វាកើតឡើងចេញពីរឿងដ៏តូចតាចតែប៉ុណ្ណោះដែលបណ្ដាលឲ្យខ្ញុំច្រឡោតបែបនេះ។ វាមិនទាក់ទងទៅនឹងអំពើបាបដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ ឬក៏ការផិតក្បត់ដ៏គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម ដែលបណ្ដាលឲ្យយើងខ្ញុំមានការងឿងឆ្ងល់អំពីគាត់នៅក្នុងចិត្តគំនិតនោះទេ។ វាគ្រាន់តែជារឿងដ៏តូចតាចមួយប៉ុណ្ណោះ ជារឿងដែលទំនងមិនមែនជាអំពើបាបផង។
ពើបាបមានភាពរឹងរូសដែលធ្វើឲ្យយើងមានការភ្ញាក់ផ្អើល និងមានការខកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ ជីវិតជាគ្រីស្ទបរិស័ទគឺជាជីវិតមួយដែលកាន់តែជោគជ័យទៅលើអំពើបាប ប៉ុន្តែទោះបើយើងមានអំណរអរជាច្រើនប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែមានការខកចិត្តជាច្រើនដែរ ហើយទោះបើមានជ័យជម្នះជាច្រើនក៏នៅមានការបរាជ័យជាច្រើនដែរ។ ទោះបើយើងបានសម្លាប់អំពើបាបជាច្រើនក៏ដោយ ក៏នៅមានអំពើបាបជាច្រើនទៀតនោះដែរ។
ចំណុចមួយនៃអំពើបាបដែលបន្តធ្វើឲ្យយើងខ្ញុំទាល់គំនិត ហើយខកចិត្តគឺទាក់ទងទៅនឹងចំណុចដែលយើងខ្ញុំមិនអាចគិតឲ្យបានជាប់លាប់ ហើយធ្វើការវិនិច្ឆ័យឲ្យបានត្រឹមត្រូវអំពីទឹកចិត្តនៃមូលហេតុរបស់បុគ្គលណាម្នាក់។ ទំនងវាមិនទាក់ទងនឹងការគិតអំពីទឹកចិត្តនៃមូលហេតុរបស់គេប៉ុន្មានទេ ប៉ុន្តែទាក់ទងនឹងការដែលយើងខ្ញុំសន្មតអំពីពួកគេវិញ។ យើងខ្ញុំពិតជាមានភ្ញាក់ផ្អើលមែនទែនទាក់ទងនឹងទំនោរនៃការសន្មតយ៉ាងអាក្រក់ៗដែលចេញពីគំនិតរបស់យើងខ្ញុំទៅលើអ្នកដទៃ ជាពិសេសទៅកាន់អស់អ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើល្អៗជាច្រើនសម្រាប់យើងខ្ញុំ។
យើងខ្ញុំបានរៀបការជាមួយនឹង អេលីន (Aileen) ដែលជាប្រពន្ធរបស់យើងខ្ញុំលើសជាង ១៤ ឆ្នាំហើយឥឡូវនេះ។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ គាត់បានស្រឡាញ់ មានភាពស្មោះត្រង់ ពេញដោយក្តីមេត្តា និងមាននូវរាល់ចំណុចដែលប្ដីគ្រប់គ្នាអាចនឹងចង់បានពីប្រពន្ធរបស់ខ្លួន។ គាត់បានបង្កើតកូនបីនាក់សម្រាប់យើងខ្ញុំ បានទ្រទ្រង់យើងខ្ញុំនៅរាល់គ្រប់កាលៈទេសៈនៃការផ្លាស់ប្ដូរការងារ បានអត់ទ្រាំនឹងអំពើបាបរបស់យើងខ្ញុំ ព្រមទាំងបានអធិស្ឋានសម្រាប់យើងខ្ញុំក្នុងរាល់ចំណុចពិបាកៗ បានជួយយើងខ្ញុំឲ្យក្លាយជាបុរសម្នាក់ដែលក្រុមជំនុំអាចហៅថាជាគ្រូគង្វាលរបស់ពួកគេបាន។ ប៉ុន្តែ ក្នុងពេលវេលាតែមួយភ្លែត ក្នុងពេលតែមួយពព្រិចភ្នែកតែប៉ុណ្ណោះ ពេលដែលគាត់បានធ្វើនូវអ្វីមួយដែលមិនជាការសប្បាយចិត្តដល់យើងខ្ញុំ យើងខ្ញុំក៏បានច្រឡោតឡើងហាក់បីដូចជាថា គាត់មិនដែលបានស្រឡាញ់យើងខ្ញុំទាល់តែសោះ ហាក់បីដូចជាថាគាត់បានប្រព្រឹត្តចំពោះយើងខ្ញុំតែអ្វីដែលជាការមើលងាយតែប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងរំពេចនោះយើងខ្ញុំបែរជាមិនទទួលស្គាល់នូវរាល់ឆ្នាំទាំងអស់ដែលគាត់បានស្រឡាញ់យើងខ្ញុំ បានលះបង់សម្រាប់យើងខ្ញុំ ហើយបែរជាសន្មតថា ឥឡូវនេះគាត់កំពុងតែទាស់ប្រឆាំងនឹងយើងខ្ញុំទៅវិញ ដោយស្វែងរកតែប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនសម្រាប់គាត់ជាជាងសម្រាប់យើងខ្ញុំ ឲ្យយើងខ្ញុំឈឺចាប់ជាជាងក្នុងការជួយយើងខ្ញុំ។ តែមួយរំពេចនោះយើងខ្ញុំបែរជាបោះបង់នូវរាល់ភស្តុតាងនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់គាត់ចោល ហើយបែរទៅជាបង្ហាញនូវឥរិយាបថហាក់បីដូចជាគាត់បានស្អប់យើងខ្ញុំទៅវិញ។
វាកើតឡើងចេញពីរឿងដ៏តូចតាចតែប៉ុណ្ណោះដែលបណ្ដាលឲ្យខ្ញុំច្រឡោតបែបនេះ។ វាមិនទាក់ទងទៅនឹងអំពើបាបដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ ឬក៏ការផិតក្បត់ដ៏គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម ដែលបណ្ដាលឲ្យយើងខ្ញុំមានការងឿងឆ្ងល់អំពីគាត់នៅក្នុងចិត្តគំនិតនោះទេ។ វាគ្រាន់តែជារឿងដ៏តូចតាចមួយប៉ុណ្ណោះ ជារឿងដែលទំនងមិនមែនជាអំពើបាបផង។ វាទាក់ទងទៅនឹងការយឺតយ៉ាវនៅពេលដែលយើងខ្ញុំចង់ទៅមុនម៉ោង។ វាទាក់ទងទៅនឹងការសួរសំណួរ ដើម្បីឲ្យកាន់តែយល់ច្បាស់នៅពេលដែលយើងខ្ញុំចង់បន្តទៅមុខទៀត។ វាទាក់ទងទៅនឹងអាទិភាពដែលគាត់ឲ្យលើខុសគ្នាពីអាទិភាពរបស់យើងខ្ញុំ។ ហើយនៅក្នុងរំពេចនោះ យើងខ្ញុំបែរជាភ្លេចនូវប្រវត្តិរបស់យើង បែរជាភ្លេចនូវលក្ខណៈសម្បត្តិរបស់គាត់ ព្រមទាំងភ្លេចថាមូលដ្ឋានរបស់គាត់គឺសម្រាប់ប្រយោជន៍យើងខ្ញុំ ហើយយើងខ្ញុំបែរជាជឿថា គាត់ហើយនឹងយើងខ្ញុំគឺជាខ្មាំងសត្រូវនឹងគ្នាទៅវិញ។ គាត់បានធ្វើឲ្យយើងខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្ត ហេតុដូច្នេះហើយប្រាកដណាស់គាត់ពិតជាស្អប់យើងខ្ញុំមែន។ យើងខ្ញុំបានឆ្លើយតបដោយប្រព្រឹត្តនូវឥរិយាបថដ៏គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម។ ពេលខ្លះ ឥរិយាបថនេះត្រូវបានបង្ហាញឡើងជាពាក្យពេចន៍អសុរោះ ឬក៏ការមានឥរិយាបថដែលមិនសមរម្យ ហើយពេលខ្លះទៀតវាក៏ត្រូវបានបង្ហាញឡើងក្នុងការមិននិយាយស្ដីដាក់គាត់ ឬក៏ការរអ៊ូរទាំជាដើម។
Score 0
ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន
មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0
មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។
មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។
យើងខ្ញុំបានដឹងថា យើងខ្ញុំមិនមែនតែជាបុគ្គលតែម្នាក់ដែលតយុទ្ធក្នុងរបៀបនេះឡើយ ហើយបើយើងខ្ញុំនិយាយឲ្យចំៗទៅ ជាដំបូងយើងខ្ញុំបានឃើញអំពើបាបនេះក្នុងអ្នកដទៃ ហើយបន្ទាប់មកទើបយើងខ្ញុំបានឃើញក្នុងជីវិតរបស់យើងខ្ញុំផ្ទាល់តែម្ដង។ គ្រូគង្វាលគ្រប់ៗរូបក៏អាចលើកឡើងជាឧទាហរណ៍ដែលការនេះកើតឡើងក្នុងសមាជិកនៃក្រុមជំនុំរបស់គាត់ ដែលពួកគាត់បានបម្រើជាច្រើនឆ្នាំ បានអធិស្ឋានសម្រាប់ ហើយក៏បានលះបង់ជាច្រើន តែសមាជិកបែរជាទាស់នឹងគាត់ពេលដែលពួកគេមិនសប្បាយចិត្ត (ហើយស្របគ្នានោះដែរ គាត់ក៏ទំនងជាទាស់ប្រឆាំងយ៉ាងឆាប់រហ័សមកវិញស្មើនឹងពួកគេដែរ ពេលដែលគាត់មានអារម្មណ៍ថា កំពុងតែស្ថិតនៅក្រោមការគំរាមកំហែង)។ ឪពុកម្ដាយគ្រប់ៗរូបក៏មានរឿងស្រដៀងគ្នានេះដែរ ទាក់ទងនឹងពេលដែលកូនរបស់គាត់បានឆ្លើយតបយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយបានបំភ្លេចនូវក្ដីស្រឡាញ់ និងការលះបង់របស់ឪពុកម្ដាយខ្លួនជាច្រើនឆ្នាំ ហើយក៏បែរជាទាស់ប្រឆាំងនឹងឪពុកម្ដាយទៅវិញ។
យើងខ្ញុំពិតជាស្អប់ឥរិយាបថបែបនេះក្នុងខ្លួនឯងណាស់។ យើងខ្ញុំស្អប់អំពើបាបនេះណាស់។ យើងខ្ញុំបានសង្កេតឃើញថា មូលហេតុចម្បងនេះហើយ ទាក់ទងទៅជាមួយនឹងការស្រឡាញ់ ឬក៏ការមិនស្រឡាញ់។ យើងខ្ញុំក៏ដឹងដែរថា នៅមានអំនួតបានលាយឡំក្នុងចំណុចណាមួយ ហើយក៏នៅមានអំពើបាបណាផ្សេងៗទៀតលាយឡំផងដែរ ប៉ុន្តែចំណុចគោលគឺអំពីសេចក្ដីស្រឡាញ់។ យើងខ្ញុំដឹងដោយសារកណ្ឌគម្ពីរ ១កូរិនថូស ១៣:៧ បានប្រាប់យើងខ្ញុំដូចតទៅ៖ «សេចក្ដីស្រឡាញ់គ្របបាំងទាំងអស់ ជឿទាំងអស់ សង្ឃឹមទាំងអស់ ហើយទ្រាំទ្រទាំងអស់» (គកម)។ នេះហើយគឺជាសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលគួរដំណើរការនៅក្នុងទំនាក់ទំនងរបស់យើង។ វាបំផ្លាស់បំប្រែយើងខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យឥឡូវនេះយើងខ្ញុំអាចសន្មតអំពីទឹកចិត្តល្អៗ ជាជាងអំពីទឹកចិត្តអាក្រក់ៗ ហើយឥឡូវនេះយើងខ្ញុំអាចឆ្លើយតបដោយមានសង្ឃឹមជាជាងមន្ទិលសង្ស័យ។ ប៉ុន្តែ ការឆ្លើយតបរបស់យើងខ្ញុំបានបង្ហាញថា សេចក្ដីស្រឡាញ់មិនទាន់បានដំណើរការនៅក្នុងចរិតលក្ខណៈរបស់យើងខ្ញុំរហូតដល់ចំណុចនេះនៅឡើយទេ។
