«ដើម្បីឲ្យគ្រប់ទាំងសាសន៍នៅផែនដីបានដឹងថា ព្រះហស្តនៃព្រះយេហូវ៉ាមានព្រះចេស្ដា ប្រយោជន៍ឲ្យឯងរាល់គ្នាបានកោតខ្លាចដល់ព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯង ជាដរាបតទៅ»
(យ៉ូស្វេ ៤:២៤)។
តើខគម្ពីរនេះទាក់ទងនឹងបេសកកម្មពិភពលោកដោយរបៀបណា?
មកដល់ពេលនេះ យើងឃើញការដែលព្រះអង្គបានញែកទន្លេ យ័រដាន់ និងសមុទ្រក្រហម ក្នុងរបៀបដ៏អស្ចារ្យធំមួយ ទាក់ទងនឹងការដែលព្រះអង្គកំពុងតែធ្វើការជាមួយនឹងរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ដែលទ្រង់បានធ្វើ ដើម្បីឲ្យពួកគាត់អាចដើរឆ្លងកាត់បាន។ នេះគឺជាអត្ថន័យមាត្រា៖ ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់ញែកសមុទ្រក្រហម? ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់ញែកទន្លេ យ័រដាន់ ក្នុងរបៀបដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ និងអស្ចារ្យ? ព្រះអង្គបានធ្វើការនោះ ដើម្បីឲ្យមនុស្សជាតិទាំងអស់លើផែនដីអាចឃើញព្រះហត្ថដ៏ពេញដោយព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់បាន។ និងដើម្បីឲ្យពួកគេអាចកោតខ្លាចដល់ព្រះអង្គដ៏ជាព្រះរបស់ខ្លួន អស់កល្បជានិច្ច។
ព្រះកិត្តិយសរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅគ្រប់ទីកន្លែង
អ្វីដែលខគម្ពីរនោះកំពុងតែលើកឡើងគឺជាគោលបំណងមួយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ក្នុងការដែលសាសន៍អ៊ីស្រាអែលចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ ហើយចូលទៅក្នុងទឹកដីសន្យា ដោយសារព្រះអង្គបានប្រើព្រះហស្តដែលពេញដោយព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ ក្នុងការញែកសមុទ្រ និងទន្លេ៖ គឺដើម្បីឲ្យមនុស្សគ្រប់ជាតិសាសន៍ដឹងអំពីការនោះ។ ព្រះយេហូវ៉ា ដែលជាព្រះរបស់សាសន៍អ៊ីស្រាអែល គឺជាព្រះដែលមានពេញទៅដោយព្រះចេស្ដា។ នេះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំចង់មានន័យ ទាក់ទងទៅនឹងបេសកកម្ម។ កណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកតម្កើង ៩៦:៣ បានចែងថា «ចូរថ្លែងប្រាប់ពីសិរីល្អទ្រង់ នៅកណ្ដាលអស់ទាំងសាសន៍» ហើយខគម្ពីរនេះក៏ជាប្រធានបទជាច្រើនក្នុងសន្និបាត។ ប្រធានបទគឺ៖ ព្រះអង្គកំពុងតែប្រកាសសិរីល្អរបស់ទ្រង់នៅកណ្ដាលអស់ទាំងសាសន៍។ ព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះដែលធ្វើបេសកកម្ម។
តាំងពីដើមមក បន្ទាប់ពីមនុស្សបានធ្លាក់ក្នុងអំពើបាប គឺព្រះជាម្ចាស់បានដំណើរការនៃការប្រោសលោះចាប់ផ្ដើម ព្រះអង្គបានគិតអំពីជាតិសាសន៍នានា។ ទោះបីជាទ្រង់បានជ្រើសរើសផ្ដោតលើសាសន៍អ៊ីស្រាអែល អស់រយៈពេល ២០០០ ឆ្នាំក៏ដោយ ក៏ព្រះអង្គនៅបានគិតដល់សាសន៍ដទៃផងដែរ។ ពីព្រោះព្រះអង្គបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់លោក អ័ប្រាហាំ ថា «អញនឹងបង្កើតនគរ១យ៉ាងធំពីឯង អញនឹងឲ្យពរដល់ឯង ទាំងលើកឈ្មោះឯងជាធំផង ឯងនឹងបានធ្វើជាទីបញ្ចេញពរដល់មនុស្សទាំងឡាយ» (លោកុប្បត្ដិ ១២:២)។ នៅពេលដែលព្រះអង្គជ្រើសរើសសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ហើយចាប់ផ្ដើមធ្វើការអស្ចារ្យក្នុង និងសម្រាប់សាសន៍អ៊ីស្រាអែល គឺព្រះអង្គតែងតែបានធ្វើការទាំងនោះលើឆាកពិភពលោក ដោយមានព្រះហឫទ័យចង់ឲ្យសាសន៍ដទៃឃើញសិរីល្អរបស់ទ្រង់ដែរ។
ប្រសិនបើលោកអ្នកត្រឡប់ទៅមើលក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ និក្ខមនំ ១៤ នៅពេលដែលពួកគាត់កំពុងតែចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ នោះលោកអ្នកនឹងឃើញថាព្រះអង្គបានលើកឡើងនៅក្នុង ១៤:៤ ដូចតទៅ៖ «នោះអញនឹងបណ្ដាលឲ្យផារ៉ោនមានចិត្តរឹងទទឹងឡើង ហើយទ្រង់នឹងដេញតាម តែអញនឹងបានកិត្តិសព្ទ ដោយសារផារ៉ោននឹងពួកទ័ពទ្រង់ទាំងប៉ុន្មាន ហើយពួកសាសន៍អេស៊ីព្ទនឹងដឹងថា អញជាព្រះយេហូវ៉ាពិត គេក៏ធ្វើសម្រេចដូច្នោះ។
