ហេតុផល១២យ៉ាង សម្រាប់បុណ្យណូអែល
«ឯចោរ វាមកប្រយោជន៍តែនឹងលួច សម្លាប់ ហើយបំផ្លាញប៉ុណ្ណោះ តែឯខ្ញុំវិញ ខ្ញុំបានមក ដើម្បីឲ្យវារាល់គ្នាមានជីវិត ហើយឲ្យមានជីវិតនោះពេញបរិបូរផង» (យ៉ូហាន ១០:១០)
ស្លាក
«ឯចោរ វាមកប្រយោជន៍តែនឹងលួច សម្លាប់ ហើយបំផ្លាញប៉ុណ្ណោះ តែឯខ្ញុំវិញ ខ្ញុំបានមក ដើម្បីឲ្យវារាល់គ្នាមានជីវិត ហើយឲ្យមានជីវិតនោះពេញបរិបូរផង» (យ៉ូហាន ១០:១០)
យើងអាចនិយាយបានថា ការបង្រៀនមិនសមរម្យសម្រាប់ស្ត្រី គឺជាការបង្រៀននៅក្នុងបរិបទបង្រៀនបុរស ឬរបៀបដែលបង្អាប់ដល់ការត្រាស់ហៅបុរសឲ្យទទួលខុសត្រូវចម្បងសម្រាប់ការបង្រៀន និងការដឹកនាំ។
យើងគ្រាន់តែអះអាងថា ភាពជាស្ត្រីនិយមមិនមានការធានាលើសពីទំនាក់ទំនងរបស់យើងនោះទេ។
បញ្ហានៅត្រង់ថា តើមានស្ត្រីណាម្នាក់បានបម្រើ ជាមួយនឹងសាវ័ក ប៉ុល នៅក្នុងព័ន្ធកិច្ចបានបំពេញតួនាទី ដែលមិនសមស្រប ហើយបានដាក់ដែនកំណត់លើភាពចាស់ទុំរបស់បុរសទេ? ចម្លើយចំពោះសំណួរនេះ គឺ គ្មានទេ។ យើងប្រហែលជាអាចលើកឧទាហរណ៍អំពីស្ត្រីសំខាន់ៗពីរនាក់ នៅក្នុងព័ន្ធកិច្ចរបស់សាវ័ក ប៉ុល។
ដូច្នេះ ការចុះចូលគ្នាទៅវិញទៅមកមិនមែនមានន័យថា ចុះចូលគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងសណ្ឋានដូចគ្នានោះទេ។ ការចុះចូលគ្នាទៅវិញទៅមកនោះ មិនធ្វើការដឹកនាំរបស់ព្រះគ្រីស្ទលើក្រុមជំនុំមានភាពអន់ខ្សោយ ហើយក៏មិនគួរធ្វើមានការសម្របសម្រួលដល់ការដឹកនាំរបស់ប្ដីលើប្រពន្ធរបស់គាត់ផងដែរ។
លោក កាល់វិន ជាមនុស្សមានឥទ្ធិពលម្នាក់ ប៉ុន្តែក៏ជាម្នាក់ដែលជួបសេចក្ដីល្បងលយ៉ាងច្រើនផងដែរ។ មកដល់សព្វថ្ងៃនេះ មានមនុស្សជាច្រើននៅតែចោទប្រកាន់គាត់ថា គាត់បានដុតមនុស្សឲ្យស្លាប់ទាំងរស់។ គាត់គឺជាបុគ្គលដែលមានអំណរម្នាក់។
ឧបមាថាលោកអ្នកភ្ញាក់ពីគេងនៅពេលព្រឹក ហើយលោកអ្នកបានព្យាយាមធ្វើជាគ្រីស្ទបរិស័ទដ៏ល្អដោយអានព្រះគម្ពីរ មុនចេញទៅធ្វើការ។ ខ្ញុំគិតថានេះគឺជាការព្យាយាមដ៏ល្អ...
