ការបង្ហាត់ និងបង្រៀនក្មេងជំទង់
467 មើល2 ចែករំលែក
ស្លាក
យើងខ្ញុំគិតថា មូលហេតុទីមួយ ដែលព្រះទ្រង់បង្គាប់លោកអ្នកក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១២:៩ ឲ្យ «ខ្ពើមសេចក្តីអាក្រក់ ហើយកាន់ខ្ជាប់ខាងសេចក្តីល្អវិញ» គឺដោយសារលោកអ្នកមិនអាចស្រឡាញ់ការល្អ ដោយមិនបានស្អប់ការអាក្រក់នោះទេ។ ដើម្បីឲ្យលោកអ្នកអាចប្រកាន់ខ្ជាប់អ្វីដែលល្អ ហើយស្រឡាញ់សេចក្តីល្អ ហើយចង់ឲ្យសេចក្តីល្អឈ្នះសេចក្តីអាក្រក់ ព្រមទាំងចង់ឲ្យគេពិសោធន៍នឹងសេចក្តីល្អ លោកអ្នកត្រូវតែស្អប់សេចក្តីអាក្រក់ ហើយលោកអ្នកត្រូវតែស្អប់សាតាំង ដែលវាមិនចេះខ្មាសអៀន និងជាប្រភពនៃការអាក្រក់គ្រប់យ៉ាង។ ការមិនស្អប់ប្រភពនៃសេចក្តីអាក្រក់ គឺជាការមិនស្រឡាញ់សេចក្តីល្អ។ ដូចនេះ យើងខ្ញុំគិតថា ព្រះទ្រង់ស្អប់សាតាំង ក្នុងន័យទាំងពីរនេះ ហើយយើងក៏គួរតែស្អប់វាយ៉ាងដូចនេះផងដែរ។
ទាំងនោះគឺជាសំណួរដ៏ល្អ។ ជាដំបូង នេះគឺជាងារដែលព្រះយេស៊ូវសព្វព្រះហឫទ័យចូលចិត្តប្រើប្រាស់ក្នុងការហៅខ្លួនឯង ក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី។ មូលហេតុគឺ ពីព្រោះព្រះអង្គកំពុងតែបង្ហាញអំពីការបន្ទាបខ្លួនរបស់ទ្រង់។ ហើយព្រះអង្គក៏កំពុងតែគេចចេញពីការឈ្លោះគ្នា ដែលគ្មានការចាំបាច់ ឬក៏គ្មានប្រយោជន៍ទាក់ទងទៅនឹងនយោបាយ ក្នុងបរិបទនៃការរំពឹងរង់ចាំ «ព្រះមេស្ស៊ី»។ ព្រះអង្គកំពុងតែពន្យារការឈ្លោះប្រកែកគ្នា ដើម្បីឲ្យទ្រង់អាចទៅទីកន្លែងផ្សេងៗ ដើម្បីប្រកាសសារនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ និងរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។
នៅថ្ងៃជំនុំជម្រះចុងក្រោយ យើងនឹងឃើញថា សេចក្ដីយុត្តិធម៌របស់ព្រះជាម្ចាស់គ្មានទោសទេ ការបញ្ជាក់នៃព្រះគុណ និងសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ហើយការថ្វាយបង្គំរបស់យើងនឹងកាន់តែខ្លាំងក្លាជាងមុន។
ការខិតខំប្រឹងធ្វើការមិនមែនជាលទ្ធផលនៃការធ្លាក់ក្នុងអំពើបាបនោះទេ ប៉ុន្តែជាអំណោយទានវិញ។ ប្រសិនបើយើងនឹងប្រឆាំងជាមួយនឹងភាពខ្ជិលច្រអូស នោះយើងត្រូវតែបង្កើតឲ្យមានទេវវិទ្យាល្អនៃការធ្វើការ។
ប៉ុន្តែ ប្រធានបទទាំងនោះមិនសូវសំខាន់ជាងប្រធានបទដែលនៅកណ្ដាលនោះទេ៖ «តើក្រុមជំនុំរ៉ូម៉ាំងកាតូលិកបង្រៀនថាយើងពឹងផ្អែកលើតែសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទដែលផ្ទេរមកយើងតាមរយៈជំនឿតែមួយគត់ដែរឬទេ? តើនេះជាមូលហេតុដែលថាព្រះជាម្ចាស់នៅខាងយើង ១០០% មែនឬ ហើយបន្ទាប់មកការញែកជាបរិសុទ្ធត្រូវតែកើតឡើង? តើសម្តេច ប៉ាប បង្រៀនចំណុចនេះដែរឬទេ?»
ប្រាកដណាស់! ទាំងនេះមានមូលដ្ឋានលើសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមបានរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (យ៉ូហាន ៣:១៦-២១) ហើយយើងអាចចូលទៅកាន់ទ្រង់បានតាមរយៈជំនឿ៖ «ដ្បិតព្រះទ្រង់ស្រឡាញ់មនុស្សលោក ដល់ម៉្លេះបានជាទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែ១ ដើម្បីឲ្យអ្នកណាដែលជឿដល់ព្រះរាជបុត្រានោះ មិនត្រូវវិនាសឡើយ គឺឲ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចវិញ» (យ៉ូហាន ៣:១៦)។
