ចូរស្រឡាញ់ប្រពន្ធ
«បុរសរាល់គ្នាអើយ ចូរស្រឡាញ់ប្រពន្ធខ្លួន ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានស្រឡាញ់ដល់ពួកជំនុំ» (អេភេសូរ ៥:២៥)។
3K មើល15 ចែករំលែក1 មតិ
ស្លាក
«បុរសរាល់គ្នាអើយ ចូរស្រឡាញ់ប្រពន្ធខ្លួន ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានស្រឡាញ់ដល់ពួកជំនុំ» (អេភេសូរ ៥:២៥)។
ការរំពឹង៖ អ្វីមួយមិនបានកើតឡើងក្នុងពេលវេលាដែលលោកអ្នកចង់ឲ្យវាកើត ឬក៏ថាវាមិនបានកើតឡើងក្នុងកម្រិតដ៏ល្អដែលលោកអ្នករំពឹងចង់ឲ្យវាកើតឡើងនោះទេ។
ព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យឲ្យបុរស និងស្ត្រីមានភាពអរសប្បាយក្នុងការរួមភេទ ដោយស្ថិតនៅក្នុងដែនកំណត់នៃអាពាហ៍ពិពាហ៍។
ចូរញែកពេលទទួលស្គាល់វត្តមានគ្នាទៅវិញទៅមកតាមរយៈការសួរសុខទុក្ខគ្នា ការឱបថើប ឬក៏ការសួរគ្នាអំពីអ្វីៗដែលបានកើតឡើងនៅថ្ងៃនោះ។
អាពាហ៍ពិពាហ៍គឺជាការប្រទានមកពីព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលវាក្លាយជារនាំងទាស់នឹងព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ នោះមានន័យថាយើងកំពុងតែប្រើប្រាស់វាមិនបានត្រឹមត្រូវ។
សម្រង់សម្ដីរបស់លោកគ្រូ ម៉ាទិន លយឌ៍-ច្យូនស៍ (Martyn Lloyd-Jones) ពិតជាសក្ដិសមនឹងចំណុចនេះណាស់៖ «ចូរយើងកត់សម្គាល់លើពាក្យ «ស្រែកឡើង»...យើងស្រែកឡើងថា «ឱ! អ័ប្បា ព្រះវរបិតា!»។ ពាក្យនោះជាពាក្យដ៏ធ្ងន់មួយ ហើយសាវ័ក ប៉ុលបានប្រើវាចំៗទៅតាមអត្ថន័យ។ ពាក្យនេះមានន័យថា «ស្រែកឡើងយ៉ាងខ្លាំង»... វាបង្ហាញពីអារម្មណ៍ដ៏ជ្រាលជ្រៅ... ជាអារម្មណ៍ភ្លាមៗដែលកូនៗមាននៅពេលដែលឃើញឪពុក... ហើយមិនមែនគ្រាន់តែជាអារម្មណ៍ភ្លាមៗប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏បង្ហាញពីទំនុកចិត្តផងដែរ (រ៉ូម ៨:៥-១៧, ទំព័រ២៤០-២៤២)។
ទោះបីជាខគម្ពីរនេះពុំបានលើកឡើងចំៗអំពីនាមនៃអ្នកដែលបានរៀបចំក៏ដោយ លោកអ្នកក៏គួរតែដឹងហើយថា អ្នកដែលរៀបចំនោះ គឺព្រះជាម្ចាស់តែមួយអង្គគត់។
កូនៗដែលស្ដាប់បង្គាប់ ហើយគោរពឪពុកម្ដាយនឹងទទួលបានព្រះពរ។ មានសេចក្តីពិតពីរយ៉ាងដែលមានទំនាក់ទំនងគ្នាយ៉ាងជិតស្អិត
មូលហេតុដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតយើងក្នុងរបៀបនេះ គឺដើម្បីឲ្យយើងយកទ្រង់ធ្វើជាអ្នកបំពេញជីវិតរបស់យើង។ យើងមិនអាចមានលក្ខណៈពេញលេញបានឡើយ ប្រសិនបើយើងគ្មានព្រះជាម្ចាស់។
ការប្រឈមមុខជាមួយជម្លោះអាច ឬក៏មិនអាចបណ្ដាលឲ្យយើងមាន ឬក៏មិនមានទំនាក់ទំនងស្និទ្ធស្នាលបាន គឺអាស្រ័យលើការដែលយើងអនុវត្ត ឬមិនអនុវត្តដំណឹងល្អ។
នាងមិនភ័យខ្លាចនឹងផ្លូវដែលព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅឲ្យនាងដើរនោះឡើយ។ នាងមិនភ័យខ្លាចនឹងការឈឺថ្កាត់។ នាងមិនភ័យខ្លាចថា អនាគតរបស់នាងនឹងទៅជាយ៉ាងណានោះទេ។ ហើយនាងក៏មិនភ័យខ្លាចនឹងសេចក្តីស្លាប់ ឬជ្រលងនៃសេចក្តីងងឹតនោះដែរ។
