អធិស្ឋានសម្រាប់កូនៗ
ព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យយើងទូលសូមឲ្យជាក់លាក់ក្នុងសំណូមពររបស់យើង។
586 មើល3 ចែករំលែក
ស្លាក
ព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យយើងទូលសូមឲ្យជាក់លាក់ក្នុងសំណូមពររបស់យើង។
កាលយើងខ្ញុំអាយុ១៨ឆ្នាំ យើងខ្ញុំបានទទួលជឿលើព្រះយេស៊ូវ ហើយកាលនោះយើងខ្ញុំគ្រាន់តែទៅព្រះវិហារឲ្យតែមានមុខប៉ុណ្ណោះ។
នៅពេលដែលព្រះវរបិតាបានឆ្លើយតបថា «ទេ» ទៅចំពោះព្រះរាជបុត្រា។ ចម្លើយ «ទេ» នោះបានបណ្ដាលឲ្យមានប្រយោជន៍យ៉ាងល្អបំផុតនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនានា។
ប្រសិនបើយើងមាននូវប្រធានបទ ឬការរៀបរាប់អធិស្ឋានដ៏ជាក់លាក់ក្នុងពេលដែលយើងអធិស្ឋាន នោះយើងនឹងពិតជាមិនងាយមានអារម្មណ៍អណ្ដែតអណ្ដូងទៅទីណាផ្សេងទេ។
បើនិយាយឲ្យកាន់តែសាមញ្ញៗទៅ៖ ព្រះជាម្ចាស់ផ្ដល់អភ័យឯកសិទ្ធិដល់យើងក្នុងការដែលយើងមានចំណែកក្នុងព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះអង្គ។
ប៉ុន្តែ ក្នុងខណៈពេលដែលខ្ញុំគ្រាន់តែពង្រីកនូវទស្សនៈរបស់ខ្ញុំ ដោយផ្អែកទៅលើប្រវត្តិសាស្ត្រ និងភូមិសាស្ត្រនានា នោះខ្ញុំបានឃើញថា តាមពិតទៅ ខ្ញុំគឺជាអ្នកមានម្នាក់។
ដោយសារព្រះយេស៊ូវពិតជាបានមានព្រះជន្មរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញមែន នោះមានន័យថា ជំនឿរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទលើការដែលពួកគាត់ជឿក៏នឹងរស់ឡើងវិញដែរ ពោលគឺនេះមិនមែនជាជំនឿដែលគ្រាន់តែជាប៉ងប្រាថ្នានោះទេ។
ការជាសះស្បើយមិនមែនជាការដែលយើងកែប្រែចិត្តនោះឡើយ ហើយការដែលយើងកែប្រែចិត្ត ក៏មិនមែនជាការដែលយើងជាសះស្បើយនោះដែរ។
មនុស្សដែលស្រឡាញ់គ្នា ប្រាកដជានឹងស្រឡាញ់ការជុំគ្នាបរិភោគអាហារ។ ព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ថា៖ «ដូច្នេះព្រះវរបិតារបស់ខ្ញុំឲ្យនគរមួយដល់ខ្ញុំជាយ៉ាងណា ខ្ញុំនឹងឲ្យដល់អ្នករាល់គ្នាជាយ៉ាងនោះដែរ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានបរិភោគនៅតុជាមួយខ្ញុំក្នុងនគររបស់ខ្ញុំ ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងអង្គុយលើបល្ល័ង្កជំនុំជម្រះកុលសម្ព័ន្ធអ៊ីស្រាអែលទាំងដប់ពីរ» (លូកា ២២:២៩-៣០ គគខ)។
ប៉ុន្តែ ក្នុងគ្រានៃការរងទុក្ខ ព្រះជាម្ចាស់ដកការលង់ស្នេហ៍នឹងលោកីយ៍របស់យើងចេញពីចិត្តរបស់យើង ដោយជួយយើងឲ្យឱបក្រសោបទ្រង់ឲ្យអស់ពីចិត្ត។
ប្រសិនបើជីវិតលោកអ្នកមានលក្ខណៈដូចជាមនុស្សដទៃជាច្រើនទៀត នោះជីវិតលោកអ្នកក៏មានពេញទៅដោយការផ្លាស់ប្ដូរជាមិនខាន។
ការដែលយើងសួរនាំនូវសំណួរទៅកាន់កូនៗរបស់យើង ខណៈពេលដែលយើងកំពុងអានព្រះគម្ពីរ ការនោះនឹងធ្វើឲ្យពួកគេចេះមានការផ្ចង់គំនិតយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ហើយក៏នឹងជួយដល់ពួកគាត់ឲ្យយល់នូវសាច់រឿងទាំងមូល ក៏ដូចជាការជួយឲ្យពួកគាត់យល់នូវអ្វីដែលពួកគាត់បានរៀនមកអនុវត្តក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគាត់ផងដែរ។
