គេចោលស្ទេផាននឹងថ្ម
«គេចោលស្ទេផាននឹងថ្ម កំពុងដែលគាត់ទូលអង្វរដល់ព្រះថា ឱព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវអើយ សូមទទួលវិញ្ញាណទូលបង្គំផង» (កិច្ចការ ៧:៥៩)
អ្នកនិពន្ធ
«គេចោលស្ទេផាននឹងថ្ម កំពុងដែលគាត់ទូលអង្វរដល់ព្រះថា ឱព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវអើយ សូមទទួលវិញ្ញាណទូលបង្គំផង» (កិច្ចការ ៧:៥៩)
«ព្រះអង្គមិនដែលបោះបង់ចោលអ្វីណាមួយដែលទ្រង់បានបង្កើតនោះទេ»។ (Augustine)
«ការអធិស្ឋានខ្លីៗគឺយូរល្មមហើយ»។ (Charles Spurgeon)
«ព្រះបន្ទូល និងព្រះវិញ្ញាណសហការគ្នា។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើយើងចង់ទទួលបានការលួងលោមពីព្រះវិញ្ញាណ ដាច់ខាតយើងត្រូវតែយកចិត្តទុកដាក់នឹងព្រះបន្ទូល។» (Richard Sibbes)
«មើល ព្រះអង្គក៏ល្អ ស្ងួនសំឡាញ់អើយ អើ ទ្រង់គួរស្រឡាញ់ណាស់» (បទចម្រៀងសាឡូម៉ូន ១:១៦)
«វិញ្ញាណខ្ញុំក៏រីករាយនឹងព្រះដ៏ជាព្រះអង្គសង្គ្រោះនៃខ្ញុំ» (លូកា ១:៤៧)
«ក្នុងការលំបាក ទូលបង្គំប្រាថ្នាចង់បានភាពចម្រុងចម្រើន ហើយក្នុងភាពចម្រុងចម្រើន ទូលបង្គំប្រាថ្នាចង់មានការលំបាក។» (Augustine)
«លោកអ្នកមិនអាចបកក្រោយវិញ ដើម្បីបំផ្លាស់បំប្រែការចាប់ផ្ដើមបានទេ ប៉ុន្តែលោកអ្នកអាចចាប់ផ្ដើមនៅកន្លែងដែលលោកអ្នកកំពុងនៅ ហើយបំផ្លាស់បំប្រែការបញ្ចប់បាន»។ (C.S. Lewis)
«ក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ព្រះគ្រីស្ទបានយាងមកមិនមែនដើម្បីរំដោះយើងចេញពីប្រទេសអេស៊ីព្ទនោះទេ ប៉ុន្តែដើម្បីរំដោះយើងចេញពីចំណងរបស់សាតាំង»។ (R.C. Sproul)
«ឱព្រះជាម្ចាស់នៃទូលបង្គំអើយ! ពេលទូលបង្គំស្វែងរកព្រះអង្គ ទូលបង្គំស្វែងរកជីវិតដ៏អរសប្បាយ។»
នៅឯសួនច្បារ អេដែន លោក អ័ដាម និងនាង អេវ៉ា បានធ្លាក់ចុះ។ ពួកគេបានធ្លាក់ចុះ ហើយក៏នាំមនុស្សជាតិទាំងមូលឲ្យធ្លាក់ចុះជាមួយនឹងពួកគេទៅក្នុងភាពងងឹត និងសេចក្ដីស្លាប់នៃអំពើបាប។ ហើយតើព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើអ្វី? ទ្រង់មិនបានប្រាប់យើងឲ្យស្វែងរកផ្លូវចេញពីវិបត្តិដែលយើងកំពុងតែជាប់នៅក្នុងនោះទេ ហើយព្រះអង្គក៏បានប្រព្រឹត្តលើសពីការស្រែកដាក់យើងឲ្យមានអារម្មណ៍សប្បាយៗពីស្ថានសួគ៌ដែរ។ ទេ! ព្រះអង្គបានយាងចុះមកនៅកន្លែងដែលយើងកំពុងតែនៅ ហើយបានជួយយើង។ នេះហើយគឺជាអត្ថន័យនៃពិធីបុណ្យណូអែល—ព្រះបានយាងចុះមក ដើម្បីសង្គ្រោះយើង ហើយក៏បានប្រព្រឹត្តនូវអ្វីៗដែលចាំបាច់ ដើម្បីរំដោះយើងចេញពីសេចក្ដីស្លាប់ដែលទៀងនឹងកើតឡើងដែរ។
«កាលសាការីឃើញទេវតាហើយ លោកក៏ភាន់ភាំង ហើយកើតមានសេចក្ដីភ័យខ្លាច» (លូកា១:១២)