សម្អាតបញ្ញាចិត្ត
«មានតែព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទតែមួយប៉ុណ្ណោះដែលអាចសម្អាតបញ្ញាចិត្តរបស់យើងនៅក្នុងយុគសម័យនេះ ក៏ដូចជាយុគសម័យមុនៗផងដែរ។» (John Piper)
អ្នកនិពន្ធ
«មានតែព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទតែមួយប៉ុណ្ណោះដែលអាចសម្អាតបញ្ញាចិត្តរបស់យើងនៅក្នុងយុគសម័យនេះ ក៏ដូចជាយុគសម័យមុនៗផងដែរ។» (John Piper)
ដូច្នេះ យើងក៏ចាប់ផ្ដើមឈប់រអ៊ូរទាំអំពីអ្វីដែលយើងមិនមាន ដ្បិតទ្រង់បានប្រទានច្រើនណាស់ដល់យើង។ យើងចាប់ផ្ដើមចេះចុះចូលចំពោះព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងព្រះជាម្ចាស់នៃយើងយ៉ាងជាប់លាប់ មិនថាទ្រង់នាំអ្វីមកក្នុងជីវិតយើងក៏ដោយ។ ភាពរឹងចចេសរបស់យើងចេះមានការទន់ភ្លន់ដោយចុះចូល។ យើងក៏នឹងចាប់ផ្ដើមលូតលាស់ក្នុងព្រះគុណ និងចំណេះដឹងរបស់ព្រះអម្ចាស់ដែរ (២ពេត្រុស ៣:១៨)។
«ឯការសុគតរបស់ព្រះរាជបុត្រានោះមានអំណាចអាចអត់ទោសបាបរបស់មនុស្សតាំងពីដើមមកម៉្លេះ ហើយក៏មានអំណាចអាចអត់ទោសបាបរបស់មនុស្សទាំងអស់នៅថ្ងៃអនាគតបានផងដែរ។» (John Piper)
ពេលខ្លះវាកើតឡើងចំពោះយើងគ្រប់ៗគ្នា។
«រីឯផលផ្លែរបស់ព្រះវិញ្ញាណវិញ គឺសេចក្ដីស្រឡាញ់ អំណរ សេចក្ដីសុខសាន្ដ សេចក្ដីអត់ធ្មត់ សេចក្ដីសប្បុរស សេចក្តីល្អ ភាពស្មោះត្រង់ ចិត្តស្លូតបូត និងការគ្រប់គ្រងចិត្ដ ហើយគ្មានក្រឹត្យវិន័យណាទាស់សេចក្ដីទាំងនេះឡើយ។» (កាឡាទី ៥:២២-២៣ គគខ)
«ឯព្រះទ្រង់ជាវិញ្ញាណ ហើយអ្នកណាដែលថ្វាយបង្គំទ្រង់ នោះត្រូវតែថ្វាយបង្គំ ដោយវិញ្ញាណ និងសេចក្ដីពិតដែរ។» (យ៉ូហាន ៤:២៤)
«ព្រះគ្រីស្ទរងទុក្ខ ហើយសុគត ដើម្បីរំដោះយើងឲ្យមានសេរីភាពពីក្រឹត្យវិន័យ និងអំពើបាប ប្រយោជន៍ដើម្បីឲ្យយើងបានជារបស់ផងទ្រង់វិញ។» (John Piper)
«ព្រះគ្រីស្ទមិនបានសុគត ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់មនុស្សលោកនោះទេ ប៉ុន្តែទ្រង់បានស្រឡាញ់មនុស្សលោកជាមុនរួចទៅហើយ។» (A.W. Pink)
ប្រសិនបើលោកអ្នកមិនគិតបែបនេះទេ នោះវាអាចនឹងនាំឲ្យមានការបែកបាក់គ្នានៅក្នុងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់លោកអ្នកជាមិនខាន។
«មនុស្សមិនមែនជាអ្នកដាក់ដែនកំណត់លើសេចក្ដីសប្បុរសរបស់ព្រះអាទិករទេ ប៉ុន្តែទ្រង់វិញទេដែលជាអ្នកផ្ដល់សេចក្ដីសប្បុរសដល់ពួកគេ។» (A.W. Pink)
ម៉េចបានជាគ្រីស្ទបរិស័ទអានទាំងគម្ពីរសញ្ញាចាស់ដែរចឹង?
«ចូរស្វែងរកនគរ នឹងសេចក្ដីសុចរិតនៃព្រះជាមុនសិន ទើបគ្រប់របស់ទាំងនោះ នឹងបានប្រទានមកអ្នករាល់គ្នាថែមទៀតផង។» (ម៉ាថាយ៦:៣៣)