ជីវិតពិបាកណាស់ តែ «ព្រះអង្គល្អ»
ពពួកនៃការរងទុក្ខទំនងជាអាចនាំឲ្យមានភាពងងឹតចំពោះពន្លឺអស់មួយរយៈ ប៉ុន្តែសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់នៅស្ថិតស្ថេរជាដរាប ហើយក៏មិនចេះផុតដែរ។
304 មើល2 ចែករំលែក
ស្វែងរក
ស្វែងរកក្នុងបណ្ណសារ ឬមើលអត្ថបទថ្មីៗខាងក្រោម។
ពពួកនៃការរងទុក្ខទំនងជាអាចនាំឲ្យមានភាពងងឹតចំពោះពន្លឺអស់មួយរយៈ ប៉ុន្តែសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់នៅស្ថិតស្ថេរជាដរាប ហើយក៏មិនចេះផុតដែរ។
«ប៉ុន្តែ យើងម្នាក់ៗបានទទួលព្រះគុណ តាមខ្នាតអំណោយទានរបស់ព្រះគ្រីស្ទរៀងៗខ្លួន។ ហេតុនេះបានជាមានសេចក្ដីថ្លែងទុកថា៖ «ពេលព្រះអង្គបានយាងឡើងទៅស្ថានខ្ពស់ ព្រះអង្គបានចាប់ពួកឈ្លើយនាំទៅជាឈ្លើយ ហើយបានប្រទានអំណោយទានដល់មនុស្ស»។ (តើពាក្យ «ព្រះអង្គបានយាងឡើងទៅ» មានន័យដូចម្តេច? តើព្រះអង្គមិនបានយាងចុះទៅស្ថានទាបក្រោមដីដែរទេឬ? ព្រះអង្គដែលយាងចុះទៅនោះ ជាព្រះអង្គដដែល ដែលបានយាងឡើងផុតអស់ទាំងជាន់នៅស្ថានសួគ៌ ដើម្បីឲ្យព្រះអង្គបានបំពេញគ្រប់ទាំងអស់)។
ដ្បិតអាថ៌កំបាំងនៃអំពើទទឹងច្បាប់ កំពុងតែមានសកម្មភាពហើយ ប៉ុន្តែអ្នកដែលឃាត់ឃាំងវានៅពេលនេះ នឹងបន្តឃាត់ឃាំងរហូតត្រឹមតែពេលដែលត្រូវថយចេញទៅប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនោះ អាទទឹងច្បាប់នឹងលេចមក ដែលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវនឹងបំផ្លាញវា ដោយខ្យល់ដែលចេញពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះអង្គ ហើយឲ្យវាវិនាសដោយរស្មីដ៏រុងរឿងនៅពេលព្រះអង្គយាងមក។ អាទទឹងច្បាប់នោះនឹងមកដោយអំណាចរបស់អារក្សសាតាំង ដោយប្រើគ្រប់ទាំងអំណាច ទីសម្គាល់ ការអស្ចារ្យក្លែងក្លាយ និងដោយគ្រប់ទាំងការបោកបញ្ឆោតដ៏អាក្រក់គ្រប់បែបយ៉ាង ដល់អស់អ្នកដែលកំពុងតែវិនាស ព្រោះគេមិនព្រមស្រឡាញ់សេចក្ដីពិត ដើម្បីឲ្យខ្លួនបានសង្គ្រោះទេ» (២ថែស្សាឡូនីច ២:៣-១០ គកស)។
តើសត្រូវរបស់អាចសម្លាប់អ្នកដែរឬទេ បើអ្នកមិនសម្លាប់វាជាមុន?
យើងជាមនុស្សដែលសូនចេញពីធូលីដី និងពេញដោយអំពើបាបយើងប្រឈមមុខនឹងសេចក្តីល្បួងដ៏គួរឲ្យអស់ខ្លាច៖ គឺការពឹងលើខ្លួនឯង។ មិនថាយើងខ្សាយ និងមានកំណត់ត្រាអំពើបាបច្រើនប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏យើងឃើញថា ខ្លួនយើងនៅតែមានការល្បួងជាញឹកញយឲ្យពឹងខ្លួនយើងក្នុងការរកជំនួយ។
តើលោកអ្នកដែលគិតឬទេអំពីការលូតលាស់ខាងព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់អនាគតស្វាមី ឬភរិយារបស់អ្នក?
នេះគឺជាសំណួរដ៏ល្អមួយ។ យើងធ្លាប់លឺថា ការសំឡាប់ ការព្យាបាទជីវិត ការលួច លនិងល គឺជាអំពើបាប។ មនុស្សគិតថា អំពើបាបទាក់ទងទៅនឹងការប្រព្រឹត្តិមិនត្រឹមត្រូវទាំងកាយ វាចា ចិត្ត។ ក្នុងន័យនេះ មនុស្សគិតទៀតថា បើគេប្រព្រឹត្តិបានល្អឥតខ្ចោះទាំងកាយ វាចា ចិត្ត នោះគេគ្មានបាបឡើយ។ យ៉ាងហោចណាស់ បើគេព្យាយាមធ្វើអោយល្អ នោះអំពើបាបរបស់គេមិនធ្ងន់ធ្ងរពេកទេ។
គ្រូគង្វាលគ្រប់រូបប្រឈមនឹងបញ្ហាដែលសមាជិកលែងមកថ្វាយបង្គំ ឬក៏ត្រូវបានល្បួងឲ្យលែងមកថ្វាយបង្គំជាមួយរាស្ដ្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ស្ទើរតែគ្រប់ពេល ព្រះវិហារសុទ្ធតែមានសមាជិកមួយចំនួនស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់នៃការដាច់ឆ្ងាយដូចនេះ ហើយមិនយូរមិនឆាប់ពួកគេនឹងលែងចូលរួមក្នុងជីវិតនៃក្រុមជំនុំជាមិនខាន។