Score 5
ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន
មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0
មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។
មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។
សំណួរសួរថា៖ នៅពេលដែលព្រះអង្គបានធ្វើការនោះ នៅពេលដែលព្រះអង្គបានបង្ហាញសិរីល្អរបស់ទ្រង់ឲ្យអ្នកស្រុកអេស៊ីព្ទឃើញ តើនោះគ្រាន់តែជាអ្វីដែលទ្រង់មានក្នុងព្រះចិន្តារបស់ទ្រង់មែនឬ ឬក៏ថាទ្រង់ក៏បានគិតថា ដំណឹងនេះក៏នឹងសាយភាយគ្រប់ទីកន្លែង ហើយមនុស្សទាំងអស់ក៏នឹងដឹងថា ព្រះយេហូវ៉ាគឺជាព្រះដ៏ពិតដែរឬទេ? ហើយអ្នកខ្លះ តាមរយៈព្រះគុណ និងបែរទៅរកព្រះពិត ហើយទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះ ហើយនោះគឺជាគោលបំណងនៃបេសកកម្ម។
អ្វីដែលខ្ញុំបានគិតដល់នោះគឺនាង រ៉ាហាប។ កណ្ឌគម្ពីរ ហេព្រើរ ១១:៣១ បានលើកឡើងថា «ដោយសារជំនឿ នោះនាងរ៉ាហាប ជាស្រីសំផឹង» នាង រ៉ាហាប កំពុងតែរស់នៅក្នុងទីក្រុងយេរីខូរ ដែលហៀបនឹងត្រូវបំផ្លាញចោល ខណៈពេលដែលសាសន៍អ៊ីស្រាអែលកំពុងតែឆ្លងទន្លេយ័រដាន់ «ដោយសារជំនឿ នោះនាងរ៉ាហាប...មិនបានវិនាសទៅ ជាមួយនឹងពួកអ្នករឹងចចេសឡើយ ពីព្រោះនាងបានទទួលពួកឈ្លបលប ដោយមេត្រីចិត្ត»។
ទាក់ទងនឹងកណ្ឌគម្ពីរ ហេព្រើរ ១១:៣១ សំណួររបស់ខ្ញុំគឺសួរថា៖ ហេតុអ្វីបានជានាងធ្វើដូច្នោះ? ហេតុអ្វី?
ការដែលនាង រ៉ាហាប កោតខ្លាចព្រះយេហូវ៉ា
ហើយនេះជាចម្លើយ៖ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ យ៉ូស្វេ ២:៩ នាង រ៉ាហាប បាននិយាយទៅកាន់ពួកឈ្លបលបថា «ខ្ញុំដឹងថាព្រះយេហូវ៉ាបានប្រទានស្រុកនេះ ដល់អ្នករាល់គ្នាហើយ ១ទៀតសេចក្ដីស្ញែងខ្លាចរបស់អ្នករាល់គ្នា បានធ្លាក់មកលើយើងដែរ ឯអ្នកស្រុកទាំងប៉ុន្មាន គេនឹងរលាយបាត់ចេញពីមុខអ្នករាល់គ្នាទៅ»។ តើគាត់ដឹងអំពីការនោះដោយរបៀបណា? ខ១០បានប្រាប់យើងដូចតទៅ៖ «ដ្បិតយើងបានឮពីការ ដែលព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ធ្វើឲ្យទឹកសមុទ្រក្រហមរីងទៅ នៅមុខអ្នករាល់គ្នា ក្នុងកាលដែលចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមក ហើយពីការដែលអ្នករាល់គ្នាបានធ្វើ ដល់ស្ដេចសាសន៍អាម៉ូរីទាំង២អង្គ នៅខាងនាយទន្លេយ័រដាន់នោះដែរ គឺដល់ស៊ីហុនហើយនឹងអុក ដែលអ្នករាល់គ្នាបានបំផ្លាញអស់រលីងទៅ»។
ព្រះជាម្ចាស់បានគិតអំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់នាង រ៉ាហាប នៅពេលដែលព្រះអង្គញែកសមុទ្រក្រហម។ នេះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំចង់មានន័យ។ នៅពេលដែលខ្ញុំលើកឡើងថា ការសរសើរព្រះជាម្ចាស់ទាក់ទងទៅនឹងសិរីល្អរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ ក្នុងការសង្គ្រោះរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ គឺជាសកម្មភាពនៃការធ្វើបេសកកម្ម កេរ្តិ៍ឈ្មោះដែលទ្រង់នឹងទទួលបានចេញពីទង្វើនោះ គឺដើម្បីនាំឲ្យមនុស្សដូចជានាង រ៉ាហាប ឲ្យបន្ទាបខ្លួននៅចំពោះព្រះយេហូវ៉ា ដោយឈប់បន្តបះបោរទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះដ៏ពិត ហើយឲ្យឱបក្រសោបទ្រង់ និងទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះ។
លោកគ្រូបានចែកចាយអំពីផែនការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការបង្ហាញសិរីល្អរបស់ទ្រង់ទៅកាន់សាសន៍ដទៃ ពោលគឺការប្រកាសអំពីព្រះនាមទ្រង់។
កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។
