ពួកគ្រីស្ទាន
«តែបើរងទុក្ខ ដោយព្រោះជាពួកគ្រីស្ទានវិញ នោះកុំឲ្យខ្មាសឲ្យសោះ ចូរសរសើរដំកើងដល់ព្រះ ដោយព្រោះនាមនោះវិញ» (១ពេត្រុស ៤:១៦)
អ្នកនិពន្ធ
«តែបើរងទុក្ខ ដោយព្រោះជាពួកគ្រីស្ទានវិញ នោះកុំឲ្យខ្មាសឲ្យសោះ ចូរសរសើរដំកើងដល់ព្រះ ដោយព្រោះនាមនោះវិញ» (១ពេត្រុស ៤:១៦)
«អ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យចង់បានពីយើងគឺមិនមែនគ្រាន់តែថាឲ្យយើងមានអារម្មណ៍ចង់អរព្រះគុណនោះទេ ប៉ុន្តែគឺឲ្យយើងបង្ហាញការអរព្រះគុណតាមរយៈការថ្វាយជីវិតរបស់យើងដោយអរព្រះគុណ»។ (R.C. Sproul)
មួយវិញសោត អំណាចដែលក្លាយពីការមានតៗគ្នាក៏មានដែរ។ អ្នកកាត់ស្រាយសព្វថ្ងៃនេះក៏ទទួលបានអំណាចពីអ្នកនិពន្ធផងដែរ នៅពេលដែលគាត់កាត់ស្រាយអត្ថបទរបស់អ្នកនិពន្ធដោយមានភាពត្រូវគ្នាជាមួយនឹងអត្ថន័យរបស់អ្នកនិពន្ធ។ ដូច្នេះ ក្នុងវិសាលភាពដែលអ្នកកាត់ស្រាយបដិសេធដោយមិនពឹងផ្អែកលើការយល់ដឹងរបស់គាត់ផ្ទាល់ ហើយចុះចូលចំពោះ ឆន្ទៈរបស់អ្នកនិពន្ធ នោះគាត់ក៏មានអំណាចក្នុងការប្រាប់អ្នកដទៃថា «អត្ថបទនេះមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច» ដែរ។
«ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ល្អ ទ្រង់ជាទីពឹងមាំមួននៅគ្រាលំបាក ក៏ស្គាល់អស់អ្នកដែលយកទ្រង់ជាទីពឹងផ្អែក» (ណាហ៊ុម១:៧)
«តែវេទនាដល់អ្នករាល់គ្នា ជាអ្នកមាន ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាកំពុងតែមានសេចក្ដីកំសាន្តចិត្តក្នុងសម័យនេះ» (លូកា៦:២៤)
«បុគ្គលណាដែលបានប្រគល់ជីវិតខ្លួនទាំងស្រុងទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់នឹងមិនគិតថាគាត់កំពុងតែធ្វើការច្រើនពេកហើយសម្រាប់ព្រះអង្គនោះទេ»។ (Henry Scougal)
«ព្រះគុណគឺជាការចាប់ផ្ដើមសិរីល្អ ហើយសិរីល្អគឺជាការធ្វើឲ្យព្រះគុណល្អឥតខ្ចោះ»។ (Jonathan Edwards)
ព្រះអង្គជា «កូនមនុស្ស» ដែល «ជាម្ចាស់នៃថ្ងៃសប្ប័ទ» (២:២៨) ហើយក្នុងទ្រង់យើងក៏អាចទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះនេះផងដែរ។ ដូច្នេះ សូមបើកមាត់ដោយ «ប្រកាសថា ព្រះយេស៊ូវជាព្រះអម្ចាស់ ហើយជឿក្នុងចិត្តថា ព្រះបានប្រោសឲ្យព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ នោះអ្នកនឹងបានសង្គ្រោះ។ ដ្បិតយើងបានសុចរិតដោយមានចិត្តជឿ ហើយបានសង្គ្រោះដោយមាត់ប្រកាសប្រាប់» (រ៉ូម ១០:៩-១០)។
«កាលអេលីសាបិតបានឮពាក្យម៉ារាជំរាបសួរ នោះកូនក៏បង្រះនៅក្នុងផ្ទៃ រួចគាត់បានពេញជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ» (លូកា ១:៤១)