាក់ក្រឹត្យវិន័យរបស់យើងនៅខាងក្នុងខ្លួនគេ ទាំងចារឹកទុកក្នុងចិត្តគេ នោះយើងនឹងធ្វើជាព្រះដល់គេ ហើយគេនឹងបានជាប្រជារាស្ត្ររបស់យើង» (ខ៣១, ៣២, ៣៣)។
ហើយកណ្ឌគម្ពីរ អេសេគាល ជំពូក៣៦-៣៧ បានលើកឡើងថា ព្រះជាម្ចាស់នឹងដកចិត្តថ្មចេញ ហើយដាក់ចិត្តសាច់ឈាមនៅក្នុងមនុស្សលោកវិញ។ បើយើងនិយាយសង្ខេបទៅ៖ ការតាំងសេចក្ដីសញ្ញាថ្មីនៅគ្រានិរទេសនេះ យើងឃើញថាពួកមនុស្សលោកនឹងមាន៖ ១. បេះដូងថ្មី ២. បោះបង់អំពើបាបចោល ៣. និងបានផ្ដើមទំនាក់ទំនងថ្មីជាមួយព្រះជាម្ចាស់វិញ។
ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ពង្សាវតារក្សត្រ ខ្សែទី២ ជំពូក២៣-២៥ និងកណ្ឌគម្ពីរយេរេមាជំពូក២៨ យើងឃើញថាស្ដេច យេកូនាស ត្រូវបានស្ដារឡើងវិញ ដោយចេញពីគុក ហើយរស់នៅជាសេរីក្នុងប្រទេសដែលទ្រង់កំពុងជាប់ជាឈ្លើយ។ ទោះបើមើលទៅ ការជាប់គុកក្នុងផ្ទះ ដោយមានសេរីភាពបែបនេះហាក់បីដូចជាមិនសូវជារឿងសំខាន់ប៉ុន្មានក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែអាចដឹងផងដែរថា នេះគឺជាសេចក្ដីសង្ឃឹមដល់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលដែរ។
ព្រះជាម្ចាស់នៅតែ ក៏ដូចជាបាន ហើយនឹងនៅបន្តសម្រេចផែនការនៃសេចក្តីតាំងសញ្ញារបស់ទ្រង់ ក្នុងពេលវេលារបស់ទ្រង់ មិនថាយើងស្ថិតនៅក្នុងកាលៈទេសៈនៃជីវិតបែបណាក៏ដោយ។
ហេតុអ្វីបានជាការតាំងសេចក្តីសញ្ញាសំខាន់ក្នុងជីវិតយើង?
បងប្អូនអើយ ទោះបើពេលខ្លះ យើងឃើញហាក់បីដូចជាមានអារម្មណ៍ថា ព្រះជាម្ចាស់មិនមានបន្ទូលមកកាន់យើងក៏ដោយ ឬក៏ថាព្រះអង្គនៅស្ងៀម ខ្ញុំចង់លើកទឹកចិត្តបងប្អូនថាក៏ព្រះអង្គនៅតែកំពុងរក្សាសេចក្តីសន្យារបស់ទ្រង់ផងដែរ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមិនគ្រាន់តែបានបំពេញ និងបន្តសេចក្ដីតាំងសញ្ញាប៉ុណ្ណោះទេ ព្រះអង្គក៏បានបង្កើតសេចក្ដីតាំងសញ្ញាថ្មីមួយទៀត ដែលសង់លើសេចក្ដីតាំងសញ្ញាជាមួយនឹងលោក អ័ប្រាហាំ និងស្ដេច ដាវីឌ ហើយសេចក្ដីតាំងសញ្ញាថ្មីមួយនេះមានរួម៖ ពូជពង្សនៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែល និងសាសន៍ដទៃ ព្រះពរ (អេសាយ ៤២; ៤៩; លូកា ២:៣២; កិច្ចការ ១៣) ព្រំដែនទឹកដី ព្រះបាទស្ដេចយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធផងដែរ។
ខ្ញុំចង់លើកទឹកចិត្តបងប្អូនថា ព្រះអង្គកំពុងតែធ្វើការ ហើយព្រះអង្គក៏នឹងបន្តធ្វើការ។ ដូច្នេះ ចូរយើងទាំងអស់គ្នាទុកចិត្តលើទ្រង់ ដោយដឹងថាព្រះអង្គនឹងបំពេញសេចក្តីសន្យារបស់ទ្រង់។
«ដ្បិតទោះបើមានសេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏នៅសុទ្ធតែជា "បាទ" ក្នុងទ្រង់ ហើយ "អាម៉ែន" ក្នុងទ្រង់ដែរ សំរាប់នឹងចំរើនសិរីល្អដល់ព្រះ ដោយសារយើងរាល់គ្នា» (២កូរិនថូស ១:២០)។
កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។