យើងខ្ញុំស្រឡាញ់ប្រពន្ធយើងខ្ញុំណាស់។ យើងខ្ញុំស្រឡាញ់ប្រពន្ធរបស់យើងខ្ញុំខ្លាំងជាងការដែលយើងខ្ញុំអាចគិតថាវាអាចទៅរួចបានទៀតផង ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក្ដីក៏អំពើបាបមួយនេះបានបង្ហាញជាភស្តុតាងថាយើងខ្ញុំស្រឡាញ់គាត់តិចណាស់ ពោលគឺតិចជាងអ្វីដែលយើងខ្ញុំអាចធ្វើបាន ឬក៏ទំនងជាតិចជាងអ្វីដែលយើងខ្ញុំអាចគិតថាយើងខ្ញុំធ្វើបានទៅទៀត។ ប្រសិនបើយើងខ្ញុំពិតជាស្រឡាញ់គាត់យ៉ាងខ្លាំង ហើយយ៉ាងល្អប្រសើរមែន នោះយើងខ្ញុំនឹងទទួលជឿនូវរាល់អ្វីៗ និងមានសង្ឃឹមនូវរាល់អ្វីៗដែរ។ ក្នុងមួយរំពេចពេលដែលយើងខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្ត នោះយើងខ្ញុំនឹងមិនសន្មតអំពីទឹកចិត្តដ៏អាក្រក់នៃមូលហេតុរបស់គាត់នោះទេ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញនឹងសន្មតអំពីអ្វីដែលល្អៗវិញ។ ក្នុងពេលដែលយើងខ្ញុំកំពុងតែងឿងឆ្ងល់ ក្ដីសង្ឃឹមនឹងកើតមានឡើងជាជាងការស្អប់ យើងខ្ញុំនឹងបង្ហាញការជឿទុកចិត្តលើគាត់ជាជាងកំហឹង។ ប៉ុន្តែ ជារឿយៗ ក្ដីស្រឡាញ់ប្រភេទនេះគឺតែងតែមានការខ្វះខាត។
នេះគឺជាពេលវេលាដែលថា ការគិតអំពីដំណឹងល្អគឺជាជំនួយដ៏សំខាន់។ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំគិតអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះយើងខ្ញុំឃើញអំពីគំរូដ៏អស្ចារ្យនៃក្ដីស្រឡាញ់ក្នុងទង្វើដ៏អស្ចារ្យនៃក្ដីស្រឡាញ់។ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំសម្លឹងមើលក្ដីស្រឡាញ់មួយនេះ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំគិតអំពីក្ដីស្រឡាញ់មួយនេះ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំសញ្ជឹងគិតលើវា ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំយកអត្ថប្រយោជន៍របស់វាមកដាក់លើខ្លួនឯង នោះជាលទ្ធផលយើងខ្ញុំក៏អាចលូតលាស់ក្នុងការស្រឡាញ់ដែរ។ សេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទបានក្លាយជាសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់យើងខ្ញុំ ហើយអត្ថប្រយោជន៍នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទក៏បានក្លាយជាអត្ថប្រយោជន៍របស់យើងខ្ញុំដែរ។ ទ្រង់បានបំផ្លាស់បំប្រែយើងខ្ញុំ។
នៅពេលដែលយើងខ្ញុំគិតអំពីឈើឆ្កាងនោះយើងខ្ញុំឃើញថាយើងខ្ញុំមិនទាន់អាចចេះស្រឡាញ់ដល់កម្រិតនោះបានទេ ពីព្រោះយើងខ្ញុំមិនទាន់បានយល់អំពីរបៀបដែលថាព្រះជាម្ចាស់បានស្រឡាញ់យើងខ្ញុំខ្លាំងប៉ុណ្ណានៅឡើយ។ ហេតុដូច្នេះហើយ យើងខ្ញុំក៏នៅតែបន្តសម្លឹងមើលទៅឯឈើឆ្កាងម្ដងហើយម្ដងទៀត។
កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។
