ការនិយាយពីដំណឹងល្អ
643 មើល236 ចែករំលែក
ប្រភេទអត្ថបទ
កំណត់ហេតុបណ្ដាញ
«ជំនឿមិនមែនជាមូលដ្ឋាននៃការដែលព្រះជាម្ចាស់ព្រមទទួលយើងនោះទេ តែព្រះគ្រីស្ទវិញទេដែលជាមូលដ្ឋានរបស់យើង»។
កាតព្វកិច្ចមួយរបស់ពួកជំនុំ គឺធ្វើជាឧបករណ៍សម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ប្រើ ដើម្បីជួយឲ្យរាស្ត្ររបស់ទ្រង់រីកចម្រើនក្នុងព្រះគុណ។
ឧទាហរណ៍៖ គ្រូខុសឆ្គងខ្លះនៅក្រុមជំនុំកាឡាទីបាននិយាយថា ដើម្បីបានសង្គ្រោះ សាសន៍ដទៃមិនមែនគ្រាន់តែត្រូវជឿលើព្រះគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះទេ គឺត្រូវតែទទួលការកាត់ស្បែកផងដែរ។
ដូច្នេះ ជំនឿដ៏ពិត គឺតែងតែផ្អែកលើសេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលមានក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។ នេះហើយគឺជាចំណុចដែលសំខាន់។
ការផ្សាយដំណឹងល្អ គឺជាការនិយាយចេញជាពាក្យសម្ដី ហើយជាការចែកចាយដំណឹង។
យើងខ្ញុំយល់ថា លោកអ្នកមិនចាំបាច់ត្រូវការចេះភាសាក្រិកនោះទេ ដើម្បីឲ្យយល់ច្បាស់ខគម្ពីរនេះឡើយ ហើយលោកអ្នកក៏មិនចាំបាច់ត្រឡប់ទៅជួបសាវ័ក ថូម៉ាស វិញឡើយ ទោះបីបើការទៅជួបនោះអាចជាជំនួយដល់លោកអ្នកក៏ដោយ។
តាមពិតទៅ យោងតាមព្រះគម្ពីរ ស្ថានសួគ៌គឺជាទីកន្លែងសម្រាប់អស់អ្នកដែលជឿព្រះគ្រីស្ទ (យ៉ូហាន ១៤:១-៣; ១៧:២៤; ២កូរិនថូស ៥:១; ភីលីព ៣:២០; កូឡូស ១:៥; ១ថែស្សាឡូនីច្ច ៤:១៧; ហេព្រើរ ៣:១) ហើយពួកក្រុមដូចគ្នានេះដែរក៏នឹងទៅនៅឯផែនដីថ្មី (២ពេត្រុស ៣:១៣; វិវរណៈ ២១:១-៤)។
នេះគឺជាគ្រាប់កាំភ្លើងរបស់លោកអ្នក—សេចក្ដីពិតដែលព្រះជាម្ចាស់បានសម្រេច ហើយនិងចំណេះដឹងដែលព្រះអង្គបានប្រទានដល់លោកអ្នកតាមរយៈព្រះគុណរបស់ទ្រង់។
ប៉ុន្តែមើលទៅយើងហាក់បីដូចជាមិនទាន់មានការទាស់ប្រឆាំងនឹងអ្នកចែកចាយគ្រឿងញៀននោះនៅឡើយទេ។ តើអ្នកណាជាអ្នកចែកចាយ? ចម្លើយគឺ៖ ឪពុកម្ដាយផ្ទាល់តែម្ដង។
រាល់គ្រប់អ្វីៗដែលយើងមានគឺសុទ្ធតែមកពីព្រះអង្គ ហើយនិងរាល់គ្រប់អ្វីៗដែលយើងថ្វាយទៅកាន់ព្រះអង្គវិញ គឺជាការដែលយើងថ្វាយនូវអ្វីដែលព្រះអង្គឲ្យយើងតែប៉ុណ្ណោះ។
ព្រះគម្ពីរមរមនបានបង្រៀនថា មានតែមនុស្សដែលល្ងីល្ងើតែប៉ុណ្ណោះដែលនឹងលើកឡើងថា មានព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធគឺ គ្រប់គ្រាន់ហើយ ដែលយើងមិនត្រូវការព្រះបន្ទូលផ្សេងៗទៀត។