ដូច្នេះ ចូរយកគំរូតាមសាវ័ក ប៉ុល ចុះ។ ចូរស្គាល់ខ្លួនយើង ស្គាល់បេសកកម្មធំបំផុតរបស់យើង។ ហើយក៏កុំឲ្យភ័យខ្លាចនឹងវិញ្ញាណអាក្រក់ ដ្បិតយើងជាកូនព្រះ ជាសាសន៍ស្ថានសួគ៌ ជាទូតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយយើងមិនមែនជារបស់លោកីយ៍នេះទេ។
អត្ថបទបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់លាស់ទាក់ទងនឹងការដឹកនាំរបស់បុរសនៅក្នុងក្រុមជំនុំផ្ទាល់គឺ នៅកណ្ឌគម្ពីរ ១ធីម៉ូថេ ២:១១-១៥; ១កូរិនថូស ១១:២-១៦; ១៤:៣៤-៣៦។ លើសជាងនេះទៅទៀត ទំនាក់ទំនងនៅក្នុងព្រះគម្ពីររវាងក្រុមគ្រួសារ និងក្រុមជំនុំបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថា ភាពជាអ្នកដឹកនាំរបស់ស្វាមីនៅឯផ្ទះ សបញ្ជាក់ពីភាពជាអ្នកដឹកនាំចម្បងខាងឯវិញ្ញាណរបស់បុរសនៅក្នុងក្រុមជំនុំផងដែរ។
នៅពេលយើងសម្លឹងមើលទៅលើការធ្វើការបង្កើតសិស្សដល់ពួកកូនៗវ័យជំទង់របស់យើងនៅផ្ទះ យើងមានអារម្មណ៍ថា យើងមិនពូកែគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការពន្យល់ព្រះបន្ទូលក្នុងរបៀបនេះទេ ហើយបារម្ភថា យើងមានចំណុចខ្វះខាតទាក់ទងលើចំណុចនេះ ឬយ៉ាប់ជាងនេះទៀត យើងអាចនឹងបង្រៀនពួកគេមិនបានត្រឹមត្រូវក៏ថាបាន។ ក្នុងការបង្ហាត់បង្រៀនដល់កុមារៗ តើលោកគ្រូណែនាំឲ្យប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រដូចគ្នា ដែលលោកគ្រូបានធ្វើដូចនៅក្នុងថ្នាក់វិភាគបទគម្ពីរដែរឬទេ? ឬក៏លោកគ្រូណែនាំឲ្យប្រើវិធីសាស្ត្រផ្សេងទៀតក្រៅពីនេះ? តើឪពុកម្ដាយរបស់ក្មេងៗវ័យជំទង់ អាចបង្ហាត់បង្រៀនដល់កូនៗរបស់ពួកគេដោយរបៀបណា ដើម្បីឲ្យដូចជាអ្វីដែលបានបង្រៀននៅថ្នាក់វិភាគលើបទគម្ពីរ»?
នាងខ្ញុំបានសួរគ្រូគង្វាលម្នាក់ក្នុងចំណោមគ្រូគង្វាលទាំងនោះអំពីការនេះ គាត់និយាយថាពួកគេមិនបានកំពុងបង្រៀនអ្វីផ្ទុយព្រះគម្ពីរនោះទេ ពួកគាត់គ្រាន់តែសម្រេចចិត្តថា មិននិយាយចំៗអំពីអំពើបាបតែប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគាត់ចង់ផ្ដោតទៅលើសេចក្ដីស្រឡាញ់នៃព្រះយេស៊ូវ និងការទទួលយកមនុស្សមានបាប។ ជាដំបូង ពេលស្ដាប់ទៅមិនអីទេសម្រាប់ខ្ញុំ វាគ្រាន់តែជាការប្រឹងប្រែងទាក់ទាញមនុស្សជាច្រើនឲ្យចូលមកក្រុមជំនុំ។ ទន្ទឹមគ្នានេះដែរ ពួកគាត់មិនបានត្រេកអរនឹងការប្រែចិត្ត និងការស្ដាប់បង្គាប់ទេ។ តើលោកគ្រូគិតយ៉ាងម៉េចអំពីពួកជំនុំដែលមិនបានអធិប្បាយទាស់ប្រឆាំងនឹងអំពើបាបជាក់លាក់ណាមួយ?»
កណ្ឌគម្ពីរម៉ាថាយជំពូក១៨ ប្រាប់ពីរបៀបនៅក្នុងការដើរតាមជំហានទាំងឡាយនោះ។ ជំហានទាំងបួននៃការដាក់វិន័យបានបង្កើតឡើង ដើម្បីរក្សាក្រុមជំនុំដ៏បរិសុទ្ធ និងគ្មានស្នាមប្រលាក់ ខណៈដែលការទាំងនោះមិនបានប្រែចិត្តត្រឡប់ទៅកាន់ព្រះយេស៊ូវវិញ។