លុយៗៗៗ
ទោះបើថា ព្រះគម្ពីរបានបង្គាប់ឲ្យយើងថ្វាយក៏ដោយ ក៏យើងនៅអាចថ្វាយដោយមានសេរីភាព មិនមែនស្ថិតក្រោមការបង្ខិតបង្ខំឡើយ។
ល្បីៗ
អត្ថបទដែលមានអ្នកអានច្រើន និងអត្ថបទដែលក្រុមការងារជ្រើសរើស។
ទោះបើថា ព្រះគម្ពីរបានបង្គាប់ឲ្យយើងថ្វាយក៏ដោយ ក៏យើងនៅអាចថ្វាយដោយមានសេរីភាព មិនមែនស្ថិតក្រោមការបង្ខិតបង្ខំឡើយ។
«បើអ្នកណាមិនស្រឡាញ់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ ឲ្យអ្នកនោះត្រូវបណ្តាសាចុះ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់ទ្រង់យាងមក»។ (១កូរិនថូស ១៦:២២)
ព្រះយេហូវ៉ា ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ពាក្យសំដីរបស់ឯងរាល់គ្នា បានទាស់នឹងអញជាខ្លាំង ទោះបើយ៉ាងនោះក៏ឯងរាល់គ្នាថា យើងបាននិយាយអ្វីទាស់នឹងទ្រង់ (ម៉ាឡាគី ៣:១៣)
ការខ្វល់ខ្វាយនឹងធ្វើឲ្យយើងមិនអាចមើលឃើញភាពជាក់ស្តែង ហើយវាក៏នឹងធ្វើឲ្យយើងមិនអាចស្ដាប់ឮព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះផងដែរ។
ការនោះនាំយើងមកដល់ចំណុចពាក់កណ្ដាលទៀតក្នុងរបៀបនៃការបង្កើតសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវ ដែលក្រុមជំនុំដែលដឹកនាំដោយពួកចាស់ទុំធ្វើ។ ពួកជំនុំត្រូវការអ្នកដឹកនាំ ដើម្បីបង្រៀនពួកគេឲ្យចេះធ្វើកិច្ចការរបស់ខ្លួន។ សូមស្ដាប់អំពីអ្វីដែលសាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើង៖ «ហើយទ្រង់បានប្រទានឲ្យអ្នកខ្លះបានធ្វើ...ជាគ្រូគង្វាល ហើយខ្លះជាគ្រូបង្រៀន ប្រយោជន៍នឹងនាំឲ្យពួកបរិសុទ្ធបានគ្រប់លក្ខណ៍ឡើង សំរាប់ធ្វើការជំនួយ ហើយនឹងស្អាងរូបកាយព្រះគ្រីស្ទឡើង» (អេភេសូរ ៤:១១-១២)។ តើគ្រូគង្វាលមានតួនាទីអ្វី? ពួកគាត់បង្រៀន។ តើពួកបរិសុទ្ធអ្វី? ធ្វើកិច្ចការនៅក្នុងព័ន្ធកិច្ច។ ផ្នែកទាំងពីរនេះធ្វើការជាមួយគ្នា។
ការលូតលាស់ខាងសីលធម៌ដែលកើតឡើងដោយសារយើងជឿទុកចិត្តលើព្រះគ្រីស្ទ នោះមិនមែនហៅថា ការរាប់យើងជាសុចរិតនោះទេ។ តាមធម្មតា ព្រះគម្ពីរហៅការនោះថា ការញែកជាបរិសុទ្ធដែលជាដំណើរនៃការផ្លាស់ប្រែពីអាក្រក់ទៅល្អ។
ស្ដេច ដាវីឌ ដែលជាអ្នកនិពន្ធ ហើយក៏ជាអ្នកចម្បាំង បានសរសេរទំនុកតម្កើងជាច្រើន ដែលទំនុកតម្កើងខ្លះបានព្យាករណ៍អំពីព្រះម៊ែស៊ីដែលនឹងត្រូវយាងមក ដែលព្រះអង្គនឹងសង្គ្រោះប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ។
«រាល់ខគម្ពីរទាំងអស់ធានាអះអាងមកកាន់យើងថា ព្រះជាម្ចាស់គង់នៅជាមួយយើង ហើយថាព្រះអង្គស្រឡាញ់យើងដែរ។» (Vaneetha Rendall Risner)
«ពេលដែលយើងមិនចំណាយពេលអធិស្ឋាន នោះមានន័យថា យើងកំពុងខ្ជះខ្ជាយពេលវេលាហើយ!។» (Iain Murray)