តើអ្នកពិតជាបានរៀបការចំនឹងដៃគូជីវិត?
ប្រសិនបើលោកអ្នកមិនគិតបែបនេះទេ នោះវាអាចនឹងនាំឲ្យមានការបែកបាក់គ្នានៅក្នុងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់លោកអ្នកជាមិនខាន។
17K មើល102 ចែករំលែក3 មតិ
ប្រភេទអត្ថបទ
ប្រសិនបើលោកអ្នកមិនគិតបែបនេះទេ នោះវាអាចនឹងនាំឲ្យមានការបែកបាក់គ្នានៅក្នុងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់លោកអ្នកជាមិនខាន។
ចូរនឹកស្រមៃ ហើយអធិស្ឋាន ព្រមទាំងស្វែងរកការប្រឹក្សាពីអ្នកដទៃអំពីលក្ខណសម្បត្តិដែលលោកអ្នកគួរស្វែងរកពីបុគ្គលដែលលោកអ្នកចង់រៀបការជាមួយ ហើយចូរព្យាយាមកុំទទួលយកនូវអ្វីដែលទាបជាងក្ដីរំពឹងនោះឡើយ។ ចូរកុំស្វែងរកស្វាមី ឬក៏ភរិយាដោយពឹងលើរូបសម្រស់ខាងក្រៅឡើយ! «ស្ត្រីមានរូបស្រស់ល្អ ដែលឥតមានគំនិតមារយាទ នោះប្រៀបដូចជាក្រវិលមាសដែលពាក់នៅច្រមុះជ្រូក» (សុភាសិត ១១:២២)។
ប៉ុន្តែ ដោយព្រោះព្រះយេស៊ូវបានយកឈ្នះលើសេចក្ដីស្លាប់ នោះយើងក៏មានទំនុកចិត្តថា នៅថ្ងៃមួយយើងនឹងរស់ឡើងវិញដែរ ហើយយើងនឹងជួបព្រះយេស៊ូវ ព្រមទាំងមនុស្សដែលយើងស្រឡាញ់ជាថ្មីម្ដងទៀត។ ការដែលយើងយល់ដឹងអំពីចំណុចនេះ នោះនឹងធ្វើឲ្យយើងកែប្រែគំនិតទាំងស្រុងនៅពេលដែលយើងប្រឈមមុខជាមួយសេចក្ដីស្លាប់។
ប៉ុន្តែគាត់នឹងមិនឈប់និយាយត្រឹមនោះទេ។ គាត់នឹងបន្តទៀតថា «ប៉ុន្តែ ដោយសារសេចក្តីមេត្តាករុណា និងសេចក្តីសន្យាដ៏អស្ចារ្យរបស់ទ្រង់ ទូលបង្គំពឹងអាងលើព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានខ្ចាយជំនួសទូលបង្គំ ដោយបង់លោះបាបទូលបង្គំ ហើយបានបំពេញនូវសេចក្តីតម្រូវដ៏សុចរិត និងបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបានដកសេចក្តីក្រោធរបស់ទ្រង់ទាស់នឹងបាបទូលបង្គំចេញ»។
ការប្រឈមមុខជាមួយជម្លោះអាច ឬក៏មិនអាចបណ្ដាលឲ្យយើងមាន ឬក៏មិនមានទំនាក់ទំនងស្និទ្ធស្នាលបាន គឺអាស្រ័យលើការដែលយើងអនុវត្ត ឬមិនអនុវត្តដំណឹងល្អ។
មានមនុស្សម្នាក់មកពីប្រទេសឥណ្ឌា គាត់មិនមែនជាគ្រីស្ទបរិស័ទទេ ប៉ុន្តែគាត់បាននិយាយឃ្លាមួយ «គ្រីស្ទបរិស័ទមានសៀវភៅមួយដែលល្មមសម្រាប់បំផ្លាញលោកីយ៍នេះបាន ល្មមដើម្បីនាំសន្តិភាពទៅដល់លោកីយ៍នេះដែលសុទ្ធតែមានសង្គ្រាម ប៉ុន្តែអ្នករាល់គ្នារាប់សៀវភៅនោះហាក់ដូចជាសៀវភៅធម្មតាទៅវិញ អត់អាន អត់រៀន។»
ចូរយើងគេចវេះចេញពីភាពរវល់ ហើយព្យាយាមស្វែងរកការសម្រាកសម្រាប់ព្រលឹងវិញ្ញាណយើងវិញ។
ទោះបើយើងធ្វើការសម្រាប់មនុស្សក៏ដោយ ក៏ចៅហ្វាយដ៏ធំបំផុតដែលយើងបម្រើគឺព្រះជាម្ចាស់។
ដូច្នេះយើងត្រូវរស់នៅដោយបង្ហាញសាច់រឿងដ៏ធំរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺសាច់រឿងដែលចែងថា «ដូច្នេះ បើអ្នកណានៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ អ្នកនោះកើតជាថ្មីហើយ អ្វីៗដែលចាស់បានកន្លងផុតទៅ មើល៍ អ្វីៗទាំងអស់បានត្រឡប់ជាថ្មីវិញ!» (២កូរិនថូស ៥:១៧)។
ព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់កាត់ទម្លុះព្រលឹងដ៏រឹងចចេសរបស់យើងបានដូចកាំបិតដ៏ក្ដៅមួយយកទៅកាត់ប៊័រអញ្ចឹង។
វាជារឿងដ៏គួរឲ្យសោកស្ដាយដែលខ្ញុំជាអ្នកនិពន្ធ ក៏ធ្លាប់ធ្លយខ្លួនទៅក្នុងនិយាយដើមគេជាច្រើនដងមកហើយដែរ។
ប្រាកដណាស់ថា យើងគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែធ្លាប់ស្រមើស្រមៃចង់ក្លាយជាអ្នកមានដ៏មហាសាល មែនទេ?
