លទ្ធផលនៃការមើលរូបអាសអាភាសដែលឥតគិតថ្លៃ
ទំហំនៃគ្រោះថ្នាក់ដោយសារការមើលរូបភាព ឬក៏វីដេអូអាសអាភាស វាធំខ្លាំងណាស់។
4.6K មើល2 ចែករំលែក2 មតិ
ប្រភេទអត្ថបទ
កំណត់ហេតុបណ្ដាញ
ទំហំនៃគ្រោះថ្នាក់ដោយសារការមើលរូបភាព ឬក៏វីដេអូអាសអាភាស វាធំខ្លាំងណាស់។
មូលហេតុដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតយើងក្នុងរបៀបនេះ គឺដើម្បីឲ្យយើងយកទ្រង់ធ្វើជាអ្នកបំពេញជីវិតរបស់យើង។ យើងមិនអាចមានលក្ខណៈពេញលេញបានឡើយ ប្រសិនបើយើងគ្មានព្រះជាម្ចាស់។
តាមពិតទៅ មិត្តភក្ដិដ៏ល្អៗរបស់យើងខ្ញុំ គឺជាអ្នកដែលហ៊ានកែតម្រង់យើងខ្ញុំ នៅពេលដែលយើងខ្ញុំដេញតាមស្រឡាញ់នរណាម្នាក់។
ប៉ុន្តែគាត់នឹងមិនឈប់និយាយត្រឹមនោះទេ។ គាត់នឹងបន្តទៀតថា «ប៉ុន្តែ ដោយសារសេចក្តីមេត្តាករុណា និងសេចក្តីសន្យាដ៏អស្ចារ្យរបស់ទ្រង់ ទូលបង្គំពឹងអាងលើព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានខ្ចាយជំនួសទូលបង្គំ ដោយបង់លោះបាបទូលបង្គំ ហើយបានបំពេញនូវសេចក្តីតម្រូវដ៏សុចរិត និងបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបានដកសេចក្តីក្រោធរបស់ទ្រង់ទាស់នឹងបាបទូលបង្គំចេញ»។
ការប្រឈមមុខជាមួយជម្លោះអាច ឬក៏មិនអាចបណ្ដាលឲ្យយើងមាន ឬក៏មិនមានទំនាក់ទំនងស្និទ្ធស្នាលបាន គឺអាស្រ័យលើការដែលយើងអនុវត្ត ឬមិនអនុវត្តដំណឹងល្អ។
ក្រោយដែលពួកគាត់បានសិក្សាស្រាវជ្រាវ ក៏ដូចជាប្រមូលនូវទិន្នន័យបានយ៉ាងគ្រប់គ្រាន់ទាក់ទងនឹងដំណើរនៃអាចម៍ផ្កាយមួយនេះ បន្ទាប់មកនៅថ្ងៃទី២៩ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៦ ពួកគាត់បានអះអាងថា អាចម៍ផ្កាយនេះនឹងមិនហោះមកបុកបំផ្លាញផែនដីឡើយ។
ព្រះវរបិតាគឺជាព្រះ។ ព្រះរាជបុត្រាគឺជាព្រះ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគឺជាព្រះ។
ចំណុចមួយដែលយើងគួរធ្វើពេលដែលយើងជួបនឹងបញ្ហានោះគឺ ព្យាយាមអធិស្ឋានតាមដែលយើងអាចធ្វើបាន ហើយទោះបើយើងមិនអាចអធិស្ឋានបានយ៉ាងល្អ ក៏ព្រះជាម្ចាស់នៅយល់ ហើយទ្រង់ក៏នឹងឆ្លើយតបនឹងសេចក្ដីអធិស្ឋាននោះបានយ៉ាងល្អជាងយើងអាចអធិស្ឋានទៅទៀត។
សំណួរដ៏សំខាន់ដែលគេអាចនឹងសួរនោះគឺ៖ ហេតុអ្វីបានជាគេឆ្កាងព្រះយេស៊ូវ?
១ធីម៉ូថេ ៤:១២ ចែងថា «កុំឲ្យអ្នកណាមើលងាយអ្នក ដោយព្រោះអ្នកនៅក្មេងឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ចូរធ្វើជាគំរូដល់ពួកអ្នកជឿខាងឯពាក្យសម្ដី ការប្រព្រឹត្ត សេចក្ដីស្រឡាញ់ ជំនឿ និងសេចក្ដីបរិសុទ្ធ» (គគខ)។ ទោះបីជាលោក ធីម៉ូថេ នៅក្មេងនៅឡើយក៏ដោយ ក៏សាវ័ក ប៉ុល នៅតែលើកទឹកចិត្តគាត់ឲ្យរស់នៅដោយធ្វើជាគំរូដល់អ្នកដទៃដែរ ដើម្បីឲ្យគេឃើញ ហើយត្រាប់តាមគាត់ ពោលគឺឲ្យគាត់រស់នៅក្នុងរបៀបមួយដែលបង្ហាញថា គាត់ពិតជាមានលក្ខណៈដែលធ្វើឲ្យអ្នកដទៃចង់ត្រាប់តាម។
...ប៉ុន្តែមានអារម្មណ៍ថាឯកាជាងមុន ហើយក៏កាន់តែឃ្លាតឆ្ងាយពីដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់ថ្ងៃអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាងមុនទៀត ព្រោះលោកអ្នកបានចំណាយច្រើន ហើយក៏បានបាត់បង់ទាំងអស់ទៅហើយដែរ។
នាងមិនភ័យខ្លាចនឹងផ្លូវដែលព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅឲ្យនាងដើរនោះឡើយ។ នាងមិនភ័យខ្លាចនឹងការឈឺថ្កាត់។ នាងមិនភ័យខ្លាចថា អនាគតរបស់នាងនឹងទៅជាយ៉ាងណានោះទេ។ ហើយនាងក៏មិនភ័យខ្លាចនឹងសេចក្តីស្លាប់ ឬជ្រលងនៃសេចក្តីងងឹតនោះដែរ។
