ជំនឿរបស់ពួកមរមន
ព្រះគម្ពីរមរមនបានបង្រៀនថា មានតែមនុស្សដែលល្ងីល្ងើតែប៉ុណ្ណោះដែលនឹងលើកឡើងថា មានព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធគឺ គ្រប់គ្រាន់ហើយ ដែលយើងមិនត្រូវការព្រះបន្ទូលផ្សេងៗទៀត។
1.1K មើល4 ចែករំលែក
អ្នកនិពន្ធ
ព្រះគម្ពីរមរមនបានបង្រៀនថា មានតែមនុស្សដែលល្ងីល្ងើតែប៉ុណ្ណោះដែលនឹងលើកឡើងថា មានព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធគឺ គ្រប់គ្រាន់ហើយ ដែលយើងមិនត្រូវការព្រះបន្ទូលផ្សេងៗទៀត។
«មានពរហើយ អស់អ្នកដែលស្រេកឃ្លាននូវសេចក្ដីសុចរិត ដ្បិតអ្នកទាំងនោះនឹងបានឆ្អែត» (ម៉ាថាយ ៥:៦)
«ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់គង់នៅឆ្ងាយពីមនុស្សអាក្រក់ តែទ្រង់ស្ដាប់សេចក្ដីអធិស្ឋានរបស់មនុស្សសុចរិតវិញ» (សុភាសិត ១៥:២៩)
«ព្រះគ្រីស្ទមិនបានយាងមកផែនដី ដើម្បីឲ្យលោកអ្នករស់នៅដូចជាមនុស្សទុច្ចរិត ហើយលួចចូលស្ថានសួគ៌ពេលលោកអ្នកស្លាប់នោះឡើយ»។ (C.H. Spurgeon)
«ការអធិស្ឋានគឺជាថ្នាំបន្សាបដ៏ខ្លាំងបំផុតទាស់នឹងសេចក្ដីល្បួង»។ (Thomas Watson)
«រាល់គ្រប់ចំណុចល្អដែលមានក្នុងមនុស្សលោក គឺសុទ្ធតែមកពីព្រះជាម្ចាស់»។ (Thomas Aquinas)
ព្រះលោហិតទ្រង់គឺជាសំបុត្រដែលអនុញ្ញាតឲ្យយើងចូល ដែលព្រះលោហិតនោះគឺជាអ្វីដែលនាំឲ្យក្រុមជំនុំមានការរួបរួមគ្នាក្នុងក្ដីស្រឡាញ់។ ការនិយាយដើមអ្នកដទៃមិនមែនជាមូលដ្ឋានដែលបណ្ដាលឲ្យយើងអាចចូលក្រុមជំនុំណាមួយបានឡើយ។
«ដើម្បីឲ្យមានទស្សនៈដ៏ត្រឹមត្រូវលើរាល់គ្រប់អ្វីៗទាំងអស់ ដាច់ខាត! យើងត្រូវតែមានទស្សនៈដ៏ត្រឹមត្រូវលើព្រះជាម្ចាស់ជាមុនសិន»។ (Paul Washer)
«អ្នកជឿថា មានព្រះតែ១ នោះត្រូវហើយ ទោះទាំងពួកអារក្សក៏ជឿដូច្នោះ ព្រមទាំងព្រឺខ្លាចដែរ» (យ៉ាកុប ២:១៩)
«ចូរឲ្យអ្នករាល់គ្នាប្រព្រឹត្តតាមព្រះបន្ទូលទៅ កុំឲ្យគ្រាន់តែស្ដាប់ប៉ុណ្ណោះ ហើយបញ្ឆោតខ្លួនវិញនោះឡើយ» (យ៉ាកុប ១:២២)
«ការប្រកាសដំណឹងល្អមិនគ្រាន់តែបង្កើតឲ្យមានផលផ្លែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបង្កើតឲ្យមានជំនឿដែលនាំឲ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចទៀតផង»។ (Steven Lee)
«ការប្រែចិត្តពិតប្រាកដ គឺជាការស្អប់បាប ដែលការនោះកើតចេញពីការកោតខ្លាច និងការគោរពចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ហើយស្របគ្នាផងដែរ ក៏បង្កើតផលផ្លែជាសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នាខាងឯសេចក្ដីសុចរិត»។ (John Calvin)
