តើយើងមានអស្ថេរភាពខាងហិរញ្ញវត្ថុនៅក្នុងការរៀបការមែនទេ?

អាពាហ៍ពិពាហ៍តំណាងឲ្យឱកាសមួយនៅក្នុងការតយុទ្ធ ដើម្បីសេចក្ដីជំនឿជាមួយគ្នា រួមទាំងគ្រាលំបាកខាងហិរញ្ញវត្ថុទាំងឡាយផង...

១៩ មករា ២០២៥អានរយៈពេល ៨ នាទី

មើល១០៨ដង

ថ្ងៃនេះ យើងបានទទួលសំបុត្រមួយមកពីប្អូនប្រុសម្នាក់ឈ្មោះ រ៉ៃយា មកក្នុងកម្មវិធីយើងថា៖ «ជម្រាបសួរលោកគ្រូ! តើបញ្ហាខ្វះខាតថវិកាគឺជាហេតុផលផ្ទាល់គ្រប់គ្រាន់ នៅក្នុងការពន្យារពេលគូស្នេហ៍វ័យក្មេងពីការរៀបការ និងពន្យារពេលការភ្ជាប់ពាក្យរបស់ពួកគេក្នុងរយៈពេលដ៏វែងមែនទេ? សំណួរនេះសន្មតថាកត្តាផ្សេងទៀតទាំងអស់គឺ "ទៅ"៖ ទាំងសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទ ក្រុមជំនុំនៅក្នុងតំបន់យល់ព្រមលើការផ្គូផ្គង ឪពុកម្តាយយល់ព្រមចំពោះទំនាក់ទំនង និងភាពបរិសុទ្ធខាងផ្លូវអារម្មណ៍ និងផ្លូវភេទត្រូវបានគោរពជាដើម។ តើលោកគ្រូនឹងនិយាយអ្វីទៅកាន់ប្ដីប្រពន្ធនេះដែរ?

ជាទូទៅ ខ្ញុំនឹងនិយាយថា៖ ខ្ញុំពេញចិត្តនឹងការទុកចិត្តព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់បំណងព្រះទ័យរបស់ព្រះអង្គ និងសមត្ថភាពរបស់ទ្រង់នៅក្នុងការជួយគូស្នេហ៍វ័យក្មេងមួយគូឲ្យសម្រេចធ្វើវាបាន នៅក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ។ ម្យ៉ាងទៀត ខ្ញុំប្រហែលជាកំពុងខិតឆ្ពោះទៅ «សូមសម្រេចចិត្តចុះ សាកប្រថុយមើល៍។ រៀបការតែម្ដងទៅ»។ ប៉ុន្តែ នេះគឺជាសំណួរខ្លះៗ ដែលខ្ញុំនឹងសួរ។

ជាដៃគូជាជាងអ្នកផ្គត់ផ្គង់

តើបុរសម្នាក់នោះមានសមត្ថភាពចិញ្ចឹមខ្លួនឯង និងប្រពន្ធរបស់គាត់ដែរឬទេ? ខ្ញុំគិតថា គាត់គួរតែចង់ធ្វើបែបនោះ ហើយគាត់គួរតែព្យាយាមធ្វើបែបនោះ។ ខ្ញុំគិតថា វាគឺជាផ្នែកមួយនៃការហៅគាត់ជាមេដឹកនាំ ជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់ និងតួនាទីរបស់គាត់ ក្នុងនាមជាបុរស។ ប៉ុន្តែ ប្រហែលជាមានហេតុផលល្អដែលគាត់មិនអាចធ្វើបាន។ ឧទាហរណ៍៖ គាត់ប្រហែលជាអាចមានពិការភាព។ គាត់ប្រហែលជាទាហានចូលនិវត្តន៍ម្នាក់ដែលបានរងរបួសបានត្រលប់មកផ្ទះវិញ ហើយគាត់មិនអាចធ្វើការងារដែលគាត់ធ្លាប់ធ្វើ ដើម្បីរកប្រាក់ចំណូលបានទៀតនោះទេ។ ឥឡូវនេះ វាប្រហែលជារឿងបណ្តោះអាសន្ន ហើយប្រពន្ធវ័យក្មេងអាចនឹងចូលខ្លួនមក ហើយនាំពួកគេឆ្លងកាត់គ្រាដ៏លំបាកនោះដោយធ្វើការងារផ្ទាល់ខ្លួនរបស់នាង។ ឬវាអាចជាអចិន្ត្រៃយ៍។ ហើយនាងរៀបការជាមួយគាត់នោះដោយដឹងពីហេតុផលណាមួយ គាត់នឹងមិនអាចធ្វើអ្វីទាំងអស់ដែលគាត់ចង់ធ្វើ ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារនោះទេ ។ ហើយនាងនឹងគោរពភាពជាបុរសរបស់គាត់តាមរបៀបផ្សេងទៀត គាត់នឹងទទួលបន្ទុកតែមួយគត់របស់គាត់ជាមេដឹកនាំតាមរបៀបផ្សេងទៀត។ នាងប្រហែលជាអាចរកលុយបានច្រើនជាងគាត់ក្នុងស្ថានភាពបែបនោះ ហើយពួកគេនឹងចាប់ដៃគ្នាបង្កើតអាពាហ៍ពិពាហ៍នេះ ឲ្យដំណើរការបាន។

វាអាចនឹងល្អសម្រាប់យើងនៅក្នុងការរម្លឹកខ្លួនរបស់យើងថា សម្រាប់សង្គមភាគច្រើន—ជាពិសេសផ្នែកកសិកម្ម—ជាច្រើនសតវត្សរ៍មុន វាត្រូវបានបង្កើតនៅក្នុងតួនាទីនៃអាពាហ៍ពិពាហ៍ ដែលវាគឺជាការចែករំលែក ភាពជាដៃគូរជំនួញ ដែលប្រកបដោយផលិតភាព។ កសិដ្ឋានដំណើរការបានដោយសារ គាត់ និងនាង និងកូនៗ និងកូនឈ្នួលបានធ្វើកិច្ចការរបស់ពួកគេ។ បើអ្នកណាម្នាក់គេចវេះពីកាតព្វកិច្ច នោះជំនួញនោះនឹងត្រូវបរាជ័យ។ មនុស្សគ្រប់គ្នាបានធ្វើការ។ វាមិនដូចជាកាលដែលនាងគ្រាន់តែមើលរឿងភាគនោះទេ។ ខ្ញុំដឹងថានោះជារឿងខុសកាលសម័យ ប៉ុន្តែនាងបានចូលរួមយ៉ាងពេញលេញនៅក្នុងផ្នែកនៅក្នុងស្រុកនៃអាជីវកម្មនេះហៅថា៖ «កសិដ្ឋាន ហើយវាចាំបាច់សម្រាប់នាង ដើម្បីក្លាយជាផ្នែកមួយនៃអាជីវកម្មនោះ។